Margiān | მარგია̄ნ

Margiān | მარგია̄ნ

By Margiān | მარგია̄ნMusic
Download on the App Store

Margiān | მარგია̄ნ episodes

  • Noma Ase Qors - ნომა ასე ქორს
    ნუ დარჩები შინ
    ფრთები როცა გაგეზრდება, ნუ დარჩები შინ,
    ნუ დაუწყებ ქებას გადარეულებს გთხოვ,
    არ დაინდო თუკი ალერსით იმუქრებიან -
    იმის კეთებას გთხოვენ, რაც არასდროს გჩვეოდა.
    მოუყარე დროს თავი და ნუ დაყვები ჯოგს,
    ჯოგში თბილა, მაგრამ შიგნით დიდი შიში დევს.
    თუკი ტალახში სვრიან და ავნებენ ოქროს,
    2x ნუ დაუწყებ მსჯელობას, უკეთური თავს თვითონვე გამოიკეტავს.
    რომ გაცდები საზღვარს, მოგიწევს კარის გაღება.
    ფრთები როცა გაგეზრდება, ნუ დარჩები შინ.
    შეხვდები სიზმარს, ათასჯერ უფრო ცხადს,
    ცასთან ახლოს კოშკზე ნახავ მომავლის შობას.
    მღვდლები ეშმაკების გვერდზე გალესავენ ცელებს,
    დასაშოშმინებლად მისულებს იცოდე, არცერთს დაგინდობენ.
    ჭრელ სათიბებს გაყვებიანო ღვთის სახელით,
    გადათხრიან მინდორს, სანამ არ ეტყვი ხო-ს.
    თუკი ტალახში სვრიან და ავნებენ ოქროს,
    4x ნუ დაუწყებ მსჯელობას, უკეთური თავს თვითონვე გამოიკეტავს.
    ფრთები როცა გაგეზრდება, ნუ დარჩები შინ,
    ნუ დაუწყებ ქშენას ცოფიანებს გთხოვ,
    პირფერობით მთხოვნელს ნუ ენდობი გთხოვ,
    ფრთები როცა გაგეზრდება, ნუ დარჩები შინ.
    4x ნუ დაუწყებ მსჯელობას, უკეთური თავს თვითონვე გამოიკეტავს.
    ნომა ასე ქორს
    ჲერ ა̈ჯცხემნეხ ღალა̈რ, ნომა ასე ქორს,
    ნომ ოხბინა ლიფშვდი, ლუსო̄ყეს ნო̄რს.
    ნო̄მ ხაზა̄რე ჰემა ზჷრზეხ ლაფრება̄ლოშ,
    ეჯ გუ̂ეში ლისყის ჯეშგუ̂ემხ, დე̄ს'ერ ჯაზნა ღო.
    აშხუ̂თე ა̈ხითლ დუ̂რეუ̂ ი, ნომ ხეჭმინა̄̈ლ ჯუ̂ეგს,
    ჯუ̂ეგ ეზარ ლი მარე, სკო̄დიდ მაყალუ̂ ხო̄გ.
    სგახა̈ნჩჷდეხ ლახე,ტყჷრს ი მაუ̂ინს ოქუ̂რს,
    ნომ ხესკო̄რა̄̈ლ, ხოლა̄მ, მიჩაუ̂შ ხეკლი ყო̄რ.
    2x ნომ ხესკო̄რა̄̈ლ, ხოლა̄მ, მიჩაუ̂შ ხეკლი ყო̄რ.
    ჲერ ოთქეფნი ჰა̄̈ღუ̂რას, ქა ლეკრე ჯერა ყო̄რ,
    ჲერ ა̈ჯცხემნეხ ღალა̈რ, ნომა ასე ქორს,
    ლეთხნა̄̈ლ ჯე̄რა ი̄ცნაუ̂დ, ათა̈სდ ხოშა ტკიცდ,
    დეცი თხუიმჟინ თერო̄ნნი მჷხრი ლადღი შუ̂ობ.
    ბაპა̈რ ქა̈ჯრე გა̈ნხა̈ნ, ა̈ნშე̄რნეხ მერჩლა̈რს,
    ლაზა̄რათე მეჩდეს, და̈ს ჯაზა̄რეხ ღო.
    ტაღმა̈ჲ ლა̄რა̄̈ლს ხაჭიმხ - ღერთა̈ ჟახევშ როქუ̂,
    ეშ ა̈ნბი̄ნჯუ̂ნეხ ლა̄რას, უ̂ოდ მა̄მ ხა̄̈ქუ̂ნე ვო-ს.
    სგახა̈ნჩჷდეხ ლახე, ტყჷრს ი მაუ̂ინს ოქუ̂რს,
    ნომ ხესკო̄რა̄̈ლ, ხოლა̄მ, მიჩაუ̂შ ხეკლი ყო̄რ.
    2x ნომ ხესკო̄რა̄̈ლ, ხოლა̄მ, მიჩაუ̂შ ხეკლი ყო̄რ.
    ჲერ ა̈ჯცხემნეხ ღალა̈რ, ნომა ასე ქორს,
    ნომ' ოხბინა ლიჴშდე ლჷცო̄ფეს ნო̄რს.
    ლაფრება̄ლოშ მუშგუ̂ემს ლა̈ხმუნდე̄ნ ნო̄მ,
    ჲერ ა̈ჯცხემნეხ ღალა̈რ, ნომა ასე ქორს.
    4x ნომ ხესკო̄რა̄̈ლ, ხოლა̄მ, მიჩაუ̂შ ხეკლი ყო̄რ.
    5 min
  • Häri Gûamär - ჰა̈რი გუ̂ამა̈რ
    ცარიელი გულმკერდი
    დედა დამეხმარე გეხვეწები,
    სისხლის ასაღებად მოვიდნენ,
    დანდობას არ აპირებენ.
    გულები სახლში დატოვეს,
    შავი ღრუბლებივით მეწყერს გვიმზადებენ.
    ცუდი ამბებია ჩვენს ოჯახში,
    მუცელში მესმის კივილის ხმა.
    დედა დამეხმარე, გაიქეცი,
    მჟავე წყლებისკენ ჯობია წავიდეთ.
    ალბათ როგორ გამძიმებ მე,
    სირბილს რადგან ვერ ახერხებ.
    მოინდომე გთხოვ, ჩვენც სისხლი გვაქვს ასაღები.
    მზე მაქვს მთებზე სანახავი.
    მომისმინე, ყანას არ დავტოვებ -
    მსხვილ სარებზე მათ თავებს ავაგებ,
    ხორცით და ძვლებით ზამთარს შევღებავ,
    მათი სისხლით თოვლს დავადნობ.
    მე სხვა რამისთვის არ გავირჯები,
    კიდევ ბევრის სისხლი მაქვს დასაღვრელი.
    დედა მდევარი დაგვეწია, თმებში გწვდა და მუცელში
    დანით დამკლა მეც.
    როგორ მიჰქრის უკუნეთში,
    თეთრი ღრუბლებით სავსე მარხილი.
    დაკლული ჰკიდია მუცელზე
    დღევანდელი ბავშვი, წეღან მოკლული.
    როგორ მიჰქრის უკუნეთში,
    თეთრი ღრუბლებით სავსე მარხილი.
    დაკლული ჰკიდია სვანეთს,
    დღევანდელი ბავშვი, წეღან მოკლული.
    ჰა̈რი გუ̂ამა̈რ
    დედე ლა̈მმა̈რჯუ̂ ჯეჴჷრა̄̈ლ, მუწუ̂რი ა̈გუ̂შგა̈ბ, მა̄მ გუ̂აზა̄რეხ,
    გუ̂ია̈რ ჩუ̂აცუ̂ირხ ქორა̈ლს, მეშხე მე̄რა̄̈ლშა̄ლ ჩუ̂ა̈ლს ამა̄რეხ.
