Bijbeltekst: [1]

  En Abraham reisde van daar naar het land van het zuiden, en woonde tussen  Kades en tussen Sur; en hij verkeerde als vreemdeling te Gerar.[2]

  Als nu Abraham van Sara, zijn huisvrouw, gezegd had: Zij is mijn zuster,  zo zond Abimelech, de koning van Gerar, en nam Sara weg.[3]

  Maar God kwam tot Abimelech in een droom des nachts, en Hij zeide tot  hem: Zie, gij zijt dood om der vrouwe wil, die gij weggenomen hebt; want  zij is met een man getrouwd.[4]

  Doch Abimelech was tot haar niet genaderd; daarom zeide hij: Heere! zult  Gij dan ook een rechtvaardig volk doden?[5]

  Heeft hij zelf mij niet gezegd: Zij is mijn zuster? en zij, ook zij heeft  gezegd: Hij is mijn broeder. In oprechtheid mijns harten en in reinheid  mijner handen, heb ik dit gedaan.[6]

  En God zeide tot hem in den droom: Ik heb ook geweten, dat gij dit in  oprechtheid uws harten gedaan hebt, en Ik heb u ook belet van tegen Mij  te zondigen; daarom heb Ik u niet toegelaten, haar aan te roeren.[7]

  Zo geef dan nu dezes mans huisvrouw weder; want hij is een profeet, en  hij zal voor u bidden, opdat gij leeft; maar zo gij haar niet wedergeeft,  weet, dat gij voorzeker sterven zult, gij, en al wat uwes is![8]

¶  Toen stond Abimelech des morgens vroeg op, en riep al zijn knechten, en  sprak al deze woorden voor hun oren. En die mannen vreesden zeer.[9]

  En Abimelech riep Abraham, en zeide tot hem: Wat hebt gij ons gedaan? en  wat heb ik tegen u gezondigd, dat gij over mij en over mijn koninkrijk  een grote zonde gebracht hebt? gij hebt daden met mij gedaan, die niet  zouden gedaan worden.[10]

  Voorts zeide Abimelech tot Abraham: Wat hebt gij gezien, dat gij deze  zaak gedaan hebt?[11]

  En Abraham zeide: Want ik dacht: alleen is de vreze Gods in deze plaats  niet, zodat zij mij om mijner huisvrouw wil zullen doden.[12]

  En ook is zij waarlijk mijn zuster; zij is mijns vaders dochter, maar  niet mijner moeder dochter; en zij is mij ter vrouwe geworden.[13]

  En het is geschied, als God mij uit mijns vaders huis deed dwalen, zo  sprak ik tot haar: Dit zij uw weldadigheid, die gij bij mij doen zult;  aan alle plaatsen waar wij komen zullen, zeg van mij: Hij is mijn  broeder![14]

¶  Toen nam Abimelech schapen en runderen, ook dienstknechten en dienstmaagden,  en gaf dezelve aan Abraham; en hij gaf hem Sara zijn huisvrouw weder.[15]

  En Abimelech zeide: Zie, mijn land is voor uw aangezicht; woon, waar het  goed is in uw ogen.[16]

  En tot Sara zeide hij: Zie, ik heb uw broeder duizend zilverlingen gegeven;  zie, hij zij u een deksel der ogen, allen, die met u zijn, ja, bij allen,  en wees geleerd.[17]

  En Abraham bad tot God; en God genas Abimelech, en zijn huisvrouw, en  zijn dienstmaagden, zodat zij baarden.[18]

  Want de HEERE had al de baarmoeders van het huis van Abimelech ganselijk  toegesloten, ter oorzake van Sara, Abrahams huisvrouw.