Bijbeltekst: [1]

De geschiedenissen van Nehemia, zoon van Hachalja. En het geschiedde in  de maand Chisleu, in het twintigste jaar, als ik te Susan in het paleis  was;[2]

  Zo kwam Hanani, een van mijn broederen, hij en sommige mannen uit Juda,  en ik vraagde hen naar de Joden, die ontkomen waren (die overgebleven  waren van de gevangenis), en naar Jeruzalem.[3]

  En zij zeiden tot mij: De overgeblevenen, die van de gevangenis aldaar  in het landschap zijn overgebleven, zijn in grote ellende en in  versmaadheid; en Jeruzalems muur is verscheurd, en haar poorten zijn  met vuur verbrand.[4]

  En het geschiedde, als ik deze woorden hoorde, zo zat ik neder, en weende,  en bedreef rouw, enige dagen; en ik was vastende en biddende voor het  aangezicht van den God des hemels.