Bijbeltekst: [1]

Te dien dage werd er gelezen in het boek van Mozes, voor de oren des  volks; en daarin werd geschreven gevonden, dat de Ammonieten en Moabieten  niet zouden komen in de gemeente Gods, tot in eeuwigheid;[2]

  Omdat zij den kinderen Israels niet waren tegengekomen met brood en met  water, ja, Bileam tegen hen gehuurd hadden, om hen te vloeken, hoewel  onze God den vloek omkeerde in een zegen.[3]

  Zo geschiedde het, als zij deze wet hoorden, dat zij alle vermengeling  van Israel afscheidden.[4]

  Eljasib nu, de priester, die gesteld was over de kamer van het huis onzes  Gods, was voor dezen nabestaande van Tobia geworden.[5]

  En hij had hem een grote kamer gemaakt, alwaar zij te voren henenleiden  het spijsoffer, den wierook en de vaten, en de tienden van koren, van  most en van olie, die bevolen waren voor de Levieten, en de zangers, en  de poortiers, mitsgaders het hefoffer der priesteren.[6]

  Doch in dit alles was ik niet te Jeruzalem; want in het twee en dertigste  jaar van Arthahsasta, koning van Babel, kwam ik tot den koning; maar  ten einde van sommige dagen verkreeg ik weder verlof van den koning.[7]

  En ik kwam te Jeruzalem, en verstond van het kwaad, dat Eljasib voor  Tobia gedaan had, makende hem een kamer in de voorhoven van Gods huis.[8]

  En het mishaagde mij zeer; zo wierp ik al het huisraad van Tobia buiten,  uit de kamer.[9]

  Voorts gaf ik bevel, en zij reinigden de kameren; en ik bracht daar weder  in de vaten van Gods huis, met het spijsoffer en den wierook.