Gościnnie: Warszawa nadaje

Od lat chodzimy tam siedzieć, rozmawiać, patrzeć na wodę. Spędzanie czasu nad Wisłą ma też swoje ciemne strony: to hałas, agresja, śmieci. Ale czy to jest kwestia tego, czy nad Wisłą wolno tak jak dziś pić alkohol, czy też - co może już niedługo nastąpić z powodu sądowej decyzji - nie będzie można go spożywać? Co zrobić, żeby brzegi Wisły były dobrym, przyjaznym miejscem?

Na takie pytania szuka odpowiedzi autor tego odcinka podcastu Wojtek Karpieszuk. Rozmawia z imprezowiczami na nadwiślańskich schodkach oraz z towarzyszącymi mu Danielem Łagą, radnym Śródmieścia, i Markiem Tatałą, który wygrał sądową batalię o swobodę picia alkoholu na bulwarach.

Naszym gościem w studio jest pełnomocnik ratusza ds. Wisły Jan Piotrowski.

Na zakończenie felieton, oczywiście o Wiśle, przeczyta zakochany w tej rzece Darek Bartoszewicz, niegdyś nasz dziennikarz, dziś w drużynie ratusza zajmujący się m.in. nagrodą architektoniczną prezydenta Warszawy i autor książki "Warszawski przewodnik wiślany”.

W 17. odcinku naszego podcastu wyruszamy do Lasu Kabackiego. To miejski las służący wypoczynkowi mieszkańców, a jednocześnie rezerwat przyrody. Głównymi alejkami ciągną tu tłumy ludzi, a mimo to mieszkają w nim sarny, dziki, kuny, jeże. Jest mnóstwo ptaków.

Zaczynamy wędrówkę przed wieczorem, kiedy ptaki jeszcze śpiewają. Przez las prowadzi mieszkający w sąsiedztwie autor tego odcinka podcastu Wojtek Karpieszuk. Po drodze o lesie opowiadają także miejski przewodnik Mariusz Prządak, prowadzący klubokawiarnię Ken 54 i Dominik Uhlig, podobnie jak Wojtek sąsiad lasu zauroczony nim po uszy. "Jestem lasoholikiem" - wyznaje Dominik w swoim felietonie, który odczytuje na zakończenie tego odcinka podcastu. Opowiada też o zaskakującym spotkaniu z wodnym jeżem.

Odwiedzamy również pełną imprezowiczów (piąteczek) polanę za lasem. Tłumy ludzi, dymy z ognisk, muzyka, piwo. Jak takie sąsiedztwo wpływa na rezerwat, co tu można i trzeba zmienić? Na takie pytania odpowiada nasza gościni w studiu Andżelika Gackowska, wicedyrektorka Lasów Miejskich. Więcej odcinków na https://wyborcza.pl/warszawanadaje.

Maciej Nowak po latach wrócił do nas jako recenzent kulinarny. Co piątek w "Gazecie Stołecznej" i w serwisie Warszawa.wyborcza.pl publikuje swoje oceny odwiedzanych warszawskich restauracji. Arek Gruszczyński towarzyszy recenzentowi w wędrówce szlakiem ulicznej gastronomii. Degustowali pielmieni, frytki, zapiekanki. W pewnym momencie ogłosili: Oto polskie danie narodowe. Maciek Żakowski, autor gastronomicznych konceptów, analityk restauracyjnej branży, odpowiada na pytanie, czy oferta gastronomiczna w Warszawie zubożeje i ile wydajemy na jedzenie poza domem.

Nasz podcast zamyka gościni specjalna - Nakarmiona Starecka z głową w torcie. Nieprzygotowanych na taką akcję ostrzega w pierwszym zdaniu: Nazywam się Basia Starecka i kocham desery.

Więcej odcinków na wyborcza.pl/warszawanadaje

Autor tego odcinka podcastu Jarek Osowski zabiera nas na spacer po rodzinnych ogródkach działkowych, w skrócie - na RODOS.

Będzie o kłopotach z mchem na działce pani Bożenki i o tym, jak pan Franek z sąsiedniego ogródka pszczelą królową matkę otrzymał w paczce dostarczonej przez pocztę. Jako dźwiękowa atrakcja występuje maszyna do wertykulacji trawnika.

