Konforsuz Alan

Başlıkta yer alan "İrancılık" terimiyle (pekala "Humeynicilik" de denebilirdi) Türkiye'de İran İslam Devrimi'nden etkilenen kişi ve gruplara özellikle muhaliflerince yapıştırılan bir etikete göndermede bulunulmaktadır. Daha açık bir anlatımla "Devrim yanlısı İslamcılar" olarak anlaşılmalıdır. Başlangıçta "Afgan cihadı"na verilen destek, hemen ardından İran İslam Devrimi'ne verilen desteğe dönüştü. Bu gelişmeler de doğal olarak Türkiye'de İslamcılığın Şiilik-Sünnilik-Selefilik biçiminde biçimlemesine yol açtı. Bu söyleşide yarım yüzyıllık bu öyküye ele alacağız.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/konforsuz-alan--7149611/support.

"Ronan Farrow: "O benim babam, kızkardeşimle evli. Bu da beni onun hem oğlu, hem eniştesi yapıyor." Mia Farrow 1992'de 12 yıldır birlikte yaşadığı Woody Allen'ın evinde evlatlık edinmiş olduğu kızı Soon-Yi Previn'in çıplakken çekilmiş fotoğraflarını bulur. Soon-Yi o tarihte 21 yaşında olup Üniversite 1. sınıf öğrencisidir. (W.A. o fotoğrafları yaşadıkları cinsel ilişkiden 2 saat sonra çektiğini itiraf edecektir.) O tarihte Woody Allen bir basın toplantısı düzenleyip Soon-Yi Previn'e aşık olduğunu ilan eder ve tam beş yıl sonra 1997'de ("Deconstructing Harry" filminin vizyona girdiği yıl) kendisiyle evlenir. [Soon-Yi 1970 doğumlu olup 1978 yılında evlat edinilmiş, Mia Farrow ile W.A. arasındaki ilişki de bu tarihten iki yıl sonra (1980) başlamıştır.] İkinci kurban Dylan Farrow ise, Allen-Farrow ilişkisinin 5. yılında (1985) evlatlık edinilmiş olup henüz 7 yaşındayken (1992) Woody Allen tarafından cinsel istismara uğramıştır. Bu öykünün arkaplanı ilk elden tanıklıklar eşliğinde"Allen v. Farrow" (2021) başlıklı 4 bölümlük belgeselde ayrıntılarıyla serimlenmiştir. Bu söyleşinin amacı, Woody Allen-Jeffrey Epstein ortaklığının sahip oldukları tüm ekonomik, siyasal ve bürokratik güçleriyle 30 yıl boyunca üzerini örttükleri kimi gerçeklerin farkedilmesine katkıda bulunmaktır, çünkü Epstein çevresinin dünyagörüşünü anlamak bakımından 1990 sonrası Woody Allen filmleri birer belgesel niteliğindedir.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/konforsuz-alan--7149611/support.

Woody Allen ve Jeffrey Epstein arasındaki sıkı dostluk yayımlanan belgelerden sonra artık kimsenin gizlisi değil. Öyle ki Ian Osborne, Epstein'a yazdığı bir iletide "arkadaşınız Woody Allen" (your friend Woody Allen) diye söz eder. Epstein dosyalarının hiç kuşkusuz siyasal, toplumsal, ahlaksal yanları var ve bu konu Epstein'ın ilişkiler ağınının genişliği ve derinliği nedeniyle kolay kolay kapanacak gibi görünmüyor. Bu hengamede olgunun bizi yakından ilgilendiren öncelikli yanı sanat. Hele bir de olayın aktörleri, Woody Allen filmlerine değin geri götürülebilir bir nitelik taşıyorsa. Woody Allen'in filmleri üzerine kaleme alınan kitap ve makalelerde sıklıkla tartışılan hususlardan biri de bu filmlerin otobiyografik bir nitelik taşıyıp taşımadıklarıdır. Yönetmenin kendisi bir defasında şöyle demiştir: "Eserlerimin neredeyse tamamı otobiyografiktir - abartılı ama gerçek." Birçok kez de bu sözlerinin tam aksine açıklamalar yapmıştır. "Bunların hepsi nihayet birer film." Bu çelişki çok anlaşılır nedenlere dayanır, çünkü yönetmenin eşleri ve metresleri arasında Mia Farrow, hem en büyük aşklarından biri, hem de en büyük skandallarının sebebi olarak öne çıkar. Öykünün şöhreti veya rezilliği, Woody Allen'ın Mia'nın evlatlık kızlarından Soon-Yi'yi baştan çıkarması ve sonunda onunla evlenip ortak çocukları olmasıdır. Ayrıca yönetmen, Mia'nın diğer küçük kızlarını taciz ettiğine dair ifadesiyle çocuk istismarı suçlamalarıyla da karşı karşıya kalmıştır. Sözün özü, bu söyleşide Film analizi yaparken, görebildiğimiz kadarıyla ABD medyasının ve sanat eleştirmenlerinin bile ıskaladığı önemli bir ayrıntıya odaklanacak ve Woody Allen'in, kendisinin ruh ikizi olan "Epstein karakteri"ne bir filminde açıkça yer verdiğini göstermeye çalışacağız.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/konforsuz-alan--7149611/support.

