Bijbeltekst: [1]

¶  En door Amfipolis en Apollonia hun weg genomen hebbende, kwamen zij te  Thessalonica, alwaar een synagoge der Joden was.[2]

  En Paulus, gelijk hij gewoon was, ging tot hen in, en drie sabbatten lang  handelde hij met hen uit de Schriften,[3]

  Dezelve openende, en voor ogen stellende, dat de Christus moest lijden  en opstaan uit de doden, en dat deze Jezus is de Christus, Dien ik,  zeide hij, ulieden verkondige.[4]

  En sommigen uit hen geloofden, en werden Paulus en Silas toegevoegd, en  van de godsdienstige Grieken een grote menigte, en van de voornaamste  vrouwen niet weinige.[5]

  Maar de Joden, die ongehoorzaam waren, dit benijdende, namen tot zich  enige boze mannen uit de marktboeven, en maakten, dat het volk te hoop  liep, en beroerden de stad; en op het huis van Jason aanvallende, zochten  zij hen tot het volk te brengen.[6]

  En als zij hen niet vonden, trokken zij Jason en enige broeders voor de  oversten der stad, roepende: Dezen, die de wereld in roer hebben gesteld,  zijn ook hier gekomen;[7]

  Welke Jason in zijn huis genomen heeft; en alle dezen doen tegen de  geboden des keizers, zeggende, dat er een andere Koning is, namelijk  een Jezus.[8]

  En zij beroerden de schare, en de oversten der stad, die dit hoorden.[9]

  Doch als zij van Jason en de anderen vergenoeging ontvangen hadden, lieten  zij hen gaan.[10]

¶  En de broeders zonden terstond des nachts Paulus en Silas weg naar Berea;  welke, daar gekomen zijnde, gingen heen naar de synagoge der Joden;[11]

  En dezen waren edeler, dan die te Thessalonica waren, als die het woord  ontvingen met alle toegenegenheid, onderzoekende dagelijks de Schriften,  of deze dingen alzo waren.[12]

  Velen dan uit hen geloofden, en van de Griekse eerlijke vrouwen en van  de mannen niet weinige.[13]

  Maar als de Joden van Thessalonica verstonden, dat het Woord Gods ook te  Berea van Paulus verkondigd werd, kwamen zij ook daar en bewogen de  scharen.[14]

  Doch de broeders zonden toen van stonde aan Paulus weg, dat hij ging als  naar de zee; maar Silas en Timotheus bleven aldaar.[15]

  En die Paulus geleidden, brachten hem tot Athene toe; en als zij bevel  gekregen hadden aan Silas en Timotheus, dat zij op het spoedigste tot  hem zouden komen, vertrokken zij.[16]

¶  En terwijl Paulus hen te Athene verwachtte, werd zijn geest in hem  ontstoken, ziende, dat de stad zo zeer afgodisch was.[17]

  Hij handelde dan in de synagoge met de Joden, en met degenen, die  godsdienstig waren, en op de markt alle dagen met degenen, die hem  voorkwamen.[18]

  En sommigen van de Epikureische en Stoische wijsgeren streden met hem;  en sommigen zeiden: Wat wil toch deze klapper zeggen? Maar anderen  zeiden: Hij schijnt een verkondiger te zijn van vreemde goden; omdat  hij hun Jezus en de opstanding verkondigde.[19]

  En zij namen hem, en brachten hem op de plaats, genaamd Areopagus,  zeggende: Kunnen wij niet weten, welke deze nieuwe leer zij, daar gij  van spreekt?[20]

  Want gij brengt enige vreemde dingen voor onze oren; wij willen dan weten,  wat toch dit zijn wil.[21]

  (Die van Athene nu allen, en de vreemdelingen, die zich daar onthielden,  besteedden hun tijd tot niets anders dan om wat nieuws te zeggen en  te horen.)[22]

¶  En Paulus, staande in het midden van de plaats, genaamd Areopagus,  zeide: Gij mannen van Athene! ik bemerke, dat gij alleszins gelijk als  godsdienstiger zijt.[23]

  Want de stad doorgaande, en aanschouwende uw heiligdommen, heb ik  ook een altaar gevonden, op hetwelk een opschrift stond: DEN ONBEKENDEN  GOD. Dezen dan, Dien gij niet kennende dient, verkondig ik ulieden.[24]

  De God, Die de wereld gemaakt heeft en alles wat daarin is; Deze, zijnde  een Heere des hemels en der aarde, woont niet in tempelen met handen  gemaakt;[25]

  En wordt ook van mensenhanden niet gediend, als iets behoevende, alzo  Hij Zelf allen het leven, en den adem, en alle dingen geeft;[26]