    ხოლა უ̂ობ ხა̄რხ გუშგუ̂ე̄ჲ ქორშა̈ლს, ჴა̈დთე მესმი კი̄ლ-მა̈კი̄ლ,
    დედეჲ ლა̈მმა̈რჯუ̂, ა̈ხბინ ლი̄ტუ̂, ლი̄ზი სგიმა̈რქა დო̄ვ ხოჩა̄̈ნ.
    იმჟი გუ̂ა̈მი მჷრე̄სგ ჯა̄რ მი, ლიჭუ̂მეს დეშ ჲერ მოშ ხასხა̈თი,
    ჟა̈ხგუ̂ი̄შ, ნა̈ი̄ ლიწუ̂რი გუ̂იწუ̂ჲუ̂, ჩიქე მიჟ მა̄რ ლეწედ, ლახუ̂ჟი̄ნ.
    ქალა̈მჰუნა̈რ - და̈ბს მა̄მ ცუ̂ირე, მეგრე ჴარდნა̈ლჟი̄ნ ხუ̂აცუ̂ემ თხუმა̈რს.
    ლეღუ̂შუ̂ ი ჯიჯუ̂ა̈რშუ̂ ლინთუ̂ს ხუ̂აწრა̈ნი, მინე ზისხშუ̂ იჰნო̄ლდე̄დხ მუსა̈რ.
    მი იშგანღა დე̄სა ფეშნი,
    აჯაღ მახუ̂ა̄̈ი ზისხი მჷხნი,
    დედე ფათუ̂ა̈რისგა ა̈ჯჰიიდხ,
    მი̄ ჩუ̂ამიესნე ჴა̈დი მჷთხრიდ.
    მი იშგანღა დე̄სა ფეშნი,
    აჯაღ მახუ̂ა̄̈ი ზისხი მჷხნი,
    დედე ფათუ̂ა̈რისგა ა̈ჯჰიიდხ,
    მი̄ ჩუ̂ამიესნე ჴა̈დი მჷთხრიდ.
    იმჟი̄ნ ესპე̄რ წკუ̂არა̈მისგა,
    თუ̂ეთნე მე̄რალშუ̂ ქა გუ̂ეში სა̈უ̂.
    ჩულჷისენე ხორიკ ჴა̈დქა,
    ლადი̄ ბეფშუ̂ილდ, ხუნკუ̂ი̄ ნა̈ისა̈უ̂.
    დედე ლა̈მმა̈რჯუ̂ ჯეჴჷრა̄̈ლ, მუწუ̂რი ა̈გუ̂შგა̈ბ, მა̄მ გუ̂აზა̄რეხ,
    გუ̂ია̈რ ჩუ̂აცუ̂ირხ ქორა̈ლს, მეშხე მე̄რა̄̈ლშა̄ლ ჩუ̂ა̈ლს ამა̄რეხ.
    მი იშგანღა დე̄სა ფეშნი, აჯაღ მახუ̂ა̄̈ი ზისხი მჷხნი,
    დედე ფათუ̂ა̈რისგა ა̈ჯჰიიდხ, მი̄ ჩუ̂ამიესნე ჴა̈დი მჷთხრიდ.
    იმჟი̄ნ ესპე̄რ წკუ̂არა̈მისგა, თუ̂ეთნე მე̄რალშუ̂ ქა გუ̂ეში სა̈უ̂.
    ჩულჷისენე ხორიკ ჴა̈დქა, ლადი̄ ბეფშუ̂ილდ, ხუნკუ̂ი̄ ნა̈ისა̈უ̂.
    იმჟი̄ნ ესპე̄რ წკუ̂არა̈მისგა, თუ̂ეთნე მე̄რალშუ̂ ქა გუ̂ეში სა̈უ̂.
    ჩულჷისენე ხორიკ შუ̂ა̈ნქა, ლადი̄ ბეფშუ̂ილდ, ხუნკუ̂ი̄ ნა̈ისა̈უ̂.
    5 min
  • Isgu Narhi Īrōla ♎ ისგუ ნარჰი ი̄რო̄ლა(მიშგუ ირის)
    შენი შუქი იქნებოდა
    (შენი შუქი იწერება)
    გარიჟრაჟი როცა ხვდება,
    Შენ გიტოვებს ცას ასანთებად.
    ყველა მზის სითბოს, ყველა შელოცვას,
    შენი შუქი მირჩევნია, შენი შუქი მირჩევნია.
    საღამო იყო, ნეკნები გადამეხლართა, გული გარეთ მეკიდა.
    კარგად მახსოვს როგორ იდექი,
    ტუჩებს რომ ვაკოცე.
    შენი შუქი მირჩევნია.
    მათ სადღაც იქ მიპოვეს,
    უთენიას უშენოდ გაქცევის ნებას მრთავენ,
    მე ვამბობდი ჩემთვის:
    -მერე რა, თქვენი გზები შეერთდებიან.
    შენი შუქი მირჩევნია.
    დღეს და ღამეს, სადაც მე ვყოფილვარ,
    დღეს და ღამეს, სადაც შენ მარტო ყოფილხარ,
    ყველა მზის სითბოს, ყველა შელოცვას,
    შენი შუქი მირჩევნია, შენი შუქი მირჩევნია.
    ჩემს ირის ❤️
    ისგუ ნარჰი ი̄რო̄ლა
    ლირჰა̄̈ლ გუდ ჲერ ჴედნი,
    ჯიცუ̂რე ლეტუ̂რად დეცა̈რს.
    ჩი მიჟრე ტებდის, ჩი̄მი ლიჭუ̂დის,
    ისგუ ნარჰი მიცხა, ისგუ ნარჰი მიცხა.
    ნა̈ბო̄ზ ლა̈სუ̂ - ლესგი ქიპა̈რ,
    სგა ლა̈მცხაპდახ, გუ̂ი̄ ქა მითხრა,
    ეზარდ მაშყიდ, იმჟი ხჷგდა̈ს,
    პილა̈რს ჲერ ლოხყახა̄̈ნ,
    ისგუ ნარჰი მიცხა.
    ჟა̈მთხეხ ეჩე მჷრა̄̈მ ეჯია̈რდ,
    Მა̈მბეხ ლიჩედს, ისგვუ̂აურ ურჰად.
    მიშგო̄ვდ ხუ̂ა̄̈ინ ტუ̂ი̄ლდას
    - ღო მა̄̈ი, ისგუ̂ეი შუკუ̂ა̈რ ეშხუ ი̄რახ.
    ისგუ ნარჰი მიცხა.
    ლე̄თს ი ლადა̈ღს, იმუ̂ა̄̈ი მი მიჩდა,
    ლე̄თს ი ლადა̈ღს, იმუ̂ა̄̈ი სი გარ ჯიჩდა,
    ჩი მიჟრე ტებდის, ჩი̄მი ლიჭუ̂დის,
    ისგუ ნარჰი მიცხა, ნარჰი მიცხა.
    მიშგუ ირის, მიშგუ ნარჰის 💥
    5 min
  • Manga - მანგა
    For English scroll down.
    ექო
    ვერ ვხედავ ვინ და რა ვარ,
    ძალიან პატარა ვარ ალბათ რომ შევამჩნიო,
    გუშინ დილას სხვა ვიყავი,
    ახლა კი ვერ ვხვდები ვინ ვარ.
