Bijbeltekst: [1]

¶  Het geschiedde nu in de dagen van Ahasveros, (hij is die Ahasveros,  dewelke regeerde van Indie af tot aan Morenland toe, honderd zeven en  twintig landschappen).[2]

  In die dagen, als de koning Ahasveros op den troon zijns koninkrijks zat,  die op den burg Susan was;[3]

  In het derde jaar zijner regering maakte hij een maaltijd al zijn vorsten  en zijn knechten; de macht van Perzie en Medie, de grootste heren en de  oversten der landschappen waren voor zijn aangezicht;[4]

  Als hij vertoonde den rijkdom der heerlijkheid zijns rijks, en de  kostelijkheid des sieraads zijner grootheid, vele dagen lang, honderd  en tachtig dagen.[5]

  Toen nu die dagen vervuld waren, maakte de koning een maaltijd al den  volke, dat gevonden werd op den burg Susan, van den grootste tot den  kleinste, zeven dagen lang, in het voorhof van den hof van het koninklijk  paleis.[6]

  Er waren witte, groene en hemelsblauwe behangselen, gevat aan fijn  linnen en purperen banden, in zilveren ringen, en aan marmeren pilaren;  de bedsteden waren van goud en zilver, op een vloer van porfier steen,  en van marmer, en albast, en kostelijke stenen.[7]

  En men gaf te drinken in vaten van goud, en het ene vat was anders dan  het andere vat; en er was veel koninklijke wijn, naar des konings  vermogen.[8]

  En het drinken geschiedde naar de wet, dat niemand dwong; want alzo had  de koning vastelijk bevolen aan alle groten zijns huizes, dat zij doen  zouden naar den wil van een iegelijk.[9]

  De koningin Vasthi maakte ook een maaltijd voor de vrouwen in het koninklijk  huis, hetwelk de koning Ahasveros had.[10]

¶  Op den zevenden dag, toen des konings hart vrolijk was van den wijn,  zeide hij tot Mehuman, Biztha, Charbona, Bigtha en Abagtha, Zethar en  Charchas, de zeven kamerlingen, dienende voor het aangezicht van den  koning Ahasveros,[11]

  Dat zij Vasthi, de koningin, zouden brengen voor het aangezicht des  konings, met de koninklijke kroon, om den volken en den vorsten haar  schoonheid te tonen; want zij was schoon van aangezicht.[12]

  Doch de koningin Vasthi weigerde te komen op het woord des konings,  hetwelk door den dienst der kamerlingen haar aangezegd was. Toen  werd de koning zeer verbolgen, en zijn grimmigheid ontstak in hem.[13]

  Toen zeide de koning tot de wijzen, die de tijden verstonden (want alzo  moest des konings zaak geschieden, in de tegenwoordigheid van al degenen,  die de wet en het recht wisten;[14]

  De naasten nu bij hem waren Carsena, Sethar, Admatha, Tharsis, Meres,  Marsena, Memuchan, zeven vorsten der Perzen en der Meden, die het  aangezicht des konings zagen, die vooraan zaten in het koninkrijk),[15]

  Wat men naar de wet met de koningin Vasthi doen zou, omdat zij niet gedaan  had het woord van den koning Ahasveros, door den dienst der kamerlingen?[16]

  Toen zeide Memuchan voor het aangezicht des konings en der vorsten: De  koningin Vasthi heeft niet alleen tegen den koning misdaan, maar ook  tegen al de vorsten, en tegen al de volken, die in al de landschappen  van den koning Ahasveros zijn.[17]

  Want deze daad der koningin zal uitkomen tot alle vrouwen, zodat zij haar  mannen verachten zullen in haar ogen, als men zeggen zal: De koning  Ahasveros zeide, dat men de koningin Vasthi voor zijn aangezicht brengen  zou; maar zij kwam niet.[18]

  Te dezen zelfden dage zullen de vorstinnen van Perzie en Medie ook alzo  zeggen tot al de vorsten des konings, als zij deze daad der koningin  zullen horen, en er zal verachtens en toorns genoeg wezen.[19]

  Indien het den koning goeddunkt, dat een koninklijk gebod van hem uitga,  hetwelk geschreven worde in de wetten der Perzen en Meden, en dat men  het niet overtrede: dat Vasthi niet inga voor het aangezicht van den  koning Ahasveros, en de koning geve haar koninkrijk aan haar naaste,  die beter is dan zij.[20]

  Als het bevel des konings, hetwelk hij doen zal in zijn ganse koninkrijk,  (want het i