Bijbeltekst: [21]

Toen naderde Elia tot het ganse volk, en zeide: Hoe lang hinkt gij op  twee gedachten? Zo de HEERE God is, volgt Hem na, en zo het Baal is,  volgt hem na! Maar het volk antwoordde hem niet een woord.[22]

  Toen zeide Elia tot het volk: Ik ben alleen een profeet des HEEREN  overgebleven, en de profeten van Baal zijn vierhonderd en vijftig mannen.[23]

  Dat men ons dan twee varren geve, en dat zij voor zich den enen var  kiezen, en denzelven in stukken delen, en op het hout leggen, maar geen  vuur daaraan leggen; en ik zal den anderen var bereiden, en op het hout  leggen, en geen vuur daaraan leggen.[24]

  Roept gij daarna den naam van uw god aan, en ik zal den Naam des HEEREN  aanroepen; en de God, Die door vuur antwoorden zal, Die zal God zijn.  En het ganse volk antwoordde en zeide: Dat woord is goed.[25]

  En Elia zeide tot de profeten van Baal: Kiest gijlieden voor u den enen  var, en bereidt gij hem eerst, want gij zijt velen; en roept den naam  uws gods aan, en legt geen vuur daaraan.[26]

  En zij namen den var, dien hij hun gegeven had, en bereidden hem, en  riepen den naam van Baal aan, van den morgen tot op den middag, zeggende:  O Baal, antwoord ons! Maar er was geen stem en geen antwoorder. En zij  sprongen tegen het altaar, dat men gemaakt had.[27]

  En het geschiedde op den middag, dat Elia met hen spotte, en zeide: Roept  met luider stem, want hij is een god; omdat hij in gepeins is, of omdat  hij wat te doen heeft, of omdat hij een reize heeft; misschien slaapt  hij en zal wakker worden.[28]

  En zij riepen met luider stem, en zij sneden zichzelven messen en met  priemen, naar hun wijze, totdat zij bloed over zich uitstortten.[29]

  Het geschiedde nu, als de middag voorbij was, dat zij profeteerden totdat  men het spijsoffer zou offeren; maar er was geen stem, en geen antwoorder,  en geen opmerking.[30]

  Toen zeide Elia tot het ganse volk: Nadert tot mij. En al het volk naderde  tot hem; en hij heelde het altaar des HEEREN, dat verbroken was.[31]

  En Elia nam twaalf stenen, naar het getal der stammen van de kinderen  Jakobs, tot welke het woord des HEEREN geschied was, zeggende: Israel  zal uw naam zijn.[32]

  En hij bouwde met die stenen het altaar in den Naam des HEEREN; daarna  maakte hij een groeve rondom het altaar, naar de wijdte van twee maten  zaads.[33]

  En hij schikte het hout, en deelde den var in stukken, en leide hem op  het hout. En hij zeide: Vult vier kruiken met water, en giet het op het  brandoffer en op het hout.[34]

  En hij zeide: Doet het ten tweeden male. En zij deden het ten tweeden  male. Voorts zeide hij: Doet het ten derden male. En zij deden het ten  derden male;[35]

  Dat het water rondom het altaar liep; daartoe vulde hij ook de groeve  met water.[36]

  Het geschiedde nu, als men het spijsoffer offerde, dat de profeet Elia  naderde, en zeide: HEERE, God van Abraham, Izak en Israel, dat het heden  bekend worde, dat Gij God in Israel zijt, en ik Uw knecht; en dat ik al  deze dingen naar Uw woord gedaan heb.[37]

  Antwoord mij, HEERE, antwoord mij; opdat dit volk erkenne, dat Gij, o  HEERE, die God zijt, en dat Gij hun hart achterwaarts omgewend hebt.[38]

  Toen viel het vuur des HEEREN, en verteerde dat brandoffer, en dat hout,  en die stenen, en dat stof, ja, lekte dat water op, hetwelk in de groeve  was.[39]

  Als nu het ganse volk dat zag, zo vielen zij op hun aangezichten, en  zeiden: De HEERE is God, de HEERE is God![40]

  En Elia zeide tot hen: Grijpt de profeten van Baal, dat niemand van hen  ontkome. En zij grepen ze; en Elia voerde hen af naar de beek Kison, en  slachtte hen aldaar.