    Მესამედ თენდება, იმალებით,
    ყველას გძინავთ, სიზმრებში ხართ,
    სოფლის თავზე დიდი ვარსკვლავია,
    მაყურებელი კი არავინ არის,
    სულების გარდა.
    ნუ ივიწყებთ სად წავედი,
    ამაოდ ტირით, მხრები გაშალეთ,
    გამიშვით, მე ვარ მირანგულა,
    სხვა სვანეთში იშლება ჩემი ფრთები.
    სამი ღამეა ასე გძინავთ,
    არც ვინმე გახსოვთ, არც რამე გწამთ,
    თუკი ვინმე სტუმრად მოდის,
    საანგარიშოდ იღვიძებთ იმავე წამს.
    საშოვარზე გასულხართ ყველანი,
    გარდაცვლილები მკვდრები გგონიათ -
    ამათ თქვენი სავსე თუ ცარიელი
    ჭიქების საერთოდაც არა სწამთ.
    მის:
    ნუ ივიწყებთ სად წავედი,
    ამაოდ ტირით, მხრები გაშალეთ,
    გამიშვით, მე ვარ მირანგულა,
    სხვა სვანეთში იშლება ჩემი ფრთები.
    ნუ ივიწყებთ სად წავედი,
    ამაოდ ტირით, მხრები გაშალეთ,
    გამიშვით, მე ვარ მირანგულა,
    სხვა სვანეთში იშლება ჩემი ფრთები.
    მანგა
    ჲა̈რ ხვი, მა̈ი ხვი, დეშ ხვიწუ̂ე̄ნე,
    გუნ ხოხრა ხუ̂ა̈სუ̂ დო̄ვე მესგდიდ,
    ლა̄თ ჰამს იშგენ თერო̄ნ, ათხა დე̄მშა საუდს ხუ̂იჴდე მჷსგდი.
    მე̄სმა̄მდ ირჰა̄̈ლ, ხიპე̄ჟუ̂რიე̄ლდ,
    ჩი̄ს მირ ჯეუ̂ჟეხ, ხოსგდიდ ი̄ცნაუ̂ს,
    სოფელს ჟიხა̄გ გუნ ძღჷდ ამტყვა̈სგ.
    მჷსგდი ჟანშდა̈ხ, ქუნა̈რ ინყაუ̂ხ.
    მის:
    ჩუ ნომ ხი̄შდნედ იმთე ოდე,
    აშ ნომ ხიგვნიდ, ქა̄ფხიᲟდ ჴალა̈რ.
    ქა̄მფიშდუ̂დ, მი ხუ̂ი მირანგულა,
    იშგენ შვა̈ნს ხა̄გხ მიშგუ ღალა̈რ.
    სე̄მი ლე̄თ ჯა̄რხ ამჟი ლაუ̂ჟას,
    ჯაშყიდხ და̄̈რ ი მა̄მგუ̂ეშ ჯანწა̈მხ,
    სგა ლახ ჲერუ̂ა̄ლე მუშგუ̂რიდ ანღრი,
    ლაშჷლდა̈ნთე ჲეცხნიდ ეჯ წა̈მს.
    ლა̈ქმათე ხიშდ მა̈გ ქამეჩდე,
    მეშთხე ჯაბჟახ ლეშუნდუ̂ები,
    ალჲა̈რს ისგუ̂ე̄ი გუ̂ეში ი ჰა̈რი ჭიქა̈რ ჰა̈დურ დე̄სა ხანწა̈მხ.
    მის:
    2x
    ჩუ ნომ ხი̄შდნედ იმთე ოდე,
    აშ ნომ ხიგვნიდ, ქა̄ფხიᲟდ ჴალა̈რ.
    ქა̄მფიშდუ̂დ, მი ხუ̂ი მირანგულა,
    იშგენ შვა̈ნს ხა̄გხ მიშგუ ღალა̈რ.
    Echo
    Who am I or what I can't see,
    Maybe I'm too small to observe,
    Yesterday morning I was different,
    Now I'm not able to figure it out.
    It's the third time dawn is breaking, ya all hiding,
    Sleeping and watching dreams.
    On the head of the Village the star is hanging,
    All the spectators are gone, just souls waiting on.
    Ref:
    Don't you forget where I'm gone,
    Stop mourning, spread your arms wide out,
    Let me free, I'm Mirangula,
    My wings are stretched in another Svan land.
    You 've been in such a deep sleep for three nights,
    Not recalling anyone, having no belief.
    If there's a guest on the door,
    You wake up with your calculations at once.
    All gone to earn profits, thinking
    all the deceased are dead-
    They don't need your full,
    Neither empty glasses.
    2x
    Ref:
    Don't you forget where I'm gone,
    Stop mourning, spread your arms wide out,
    Let me free, I'm Mirangula,
    My wings are stretched in another Svan land.
    Mirangula is a character of Svan folklore.
    4 min
  • Beva - ბეუ̂ა
    ბევა ჩხვიმიანს თურმე ფრინველების და ცხოველების ხმები ესმოდა. სიმღერა ეძღვნება ბიმის - ლაღამიდან ლენჯერამდე გამცილებელს და უკან სახლში მიბრუნებულ მუდამ საიმედო ძაღლს.
    (რა უამბო ჩიტმა ბევას)
    შორიდან ვუყურებ როგორ ხვდებიან ერთმანეთს,
    ცა და მთვარე თეთრი მთის პირზე.
    მუხნარის თავზე დგანან წმინდა გიორგის ძაღლები,
    მთვარეს შეჰყურებენ და ყმუიან.
    შორიდან ვუყურებ როგორ ხვდებიან ერთმანეთს,
    ცა და მთვარე თეთრი მთის პირზე.
    ჴალდეს კოშკებზე გადმომგარან წმ. გიორგის ძაღლები,
    ჴალდეს მგლები ერთმანეთს ძმობას ეფიცებიან.
    ყვებიან ამბავს მათი ბატონის,
    თავდაუზოგავი, გვერდში მდგომი კაცისას,
    ღმერთებს ძლიერ რომ უყვარდათ და მათ თანმხლებად რომ უსურვებიათ.
    ყველას და ყველაფრის შემწედ და დამხმარედ რომ წაუყვანიათ თავისთან.
    წმ. გიორგი იყო ეს კაციო, ღმერთებს რომ ძალზედ უყვარდათ.
    წმ. გიორგის, ღმერთებთან მიმავალს, გზაში მისი ყურშა დასწევია,
    ძაღლს თავისი საყვარელი ბატონი, მანამდე არასდროს დაუტოვებია.
    სადაც კი მის ბატონს გაუვლია, ყურშა მუდამ თან ჰხლებია.
    ყველაფერში შემწედ და დამხმარედ ედგაო მხარში.
    მის:
    - მაგრამ ახლა ჩემო ყურშა,
    ჩემთან ერთად ვერ წაგიყვან.
    დარჩე უნდა ჩემო ყურშა,
    ორივეს გვაქვს მოსათმენი.
    ყველგან ერთად კი ვიარეთ,
    მაგრამ უნდა მოვინდომოთ,
    აწი უნდა მოუარო,
    ჩემზე მვედრებელის თვალებს.
    შორიდან ვუყურებ როგორ ხვდებიან ერთმანეთს,
    ცა და მთვარე თეთრი მთის პირზე.
    ჴალდეს კოშკებზე გადმომგარან წმ. გიორგის ძაღლები,
    ჴალდეს მგლები ერთმანეთს ძმობას ეფიცებიან.
    მის:
    - მაგრამ ახლა ჩემო ყურშა,
    ჩემთან ერთად ვერ წაგიყვან.
    დარჩე უნდა ჩემო ყურშა,
    ორივეს გვაქვს მოსათმენი.
