Wëllkomm zréck an der Poterkëscht!

Haut héiere mir, wéi zwou Persounen e Filmowend plangen.

Vill Spaass!

-

Transkript:

E Filmowend

Bob: O mei, et leeft näischt Guddes am Kino. Nëmme Schrott! 

Babsi: Da bleifs de bal léiwer doheem. Wéi gesäit et da mat der Cinemathéik aus? Weisen déi näischt Interessantes? 

Bob: Déi renovéiere grad, dat ass leider keng Optioun. Mir kéinten natierlech och eppes streamen. 

Babsi: Ech weess net, dat ass esou oniwwersiichtlech ginn. Bis de iwwerall gekuckt hues, wat et gëtt, ass den Owend schonn erëm an du hues nach näischt fonnt.  

Bob: Jo, an europäesch Filmer sinn do rar. Ech fannen et jo ganz schlëmm, datt et struppevoll mat amerikanesche Filmer ass. Dat ass dach ëmmer dat selwecht! 

Babsi: Villäicht bei den neie Filmer. Wa se da méi Pärelen aus de 70er oder 80er Joren hätten, dat wier et der Wäert. 

Bob: A wa mer an d’Bibliothéik oder an d’Mediathéik vun der Stad ginn? Do kriss de dach vill! 

Babsi: Elo, de Sonndeg? Do huet dach alles zou, dat kanns de vergiessen. 

Bob: A meng DVD-Sammlung hu mer och schonn dräi Mol duerch, do gi mer net glécklech. 

Babsi: Gëtt et do net Streaming-Déngschter vun der Nationalbibliothéik? Ech mengen, do eppes héieren ze hunn. 

Bob: Ajo, effektiv, lo wou s de et sees. Do kann ee mol e Bléck drop geheien.  

Et héiert een de Bob eppes um Laptop tippen. 

Bob: Hm, wat solle mer dann... o kuck mol hei: si hunn eng Fantasy-Februar-Sammlung! 

Babsi: Effektiv... O, wéi wier et mam Film “The Beastmaster”? 

Bob: Boah nee, deen ass mir ze laang.  

Babsi: Dat si jo mol keng zwou Stonnen! Kuck hei, Hellboy! Deen ass zwar méi rezent, mä ech hunn deen ëmmer nach net gesinn. 

Bob: Wat heescht hei rezent, deen ass jo scho groussjäreg. 

Babsi: Egal wat... 

Bob: Ok ok, wéi wier et da mat engem richteg ale Film? The Bishop’s Wife, deen ass vu 1947.  

Babsi: E Film iwwert e Paf, dee sech an en Engel verléift? Nee Merci! 

Bob: Dat kléngt dach ganz léif! Du hues et dach mat romantesche Geschichten. 

Babsi: Naja, mä dat kléngt mir e bëssen ze dréchen a steif. Du hues dach europäesch Filmer léiwer, solle mer dann no esou engem kucken? 

Bob: Zwar, ech gesinn hei e puer gutt italieenesch Klassiker! Suspiria a Phenomena zum Beispill. 

Babsi: Ëm wat geet et dann? 

Bob: Ma kuck, hei ass eng kuerz Beschreiwung... 

Babsi: Eng jonk Fra, déi mat Insekte schwätze kann an e Mord probéiert opzeklären? Do sinn ech dobäi. 

Bob: Da lass... ech maachen alt de Popcorn prett. 

Eis cinephil Koppel kuckt sech de Film un a verdréckt dobäi eng grouss Portioun Popcorn. Den Ofspann leeft grad. 

Bob: Also mir huet dat richteg gutt gefall. D’Mise en scène war nees ganz typesch fir dee Regisseur. Hie spillt ëmmer richteg flott mat de Kamerastellungen a Perspektive. 

Babsi: Jo, mä ech muss awer soen, datt dee Soundtrack e bësse komesch war. Scho bal ze rockeg fir dee Film, oder? 

Bob: Ech fannen, dat hieft dat ganzt nach op e ganz aneren Niveau. E bëssen trasheg eben. An d’schauspilleresch Leeschtung war e bëssen duerchwuess. 

Babsi: Dat läit villäicht och um Dréibuch an un den Dialoger. Ech froe mech, ob de Film sech am italieeneschen Original net anescht ufillt. Well den Haaptpersonnage wierkt ëmmer esou distanzéiert. 

Bob: Hatt ass iwwerhaapt e Komescht... an ech soen dat net nëmme, well et mat Insekte schwätze kann... 

Babsi: Ech mengen, dee Film wäert eis nach eng ganz Zäitchen am Gediechtnes bleiwen... 

Bob: Jo... a wat kucke mer muer?