Jos Wienen studeerde geschiedenis en theologie, maar werd bestuurder: het burgemeesterschap van Haarlem ervaart hij als een prachtig vak. Omdat hij kennelijk ‘ lastig’ was voor het criminele circuit werd hij ernstig bedreigd. Geruime tijd moest hij op een geheim adres onder voortdurende bewaking doorbrengen. Hij besefte: het kàn fout gaan, maar hij wist zich veilig in Gods hand. ‘De grondtoon,’ constateert Wienen, ‘is altijd vertrouwen.’
Het vaderschap is een belangrijk thema in zijn leven: zijn taak als burgervader, het vaderschap over zijn kinderen, het geloof dat zijn eigen vader hem voorleefde, en God de Vader. Dat varieert van verantwoordelijkheid tot onvoorwaardelijke liefde. Het inspireert hem om nabij te zijn, zich te verdiepen in het waarachtig medemens zijn.
In alle drukte koestert hij de stilte. Onvergetelijk is zijn ervaring op de berg Horeb, in de zinderende hitte. Daarom is zijn dierbare tekst die uit 1 Koningen 19, waar beschreven staat hoe Elia de Heere hoorde in ‘het suizen van een zachte stilte’. Zo komen we, zegt Jos Wienen, op de essentie van het bestaan, de diepte in de werkelijkheid. Waar falen mag en vergeving voorhanden is.