Bijbeltekst: [4]

Maar de HEERE wierp een groten wind op de zee; en er werd een grote storm  in de zee, zodat het schip dacht te breken.[5]

  Toen vreesden de zeelieden, en riepen een iegelijk tot zijn god, en  wierpen de vaten, die in het schip waren, in de zee, om het van dezelve  te verlichten; maar Jona was nedergegaan aan de zijden van het schip,  en lag neder, en was met een diepen slaap bevangen.[6]

  En de opperschipper naderde tot hem, en zeide tot hem: Wat is u, gij  hardslapende? Sta op, roep tot uw God, misschien zal die God aan ons  gedenken, dat wij niet vergaan.[7]

  Voorts zeiden zij, een ieder tot zijn metgezel: Komt, en laat ons loten  werpen, opdat wij mogen weten, om wiens wil ons dit kwaad overkomt.  Alzo wierpen zij loten, en het lot viel op Jona.[8]

  Toen zeiden zij tot hem: Verklaar ons nu, om wiens wil ons dit kwaad  overkomt. Wat is uw werk en van waar komt gij? Welk is uw land en van  welk volk zijt gij?[9]

  En hij zeide tot hen: Ik ben een Hebreer; en ik vreze den HEERE, den God  des hemels, Die de zee en het droge gemaakt heeft.[10]

  Toen vreesden die mannen met grote vreze, en zeiden tot hem: Wat hebt  gij dit gedaan? Want de mannen wisten, dat hij van des HEEREN aangezicht  vlood; want hij had het hun te kennen gegeven.