Sign up to save your podcasts
Or
Share Ganj e Hozour Programs
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
Ganj e Hozour Programs
By Parviz ShahbaziTechnology
Ganj e Hozour Programs episodes
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #414برنامه شماره ۴۱۴ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۸۶۲هله هشدار که با بی‌خبران نستیزیپیش مستان چنان رطل گران نستیزیگر نخواهی که کمان وار ابد کژ مانیچون کشندت سوی خود همچو کمان نستیزیگر نخواهی که تو را گرگ هوا بردردچون تو را خواند سوی خویش شبان نستیزیعجمی وار نگویی تو شهان را که کییدچون نمایند تو را نقش و نشان نستیزیاز میان دل و جان تو چو سر برکردندجان به شکرانه نهی تو به میان نستیزیچو به ظاهر تو سمعنا و اطعنا گفتیظاهر آنگه شود این که به نهان نستیزیدر گمانی ز معاد خود و از مبدا خودشودت عین چو با اهل عیان نستیزیدر تجلی بنماید دو جهان چون ذراتگر شوی ذره و چون کوه گران نستیزیز زمان و ز مکان بازرهی گر تو ز خودچو زمان برگذری و چو مکان نستیزیمثل چرخ تو در گردش و در کار آییگر چو دولاب تو با آب روان نستیزیچون جهان زهره ندارد که ستیزد با شاهالله الله که تو با شاه جهان نستیزیهم به بغداد رسی روی خلیفه بینیگر کنی عزم سفر در همدان نستیزیحیله و زوبعی و شیوه و روبه بازیراست آید چو تو با شیر ژیان نستیزیهمچو آیینه شوی خامش و گویا تو اگرهمه دل گردی و بر گفت زبان نستیزی3 hr 24 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #413برنامه شماره ۴۱۳ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۶۵۳چون بر رخ ما عکس جمال تو برآیدبر چهره ما خاک چو گلگونه نمایدخواهم که ز زنار دو صد خرقه نمایدترسابچه گوید که بپوشان که نشایداشکم چو دهل گشته و دل حامل اسرارچون نه مهه گشتست ندانی که بزایدشاهیست دل اندر تن ماننده گاویوین گاو ببیند شه اگر ژاژ نخایدوان دانه که افتاد در این هاون عشاقهر سوی جهد لیک به ناچار بسایداز خانه عشق آنک بپرد چو کبوترهر جا که رود عاقبت کار بیایدآیینه که شمس الحق تبریز بسازدزنگار کجا گیرد و صیقل به چه باید مولوی، مثنوی، دفتر اول، سطر شماره ۱۲۰۸غیرنطق و غیر ایما و سجلصد هزاران ترجمان خیزد ز دل مولوی، مثنوی، دفتر دوم، سطر شماره ۸بلبلی زینجا برفت و بازگشتبهر صید این معانی بازگشتساعد شه مسکن این باز بادتا ابد بر خلق این در باز بادآفت این در هوا و شهوتستورنه اینجا شربت اندر شربتستاین دهان بر بند تا بینی عیانچشمبند آن جهان حلق و دهانای دهان تو خود دهانهٔ دوزخیوی جهان تو بر مثال برزخینور باقی پهلوی دنیای دونشیر صافی پهلوی جوهای خونچون درو گامی زنی بی احتیاطشیر تو خون می‌شود از اختلاطیک قدم زد آدم اندر ذوق نفسشد فراق صدر جنت طوق نفسهمچو دیو از وی فرشته میگریختبهر نانی چند آب چشم ریختگرچه یک مو بد گنه کو جسته بودلیک آن مو در دو دیده رسته بودبود آدم دیدهٔ نور قدیمموی در دیده بود کوه عظیمگر در آن آدم بکردی مشورتدر پشیمانی نگفتی معذرتزانک با عقلی چو عقلی جفت شدمانع بد فعلی و بد گفت شدنفس با نفس دگر چون یار شدعقل جزوی عاطل و بی‌کار شدچون ز تنهایی تو نومیدی