هم‌نوازی بداهه ۲ – اجرای خصوصی پرویز یاحقی،‌ جلیل شهناز و جهانگیر ملک

چهارگاه و ابوعطا 

شکر و شکایت

اجرای خصوصی در بیات ترک

۳۱ مرداد ۱۳۶۸ در لندن

آواز: محمدرضا #شجریان

تار: مجید #درخشانی

طراحی هنری: سیما زنگی

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت

گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم

یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

رندان تشنه لب را آبی نمی‌دهد کس

گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت

در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا

سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت

چشمت به غمزه ما را خون خورد و می‌پسندی

جانا روا نباشد خون ریز را حمایت

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود

زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت

در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود

از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت

ای آفتاب خوبان می‌جوشد اندرونم

از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت

*******

چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود

ور آشتی طلبم با سر عتاب رود

شب شراب خرابم کند به بیداری

وگر به روز شکایت کنم به خواب رود

طریق عشق پرآشوب و فتنه است ای دل

بیفتد آن که در این راه با شتاب رود

دلا چو پیر شدی حسن و نازکی مفروش

که این معامله در عالم شباب رود

*******

راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

شعری بخوان که با آن رطل گران توان زد

شد رهزن سلامت زلف تو وین عجب نیست

گر راه زن تو باشی صد کاروان توان زد

درویش را نباشد برگ سرای سلطان

ماییم و کهنه دلقی کاتش در آن توان زد

بر آستان جانان گر سر توان نهادن

گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد

شوردشت

اجرای خصوصی در شور

 تهران تابستان ۱۳۵۸

تار: جلیل #شهناز

ویولن: پرویز #یاحقی

تنبک: امیرناصر #افتتاح

سخنان پایانی این اجرا بسیار شنیدنی است

هم‌نوازی بداهه (۱)

