Bijbeltekst: [6]

Als nu Jezus te Bethanie was, ten huize van Simon, den melaatse,[7]

  Kwam tot Hem een vrouw, hebbende een albasten fles met zeer kostelijke  zalf, en goot ze uit op Zijn hoofd, daar Hij aan tafel zat.[8]

  En Zijn discipelen, dat ziende, namen het zeer kwalijk, zeggende:  Waartoe dit verlies?[9]

  Want deze zalf had kunnen duur verkocht, en de penningen den armen  gegeven worden.[10]

  Maar Jezus, zulks verstaande, zeide tot hen: Waarom doet gij deze vrouw  moeite aan? want zij heeft een goed werk aan Mij gewrocht.[11]

  Want de armen hebt gij altijd met u, maar Mij hebt gij niet altijd.[12]

  Want als zij deze zalf op Mijn lichaam gegoten heeft, zo heeft zij het  gedaan tot een voorbereiding van Mijn begrafenis.[13]

  Voorwaar zeg Ik u: Alwaar dit Evangelie gepredikt zal worden in de gehele  wereld, daar zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden van hetgeen  zij gedaan heeft.