Segja má að hin lágreista byggð í Túnunum, þ.e. Hátúni, Miðtúni og Samtúni sé römmuð inn af nýjum háhýsum í kring.
Mega muna sinn fífil fegurri
Viðhalds er þörf á mörgum húsanna í hverfinu, en flest húsin voru byggð á árum seinni heimstyrjaldarinnar, þó eru sum yngri. Húsin eru flest kjallari og hæð með lágu valmaþaki, en þó hefur mörgum þeirra verið breytt, og tekist misjafnlega vel til. Samt er samræmi í hverfinu og Pétur Ármannsson arkitekt er sammála skýrsluhöfundum Borgarsögusafns frá því 2009 að hverfið beri að varðveita, sem heilstætt hverfi frá miðri síðustu öld.
Var uggandi um tíma
Málfríður Kristjánsdóttir arkitekt og maður hennar Thomas Järvele búa í Hátúni 41, pabbi Málfríðar byggði húsið sjálfur, eins og flestir ef ekki allir í hverfinu. Hún ólst því upp þarna og var afar uggandi fyrir hrun, því fjárfestar voru að kaupa upp eignir í hverfinu, og létu eignirnar jafnvel drabbast niður. Nú telur hún þó að hverfið eigi eftir að standa og verða vinsælt í framtíðinni.