Bijbeltekst: [1]

En Saulus, blazende nog dreiging en moord tegen de discipelen des Heeren,  ging tot de hogepriester,[2]

  En begeerde brieven van hem naar Damaskus, aan de synagogen, opdat, zo  hij enigen, die van dien weg waren, vond, hij dezelve, beiden mannen  en vrouwen, zou gebonden brengen naar Jeruzalem.[3]

  En als hij reisde, is het geschied, dat hij nabij Damaskus kwam, en hem  omscheen snellijk een licht van den hemel;[4]

  En ter aarde gevallen zijnde, hoorde hij een stem, die tot hem zeide:  Saul, Saul! wat vervolgt gij Mij?[5]

  En hij zeide: Wie zijt Gij, Heere? En de Heere zeide: Ik ben Jezus, Dien  gij vervolgt. Het is u hard, de verzenen tegen de prikkels te slaan.[6]

  En hij, bevende en verbaasd zijnde, zeide: Heere, wat wilt Gij, dat ik  doen zal? En de Heere zeide tot hem: Sta op, en ga in de stad, en u  zal aldaar gezegd worden, wat gij doen moet.[7]

  En de mannen, die met hem over weg reisden, stonden verbaasd, horende  wel de stem, maar niemand ziende.[8]

  En Saulus stond op van de aarde; en als hij zijn ogen opendeed, zag hij  niemand. En zij, hem bij de hand leidende, brachten hem te Damaskus.[9]

  En hij was drie dagen, dat hij niet zag, en at niet, en dronk niet.