Bijbeltekst: [24]

  En des anderen daags kwamen zij te Cesarea. En Cornelius verwachtte hen,  samengeroepen hebbende die van zijn maagschap en bijzonderste vrienden.[25]

  En als het geschiedde, dat Petrus inkwam, ging hem Cornelius tegemoet,  en vallende aan zijn voeten, aanbad hij.[26]

  Maar Petrus richtte hem op, zeggende: Sta op, ik ben ook zelf een mens.[27]

  En met hem sprekende, ging hij in, en vond er velen, die samengekomen  waren.[28]

  En hij zeide tot hen: Gij weet, hoe het een Joodsen man ongeoorloofd is,  zich te voegen of te gaan tot een vreemde; doch God heeft mij getoond,  dat ik geen mens zou gemeen of onrein heten.[29]

  Daarom ben ik ook zonder tegenspreken gekomen, ontboden zijnde. Zo vraag  ik dan, om wat reden gijlieden mij hebt ontboden.[30]

  En Cornelius zeide: Over vier dagen was ik vastende tot deze ure toe, en  ter negende ure bad ik in mijn huis.[31]

  En ziet, een man stond voor mij, in een blinkend kleed, en zeide: Cornelius!  uw gebed is verhoord, en uw aalmoezen zijn voor God gedacht geworden.[32]

  Zend dan naar Joppe, en ontbied Simon, die toegenaamd wordt Petrus; deze  ligt te huis in het huis van Simon, den lederbereider, aan de zee, welke,  hier gekomen zijnde, tot u spreken zal.[33]

  Zo heb ik dan van stonde aan tot u gezonden, en gij hebt welgedaan, dat  gij hier gekomen zijt. Wij zijn dan allen nu hier tegenwoordig voor  God, om te horen al hetgeen u van God bevolen is.