Góðan morgun Føroyar

Jógvan Joensen hevur seinastu árini upplivað ymiskt, sum hann nú brúkar sín tónleik til at fáa borið fram og kanska hjálpa øðrum í somu støðu.

Seinna hálvfinalan verður í kvøld, og sjálv finalan leygarkvøldið. Kappingin er at síggja beinleiðis í Kringvarpinum.

Spurningurin ljóðar: Sonur okkara, sum gongur í 6.flokki, hevur júst verið til landsroynd. Hann hevur verið so nervøsur fyri royndunum, at hann hevur havt ilt í búkinum og verið heilt illa fyri. Hví hava vit fingið hesar royndirnar ? Er tað ikki eitt afturstig í føroyska fólkaskúlanum, at vit eru farin aftur til at hava royndir við næmingunum í teimum smáu flokkunum ? Minnist hvussu tað mangan bleiv tosað um, at Nonnuskúlin hevði royndir heilt niður í teir heilt smáu flokkarnar, og tað varð tað ikki hildið nógv um.

Umleið 9000 fólk vóru limir í bólkinum og so nógv trýst var á facebooksíðuni, at Laila Neshamar, sum hevði eftirlit við tí, sum skrivað varð, ikki sá seg føra fyri at umsita hetta einsamøll. Tí avgjørdi hon at steingja Facebookbólkin "Hví happa?" Laila Neshamar og mamma hennara Joan Neshamar, vitjaðu Góðan morgun Føroyar.

Nakrar ferðir um árið, hava ansingarstovnar ráðleggingardag, og tá eru stovnarnir afturlatnir. Vit hava tvey børn, sum ganga á hvør sínum stovni, og ráðleggingardagarnir eru ikki teir somu á stovninum. Hetta undrar okkum. Hvat verða hesir ráðleggingardagar brúktir til?

Hvør fær nyttu úr døgunum? Og ber tað ikki til at hava allar stovnar afturlatnar sama dag?

Tá tú situr yvir fyri einum skúlaflokki, skal tú ikki nýta ironi. Skal tú nýta ironi, so bert til einstaklingin, sigur Anna Dalsgaard, lærari.