Jarek rozmawia ze Stanisławem Łubieńskim, pisarzem o ornitologicznym zacięciu. Jest więc w tej rozmowie trochę o ptakach, ale też o innych stworzeniach, np. ślimakach. Łubieński mówi, że najcenniejsze są te działki, "które nie są tak bardzo wychuchane".

Taka jest właśnie działka Doroty Kotas, pisarki uhonorowanej Nagrodą Literacką "Gdynia". Są tam sędziwa morela i stara czereśnia, wymagająca remontu altana i mnóstwo rzeczy do zrobienia. Na zakończenie tego odcinka podcastu Dorota Kotas czyta swój felieton o działkowaniu. Stawia pytanie: Co jest takiego fajnego w tych działkach? I odpowiada: - Nie da się tego wytłumaczyć. A jednak to zrobię - zapowiada.

Posłuchajmy.

19 kwietnia przypada 79. rocznica wybuchu powstania w warszawskim getcie.

Wędrujemy po śladach wytyczonej przez Niemców dzielnicy żydowskiej. Naszym przewodnikiem jest dziennikarz Tomasz Urzykowski. Towarzyszy mu Tomasz Lec, współprojektant upamiętnienia przebiegu granic getta w postaci widocznego w różnych punktach miasta wylanego w ziemi żeliwno-betonowego pasa.

Naszym gościem w studio jest prof. Jacek Leociak, badacz historii żydowskiej Warszawy. Opowiada o Muranowie, gdzie przed wojną koncentrowało się żydowskie życie. Tamten Muranów został spalony, ale jego odcisk kryje się pod ziemią, tam są nieusunięte jego fundamenty i zostało wiele rzeczy, których używali na co dzień mieszkańcy.

Na zakończenie swój felieton czyta Paula Sawicka, działaczka społeczna i przyjaciółka Marka Edelmana. Przywołuje jego przykazania, które brzmią dziś wyjątkowo aktualnie: Obojętny świadek, który odwrócił głowę, też jest odpowiedzialny. Mamy obowiązek pamięci. Bo jak nie ma pamięci, to nikt nie będzie się kajał za to, co się stało.

Warszawa ma około 300 tysięcy nowych mieszkańców z Ukrainy. Ukraińscy uczniowie właśnie zaczynają naukę w warszawskich szkołach. Zatem mówimy "dobryj deń" i wchodzimy do szkoły podstawowej przy ul. Ruskowy Bród na Białołęce, która otworzyła aż sześć klas przygotowawczych dla młodych Ukraińców.

Po szkole oprowadzają autorka tego odcinka podcastu, na co dzień jego producentka Urszula Pieczek, dyrektor szkoły Tomasz Remiszewski, Julka z samorządu szkolnego i Vlad - młody Ukrainiec z szóstej klasy.

Naszą gościnią w studiu jest Agnieszka Dąbrowska, psychiatra dorosłych, a także dzieci i młodzieży. Rozmawiamy o tym, co powinniśmy wiedzieć o przybyszach z Ukrainy, by jak najlepiej ułożyć sobie wzajemne relacje. A także o tym, jak nasze dzieci mają się oswajać z nową dla nich sytuacją, by również miały dobry kontakt z ukraińskimi rówieśnikami.

Na zakończenie felieton przeczyta jego autorka, ukraińska pisarka Ksenia Charczenko, która ze swoim małym synem przyjechała do Polski i stara się zacząć życie od nowa.

Dzień emisji tego odcinka podcastu to 23. dzień inwazji Rosji na Ukrainę. Do Polski z Ukrainy wciąż przybywają uchodźcy. To o nich i o nas w tej niewyobrażalnej jeszcze niedawno sytuacji jest ten odcinek.

Byliśmy w nocy na Dworcu Zachodnim. Tam dzieją się rzeczy, które wcześniej widzieliśmy tylko na archiwalnych zdjęciach. To cywilny wymiar wojny, ludzki exodus. Uchodźcy opowiadają, skąd jechali, jak długo, czy mają gdzie pójść. Wielu nie może uwierzyć, że muszą uciekać wyrwani ze swoich mieszkań, swoich łóżek, balkonów i ogródków, rozdzieleni z bliskimi.

O tym, jak człowiek stopniowo przyjmuje do wiadomości, że jest wojna, i zaczyna planować choćby najbliższą przyszłość, opowiada pani Natalia Reginek, psychoterapeutka. Do Warszawy przyjechała z trzema córkami, mąż został zmobilizowany.