    ყველგან ერთად კი ვიარეთ,
    მაგრამ უნდა მოვინდომოთ,
    აწი უნდა მოუარო,
    ჩემზე მვედრებელის თვალებს.
    ვინც რუსის ჯარს დაგვაყენებს,
    მას ხომ ცუდი ბედი ელის.
    თორემ ჩვენ კი გვიხარია -
    მტრის თვალების დაბნელება.
    ბეუ̂ა
    (მა̈ი ოხუმბუ̂ე ბეუ̂ას ნა̈პო̄ლდ)
    ჯუ̂ე̄დიათე ხოსდი იმჟი ხეხუ̂ახ უშხუ̂ა̄რ,
    დეც ი დოშდულდ თუ̂ეთნე თანღი პილჟი̄ნ,
    ჯიჰა̈რ ჟიქა̄ნქა ლჷგხ ჯგჷრა̄̈გი ჟეღა̈რ,
    დოშდულდს გუნ ხესე̄მწა̄̈ლხ ი ყუ̄ლიხ.
    ჯუ̂ე̄დიათე ხოსდი იმჟი ხეხუ̂ახ უშხუ̂ა̄რ,
    დეც ი დოშდულდ თუ̂ეთნე თანღი პილჟი̄ნ,
    ჴალდე̄ მურყუ̂მა̈ლქა ლჷგხ ჯგჷრა̄̈გი ჟეღა̈რ,
    ჴალდე̄ თხე̄რა̄̈ლ ურჰად ლიმხუბს ტუ̄ლიხ.
    ამბუ̂იხ ამბა̈ვს მინე ფუსდ, ლჷჴმა̈შ ლამა̈რგ მა̄რეჟი̄ნ,
    ღერთა̈ლს გუნ ჲერ ხალტე̄ნახ, გა̈ნს მეგნად როქ ახწჷხჷნხ,
    ჩი̄მშა ბედჟი მემშედა̄̈ლდ ი მესე̄მწა̄̈ლდ ოთჴერნახ,
    ჯგჷრა̄̈გ ლა̈სუ̂ როქ ალ მა̄რე, ღერთა̈ლს გუნ ჲერ ხალტე̄ნახ.
    ჯგჷრა̄̈გ ღერთა̈ლთე ჲერ ელმა̄̈ზ, მიჩა ყურშა̈ჲ ქა̄თღუ̂ეჭა.
    ჟეღ როქ მიჩა ლელატ ფუსდს, ეჩქად დე̄მჩიქ ახყუ̂ელა.
    იმუ̂ა̄̈ი ჯგჷრა̄̈გს ჩუ ხოჩდა̄̈ნ, ყურშა̈ჲ ჩიგარ ხეჭმინა̄ლ.
    ჩი̄მშა ბედჟი მესე̄მწა̄̈ლდ ი მემშედა̄ლდ ხენჴრინა̄ლ.
    მარე ათხა მიშგუ ყურშა̈ჲ,
    მიშგუ̂აცახა̈ნ დეშ ჯინჴრი̄ნე,
    ლესედ ღალ ჯა̄რ ხოჩა ყურშა̈ჲ,
    ჲერქჷდას გუ̂ა̄რ ჟი ლეთმი̄ნე.
    ჩია̄̈გ აშხუდ გუ̂იჩდა მარე,
    ათხე ჟი ლეგუ̄შე გუ̂ე̄რა,
    ისგუ ლელჩე ლიხ ამუ̄ნღო,
    მიშგუ მემშედა̄ლა̈ თე̄რა̈ლ.
    ჯუ̂ე̄დიათე ხოსდი იმჟი ხეხუ̂ახ უშხუ̂ა̄რ,
    დეც ი დოშდულდ თუ̂ეთნე თანღი პილჟი̄ნ,
    ჴალდე̄ მურყუ̂მა̈ლქა ლჷგხ ჯგჷრა̄̈გი ჟეღა̈რ,
    ჴალდე̄ თხე̄რა̄̈ლ ურჰად ლიმხუბს ტუ̄ლიხ.
    მარე ათხა მიშგუ ყურშა̈ჲ,
    მიშგუ̂აცახა̈ნ დეშ ჯინჴრი̄ნე,
    ლესედ ღალ ჯა̄რ ხოჩა ყურშა̈ჲ,
    ჲერქჷდას გუ̂ა̄რ ჟი ლეთმი̄ნე.
    ჩია̄̈გ აშხუდ გუ̂იჩდა მარე,
    ათხე ჟი ლეგუ̄შე გუ̂ე̄რა,
    ისგუ ლელჩი ლიხ ამუ̄ნღო,
    მიშგუ მემშედა̄ლა̈ თე̄რა̈ლ.
    იერუ̂ა̄̈ი რუ̂ისლე ლაშგა̈რს ა̈ნჴდე,
    ეჯას ხოლა ბედ გარ ხე̄რა.
    ადო ნა̈ი აშგარ ნახია̈დ,
    ამხუ̂ა̈ თე̄რა̈ლს მუბუ̂ირ ხე̄რახ.
    6 min
  • Chaflär - ჩაფლა̈რ
    For English scroll down.
    ფეხსაცმელი
    ამდენ ფეხსაცმელს რა უნდა უყო, რაში მოიხმარ?
    ამდენ მეგობარს რატომ ირჩევ, ნუთუ არ გყოფნის?
    ან ამდენ დღეს უქმად რად აღამებ,
    სად გაიქცევი სულები რომ მოვლენ, არსად ხომ?!
    ამდენ სახლს ვიღასთვის აშენებ, ერთი არ გყოფნის?
    ან ამდენ სარკმელს რატომ ჭრი, თუ არსად იხედები?
    ყოველთვის სამალავს რაღატომ ეძებ,
    როცა ამ სახლებს ფეხსაცმელებივით იცვლი?!
    ყველა რომ თავის წილ მიწას უვლის, ეგ ხომ იცი?
    შენ კი კვლავ სხვის მიწებს შეჰნატრი, რაღატომ?
    აქედან ყველანი რომ იქ მივდივართ, ხომ გაგიგია?
    გგონია იქ ვინმე ფეხზე ჩაგაცმევს, ვინღა?
    როცა გაჩნდი ამდენი ფეხი ხომ არ გქონდა?
    სხვასაც ჩააცვი, ერთი წყვილი შენ დაიტოვე, დაიტოვებ?
    სხვის ადგილზე ყოფნა რა არის, ალბათ გსმენია?
    სხვის ტკივილზეც რომ დარდობდე, ალბათ ეგ?!
    2x
    ამდენ ფეხსაცმელს რა უნდა უყო, რაში მოიხმარ?
    ჩაფლა̈რ
    ალამა̈გ ჩაფჷლ მა̈ჲ ღალ ჯე̄რა, იმნარ მო.
    ალამა̈გ აფხნეგს იმღა ხითშე,
    დეშ ჯა̄რ მო?!
    ალამა̈გ ლადა̈ღს იმღა ხაბუ̂რე, აშგარ მო?
    იმთე მოშ ღჷრი ქუნა̈რ ჲერ ლა̈ჯგენიხ, დე̄მთე მო?!
    ალამა̈გ ქორა̈ლს იშა̈შდ ხაგემ, დეშ ჯა̄რ მო?
    ალამა̈გ ლაჴუ̂რას ე̄მა ხა̈სყი,
    ხისდი მო?
    ჩიგარ ლაპა̈ჟუ̂თე იმღა ესხრი,
    შომუ̂ა̄̈ი მო,
    ქორა̈ლს ჩაფლა̈რშა̄ლ ხიცა̄დუნე, იმღა მო?!