I. Dünya Savaşı sonrasında İngiltere ve ABD'de Alman Edebiyatının müfredattan çıkarıldığını, böylelikle Goethe ve Schiller gibi isimlerin okunamaz hale getirildiğini pek kimse anımsamaz. Ne ki Rusya-Ukrayna savaşı başladığında İtalya'daki Milano-Bicocca Üniversitesi'ndeki bazı işgüzarlar Dostoyevski dersini programdan kaldırmaya çalıştığı, bazı Avrupa orkestralarının ise programlarından Çaykovski'nin yapıtlarını çıkardıkları, hatta Kuğu Gölü'nü bile tartışma konusu yaptıkları hala belleklerimizde canlı olarak duruyor. Şimdi'de Epistein Çetesi (ABD-İsrail) ile İran arasındaki savaş nedeniyle ülkemizde cübbeli cübbesiz kimi kullanışlı aptallar sahaya sürülerek kendilerince İranlı düşünür Ali Şeriati'nin günah defterlerini dillerine doluyorlar. Sözümona Sünni-Şii çatışmasının psikolojik zeminini kurmaya çalışıyorlar. Bu zavallılara kanan safdillerin sayısı hiç kuşkusuz az değil. Ne diyebilirim, düşünce ve sanat, yani insan onuru savaş zamanlarında bile bu denli ayaklar altına alınmamalı, kötü niyetli maşaların oyununa gelmemeli. AKsi takdirde, birgün kara bulutlar dağılır, geriye yalnız utanç kalır.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/konforsuz-alan--7149611/support.

Bu söyleşinin konusu "olması gereken" değil, aksine tüm çıplaklığıyla "olan"ın kendisi. Ele alacağımız temel ilke Publilius Syrius'un anlatımıyla şu: • "Zorunluluklar yasa tanımaz" (Necessitas not habet legem). Mecelle bu ilkeyi en az iki şekilde dile getirir: • "Zaruretler memnu (yasak) olan şeyleri mübah kılar." (m. 21) • "Zarar-ı āmmı def içün zarar-ı has ihtiyar olunur." (m. 26) Türkçesi: Devlet ve toplumun zarara uğramaması için kişisel hakların çiğnenmesine göz yumulur. Daha da Türkçesi: Kamu yararı (maslahat-ı āmme) için kişisel haklar gözardı edilebilir. Burada kastedilen zaruret, hiç kuşkusuz öncelikle "zaruret-i devlet"tir, yani icab-ı maslahat-ı devlet, menfaat-i devlet, selamet-i devlet, selamet-i āmme; yani kamu yararı veya kamu çıkarı sözkonusu olduğunda kişisel hakların çiğnenmesinin caiz olması. Tarihteki tüm kırımların, soykırımların, sürgünlerin, siyasal cinayet ve katliamların gerekçesi bu ilkedir. Kanunname-i Al-i Osman'da Fatih'in dile getirdiği de aslında bu ilkenin bir anlatımıdır: • "Her kimesneye evladımdan saltanat müyesser ola, karındaşların nizam-ı alem içün katletmek münasibdir. Ekser ulema dahi tecviz etmiştir. Anınla amil olalar." Machiavelli de şöye demiştir: • "Menfaat u saadet-i umumiyye devlet adamının her türlü cinayātını mazur kılar." Kısaca devlet olmanın gereği ve gerekçesi olan bir ilke bu. Olması gerekeni değil, olanı yansıtan bir siyasal ilke. Tüm savaşların bahanesi olan, devlet çıkarı veya ulusal çıkarlar gerekçesinin özü.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/konforsuz-alan--7149611/support.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/konforsuz-alan--7149611/support.

