วริศ ลิขิตอนุสรณ์ ผู้เรียกตัวเองว่า นักดนตรีบำบัดทางเลือก มองเสียงและดนตรีเป็นเหมือนอาหารหรือสมุนไพรที่ส่งผลต่อร่างกายและจิตใจ แม้ในไทยยังไม่มีกฎหมายรองรับศาสตร์นี้ เขายังทำงานด้วยการสังเกตอาการ การใช้เสียงของผู้เข้ารับการบำบัด และการฝึก การฟังอย่างลึก (ear training) ควบคู่กับการภาวนา เพื่อช่วยผู้คนคลายความเหนื่อยล้าทางใจและค้นหาความหมายใหม่ในชีวิต