Er tað relevant at hyggja at gransking, ið vísir á, at pápar eru øðrvísi í foreldraleiklutinum enn mammur? Er tað fyrimunir við at børn uppliva báðar leiklutirnar?

Suni Poulsen, sálarfrøðingur, hugleiður um evnið í GMF

Hesum veit Jóannes Fonsdal at siga frá, nú hann hevur skrivað eina bók um Vestmanna kirkju í samband við at kirkjan fylti 125 ár 3. sunnudag í advent.

- Fleiri ymisk ting í kirkjuni eru áttakantað, og ímynda tí ævinleikan, sum eitt nú doypifunturin og prædikustólurin. Eisini eru átta røð av ljósum undir loftinum, so vit eru í Vestmanna kirkju nær ævinleikanum, sigur Jóannes skemtiliga.

Tá kirkjan fylti 100 ár, varð ein bók skrivað til høvið, og henda nýggja bókin umrøður so kirkjuna hesi seinastu 25 árini.

- Hetta er ein stór viðurkenning, tí tað hendir ikki so ofta í okkara faki.

Soleiðis sigur Súni Joensen, ljóssniðgevi, sum júst hevur fingið viðurkenning frá Statens kunstfond og 41.000 krónur.

Hann hevur sett ljós til stórar pallupplivingar í ár á Betty Nansen Teater, Aarhus Teater og Teater S/H, og tað er millum annað fyri hansara ljósarbeiðið á hesum støðunum, at hann fær viðurkenningina.

Gestir hesaferð:

Petur Hans Dahl

Súni Joensen

Suni Poulsen

Jóannes Fonsdal

Allan Samuelsen

Tað harmaði Magna Højgaard almikið, at hann varð noyddur at lata so nógv klæði, sum Blái Krossur fekk inn, til brenningar á brennistøðini, ta tíðina hann starvaðist hjá felagsskapinum.

- Tá eg hoyrdi um nýnýtslu helt eg alt fyri eitt, at hetta mátti vera upplagt hjá okkum at gera nakað við, sigur Magni.

Tað tók honum ikki langa tíð at fáa onnur við, og Kirstin Helgadóttir hevur yvirtikið verkætlanina, nú Magni er farin í annað starv.

Tá uppskotini til hugskotskappingina, sum RFF skrivaði út millum ung í heyst, komu inn, vóru nógv góð og ítøkilig ráð at velja ímillum.

Vinnandi hugskotið kom Brynhild Nolsøe á Lágabø við. Hon og vinir hennara hava eina avtalu um, at: 'Eg koyri teg, tú koyrir meg'. Hetta merkir, at tey, sum fara í býin, kunnu ringja til onkran teirra, sum ikki er við, og biðja tey um at koma eftir sær, so tey vita, at tey fara í bilin við einum rúsfríum bilførara.

Í mars í ár stovnaðu Rúni Lobo Festirstein og Benjamin David Holloway bátasmiðjuna, Brim Boats.

Skjót er arbeitt, tí longu nú hava teir gjørt eina prototypu, ella eitt frumsnið, av einum skjótgangandi báti. 

Í fleiri mánaðir hava teir báðir arbeitt frá tíðliga á morgni til seint á kvøldi.

Fyrst tað vanliga lønandi arbeiðið, og seinni hava teir verið í smiðjuni og bygt bátin.

Hetta hevur verið strævið, men eisini spennandi. Ikki minst nú tað sær út til, at hetta kann blíva okkara livibreyð, siga teir.

Úti í Grøv í Klaksvík er eitt serstakt træ prýtt við nógvum jólapakkum. Tað er Finn á Hædd Stampe, sum hevur tikið stig til gávutræið.

Hugskotið fekk hann á eini ferð í Norra í fjør. Tankin er, at familjur við børnum kunnu heingja pakka á træið og taka ein heim við sær.

Hetta er ein møguleiki at vera saman, uttan fartelefonir og annað órógv, og bara njóta løtuna.

Træið kann eisini skiljast sum ein ímynd av tí, at Finn á Hædd Stampe nú roynir at seta ferðina niður.

Morgunsendingin, hósmorgunin, 10. desember.

Brynhild Thomsen var í kalendaranum

Hanna Jensen um bókmentajólakalendara í Norðragøtu

Tróndur Molle?Egholm Vørmadal um e-landsliðið í fótbólti

Bjartur B. Thomsen, fysioterapeutur, var serfrøðingurin