شویزیر سایهٔ یار خورشیدی شویرو بجو یار خدایی را تو زودچون چنان کردی خدا یار تو بودآنک در خلوت نظر بر دوختستآخر آن را هم ز یار آموختستخلوت از اغیار باید نه ز یارپوستین بهر دی آمد نه بهارعقل با عقل دگر دوتا شودنور افزون گشت و ره پیدا شودنفس با نفس دگر خندان شودظلمت افزون گشت و ره پنهان شودیار چشم تست ای مرد شکاراز خس و خاشاک او را پاک دارهین بجاروب زبان گردی مکنچشم را از خس ره‌آوردی مکنچونکه مؤمن آینهٔ مؤمن بودروی او ز آلودگی ایمن بودیار آیینست جان را در حزندر رخ آیینه ای جان دم مزنتا نپوشد روی خود را در دمتدم فرو خوردن بباید هر دمت3 hr 8 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #412برنامه شماره ۴۱۲ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۶۳۶بمیرید بمیرید در این عشق بمیریددر این عشق چو مردید همه روح پذیریدبمیرید بمیرید و زین مرگ مترسیدکز این خاک برآیید سماوات بگیریدبمیرید بمیرید و زین نفس ببریدکه این نفس چو بندست و شما همچو اسیریدیکی تیشه بگیرید پی حفره زندانچو زندان بشکستید همه شاه و امیریدبمیرید بمیرید به پیش شه زیبابر شاه چو مردید همه شاه و شهیریدبمیرید بمیرید و زین ابر برآییدچو زین ابر برآیید همه بدر منیریدخموشید خموشید خموشی دم مرگستهم از زندگیست اینک ز خاموش نفیریدمولوی، مثنوی، دفتر پنجم، سطر شماره ۱۷۶۳مرگ را تو زندگی پنداشتیتخم را در شوره خاکی کاشتیعقل کاذب هست خود معکوسبینزندگی را مرگ بیند ای غبینمولوی، مثنوی، دفتر پنجم، سطر شماره ۴۱۳۵این حیاتی خفیه در نقش مماتوان مماتی خفیه در قشر حیاتمینماید نور نار و نار نورورنه دنیا کی بدی دارالغرورمولوی، مثنوی، دفتر ششم، سطر شماره ۳۱۷۰جان چه باشد که تو سازی زو سندحق به عشق خویش زنده‌ت میکندزو حیات عشق خواه و جان مخواهتو ازو آن رزق خواه و نان مخواهمولوی، مثنوی، دفتر سوم، سطر شماره ۱۹۳۵زان سبب که جمله اجزای منیدجزو را از کل چرا بر میکنیدجزو از کل قطع شد بی کار شدعضو از تن قطع شد مردار شدتا نپیوندد بکل بار دگرمرده باشد نبودش از جان خبرمولوی، مثنوی، دفتر سوم، سطر شماره ۲۸۱۷بنگرید ای مردگان بی حنوطدر سیاستگاه شهرستان لوطمولوی، مثنوی، دفتر سوم، سطر شماره ۱۲۸۰بسته‌پایی چون گیا اندر زمینسر بجنبانی ببادی بییقینلیک پایت نیست تا نقلی کنییا مگر پا را ازین گل بر کنیچون کنی پا را حیاتت زین گلستاین حیاتت را روش بس مشکلستچون حیات از حق بگیری ای رویپس شوی مستغنی از گل میرویشیر خواره چون ز دایه بگسلدلوتخواره شد مرورا میهلدبستهٔ شیر زمینی چون حبوبجو فطام خویش از قوت القلوبحرف حکمت خور که شد نور ستیرای تو نور بی‌حجب را ناپذیرمولوی، مثنوی، دفتر سوم، سطر شماره ۴۹پس حیات ماست موقوف فطاماندک اندک جهد کن تم الکلامچون جنین بد آدمی بد خون غذااز نجس پاکی برد مؤمن کذااز فطام خون غذااش شیر شدوز فطام شیر لقمه‌گیر شدوز فطام لقمه لقمانی شودطالب اشکار پنهانی شودمولوی، مثنوی، دفتر سوم، سطر شماره ۳۷۴۷این دهان بستی دهانی باز شدکو خورندهٔ لقمه‌های راز شدگر ز شیر دیو تن را وابریدر فطام اوبسی نعمت خوریمولوی، مثنوی، دفتر سوم، سطر شماره ۳۵۷۶چون دوم بار آدمی‌زاده بزادپای خود بر فرق علتها