Bijbeltekst: [1]

Het geschiedde nu aan den derden dag, dat Esther een koninklijk kleed  aantrok, en stond in het binnenste voorhof van des konings huis, tegenover  het huis des konings; de koning nu zat op zijn koninklijken troon, in  het koninklijke huis, tegenover de deur van het huis.[2]

  En het geschiedde, toen de koning de koningin Esther zag, staande in het  voorhof, verkreeg zij genade in zijn ogen, zodat de koning den gouden  scepter, die in zijn hand was, Esther toereikte; en Esther naderde, en  roerde de spits des scepters aan.[3]

  Toen zeide de koning tot haar: Wat is u, koningin Esther! of wat is uw  verzoek? Het zal u gegeven worden, ook tot de helft des koninkrijks.[4]

  Esther nu zeide: Indien het den koning goeddunkt, zo kome de koning met  Haman heden tot den maaltijd, dien ik hem bereid heb.[5]

  Toen zeide de koning: Doet Haman spoeden, dat hij het bevel van Esther  doe. Als nu de koning met Haman tot den maaltijd, dien Esther bereid  had, gekomen was,[6]

  Zo zeide de koning tot Esther op den maaltijd des wijns: Wat is uw bede?  en zij zal u gegeven worden; en wat is uw verzoek? Het zal geschieden,  ook tot de helft des koninkrijks.[7]

  Toen antwoordde Esther, en zeide: Mijn bede en verzoek is:[8]

  Indien ik genade gevonden heb in de ogen des konings, en indien het den  koning goeddunkt, mij te geven mijn bede, en mijn verzoek te doen, zo  kome de koning met Haman tot den maaltijd, dien ik hem bereiden zal; zo  zal ik morgen doen naar het bevel des konings.[9]

Toen ging Haman ten zelfden dage uit, vrolijk en goedsmoeds; maar toen  Haman Mordechai zag in de poort des konings, en dat hij niet opstond,  noch zich voor hem bewoog, zo werd Haman vervuld met grimmigheid op  Mordechai.[10]

  Doch Haman bedwong zich, en hij kwam tot zijn huis; en hij zond henen,  en liet zijn vrienden komen, en Zeres, zijn huisvrouw.[11]

  En Haman vertelde hun de heerlijkheid zijns rijkdoms, en de veelheid  zijner zonen, en alles, waarin de koning hem groot gemaakt had, en waarin  hij hem verheven had boven de vorsten en knechten des konings.[12]

  Verder zeide Haman: Ook heeft de koningin Esther niemand met den koning  doen komen tot den maaltijd, dien zij bereid heeft, dan mij; en ik ben  ook tegen morgen van haar met den koning genodigd.[13]

  Doch dit alles baat mij niet, zo langen tijd als ik den Jood Mordechai  zie zitten in de poort des konings.[14]

  Toen zeide zijn huisvrouw Zeres tot hem, mitsgaders al zijn vrienden:  Men make een galg, vijftig ellen hoog, en zeg morgen aan den koning,  dat men Mordechai daaraan hange; ga dan vrolijk met den koning tot dien  maaltijd. Deze raad nu dacht Haman goed, en hij deed de galg maken.