euroradio.fm

Выціснутыя з Беларусі незалежныя сацыёлагі працягваюць вывучаць беларускае грамадства насуперак усім перашкодам. Тым больш, што запыт на такія даследванні ёсць, бо ведаць настроі беларусаў і іх стаўленне да вайны ва Украіне, Лукашэнкі і яго рэжыма, санкцый, ідэнтычнасці беларусаў як нацыі неабходна і самім беларусам, і палітыкам — як айчынным, так і замежным.

Ці рэальна ў сённяшніх умовах правесці сацыялагічнае даследванне, якому сапраўды можна давяраць, і як гэта зрабіць? Што насамрэч беларусы думаюць пра вайну ва Украіне і ці перагарнулі яны старонку ў адносінах з лукашэнкаўскім рэжымам? Ці змянілася стаўленне беларусаў да Расіі і каго самі беларусы лічаць сапраўдным беларусам? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае сацыёлаг, прафесар Андрэй Вардамацкі

Пасля пэўнага перапынку з лукашэнкаўскай вязніцы быў вызвалены Юрась Зянковіч — чалавек, якога прадстаўнік Дзярждэпа ЗША Крыс Сміт па логіцы мусіў вывезці з Беларусі падчас пераша свайго візіту ў Мінск. Але спатрэбіўся яшчэ адзін візіт у Беларусь прадстаўніка адміністрацыі Трампа. Як сцвярджае лукашэнкаўская прапаганда, Зянковіча вызвалілі “на знак добрай волі”. Адметна, што вызваленне адбылося напярэдадні святкавання “9 Мая” і прымеркаванай да гэтай даты вялікай амністыі. Падчас якой нікога з “палітычных” рэжым вызваляць не будзе.

Чаму Зянковіча не вызвалілі раней і ці сапраўды магчымыя перамовы паміж Вашынгтонам і Мінскам не толькі наконт вызвалення амерыканскіх грамадзян з турмаў Беларусі? Чаму Лукашэнку двойчы давялося тлумачыцца наконт “гергіеўскіх стужак” і ці не адмовяцца ўсе лідары ад паездкі ў Маскву на парад? Навошта Казахстан ідзе на канфрантацыю з Масквой і пры чым тут Кітай? Гэтыя ды іншыя тэмы абмяркоўваем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з дацэнткай, кандыдаткай гістарычных навук, эксперткай па міжнароднай палітыцы Розай Турарбекавай

Чарговыя прэзідэнцкія выбары ў Польшчы праходзяць у досыць складаных як знешне, так і ўнутрыпалітычных умовах. І размова не столькі пра супрацьстаянне і барацьбу паміж сабой палітычных сіл за пасаду прэзідэнта краіны, колькі пра фактары знешняга ўздзеяння на краіну і сітуацыю ў ёй. Вайна ва Украіне, якая пагражае пераносам на тэрыторыю краін ЕС — пра імавернасць нападу на Польшчу ў тым ліку расійскіх войскаў з тэрыторыі Беларусі кажуць не толькі заходнія ваенныя эксперты, але і палітыкі. Уладзімір Зяленскі, да прыкладу. Не спыняюцца спробы штурму беларуска-польскай мяжы нелегальнымі мігрантамі, а ўнутры Польшчы актывізаваліся агенты КДБ і ФСБ…

Чаму адпаведныя службы Польшчы даюць так мала інфармацыі па справе зніклай Анжалікі Мельнікавай? Ці ўпрымаюць у Польшчы пагрозу канфлікту Расіі з краінамі ЕС як рэальную і што робяць для ўзмацнення бяспекі? Ці гатовая Польшча супрацьстаяць дзеянням варожых спецслужбаў і ці чакаць змены ўнутранай і знешняй палітыкі Польшчы пасля прэзідэнцкіх выбараў? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае палітычны аглядальнік выдання Dziennik Gazeta Prawna Міхал Патоцкі.

Як змагацца з кляшчамі і чаму беларускі мала нараджаюць — Еўразум за 2 траўня | Новости Беларуси за 2 мая by Euroradio

1 траўня ў эфіры Еўрарадыё — актор, рэжысёр, фехтавальшчык, папулярызатар гісторыі Васіль Калач.

У народаў, якія разам жылі ў Вялікім княстве Літоўскім, супольная гісторыя. Фактычна, мы маем, так бы мовіць, агульнага продка. Навошта мы сёння імкнемся гэтага продка пасекчы на кавалкі, падзяліць іх паміж сабой і ганарыцца выключна “сваёй” часткай той, агульнай гісторыі? Мы мусім прыняць факт, што ў беларусаў, літоўцаў, палякаў ды ўкраінцаў ёсць гэтая агульная гісторыя і не дзяліць яе, а шанаваць ўсё цалкам – як агульную спаччыну, перакананы Васіль Калач.

Пра тое, ці сапраўды нам асабліва няма кім ганарыцца і ў нас замалы “пантэон герояў”, ці магчымая была перамога мірнага пратэсту ў 2020 годзе і ці гатовыя беларусы да змагання за сваю нацыю і сваю дзяржаву, мы і разважаем у праграме “Ідэя Х” з Васілём Калачом.