نهادعلت اولی نباشد دین اوعلت جزوی ندارد کین اومیپرد چون آفتاب اندر افقبا عروس صدق و صورت چون تتقبلک بیرون از افق وز چرخهابی مکان باشد چو ارواح و نهیبل عقول ماست سایه‌های اومیفتد چون سایه‌ها در پای اومولوی، مثنوی، دفتر چهارم، سطر شماره ۱۳۷۲ای خنک آن را که پیش از مرگ مردیعنی او از اصل این رز بوی بردمولوی، مثنوی، دفتر پنجم، سطر شماره ۲۸۹۰گفت می‌جویم به هر سو آدمیکه بود حی از حیات آن دمی2 hr 49 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #411برنامه شماره ۴۱۱ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۶۵۲تدبیر کند بنده و تقدیر نداندتدبیر به تقدیر خداوند نماندبنده چو بیندیشد پیداست چه بیندحیله بکند لیک خدایی نتواندگامی دو چنان آید کو راست نهادستوان گاه که داند که کجاهاش کشانداستیزه مکن مملکت عشق طلب کنکاین مملکتت از ملک الموت رهاندباری تو بهل کام خود و نور خرد گیرکاین کام تو را زود به ناکام رسانداشکاری شه باش و مجو هیچ شکاریکاشکار تو را باز اجل بازستاندچون باز شهی رو به سوی طبله بازشکان طبله تو را نوش دهد طبل نخوانداز شاه وفادارتر امروز کسی نیستخر جانب او ران که تو را هیچ نراندزندانی مرگند همه خلق یقین دانمحبوس تو را از تک زندان نرهانددانی که در این کوی رضا بانگ سگان چیستتا هر که مخنث بود آنش برماندحاشا ز سواری که بود عاشق این راهکه بانگ سگ کوی دلش را بطپاندمولوی، مثنوی، دفتر ششم، سطر شماره ۲۳۶۹ای بسا علم و ذکاوات و فطنگشته ره‌رو را چو غول و راهزنبیشتر اصحاب جنت ابلهندتا ز شر فیلسوفی میرهندخویش را عریان کن از فضل و فضولتا کند رحمت به تو هر دم نزولزیرکی ضد شکستست و نیاززیرکی بگذار و با گولیبساززیرکی دان دام برد و طمع و کازتا چه خواهد زیرکی را پاکباززیرکان با صنعتی قانع شدهابلهان از صنع در صانع شدهزانک طفل خرد را مادر نهاردست و پا باشد نهاده بر کنارمولوی، مثنوی، دفتر سوم، سطر شماره ۱۹۰۶چون قضای حق رضای بنده شدحکم او را بندهٔ خواهنده شدنی تکلف نی پی مزد و ثواببلک طبع او چنین شد مستطابزندگی خود نخواهد بهر خوذنی پی ذوقی حیات مستلذهرکجا امر قدم را مسلکیستزندگی و مردگی پیشش یکیستبهر یزدان می‌زید نه بهر گنجبهر یزدان می‌مرد نه از خوف رنجهست ایمانش برای خواست اونه برای جنت و اشجار و جوترک کفرش هم برای حق بودنه ز بیم آنک در آتش روداین چنین آمد ز اصل آن خوی اونه ریاضت نه بجست و جوی اوآنگهان خندد که او بیند رضاهمچو حلوای شکر او را قضابندهای کش خوی و خلقت این بودنه جهان بر امر و فرمانش رودپس چرا لابه کند او یا دعاکه بگردان ای خداوند این قضامولوی، مثنوی، دفتر سوم، سطر شماره ۱۸۸۰قوم دیگر می‌شناسم ز اولیاکه دهانشان بسته باشد از دعااز رضا که هست رام آن کرامجستن دفع قضاشان شد حرامدر قضا ذوقی همی‌بینند خاصکفرشان آید طلب کردن خلاصحسن ظنی بر دل ایشان گشودکه نپوشند از غمی جامهٔ کبودمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۶۲۰چه شکرفروش دارم که به من شکر فروشدکه نگفت عذر روزی که برو شکر ندارم2 hr 47 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #410برنامه شماره ۴۱۰ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF