Bijbeltekst: [22]

En terstond dwong Jezus Zijn discipelen in het schip te gaan, en voor  Hem af te varen naar de andere zijde, terwijl Hij de scharen van Zich  zou laten.[23]

  En als Hij nu de scharen van Zich gelaten had, klom Hij op den berg  alleen, om te bidden. En als het nu avond was geworden, zo was Hij daar  alleen.[24]

  En het schip was nu midden in de zee, zijnde in nood van de baren; want  de wind was hun tegen.[25]

  Maar ter vierde wake des nachts kwam Jezus af tot hen, wandelende op de  zee.[26]

  En de discipelen, ziende Hem op de zee wandelen, werden ontroerd, zeggende:  Het is een spooksel! En zij schreeuwden van vreze.[27]

  Maar terstond sprak hen Jezus aan, zeggende: Zijt goedsmoeds, Ik ben het,  vreest niet.[28]

  En Petrus antwoordde Hem, en zeide: Heere! indien Gij het zijt, zo gebied  mij tot U te komen op het water.[29]

  En Hij zeide: Kom. En Petrus klom neder van het schip, en wandelde op  het water, om tot Jezus te komen.[30]

  Maar ziende den sterken wind, werd hij bevreesd, en als hij begon neder  te zinken, riep hij, zeggende: Heere, behoud mij![31]

  En Jezus, terstond de hand uitstekende, greep hem aan, en zeide tot hem:  Gij kleingelovige! waarom hebt gij gewankeld?[32]

  En als zij in het schip geklommen waren, stilde de wind.[33]

  Die nu in het schip waren, kwamen en aanbaden Hem, zeggende: Waarlijk,  Gij zijt Gods Zoon!