    მა̈გ ჲერ მიჩა გიმს ხემდუ̂ე̄რიე̄ლ, ჯიხა მო?
    სი იშგნა̈ გიმა̈რს ხოყჷლპჷნე, იმნარ მო?!
    ამხა̈ნ მა̈გ ეჩხა̄ვ ჲერ ელღრიდ,
    ჯიხა მო?
    ეჩე ღალ იშა ჩაფლა̈რს ა̈თდინე, იშა მო?!
    ალამა̈გ ჭიშხ, ჲერ ა̈ხთავა̄̈ნ, ჯა̄̈ბდა მო?
    იშგენსი̄ ათაქვ, ეშხუ ა̈თიცუ̂რ, ხიცუ̂რე მო?
    ლა̈გნაჟი ლიგნე მა̈ი ღალ ჯაბჟა, ჯასმა მო?
    იშგნა მა̈ზიგი სერდე ჯე̄რა, ეჯა მო?!
    2x
    ალამა̈გ ჩაფჷლ მა̈ჲ ღალ ჯე̄რა, იმნარ მო.
    Shoes
    Why do you need so many shoes,
    for what you pitty?
    Why are you choosing so many mates, not satisfied?
    Why are you darkening so many days, with no purpose?
    Where'll you flee when souls will come, nowhere right?!
    For whom are you building those houses, not enough?
    If you're cutting plenty of windows, do you ever look out?
    Why are you always hiding whenever,
    You're changing houses like shoes, why in the world?
    Everyone is looking after their land, you know?
    You're still envying for other's realty, for what you pitty?
    Literally all of us are moving from here to some place there afterwards, you know?!
    Whose shoes you'll put on there, whose for God's sake?
    Did you have so many feet when you were born?
    Give away, dress somebody, leave a pair for you, will you?
    What's the purpose of being in one's shoes, haven't you heard?
    When you'll be sympathetic to other's pain, is it really?
    4 min
  • Tekla I - თეკლა I
    სვანი სახალხო მთქმელის და პოეტის, სვანური ენის უბადლო მცოდნის, გოგუცა ხერგიანის ულამაზესი ლექსის ,,თეკლა''-ს მიხედვით.
    ბიძაჩემმა უთხრა თეკლას
    - შენი სიყვარულით ვიწვი,
    დღე და ღამე შენზე ვფიქრობ,
    გულს მისერავს შენზე ფიქრი.
    რომ ვნადირობ, შენი სახე,
    ყველგან იგი მელანდება,
    ყველგან გნახავ, სულ მოგაგნებ
    ხარის რქაშიც რომ დაგმალონ.
    სილამაზით დალსა ჰგევხარ,
    კიდევ მასზედ უკეთესი,
    თვალ-წარბი გაქვს უბადლო და
    ბროლივით კბილები.
    მის:
    2x
    ვოი ეგ თვალები, აი ეგ წამწამები,
    ჩემი მგონია.
    თეკლას დედა თავის თეკლას,
    ყოველდღე თავს დასტრიალებს,
    შაბათ დღეს - დიდ აღდგომას,
    ცხრა მხედარი ადგათ კარზე.
    გეგი და ყაფსუყი ერთმანეთში,
    ცილაობდნენ და ჩხუბობდნენ,
    არც ერთს შეხვდეს, არც მეორეს-
    ერთმანეთში ფიცსა სდებდნენ.
    თეკლას მამა ასე ამბობს:
    - ვის მივცეთ და ვინ ჯობია,
    თეკლას იმას მივათხოვებ,
    ვინც ძლიერი ოჯახია.
    გიერგის ოჯახს ჰყოლია,
    ორი უღელი ხარი.
    დეკეული, ცხრა ძროხა და
    ასამდე თხა და ცხვარი.
    მის:
    2x
    ვოი ეგ თვალები, აი ეგ წამწამები,
    ჩემი მგონია.
    გიერგი თეკლას მეტად სძულს,
    სულაც არ ჰყვარებია,
    ბუბაჩემის სიყვარული,
    თეკლას გულში ჩავარდნია.
    თუმცა თეკლა არ იმჩნევს,
    ჩუმად თვალებს გააყოლებს,
    ბუბა კიდე შეუმჩნევლად,
    სულ რაღაცას ეუბნება.
    - სიტყვა მაინც მითხარი -
    ბუბა ხუმრობით ეტყვის.
    - არც გეტყვი და არც ვთხოვდები
    -თეკლა ასე ატყუებს.
    დღე და ღამე ერთმანეთის
    ჩუმად ცქერაში არიან,
    ბედი კი მათ რას უმზადებს,
    ისინი ამაზე არ უწყიან.
    ბიძაჩემმა უთხრა თეკლას
    - შენი სიყვარულით ვიწვი,
    დღე და ღამე შენზე ვფიქრობ,
    გულს მისერავს შენზე ფიქრი.
    რომ ვნადირობ, შენი სახე,
    ყველგან იგი მელანდება,
    ყველგან გნახავ, სულ მოგაგნებ
    ხარის რქაშიც რომ დაგმალონ.
    თეკლა
    მიშგუ̂ა ბუბად ხა̄̈ქუ̂ე თეკლას,
    ისგუ მალა̈ტშუ̂ გუ̂ამა̈რ მეშხი.
    ლე̄თ ი ლადა̈ღ სი ჯაჭკუ̂ა̈რი,
    გარჯ მიჴდენი, გუ̂ი̄ლდ მეჟუ̂მი.
    ლათხუ̂ია̈რჟი კოჯა̈რისგა,
    ნამფე̄რუ̂ათე სი მეწუ̂ე̄ნი,
    ჴა̈ნი მიჭუ̂თეჲსგა ლახ ადრი,
    ჩი̄თე ჯაღუ̂იჭ, ჟი ჯითხე̄ლი.
    გაცხა̈ჲდ სი ხი და̈ლი მაჯო̄ნ,
    მარჷგლიტ შდჷქა̈რ ეშ ჯიწკლე̄პი,
    თე̄რა̈ლ ჯისგურ ლემზჷრა̈ლზუმ,
    ისგუ მჷსგდი ქაისუ̂ე̄ყი.
    მის:
    2x
    ვოი, ალ თე̄რო̄ლა̈რ, ვოი ალ ნექჭო̄ლა̈რ,
    მიშგუ მიხახ მი.
    თეკლა̄̈ ნანას ჭყჷნტრე გუნაბშუ̂,
    ჩი ლადა̈ღ ღალ ხატყცი ბო̄რს,
    ხოშა̄მ თანაფუ̂ს - საფტინ ლადა̈ღ,
    ჩხარა ლჷჩა̄̈ჟ ხა̄გდახ ყო̄რს.
    გეგი ი ყაფსუყ ლაღე̄შგა̄ლჟი,
    უშხუ̂ა̄რ ბჷგიდ ხოტე̄ვახ,
    ქრისტე̄ თაუ̂დებ ლახუ̂ე̄მხ უშხუ̂ა̄რ,
    ნო̄ჲ აშხუ̂ს ხა̄̈ცს ი ნო̄ჲ მე̄რმა̄მ.
    - ჲა̈ს ლალო̄მად, მა̈ჲ ხოჩა მო,
    ამბა̈უ̂ს იჴდე ქორა̈ მახუ̂ში.
    -ხოჩა მეზგე ჲერუ̂ა̄̈ი ი̄რა,
    მი თეკლას ღო ეჯას ხუ̂ახუ̂დი.