متن نوشته شده برنامه با فرمتPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۱۵۷گر تو خواهی وطن پر از دلدارخانه را رو تهی کن از اغیارور تو خواهی سماع را گیرادور دارش ز دیده انکارهر که او را سماع مست نکردمنکرش دان اگر چه کرد اقرارهر که اقرار کرد و باده شناختعاقلش نام نه مگو خماربه بهانه به ره کن آن‌ها راتا شوی از سماع برخورداروز میان خویش را برون کن تیزتا بگیری تو خویش را به کنارسایه یار به که ذکر خدایاین چنین گفتست صدر کبارتا نگویی که گل هم از خارستزانک هر خار گل نیارد بارخار بیگانه را ز دل برکنخار گل را به جان و دل میدارموسی اندر درخت آتش دیدسبزتر می‌شد آن درخت از نارشهوت و حرص مرد صاحب دلهمچنین دان و همچنین پندارصورت شهوتست لیکن هستهمچو نار خلیل پرانوارشمس تبریز را بشر بینندچون گشایند دیده‌ها کفارمولوی، مثنوی، دفتر اول، سطر شماره ۲۹۵۹گفت پیغمبر علی را کای علیشیر حقی پهلوان پردلیلیک بر شیری مکن هم اعتماداندر آ در سایهٔ نخل امیداندر آ در سایهٔ آن عاقلیکش نداند برد از ره ناقلیظل او اندر زمین چون کوه قافروح او سیمرغ بس عالیطوافگر بگویم تا قیامت نعت اوهیچ آن را مقطع و غایت مجودر بشر روپوش کردست آفتابفهم کن والله اعلم بالصوابیا علی از جملهٔ طاعات راهبر گزین تو سایهٔ خاص الههر کسی در طاعتی بگریختندخویشتن را مخلصی انگیختندتو برو در سایهٔ عاقل گریزتا رهی زان دشمن پنهانستیزاز همه طاعات اینت بهترستسبق یابی بر هر آن سابق که هستچون گرفتت پیر هین تسلیم شوهمچو موسی زیر حکم خضر روصبر کن بر کار خضری بی نفاقتا نگوید خضر رو هذا فراقگرچه کشتی بشکند تو دم مزنگرچه طفلی را کشد تو مو مکندست او را حق چو دست خویش خواندتا ید الله فوق ایدیهم برانددست حق میراندش زنده‌ش کندزنده چه بود جان پاینده‌ش کندمولوی، مثنوی، دفتر سوم، سطر شماره ۲۸۸۵سگ زمستان جمع گردد استخوانشزخم سرما خرد گرداند چنانشکو بگوید کین قدر تن که منمخانهای از سنگ باید کردنمچونک تابستان بیاید من بچنگبهر سرما خانه‌ای سازم ز سنگچونک تابستان بیاید از گشاداستخوانها پهن گردد پوست شادگوید او چون زفت بیند خویش رادر کدامین خانه گنجم ای کیازفت گردد پا کشد در سایهایکاهلی سیری غری خودرایهایگویدش دل خانه‌ای ساز ای عموگوید او در خانه کی گنجم بگواستخوان حرص تو در وقت درددرهم آید خرد گردد در نوردگویی از توبه بسازم خانهایدر زمستان باشدم استانهایچون بشد درد و شدت آن حرص زفتهمچو سگ سودای خانه از تو رفتشکر نعمت خوشتر از نعمت بودشکرباره کی سوی نعمت رودشکر جان نعمت و نعمت چو پوستز آنک شکر آرد ترا تا کوی دوستنعمت آرد غفلت و شکر انتباهصید نعمت کن بدام شکر شاهنعمت شکرت کند پرچشم و میرتا کنی صد نعمت ایثار فقیرسیر نوشی از طعام و نقل حقتا رود از تو شکم‌خواری و دق2 hr 15 min
More shows like Ganj e Hozour Programs
BPLUS بی‌پلاس پادکست فارسی خلاصه کتاب
7,892 Listeners
طنزپردازی | tanzpardazi
1,159 Listeners
جافکری | Jafekri
123 Listeners
پادکست رخ
2,993 Listeners
MovarekhPodcast احمدهاشمی
45 Listeners
زندگی مایندفول با مدیتیشن | مراقبه‌ی فارسی
346 Listeners
این نقطه
2,117 Listeners