Bijbeltekst: [10]

¶  Als ik nu kwam in het huis van Semaja, den zoon van Delaja, den zoon van  Mehetabeel (hij nu was besloten), zo zeide hij: Laat ons samenkomen in  het huis Gods, in het midden des tempels, en laat ons de deuren des  tempels toesluiten; want zij zullen komen om u te doden, ja, bij nacht  zullen zij komen, om u te doden.[11]

  Maar ik zeide: Zou een man, als ik, vlieden? En wie is er, zijnde als  ik, die in den tempel zou gaan, dat hij levend bleve? Ik zal er niet  ingaan.[12]

  Want ik merkte, en ziet, God had hem niet gezonden; maar hij sprak deze  profetie tegen mij, omdat Tobia en Sanballat hem gehuurd hadden.[13]

  Daarom was hij gehuurd, opdat ik zou vrezen, en alzo doen, en zondigen;  opdat zij iets zouden hebben tot een kwaden naam, opdat zij mij zouden  honen.[14]

  Gedenk, mijn God, aan Tobia en aan Sanballat, naar deze zijn werken; en  ook aan de profetes Noadja, en aan de andere profeten, die mij gezocht  hebben vreesachtig te maken.[15]

¶  De muur nu werd volbracht, op den vijf en twintigsten van Elul, in twee  en vijftig dagen.[16]

  En het geschiedde, als al onze vijanden dit hoorden, zo vreesden al de  heidenen, die rondom ons waren, en zij vervielen zeer in hun ogen; want  zij merkten, dat dit werk van onzen God gedaan was.[17]

  Ook schreven in die dagen edelen van Juda vele brieven, die naar Tobia  gingen; en die van Tobia kwamen tot hen.[18]

  Want velen in Juda hadden hem gezworen, omdat hij was een schoonzoon van  Sechanja, den zoon van Arah; en zijn zoon Johanan had genomen de dochter  van Mesullam, den zoon van Berechja.[19]

  Ook verhaalden zij zijn goeddadigheden voor mijn aangezicht, en mijn  woorden brachten zij uit tot hem. Tobia dan zond brieven, om mij  vreesachtig te maken.