    ხოჩა მეზგე გიერგ აღო,
    იო̄რი უ̄ღუ̂ა ხორიხ ჴანა̈რ,
    აშირთექა მა̈ნცინ ხაყახ,
    დეკა̈უ̂ლა̈რ ი ჩხარა ფურა̈ლ.
    მის:
    2x
    ვოი, ალ თე̄რო̄ლა̈რ, ვოი ალ ნექჭო̄ლა̈რ,
    მიშგუ მიხახ მი.
    თეკლას გიერგ მეუ̂არ ხა̈სისგ,
    ეჩხა̄უ̂ გუ̂ჲს ღალ დეშ მოშ ჴიდე,
    მიშგუ ბუბა̄̈ მალა̈ტ ესნა̈რ,
    თეკლას ოთშყა̈დ ბჷგიდ გუ̂ჲთე.
    მარე ქა ეში̄ დემგუ̂აშ ითნე,
    უფგოშ თე̄რა̈ლს ქა ხა̈თხპინე,
    ლუზრობისგა მიშგუ ბუბა,
    ამბა̈უ̂ს ღვეშგიმ ქა ხა̈ჭმინე.
    -ეშხუ̂ჲნ ეში̄ ქა ლამგჷრგა̈ლ-
    მიშგუ ბუბა ხეჯღორა̄̈ლ.
    -დე̄ჲ ჯემბუ̂ა̄̈ლ, დე̄ჲ ხუ̂იწუ̂ი̄ლა̄̈ლ -
    ალას თეკლა ხეღროუ̂ა̄̈ლ.
    იცი̄უ̂არა̄̈ლხ ლე̄თ ი ლადა̈ღ,
    ამხა̈ნ ბუბა̄ ი ეჩხა̈ნ თეკლა,
    მინე იღბალ იმ დო ამშიე,
    ამი̄შ ცოდაუ̂შ მა̄მგუ̂ეშ თერა.
    მიშგუ̂ა ბუბად ხა̄̈ქუ̂ე თეკლას,
    ისგუ მალა̈ტშუ̂ გუ̂ამა̈რ მეშხი.
    ლე̄თ ი ლადა̈ღ სი ჯაჭკუ̂ა̈რი,
    გარჯ მიჴდენი, გუ̂ი̄ლდ მეჟუ̂მი.
    ლათხუ̂ია̈რჟი კოჯა̈რისგა,
    ნამფე̄რუ̂ათე სი მეწუ̂ე̄ნი,
    ჴა̈ნი მიჭუ̂თეჲსგა ლახ ადრი,
    ჩი̄თე ჯაღუ̂იჭ, ჟი ჯითხე̄ლი.
    5 min
  • Tekla II - თეკლა II
    ამჟი ხოხა ლჷლგმე სი̄მაქს,
    დეცე ანტყუ̂სგა̈რს ხეჰე̄წუ̂ა̄̈ლ,
    ეჩა̄ნღო სერ სოფელისგა,
    ა̈ხფას თეკლა̄̈ ლიღე̄შგა̄̈ლ.
    გიერგჷდ თეკლა ქალა̈იცხუ̂აპე,
    ესყახ დაბრე ძგიდა̈რქა,
    ლიგუ̂ნი-ლიკი̄ლი ჩუ̂ათქუ̂იცნეხ,
    ბაჯნა̈გ ხაჴიდხ პილა̈რქა.
    ისგუ̂ა ლეჟრის ა̈დკუ̂იჰ ალა,
    მიშგუ̂ა ბუბად უ̂ები ლე̄თ,
    ჟი ლა̈იმარა̄̈ნ ლა̈იმახუ̂ა̄ლთე,
    ხოლა უ̂ობ ლა̈სუ̂ საფტინ ლე̄თ.
    ხოცი̄ვა̈რი ლაჴუ̂რაისგა,
    გიერგ ჩუსგურ საკარცხულჟი,
    ქორა̈ მახუ̂ში ჭუნი̄რს აშუ̂მე,
    თეკლა ჩულჷგ ხოლა̄მ გუჟი.
    2x ვოი ალ თე̄როლა̈რ, ვოი ალ ნექჭო̄ლა̈რ,
    მიშგუ მიხახ მი!
    სგა ლახთოფე ლაჴუ̂რაისგა,
    ფინდიხ ხაჴიდ გუ̂ამა̈რისგა,
    ვოი ლეშხია̄ქ ეჯ ლე̄თი ლე̄თ,
    ჟეღი̄ კი̄ლდა სოფელისგა.
    ა̈ხღუ̂ა̈ჭხ ამხუ̂ა̈რ მიშგუ ბუბას,
    გუნ ახთოფეხ უ̂ეშგიმისგა,
    მიჩ მა̄მ ხოია̈ხ ფინდიხ მარე,
    ჩა̈ჟს ახჷხუ̂იეხ ფოყარისგა.
    ესჷსიპჷდ ეჩქა მიჩა კუთხუ̂ა,
    ესნი-ესინ ხოცა̄დუნე,
    ლეჟრი, საბრალ მინე დედედ,
    კი̄ლჷდ კი̄ლჟი ლოხცა̄დუნე.
    2x ვოი ალ თე̄როლა̈რ, ვოი ალ ნექჭო̄ლა̈რ,
    მიშგუ მიხახ მი!
    ზა̈ი ღეთ ახა̄დ მიშგვა ბუბას,
    ლაპე̄ჟუნა̄ლს მურყუ̂ამისგა,
    ლუზრობისგა ჟი ლა̈იდარეხ,
    ფინდიხ ხაჴიდხ ფოყა̈რისგა.
    ფინდხი ნა̈ყირუ̂ს ქო̄ხსა̈დ მარე,
    უჩი̄ჟალად ღალ ასა̈დ,
    აშხუ̂ნი ფოყ ჟი ლა̈ხფჷრა̄̈ნ,
    ჩუ̂ა̈დმჷზგარა̄̈ნ, მეკჷლდ ასა̈დ.
    ეჩა̄ნღო სერ საბრალ თეკლას,
    სგა ლეტეხ ხა̄დ ლამუ̂ართე,
    მინე ბედ ი მინე იღბალ,
    ჟი ლა̈ისიპდა ლერთანთე.
    ჩია̈შხა̈ნქა ხოჩა̄მ თეკლას,
    მა̈გ ხოლა გარ ლახსჷმდა,
    ლჷშიხ ფაუ̂ი̄ლდ შჷნჟი ხუღუ̂ა̄̈ნ,
    ტჷტ-ლეჩხრიკეს ხასგურდა.
    მიშგუ̂ა ბუბად ხა̄̈ქუ̂ე თეკლას,
    ისგუ მალა̈ტშუ̂ გუ̂ამა̈რ მეშხი.
    ლე̄თ ი ლადა̈ღ სი ჯაჭკუ̂ა̈რი,
    გარჯ მიჴდენი, გუ̂ი̄ლდ მეჟუ̂მი.
    ლათხუ̂ია̈რჟი კოჯა̈რისგა,
    ნამფე̄რუ̂ათე სი მეწუ̂ე̄ნი,
    ჴა̈ნი მიჭუ̂თეჲსგა ლახ ადრი,
    ჩი̄თე ჯაღუ̂იჭ, ჟი ჯითხე̄ლი.
    გაცხა̈ჲდ სი ხი და̈ლი მაჯო̄ნ,
    მარჷგლიტ შდჷქა̈რ ეშ ჯიწკლე̄პი,
    თე̄რა̈ლ ჯისგურ ლემზჷრა̈ლზუმ,
    ისგუ მჷსგდი ქაისუ̂ე̄ყი.
    ესაა ხვედრი პატიოსნების,
    ცით ვარსკვლავებიც კი გწვდებიან,
    და მას შემდეგ თეკლას გამო,
    დიდი დავიდარაბა ატყდა.
