چرا مسیح می‌بایست متولد شود؟ مگر سخنان، قوانین، فلسفه کم بود؟ مگر دین کم بود؟ اما مسیح ظاهر شد تا اعمال ابلیس را باطل سازد و انسان را در مسیر جدیدی قرار دهد. آیا می‌خواهید او را به قلب خود بپذیرید؟

عيد ميلاد مسيح، يادآور واقعۀ تولد منجی بشر و ورود اول او به اين جهان است. البته مسيح، در آينده و در بازگشت ثانوی خود نيز به اين جهان وارد خواهد شد تا پادشاهی خود را برقرار سازد و صلح و آرامش بر اين دنيای متلاطم مسلط شود. اما در حال حاضر، مسيح مايل است به قلب هر انسانی وارد شود که طالب نجات و حيات جاويد با خدا باشد.‏

عيسی مسيح به دنيا آمد که صلح و سلامتی را در ميان خدا و انسان امکان پذير سازد. انسان، به‌خاطر گناه، از خدا جدا شده و اين جدايی روزگار انسان را خراب و سياه نموده است. اما مژده اين است که عيسی آمد تا با قربانی شدن بر صليب، ما انسانها را با خدا آشتی دهد و به آغوش پرمهر او بازگرداند.‏

در عيد کريسمس مرسوم است که هديه بدهيم و هديه بگيريم. اما به‌خاطر داشته باشيم که خدای نيکو، خودش هديه‌ای بی‌نظير به ما بخشيده است. عيسی مسيح، عطای وصف‌ناپذير خدا به جهانيان است. پس با شکر و شادی او را دريافت نموده و خدا را سپاس گوييم.‏

پیام پرشکوه کریسمس این‌است‌که، مسیح به این جهان آمد و با ایثار و فداکاری، از همه‌چیز خود گذشت. او حتی جانش را در راه نجات بشر قربانی کرد تا نجات و حیات جاويدان را برای ما انسان‌ها فراهم نمايد.‏

نجات و مزایای نجات، به‌سبب فیض خدا نصیب ما گردیده و ما براساس لیاقت یا تلاش و کوشش خود آن‌را به‌دست نیاورده‌ایم. انجیل یا مژدۀ نجات، مژدۀ فیض خداست و هرکه به انجيل ايمان آورد نجات‌ می‌يابد.‏

وقتی ایمان می‌آوریم بايد برای نبرد روحانی مهيا باشيم. کمربند حقيقت، زرۀ عدالت، کفش آمادگی برای اعلام انجیل، سپر ایمان، کلاه‌خود نجات و شمشیر روح، سلاح‌های خدا برای این جنگ روحانی هستند.‏

وقتی ایمان می‌آوریم بايد برای نبرد روحانی مهيا باشيم. کمربند حقيقت، زرۀ عدالت، کفش آمادگی برای اعلام انجیل، سپر ایمان، کلاه‌خود نجات و شمشیر روح، سلاح‌های خدا برای این جنگ روحانی هستند.‏

مسیح سر کلیسا و کلیسا بدن مسیح است. خدا شوهر را سر و زن را بدن مقرر داشته است و آنها باید همانند مسيح و کليسا نسبت‌به هم رفتار نمایند و مطابق کلام خدا فرزندان خود را تربیت کنند.‏

مسیحیان باید به شکلی در دنیای تاريک زندگی کنند که مردم دنیوی نور آنها را ببینند. سخن زشت و شوخی‌های بی‌مزه شایستۀ ایمانداران نیست بلکه باید از خوبی‌های خدا سخن بگویند و شکرگزار باشند.‏