Bijbeltekst: [1]

Het geschiedde nu in de dagen van Achaz, den zoon van Jotham, den zoon  van Uzzia, den koning van Juda, dat Rezin, de koning van Syrie, en Pekah,  de zoon van Remalia, de koning van Israel, optoog naar Jeruzalem, ten  oorlog tegen haar; maar hij vermocht met strijden niet tegen haar.[2]

  Als men den huize Davids boodschapte, zeggende: De Syriers rusten op  Efraim, zo bewoog zich zijn hart en het hart zijns volks, gelijk de  bomen des wouds bewogen worden van den wind.[3]

  En de HEERE zeide tot Jesaja: Ga nu uit, Achaz tegemoet, gij en uw zoon,  Schear–jaschub, aan het einde van den watergang des oppersten vijvers,  aan den hogen weg van het veld des vollers;[4]

  En zeg tot hem: Wacht u, en zijt gerust, vrees niet, en uw hart worde  niet week, vanwege die twee staarten dezer rokende vuurbranden; vanwege  de ontsteking des toorns van Rezin en der Syriers, en van den zoon van  Remalia;[5]

  Omdat de Syrier kwaad tegen u beraadslaagd heeft, met Efraim en den  zoon van Remalia, zeggende:[6]

  Laat ons optrekken tegen Juda, en het verdriet aandoen, en het onder ons  delen, en den zoon van Tabeal koning maken in het midden van hen.[7]

  Alzo zegt de Heere HEERE: Het zal niet bestaan, en het zal niet geschieden.[8]

  Maar Damaskus zal het hoofd van Syrie zijn, en Rezin het hoofd van  Damaskus; en in nog vijf en zestig jaren zal Efraim verbroken worden,  dat het geen volk zij.[9]

  Ondertussen zal Samaria Efraims hoofd zijn, en de zoon van Remalia het  hoofd van Samaria. Indien gijlieden niet gelooft, zekerlijk, gij zult  niet bevestigd worden.[10]

¶  En de HEERE voer voort te spreken tot Achaz, zeggende:[11]

  Eis u een teken van den HEERE, uw God; eis beneden in de diepte, of eis  boven uit de hoogte.[12]

  Doch Achaz zeide: Ik zal het niet eisen, en ik zal den HEERE niet verzoeken.[13]

  Toen zeide hij: Hoort gijlieden nu, gij, huis van David! is het ulieden  te weinig, dat gij de mensen moede maakt, dat gij ook mijn God moede  maakt?[14]

  Daarom zal de Heere Zelf ulieden een teken geven; ziet, een maagd zal  zwanger worden, en zij zal een Zoon baren, en Zijn naam IMMANUEL heten.[15]

  Boter en honig zal Hij eten, totdat Hij wete te verwerpen het kwade, en  te verkiezen het goede.[16]

  Zekerlijk, eer dit Knechtje weet te verwerpen het kwade, en te verkiezen  het goede, zal dat land, waarover gij verdrietig zijt, verlaten zijn  van zijn twee koningen.