Na zakończenie swój felieton i wiersz czyta Jarosław Mikołajewski, poeta, tłumacz z włoskiego, reporter, autor książki "Wielki przypływ" - opowieści o Lampeduzie, liczącej niespełna sześć i pół tysiąca mieszkańców wyspie, przez którą przewinęło się w krótkim czasie ponad 800 tysięcy uchodźców.

Więcej odcinków na https://wyborcza.pl/warszawanadaje

11. odcinek podcastu 'Warszawa nadaje' wyemitowaliśmy 4 marca, w 90. rocznicę urodzin Ryszarda Kapuścińskiego. Nagraliśmy go tuż przed inwazją Putina na Ukrainę. O wojnie więc nie rozmawiamy. Rozmawiamy o tym, kim był słynny reporter, jak dziś odczytujemy jego reportaże, wędrujemy jego warszawskimi śladami. Kapuścińskiego wspomina jego rówieśnik, dziennikarz i reporter Mirosław Ikonowicz, przyjaciel Kapuścińskiego. Rozmawia z nim autorka tego odcinka Marta Woźniak.

O swoich relacjach z twórczością Kapuścińskiego opowiada reporterka Olga Gitkiewicz. Zastanawia się, jak zmienił się reportaż od ukazania się 60 lat temu jej ulubionej książki Kapuścińskiego "Busz po polsku". Przekonuje, że reportaż to wcale nie jest bezstronna opowieść.

Podcast zaczynamy od spaceru, tym razem śladami reportera na Polu Mokotowskim. Tam w 2010 r. została wytyczona ścieżka Kapuścińskiego. Naszą przewodniczką na niej jest redaktorka Bożena Dudko, b. asystentka Ryszarda Kapuścińskiego i inicjatorka przyznawanej przez miasto Warszawa literackiej nagrody Ryszarda Kapuścińskiego dla najlepszej książki reporterskiej.

Więcej odcinków na https://wyborcza.pl/warszawanadaje.

W 10. odcinku podcastu "Warszawa nadaje" jedziemy najnowszym w stolicy tramwajem, który już został nazwany hultajem. Jest cichobieżny, wyróżnia się skrętnymi wózkami, dzięki czemu - jak mówi pani motornicza Krystyna Golanka - łagodnie wchodzi w łuki. Swoimi wrażeniami z przejazdu dzielą się pasażerowie. O tramwaju opowiada Jarek Osowski, nasz dziennikarz od komunikacji miejskiej, przy mocnym wsparciu Macieja Dutkiewicza, rzecznika Tramwajów Warszawskich.

W studiu gościmy dr. Michała Beima, specjalistę od miejskiego transportu, który opowiada o renesansie tramwajów na świecie.

Potem skaczemy znów do Warszawy, prawie dosłownie czepiając się tramwaju. Warsawianista Jerzy Majewski opowiada, jak to się niegdyś jeździło tramwajem metodą "na winogrona" i inne ciekawe historie.

Tymczasem Jarek Osowski już czeka na przystanku.

Zaprasza Wojciech Tymowski, gospodarz podcastu "Warszawa nadaje" tworzonego przez dziennikarzy "Gazety Stołecznej" i serwisu Warszawa.wyborcza.pl.

Tym razem mamy dużo szczekania prosto ze schroniska dla zwierząt na Paluchu. Zabrała nas tam autorka tego odcinka podcastu Karolina Sarniewicz, prywatnie właścicielka adoptowanego z tego schroniska niewielkiego kundla imieniem Czosnek. Na miejscu oprowadzali nas i opowiadali za-ca dyrektora schroniska Aleksander Sikorski i Sławomir Prochocki, specjalista od psów trudnych, które wymagają długiej pracy, zanim będzie można skierować je do adopcji.

Dowiedzieliśmy się, że w schronisku jest teraz około 500 zwierząt, a bywało znacznie więcej, nawet dwa razy tyle. Ta obecna liczba to dobry znak, że bardziej o psy dbamy i częściej adoptujemy ze schronisk. O tym, jak sobie ułożyć życie z zaadoptowanym zwierzakiem, opowiada podczas rozmowy w studiu behawiorystka Jolanta Łapińska. Na zakończenie Dorota Sumińska, lekarka weterynarii i publicystka, czyta swój felieton o krętych i niełatwych relacjach psio-ludzkich na przestrzeni dziejów. Inaczej, co człowiek zrobił wilkom, a potem psom, by je do siebie przywiązać i udomowić.