Bijbeltekst: [10]

En Nehemia (dezelve is Hattirsatha) en Ezra, de priester, de  schriftgeleerde, en de Levieten, die het volk onderwezen, zeiden tot al  het volk: Deze dag is den HEERE, uw God, heilig; bedrijft dan geen  rouw, en weent niet; want al het volk weende, als zij de woorden der  wet hoorden.[11]

Voorts zeide hij tot hen: Gaat, eet het vette, en drinkt het zoete,  en zendt delen dengenen, voor welken niets bereid is, want deze dag is  onzen HEERE heilig; zo bedroeft u niet, want de blijdschap des HEEREN,  die is uw sterkte.[12]

En de Levieten stilden al het volk, zeggende: Zwijgt, want deze  dag is heilig, daarom bedroeft u niet.[13]

Toen ging al het volk henen om te eten, en om te drinken, en om  delen te zenden, en om grote blijdschap te maken; want zij hadden de  woorden verstaan, die men hun had bekend gemaakt.[14]

En des anderen daags verzamelden zich de hoofden der vaderen van  het ganse volk, de priesters en de Levieten, tot Ezra, den schriftgeleerde,  en dat, om verstand te bekomen in de woorden der wet.[15]

En zij vonden in de wet geschreven, dat de HEERE door de hand van  Mozes geboden had, dat de kinderen Israels in loofhutten zouden wonen,  op het feest in de zevende maand;[16]

En dat zij het zouden luidbaar maken, en een stem laten doorgaan  door al hun steden, en te Jeruzalem, zeggende: Gaat uit op het gebergte,  en haalt takken van olijfbomen, en takken van andere olieachtige bomen,  en takken van mirtebomen, en takken van palmbomen, en takken van andere  dichte bomen, om loofhutten te maken, als er geschreven is.[17]

Alzo ging het volk uit en haalden ze, en maakten zich loofhutten,  een iegelijk op zijn dak, en in hun voorhoven, en in de voorhoven van  Gods huis, en op de straat der Waterpoort, en op de straat van Efraimspoort.[18]

En de ganse gemeente dergenen, die uit de gevangenis waren  wedergekomen, maakten loofhutten, en woonden in die loofhutten; want de  kinderen Israels hadden alzo niet gedaan sinds de dagen van Jesua, den  zoon van Nun, tot op dezen dag toe; en er was zeer grote blijdschap.[19]

En men las in het wetboek Gods dag bij dag, van den eersten dag  tot den laatsten dag. En zij hielden het feest zeven dagen, en op den  achtsten dag den verbodsdag, naar het recht.