Перамога без шахедаў і праблема "пушкінізацыі" — Еўразум за 30 красавіка | Новости Беларуси за 30 апреля by Euroradio

Не сціхаюць жарсці і спрэчкі вакол тэмы наконт магчымага прыезду ў Беларусь 150 тысяч працоўных мігрантаў з Пакістана. За негатыўныя каментары пад гэтай навіной нават былі затрыманыя некалькі чалавек і іх прымусілі запісаць відэа “з прабачэннямі”. Вось толькі такімі дзеяннмі карнікаў, у рэжыма наўрадці атрымаецца супакоіць беларускае грамадства, якое асцерагаецца новых суседзяў па розных прычынах. Што дае падставы вінаваціць беларусаў у адсутнасці талерантнасці. І не толькі ў гэтым…

На чым базуецца перакананне беларусаў у сваёй талерантнасці і ці былі ў нашай гісторыі моманты, калі беларусы прымалі ў сябе вялікую колькасць перасяленцаў (мігрантаў)? Ці можна той гістарычны досвед і тую талерантнасць аўтаматычна перакладаць на час сённяшні? Што з сябе ўяўляюць суды шарыята і ці не перашкодзіць іслам сацыялізацыі пакістанцаў у беларускае грамадства? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з кандыдатам гістарычных навук, аглядальнікам Яўгенам Красуліным

Расія "нешта рыхтуе" ў Беларусі пад выглядам вайсковых вучэнняў? Прынамсі, з такой заявай на саміце Трохмор'я ў Варшаве выступіў прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі, папярэдзіўшы, што гатовымі да новых атак павінны быць і Украіна, і Літва, і Польшча…

Тым часам на форуме ў Валгаградзе Пуцін падняў пытанне пра завод па вытворчасці расійскіх беспілотнікаў у Беларусі.

Лукашэнка пярэчыць не стаў.

Частку свайго выступу на тым жа мерапрыемстве дыктатар прысвяціў літоўскім, латвійскім і ўкраінскім нацыстам, якія нібыта жахліва забівалі савецкіх людзей падчас Вялікай Айчыннай вайны.

Такім чынам, чытаючы апошнія навіны, можна заўважыць тэндэнцыю: і беларускія, і расійскія, і нават украінскія ўлады спрабуюць нешта сказаць Захаду. Але што менавіта?

Ці пачнуць у Беларусі вырабляць беспілотнікі для вайны з украінцамі? Якімі будуць наступствы для дэмакратычнай супольнасці? Чаго чакаць ад новага Папы ў Вацікане і каго падтрымае новы Пантыфік — рэпрэсаваных беларусаў ці кіраўніка Беларусі?

Пра ўсё гэта і не толькі размаўляем з дырэктарам Агенцтва еўраатлантычнага супрацоўніцтва Валерыем Кавалеўскім.

Чым бліжэй 9 траўня, тым гучней тэма вайны ў тым ці іншым выглядзе гучыць наўкол. І калі выказванні, кшталту прамоўленага Пуціным пра “гераічную абарону Мінска падчас ВАВ” выглядаюць як недарэчнасць, то словы Зяленскага пра падрыхтоўку новага нападу з тэрыторыі Беларусі “пад прыкрыццём вайсковых вучэнняў”, прымушаюць насцярожыцца. Аж да таго, што прэм’еры-міністры Венгрыі і Славакіі заявілі пра неабходнасць спынення вайны ва Украіне, але для гэтага патрабуюць спыненне вайнай дапамогі з боку ЕС.

Што не так з заявамі гісторыка Пуціна пра абарону Мінска і выказваннямі Лукашэнкі наконт “гергіеўскіх стужак” і памяці пра вайну як “частку нацыянальнай ідэі”? Ці магчымы напад з тэрыторыі Беларусі падчас вучэнняў “Захад” і навошта Зяленскі ўзнімае гэтую тэму? Ці бачны прагрэс у здзяйсненні “плана Трампа” і чым небяспечнае супрацьстаянне Індыі і Пакістана? Гэтыя ды іншыя тэмы абмяркоўваем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з палітычным аглядальнікам, гісторыкам Аляксандрам Фрыдманам

Незалежныя эксперты па правах чалавека занепакоеныя паведамленнямі пра тое, што крымінальныя суды практыкуюць адпраўку беларусаў на прымусовае псіхіятрычнае лячэнне за іх палітычнае іншадумства.

Тым часам доктар-псіхіятр Уладзімір Пікірэня паведамляе пра ілжэданосы на прыватныя клінікі, якія паступаюць у дзяржорганы ад яго імя.

Якія крытэрыі пастаноўкі дыягназу пры прымусовым псіхіятрычным лячэнні, і наколькі яны аб'ектыўныя ў выпадку палітычных спраў? Якая роля медыцынскіх работнікаў у пацвярджэнні дыягназаў для палітычна матываванай шпіталізацыі? Якім чынам міжнародная супольнасць і праваабарончыя арганізацыі могуць уплываць на спыненне такой практыкі ў Беларусі? Ці магчыма абараніць сябе самастойна?

Больш падрабязна пра крызіс у беларускай псіхіятрыі размаўляем з доктарам-псіхіятрам Уладзімірам Пікірэнем.