اجرای خصوصی در سه‌گاه و همایون

ویولن: پرویز #یاحقی

تار: جلیل #شهناز

تنبک: جهانگیر #ملک

امید مراد

اجرای خصوصی در بیات ترک

آواز: محمدرضا #شجریان

سه‌تار: پرویز #مشکاتیان

نی: محمد #موسوی

۱۲ فروردین ۱۳۶۰

معاشران ز حریف شبانه یاد آرید

حقوق بندگی مخلصانه یاد آرید

به وقت سرخوشی از آه و ناله عشاق

به صوت و نغمه چنگ و چغانه یاد آرید

چه لطف کند باده در رخ ساقی

ز عاشقان به سرود و ترانه یاد آرید

چو در میان مراد آورید دست امید

ز عهد صحبت ما در میانه یاد آرید

سمند دولت اگر چند سرکشیده رود

ز همرهان به سر تازیانه یاد آرید

نمیخورید زمانی غم وفاداران

ز بی وفایی دور زمانه یاد آرید

به وجه مرحمت ای ساکنان صدر جلال

ز روی حافظ و این آستانه یاد آرید

رنج خمار

اجرای خصوصی در افشاری

آواز: محمدرضا: #شجریان 

سه‌تار: پرویز: #مشکاتیان

شنبه ۴ فروردین ۱۳۶۳ 

ویلای آقای شیان در جنگل‌های مازندران

دور از چشم حسودان

گر دست دهد خاک کف پای نگارم

بر لوح بصر خط غباری بنگارم

پروانه او گر رسدم در طلب جان

چون شمع همان دم به دمی جان بسپارم

گر قلب دلم را ننهد دوست عیاری

من نقد روان در دمش از دیده شمارم

دامن مفشان از من خاکی که پس از من

زین در نتواند که برد خاک غبارم

بر بوی کنار تو شدم غرق و امید است

از موج سرشکم که رساند به کنارم

زلفین سیاه تو به دلداری عشاق

دادند قراری و ببردند قرارم

امروز مکش سر ز کنار من و اندیش

زان شب که من از غم به دعا دست برآرم

ای باد از آن باده نسیمی به من آور

که ان بوی شفا میدهد از رنج خمارم

حافظ لب لعلش چو مرا جان عزیز است

عمری بود آن لحظه که جان را به لب آرم

مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم

که پیش چشم بیمارت بمیرم

چنان پر شد فضای سینه از دوست

که فکر خویش گم شد از ضمیرم

قدح پر کن که من از دولت عشق

جوانبخت جهانم گرچه پیرم

من آن مرغم که هر شام و سحرگاه

ز بام عرش می آید صفیرم

مبادا جز حساب مطرب و می

اگر حرفی کشد کلک دبیرم

قراری کرده ام با می فروشان

که روز غم به جز ساغر نگیرم

چو حافظ گنج او در سینه دارم

اگر چه مدعی بیند حقیرم

خوشا ان دم که استغنای مستی

فراغت بخشد از شاه و دبیرم

کنسرت بداهه‌نوازی در دستگاه همایون

تار: محمدرضا #لطفی 

تنبک: محمد #قوی_حلم

کلن 1990

تو خورشیدی و یا زهره و یا ماهی نمی‌دانم

وزین سرگشته مجنون چه می خواهی نمی‌دانم

در این درگاه بی‌چونی همه لطف است و موزونی

چه صحرایی چه خضرایی چه درگاهی نمی‌دانم

ز رویت جان ما گلشن بنفشه و نرگس و سوسن

ز ماهت ماه ما روشن چه همراهی نمی‌دانم

************

هنوز عشق تو امید بخش جان من است

خوشا غمی که ازو شادی جهان من است

شبی در آینه‌ی من رخت چراغ افروخت

بیا بیا که درین ظلمت دروغ و ریا

فروغ روی تو آرایش روان من است

نمی رود ز سرم این خیال خون آلود

که داس حادثه در قصد ارغوان من است

حکایت غم دیرین به عشق گفتم، گفت

هنوز این همه آغاز داستان من است

ز آشیان من آواز عشق می‌آید

که سایه مرغ غزل خوان آشیان من است

دیر مغان

اجرای خصوصی در شور و ماهور

آواز: محمدرضا #شجریان

تار: محمدرضا #لطفی

اجرایی در فضای باز در زردبند

گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس

ز این چمن سایه ان سرو روان ما را بس

من و هم صحبتی اهل ریا دورم باد

از گرانان جهان رطل گران ما را بس

قصر فردوس به پاداش عمل میبخشند

ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس

بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین

که این اشارت ز جهان گذران ما را بس

نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان

گر شما را نه بس این سود و زیان ما را بس

یار با ما است چه حاجت که زیادت طلبیم

دولت صحبت آن مونس جان ما را بس

از در خویش خدا را به بهشتم مفرست

که سر کوی تو از کون ومکان ما را بس

*******

خدا را کم نشین با خرقه پوشان

رخ از رندان بی سامان مپوشان

در این خرقه بسی آلودگی هست

خوشا وقت قبای می فروشان

در این صوفی وشان دردی ندیدم

که صافی باد عیش درد نوشان

تو نازک طبعی و طاقت نیاری

گرانی های مشتی دلق پوشان

بیا و از غبن این سالوسیان بین

صراحی خوندل و بربط خروشان

*******

نفس برآمد و کام از تو بر نمی آید

فغان که بخت من از خواب در نمی آید

صبا به چشم من انداخت خاکی از کویش

که آب زندگی ام در نظر نمی آید

مقیم زلف تو شد دل که خوش سوادی دید

و از آن غریب بلاکش خبر نمی آید

بسم حکایت دل هست با نسیم سحر

ولی به بخت من امشب سحر نمی آید

در این خیال به سر شد زمان عمر و هنوز

بلای زلف سیاهش به سر نمی آید

الا تیتی – کنسرت شهر گیسن آلمان – حسین مظفری، محمدجمال سماواتی و گروه

کنسرت شهر گیسن آلمان

برای کمک رسانی به زلزله زدگان رودبار

آهنگساز:مرتضی حنانه

تار:محمدجمال سماواتی

بربت:میراسماعیل صدقی‌آسا

تار:مجید درخشانی

آواز:حسین مظفری

الا تیتی بیا بیرون / بیا نوکون می دیلا خون ……. ای ماه بیرون بیا / بیا و دل من را خون نکن

تو می لیلی مو تی مجنون / تو می لیلی مو تی مجنون ……. تو لیلی من و من مجنون تو هستم / تو لیلی من و من مجنون تو هستم

هوا امشو چه تاریکه / می دیل چون رشته باریکه ……. هوا امشب چه تاریک است / دل من مثل یک رشته باریک است

بوشو ای شو بوشو ای شو / تی جا ترسنه می ریکه ……. برو ای شب برو ای شب / پسر کوچک من از تو میترسد

می زاکی کوچیکه والا / بنفشه خوشگیله والا ……. نوزاد من کوچک است والا / بنفشه من زیباست والا

حالا لا لا حالا لالا

زمین سرد زمان سرد / می رو از رنج و غم زرده ……. زمین و زمان سرد است/ روی من از رنج و غم زرد است

خدایا زندگی آخر همش رنج و همش درده ……. خدایا سراسر زندگی رنج و درد است

دراَ دنیا غمی دانم ……. در این دنیا غمی دارم

ز غم چشمه نمیدارم ……. که از ان چشمم اشکبار است

مو هر شو تا سحر با تو ……. من هر شب تا سحر با تو

ز کی جان عالمی دانم ……. ای فرزندم عالمی دارم.

می زاکی کوچیکه والا ……. نوزاد من کوچک است والا

بنفشه خوشگله والا ……. بنفشه زیباست والا

حالا لالا حالا لا لا

تو می نقل تومی بیدی………تو نقل و نبات منی

تومی مهتاب و خورشیدی…….تو مهتاب و خورشید منی

بنفشه جانما دیدی؟……بنفشه جان من را دیدی؟

بنفشه خانما دیدی؟……..بنفشه خانم من را دیدی؟

بنفشه کوچیکه والا…….بنفشه کوچیک است والا

می زاکی خوشگله والا…….نوزاد من زیباست والا

حالا لالا حالا لالا حالا لالا حالا لالا

به یاد نورعلی‌خان برومند

سرپرست گروه و تار: محمدرضا #لطفی

خواننده: شهرام #ناظری

گروه شیدا

نغمه‌ی شور تو در نای برومند شکست

نای را چون دل من ناله زهر بند شکست

قمریان طوق ز گردن بگشودند همه

تا به باغ هنر آن سرو برومند شکست

تو هم ای دیده ببار اشک دریغی که خزان

بر لب غنچه‌ی این باغ شکرخند شکست

چنگ را زهره در این واقعه گیسو ببرید

عود را آتش غم سینه چو اسپند شکست

ناله کن، ناله که آن رشته امید گسست

مویه کن، مویه که آن گوهر دلبند شکست

بر در کاخ هنر پوش سیه بربندید

کان قوی‌پنجه که این کاخ درافکند شکست

بس تا آن هنری مرد نه از نغمه گری

کس ندانست دل اهل هنر چند شکست

داغ فرزند، پدر را شکند پشت ولی

داغ این پیرپدر، پای ز فرزند شکست