    გიერგმა თეკლა მოიტაცა,
    მიჰყავთ დაბდერის პირას,
    წივილ- კივილს უშლიან,
    პირზე ხელს აფარებენ.
    ეს ამბავი ბიძაჩემმა,
    მაშინათვე რომ გაიგო,
    ცხენი მყისვე შეკაზმა,
    თოფ-იარაღი ხელთ აიღო.
    ბუბა გიერგს უთვალთვალებს,
    მჯდომარეს საკარცხულზე,
    მახვში უკრავს ჭუნირზე,
    თეკლა უზით უგუნებოდ.
    რომ ესროლა ფანჯარაში,
    მოახვედრა შიგ გულმკერდში,
    იმ ბედშავ ღამეს, ძაღლებიც კი
    კიოდნენ მთელ სოფელში.
    დაედევნნენ მოსაკლავად,
    დიდძალი ტყვია ესროლეს,
    მას არ მოხვდა ტყვია თუმცა,
    ცხენი ბარძაყში დაუჭრეს.
    დაუმიზნა ბუბამ მდევრებს,
    თოფით კიდევ ერთი მოკლა,
    ამის მნახველი მათი დედა,
    შეშლილივით კიოდა.
    წელიწადი იყო ბუბა,
    დამალული მაღალ კოშკში,
    მაინც დაჭრეს თოფით ფეხში,
    სოფლად ერთ-ერთ შეკრებაზე.
    სიკვდილს ბუბა გადაურჩა,
    თუმცა ოჯახს ვერ ეღირსა,
    დავრდომილი ფეხით ბოლოს,
    დარჩა ბუბა ხეიბარი.
    ამის მერე საბრალო თეკლა,
    დაუბრუნდა მამის ოჯახს,
    ორივენი ბედმა და იღბალმა,
    გაიმეტა მარცხისთვის.
    ბიძაჩემმა უთხრა თეკლას,
    შენი სიყვარულით ვიწვი,
    დღე და ღამე შენზე ვფიქრობ,
    გულს მისერავს შენზე ფიქრი.
    ნადირობისას შენი სახე,
    ყველგან იგი მელანდება,
    ყველგან გნახავ, სულ მოგაგნებ
    ხარის რქაშიც რომ დაგმალონ.
    სილამაზით დალსა ჰგევხარ,
    კიდევ მასზედ უკეთესი,
    თვალ-წარბი გაქვს უბადლო და ბროლივით კბილები.
    5 min
  • Serde - სერდე
    For English scroll Down.
    დარდი
    ლაღამის ზევით ბავშვები ცხოვრობდნენ,
    წამოიზარდნენ, ტყიდან მარტონი გამოვიდნენ.
    გაიზარდნენ თამაშ-თამაშში,
    დარდი კი ტყეებში დარჩათ.
    რისი დარდი უნდა მქონდეს სვანეთში,
    თუმცა ყველაფერზე ვდარდობ.
    დარდს უმიზეზოდ ვერ შეხვდება კაცი,
    ყველაფრის დარდი მხოლოდ მთაში გაწუხებს.
    უფროსები ამბობდნენ - შენზე დარდი,
    გაიხსენე აბა ვის კლავს?
    თბილად თუ არ ხარ, ან თუ არ გცივა,
    შენზე არც არავინ დარდობს საერთოდ.
    შენი ხათრი სულ მექნება, შინ ვიცხოვრებ თუ გარეთ.
    მაცხოვარი ცხოვრობს ლაღამის თავზე,
    ბავშვების დარდის შემნახველად და გამანდობლად.
    შემოდგომის მიწურულს, როცა სიჩუმეა,
    რაღაც არ გასვენებს, არც შინ და არც გარეთ.
    თოვლის მოლოდინში ვერ ისვენებ,
    რაის ხათრი, დარდის თავიც არ გაქვს.
    ერთხელ გინდა სმას გადაყვე,
    გაზაფხულს რომ მთვრალმა სდიო.
    თოვლის დნობისას კვლავ დარდს პოულობ,
    მხოლოდ გიმძიმს?! შიშიც გიპყრობს.
    ლაღამის ზევით ბავშვები ცხოვრობდნენ,
    წამოიზარდნენ, ტყიდან მარტონი გამოვიდნენ.
    გაიზარდნენ თამაშ-თამაშში,
    დარდი კი ტყეებში დარჩათ.
    მის:
    შენი ხათრი სულ მექნება, შინ ვიცხოვრებ თუ გარეთ.
    მაცხოვარი ცხოვრობს ლაღამის თავზე,
    ულამაზეს ტყეებში,
    ბავშვებთან ახლოს,
    მათი დარდის შემნახველად და გამანდობლად.
    სერდე
    ლაღა̈მ ჟიქა̄ნ ბოფშა̈რ იზგახ,
    ჟა̈ნცხეხ, ქა̄ნჴა̈დხ ცხეკხა̈ნ მინ გარ.
    ლაშდრა̄̈ლისგა ა̈ნცხეხ, სერდე
    ჩუ̂ოთსა̈დხ მერდედ ცხეკა̈რისგა.
    იმშა სერდე მე̄რა მი შუ̂ა̈ნს,
    მარე სერდე ჩი̄მშა მირ მა̄რ.
    სერდეს დე̄მჟი ხეთხნი მა̄რე,
    ჩი̄მშა სერდე ლახუ̂ს გარ მირ ჯა̄რ.
    ხოშა̄̈ლ ტუ̂ი̄ლდახ - ისგუ სერდე
    ქა ლა̈ხშყა̈დუ̂ინ, დამ და̄̈ს ხა̄რ,
    ტებდი მო̄მ ჯა̄რ ი დე̄ი მჷცხი,
    ისგუ სერდე ჰა̈დურ და̄̈ს ხა̄რ.
    ისგუ საუდ ჩიგარ მე̄რა,
    ქორა̈შ ხუ̂ი̄რა ჰა ქა̄̈მ მერდე,
    მაცხუ̂ა̄̈რ იზგე ლაღმი ჟიქა̄ნ,
    ბოფშრე სერდე̄შ მუჰუ̂მი-მუკუ̂ჰად.
    მუჟღუ̂ერ შდეხნი - ჰერ დე̄მგუ̂აშ ხა̄რ,
    დეშ ხიშუ̂მინე ქორს ჰა ქა̄მენ.
    ოხღელი მუსს, დეშმა ხა̈რი,
    იმშა საუდ, სერდე მა̄მ ჯა̄რ.
    ეშხუ გუ̂ა̈მიდ ლითრე ჯაკუ,
    მაშდმა̈რ ჰეკუ̂ეს ლუფხუ̂ს ქა̄̈თღუ̂ეჭ.
    მუსი ლიჰნე̄მი სერდე ჯეთხნი,
    გარჯ გარ მა̄მა, მაყალუ̂ ი̄ ჯა̄რ.
    ლაღა̈მ ჟიქა̄ნ ბოფშა̈რ იზგახ,
    ჟა̈ნცხეხ, ქა̄ნჴა̈დხ ცხეკხა̈ნ მინ გარ.
    ლიშდრა̄̈ლისგა ა̈ნცხეხ, სერდე
    ჩუ̂ოთსა̈დხ მერდედ ცხეკა̈რისგა.
    ისგუ საუდ ჩიგარ მე̄რა,
    ქორა̈შ ხუ̂ი̄რა ჰა ქა̄̈მ მერდე,
    მაცხუ̂ა̄̈რ იზგე ლაღმი ჟიქა̄ნ,
    მა̈ჲ მაჩე̄ნე ცხეკა̈რისგა,
    ფე̄დიას ბოფშა̈რცახა̈ნ,
    მინე სერდე̄შ მუჰუ̂მი-მუკუ̂ჰად.