Savaşı güçlü olanlar değil, akıllı olanlar kazanır.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/konforsuz-alan--7149611/support.

Ülkemizde ABD ve İsrail yandaşları üzerinden gerçekleştirilen çok yıkıcı "algı yönetimi" operasyonları karşısında olduğumuzu asla unutmamalıyız. Suret-i haktan görünen birçok gazeteci kılıklı aparatın hergün ekranlarda kanılarımızı yönlendirmek için uydurdukları yalanlara kanmamalıyız. Halkımız "kullanışlı aptallar" haline düşmemek için uyanık olmalı, küçücük çocukları katletmekten çekinmeyen kan içici emperyalizmin güdümüne girmemeliyiz. Ölçü bellidir: Emperyalistlerin kuklası olmamak! Srebrenitsa'da, Gazze'de yapılan soykırımları asla unutmayın! Dedelerimiz Çanakkale'de direnmeselerdi, Milli Mücadele'de İngilizleri def etmeselerdi, hiç kuşkusuz Anadolu'yu Srebrenitsa'dan, Gazze'den beter yapacaklardı. Bu nedenle ezilenlerin, sömürülenlerin, güçsüzlerin yanında yer alın. Yapay Zeka'nın (Trump'ın, Netanyahu'nun, Epstein'ın) palavralarına inanmayın. 165 yavrucağı acımasızca katleden bu canavarların kahkahalarına eşlik edenler karşısında utanmayın, bilakis onurlu duruşunuzla asıl siz onları utandırın!

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/konforsuz-alan--7149611/support.

Mehmed Akif nazarında "medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar" Avrupa'ydı ve doğal olarak biz bizi yok etmeye çalışan bu canavarın, yani uygarlığın dışında olduğumuzun bilincindeydik. Ne ki zamanla bu uygarlığın kanatları altına girmek suretiyle hayatta kalmaya çalıştık ve iyi kötü bugünlere kadar da geldik. Öyle görünüyor ki artık yolun sonundayız. Kim ne derse desin bu canavarın tek dişi filan kalmamış, aksine dişlerinin sayısı değilse bile gücü daha da artmış, daha da canavarlaşmış. Öyle ki uygarlığın yükselişi canavarın azmanlaşmasından başka bir anlama gelmiyormuş. Bu aslında hep böyleydi ve doğası gereği böyle de olmak zorundaydı. Hayatta kalmak için bağımsızlığımızı korumak ve elimizdeki olanakları sonuna kadar kullanmak zorundayız. Bu canavara karşı omuz omuza vermezsek, sonumuzun Irak, Libya, Suriye ve göründüğü kadarıyla şimdi de İran gibi olması işten bile değil. Ulusal onurumuza sahip çıkmanın tam zamanı. Aklımızı kullanmalı ve içimizdeki ayrılıkları, aykırılıkları, çatışmaları erteleme becerisini göstermeliyiz. İninde yakalanan Saddam'ın asılması, Kaddafi'nin sokakta dövülerek linç edilmesi , Maduro'nun paketlenip ABD'ye kaçırılması ve en nihayet İran'ın manevi önderi Hamaney'in katledilmesi başta olmak üzere tüm cinayetler gözlerimizin önünde cereyan etti. Bazılarımız sevindi, bazılarımız üzüldü, fakat çoğunluk olarak sustuk. Elimizden başkası gelmedi. İmdi, emperyalizme karşı omuz omuza vermenin tam sırası, çünkü tüm ideolojik eleştirilerimizi hiç değilse geçici olarak paranteze almadıkça bu çok dişli canavarla baş etmek olanağı bulunmamaktadır.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/konforsuz-alan--7149611/support.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/konforsuz-alan--7149611/support.