Bijbeltekst: [4]

En Hij moest door Samaria gaan.[5]

  Hij kwam dan in een stad van Samaria, genaamd Sichar, nabij het stuk  land, hetwelk Jakob zijn zoon Jozef gaf.[6]

  En aldaar was de fontein Jakobs. Jezus dan, vermoeid zijnde van de reize,  zat alzo neder nevens de fontein. Het was omtrent de zesde ure.[7]

  Er kwam een vrouw uit Samaria om water te putten. Jezus zeide tot haar:  Geef Mij te drinken.[8]

  (Want Zijn discipelen waren heengegaan in de stad, opdat zij zouden spijze  kopen.)[9]

  Zo zeide dan de Samaritaanse vrouw tot Hem: Hoe begeert Gij, Die een Jood  zijt, van mij te drinken, die een Samaritaanse vrouw ben? Want de Joden  houden geen gemeenschap met de Samaritanen.[10]

  Jezus antwoordde en zeide tot haar: Indien gij de gave Gods kendet, en  Wie Hij is, Die tot u zegt: Geef Mij te drinken, zo zoudt gij van Hem  hebben begeerd, en Hij zoude u levend water gegeven hebben.[11]

  De vrouw zeide tot Hem: Heere! Gij hebt niet om mede te putten, en de  put is diep; van waar hebt Gij dan het levend water?[12]

  Zijt Gij meerder dan onze vader Jakob, die ons den put gegeven heeft, en  hijzelf heeft daaruit gedronken, en zijn kinderen en zijn vee?[13]

  Jezus antwoordde, en zeide tot haar: Een ieder, die van dit water drinkt,  zal wederom dorsten;[14]

  Maar zo wie gedronken zal hebben van het water, dat Ik hem geven zal,  dien zal in eeuwigheid niet dorsten; maar het water, dat Ik hem zal  geven, zal in hem worden een fontein van water, springende tot in het  eeuwige leven.