    Sorrow
    Children were living above Laghami village,
    They grew up and came out alone from there,
    Grown up while playing games, sorrow -
    They left in the woods living alone.
    For what shall I grieve in Shwan,
    But I've got sorrow for everything.
    One can't only find heartbreak,
    Unless being in such mountains.
    Folks used to say - Can you recall
    Who's concerned about you,
    If not feeling warm, neither cold,
    Literally no soul cares for thou.
    Ref:
    I'll always have respect for you -
    Being home or wandering around,
    Savior lives above Laghami, in the woods,
    Confident about children's sorrow.
    When autumn ends, silence falls in,
    No relief is found nor home, neither outdoors.
    Waiting for snow to start falling, feeling joyless,
    Which confidence, not even caring for anything at all.
    Heavily you have to drink and drunken
    You should run after spring thoroughly,
    When snow starts melting away, there appears sorrow-
    Not only woe, great fear steps in.
    Children were living above Laghami village,
    They grew up and came out alone from there,
    Grown up while playing games, sorrow -
    They left in the woods living alone.
    Ref:
    I'll always have respect for you -
    Being home or wandering around,
    Savior lives above Laghami -
    In the most beautiful woods,
    Near children,
    Confident about their sorrow.
    4 min
  • Lendûreû - ლენდუ̂რეუ̂
    სამდურავი
    უკუნეთში მივყვები ჭალას,
    სიკვდილის შიშით წყალში შევდივარ,
    ყინულის სუნი მცემს, ქვები ცეკვავენ, რაღაცის თქმას ცდილობენ.
    ცოცხალს არ დაგტოვებთო არცერთს - მდინარემ,
    ჩემს ბნელ გულში შუაღამეაო,
    კიდევ ამბობს რაღაცას:
    - საშინელ ამბებს მიყვებიანო კლდეები, თქვენზე და თქვენს მიერ ჩადენილ დანაშულებზე,
    - დალის ცოდვით გამწარებულები, გაშმაგებულები თქვენზე იწევენო.
    2x
    მხოლოდ ჩვენ ორმა ვიცით, რაზეც ვბრაზობთ - მე და ჩემმა ღამემ,
    ჩემმა უკუნმა ღამემ.
    მის:
    თქვენგან რა უნდა ვისწავლოთ,
    თქვენ ჯიხვებზე იწევთ მუდამ.
    სხვის ადგილზე ყოფნა ვერ ისწავლეთ,
    შუამავლებს(განდობილებს) ყურს არ უგდებთ.
    ტყეებს გვიკლავთ და წლებს გვპარავთ.
    მდინარეს ვუთხარი: მართალი ხარ,
    ასე წრეზე მივყვებით ცხოვრებას,
    უმეტესობა ასე ვცხოვრობთ.
    ჩემს ღამეს სხვა რამ უნახავს,
    თუმცა მეც ამ წრეზე მივდივარ,
    არ ვიცი ვის და რატომ ვემდური.
    მაკანკალებს, როცა ვიხსენებ,
    სად და როგორ გადავყრივარ ფათერაკს.
    შიში ნაკლებად, მეტი სირცხვილი და შენი ბუზღუნი მესმის ყოველ ღამით.
    შენგან რა უნდა ვისწავლოთ, შენ სულ ზღვისკენ ჩქარობ,
    სხვის ადგილზე დგომა ძლივს გვასწავლე,
    განდობილების გამოგზავნას ვერც კი ვასწრებთ.
    წლებს იპარავ და სულებს გვპარავ.
    მე ჩემს თავს ყოველ ღამე ვსაყვედურობ,
    არ მისმენს, თუმცა ისიც მემდურის.
    2x
    ზეცაში თუ ხართ ვინმე, ამიხსენით,
    ჩემი თავი მე რას მემდურის.
    ლენდუ̂რეუ̂
    მუბუ̂ირისგა ესუ̂ჭიმ ჭალა̈ჲს,
    დაგრა̄̈ მაყალუ̂შუ̂ სგე̄სხუ̂რი ლიცთე,
    კუ̂არმი ქუ̂ინ ჴან, ბაჩა̈რ ისუ̂ბიხ, არშუ̂ნიხ მჷრა̄̈მ.
    ლჷჲა̈რს და̄̈ს როქუ̂ ჯიცუ̂რე -ჭალა̈იდ,
    მიშგუ მუბუ̂ირ გვის ხა̄რ როქ ისგლე̄თ.
    არშუ̂ნი̄დ მჷრა̄̈მ.
    ხუ̂ა̄ი ხოლა̄მ როქუ̂ მიმბუ̂იხ კოჯარ,
    მა̄რე̄მიშ ი მიჩა ნათია̄ლსუ̂,
    დალა̈ კოჯა̈რ იზურიე̄ლხ,
    დე̄მჟი იშდნეხ დალა̈ მაჟჷრს.
    ნა̈ი გარ ნიხა იმ დო ხუ̂ინდუ̂რეუ̂დ,
    მი̄ მიშგუ ლე̄თს, მიშგუ მუბუ̂ირს.
    მის:
    ისგუ̂ე̄ი ნათორს იმ მოშ ჯა̄̈ქუ̂ნე,
    სგა̈ი ღუ̂აშა̈რთე ხიზურიე̄ლდ,
    ლა̈გნას ლიგნე დემჟინ ახთუ̂ერდ,
    ლიმა̄რუნა̄̈ლს ჟი დეშ ჯიჩშედ,
    ზაია̈რს ნექუ̂თერდ, ცხეკა̈რს ნიშთხედ.
    ჭალა̈ის ხუ̂ე̄ქა: ტკიც ხი,
    ამჟი მურგუ̂ა̈ლდ ესუ̂ჭიმდ ლირდეს,
    ხოშა ნაღა̈ლ ამჟიჯ ხუ̂იზგედ.
    მიშგუ ლე̄თს მირ იშგენ ხოწვა,
    მარე მია̈ი მურგუ̂ა̈ლდ ესუ̂ჭიმ,
    მი̄ მა̄მ მიხა იმ დო ხუ̂ინდუ̂რევ.
    ეშ მაჯჷჯგჷნე ქა ჲერ მეშყდენი,
    იმჟი ი იმე მიწუ̂ა ფათრა̈კ,
    მაყალუ̂ ხოხრა, ხოშა შგუ̂ირ ი
    ისგუ ლიფურყუნი მესმი ჩი ლე̄თ.
    ისგუ ნათორს იმ მოშ ჯა̄̈ქუ̂ნე,
    სი ძუღუ̂ათე ხიზურიე̄ლ,
    ლა̈გნას ლიგნე ჟიღალ ანათუ̂რ,
    ლიმა̄რუნა̄̈ლს ჟი დეშ ჯიჩშედ,
    ზაია̈რს ნექუ̂თერ, ამსუ̂ა̄ლდს ნიშთხე.
    მი მიშგუ თხუ̂მს ჩი ლე̄თ ხუ̂ენდრეუ̂,
    მა̄მ მიჰუ̂ნა̈რი, მარე ჯა̄ი მირ ინდუ̂რეუ̂,
    2x
    ხა̈რიდ ჲა̄̈რ დეცს, ქა ლამთო̄ნედ,
    მი მიშგუ თხუ̂იმ იმღა მენდუ̂რეუ̂.
    4 min

About Margiān | მარგია̄ნ

From the publisher's feed

Lyrics collected and archived in the Telegram channel: