Bijbeltekst: [10]

¶  Ook vernam ik, dat der Levieten deel hun niet gegeven was; zodat de  Levieten en de zangers, die het werk deden, gevloden waren, een iegelijk  naar zijn akker.[11]

  En ik twistte met de overheden, en zeide: Waarom is het huis Gods verlaten?  Doch ik vergaderde hen, en herstelde ze in hun stand.[12]

  Toen bracht gans Juda de tienden van het koren, en van den most, en van  de olie, in de schatten.[13]

  En ik stelde tot schatmeesters over de schatten, Selemja, den priester,  en Zadok, den schrijver, en Pedaja, uit de Levieten; en aan hun hand  Hanan, den zoon van Zakkur, den zoon van Matthanja; want zij werden  getrouw geacht, en hun werd opgelegd aan hun broederen uit te delen.[14]

  Gedenk mijner, mijn God, in dezen; en delg mijn weldadigheden niet uit,  die ik aan het huis mijns Gods en aan Zijn wachten gedaan heb.[15]

¶  In dezelfde dagen zag ik in Juda, die persen traden op den sabbat, en  die garven inbrachten, die zij op ezels laadden; als ook wijn, druiven  en vijgen, en allen last, dien zij te Jeruzalem inbrachten op den  sabbatdag; en ik betuigde tegen hen ten dage, als zij eetwaren  verkochten.[16]

  Daar waren ook Tyriers binnen, die vis aanbrachten, en alle koopwaren,  die zij op den sabbat verkochten aan de kinderen van Juda en te Jeruzalem.[17]

  Zo twistte ik met de edelen van Juda, en zeide tot hen: Wat voor een boos  ding is dit, dat gijlieden doet, en ontheiligt den sabbatdag?[18]

  Deden niet uw vaders alzo, en onze God bracht al dit kwaad over ons en  over deze stad? En gijlieden maakt de hittige gramschap nog meer over  Israel, ontheiligende den sabbat.[19]

  Het geschiedde nu, als de poorten van Jeruzalem schaduw gaven, voor den  sabbat, dat ik bevel gaf, en de deuren werden gesloten; en ik beval,  dat zij ze niet zouden opendoen tot na den sabbat; en ik stelde van mijn  jongens aan de poorten, opdat er geen last zou inkomen op den  sabbatdag.[20]

  Toen vernachtten de kramers, en de verkopers van alle koopwaren, buiten  voor Jeruzalem, eens of tweemaal.[21]

  Zo betuigde ik tegen hen, en zeide tot hen: Waarom vernacht gijlieden  tegenover den muur? Zo gij het weder doet, zal ik de hand aan u slaan.  Van dien tijd af kwamen zij niet op den sabbat.[22]

  Voorts zeide ik tot de Levieten, dat zij zich zouden reinigen, en de  poorten komen wachten, om den sabbatdag te heiligen. Gedenk mijner ook  in dezen, mijn God! en verschoon mij naar de veelheid Uwer goedertierenheid.[23]

¶  Ook zag ik in die dagen Joden, die Asdodische, Ammonietische en  Moabietische vrouwen bij zich hadden doen wonen.[24]

  En hun kinderen spraken half Asdodisch, en zij konden geen Joods spreken,  maar naar de taal eens iegelijken volks.[25]

  Zo twistte ik met hen, en vloekte hen, en sloeg sommige mannen van hen,  en plukte hun het haar uit; en ik deed hen zweren bij God: Indien gij  uw dochteren hun zonen zult geven, en indien gij van hun dochteren voor  uw zonen of voor u zult nemen![26]

  Heeft niet Salomo, de koning van Israel, daarin gezondigd, hoewel er  onder vele heidenen geen koning was, gelijk hij, en hij zijn God lief  was, en God hem ten koning over gans Israel gesteld had? Ook hem deden  de vreemde vrouwen zondigen.[27]

  Zouden wij dan naar ulieden horen, dat gij al dit grote kwaad zoudt doen,  overtredende tegen onzen God, doende vreemde vrouwen bij u wonen?[28]

  Ook was er een van de kinderen van Jojada, den zoon van Eljasib, den  hogepriester, schoonzoon geworden van Sanballat, den Horoniet; daarom  jaagde ik hem van mij weg.[29]

  Gedenk aan hen, mijn God, omdat zij het priesterdom hebben verontreinigd,  ja, het verbond des priesterdoms en der Levieten.[30]

  Alzo reinigde ik hen van alle vreemden; en ik bestelde de wachten der  priesteren en der Levieten, elk op zijn werk;[31]

  Ook tot het offer des houts, op bestemde tijden, en tot de eerstelingen.  Gedenk mijner, mijn God, ten goede.