Bijbeltekst: [1]

Daarna verscheen hem de HEERE aan de eikenbossen van Mamre, als hij in  de deur der tent zat, toen de dag heet werd.[2]

  En hij hief zijn ogen op en zag; en ziet, daar stonden drie mannen  tegenover hem; als hij hen zag, zo liep hij hun tegemoet van de deur  der tent, en boog zich ter aarde.[3]

  En hij zeide: Heere! heb ik nu genade gevonden in Uw ogen, zo gaat toch  niet aan Uw knecht voorbij.[4]

  Dat toch een weinig waters gebracht worde, en wast Uw voeten, en leunt  onder dezen boom.[5]

  En ik zal een bete broods langen, dat Gij Uw hart sterkt; daarna zult  Gij voortgaan, daarom omdat Gij tot Uw knecht overgekomen zijt. En zij  zeiden: Doe zo als gij gesproken hebt.[6]

  En Abraham haastte zich naar de tent tot Sara, en hij zeide: Haast u;  kneed drie maten meelbloem, en maak koeken.[7]

  En Abraham liep tot de runderen, en hij nam een kalf, teder en goed, en  hij gaf het aan den knecht, die haastte, om dat toe te maken.[8]

  En hij nam boter en melk, en het kalf, dat hij toegemaakt had, en hij  zette het hun voor, en stond bij hen onder dien boom, en zij aten.[9]

Toen zeiden zij tot hem: Waar is Sara, uw huisvrouw? En hij zeide: Ziet,  in de tent.[10]

  En Hij zeide: Ik zal voorzeker weder tot u komen, omtrent dezen tijd des  levens; en zie, Sara, uw huisvrouw, zal een zoon hebben! En Sara  hoorde het aan de deur der tent, welke achter Hem was.[11]

  Abraham nu en Sara waren oud, en wel bedaagd; het had Sara opgehouden  te gaan naar de wijze der vrouwen.[12]

  Zo lachte Sara bij zichzelve, zeggende: Zal ik wellust hebben, nadat ik  oud geworden ben, en mijn heer oud is?[13]

  En de HEERE zeide tot Abraham: Waarom heeft Sara gelachen, zeggende: Zou  ik ook waarlijk baren, nu ik oud geworden ben?[14]

  Zou iets voor den HEERE te wonderlijk zijn? Ter gezetter tijd zal Ik tot  u wederkomen, omtrent dezen tijd des levens, en Sara zal een zoon  hebben![15]

  En Sara loochende het, zeggende: Ik heb niet gelachen; want zij vreesde.  En Hij zeide: Neen! maar gij hebt gelachen.