ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΑ Πολιτιστικό Ίδρυμα Τραπέζης Κύπρου

Send a text

Ο Γερμανός Κουσκωνάρης ή Κουσκουνάρης, χειροτονείται επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου (περί το 1575), με την απαρχή της Οθωμανικής κυριαρχίας στο νησί, και αναλαμβάνει την επισκοπή Λευκάρων, Αμαθούντος, Λεμεσού και Κουρίου.

Ο λόγιος κύπριος επίσκοπος Γερμανός, εγκαταλείπει οριστικά την Κύπρο γύρω στα τέλη του 1579 ή αρχές του 1580 για τη Δύση, αναζητεί καταφύγιο στην Ιταλία με πρώτο σταθμό τη Βενετία, ενώ απαντά με βεβαιότητα στη Ρώμη ήδη από την 1η Ιουνίου του 1581. Στις αποσκευές του μεταφέρει, μεταξύ άλλων, και δύο τουλάχιστον χειρόγραφα αρχιερατικά ευχολόγια.

Αρνείται την ορθόδοξη πίστη, υποβάλει ομολογία πίστης στον Πάπα και τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και αναλαμβάνει εφημέριος στο Ναό του Αγίου Αθανασίου στο Ελληνικό Κολλέγιο της Ρώμης.

Με την PerbrevisInstructio (19 Νοεμβρίου του 1596) ο Γερμανός θα είναι ο πρώτος ελληνόρρυθμος καθολικός επίσκοπος οργανικά ενταγμένος στα θεολογικά και κανονικά θέσμια της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ο Γερμανός ασκεί τα ποιμαντικά του καθήκοντα στην Piana degli Albanesi στη Σικελία από το 1600 μέχρι την ημέρα ταφής του (2 Ιουλίου 1610).

Συνέδριο  "Xριστιανική ετερότητα και συνύπαρξη πριν και μετά την Oθωμανική κατάκτηση: Η Κύπρος στο μεταίχμιο δύο κόσμων (16ος-17οςαι.)". Το συνέδριο εντάσσεται στα πλαίσια του μεταδιδακτορικού προγράμματος «Aspects of multiconfessionalism and human geography in early modern Cyprus from the Venetians to the Ottomans (CyChrist)» («Πτυχές της πολυθρησκευτικότητας και της ανθρωπογεωγραφίας στην πρώιμη νεότερη Κύπρο, από τους Βενετούς στους Οθωμανούς»), με ανάδοχο φορέα το Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου. Το έργο συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και τα Διαρθρωτικά Ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κύπρο, μέσω του Ιδρύματος Έρευνας και Καινοτομίας.

Σύντομο Βιογραφικό του ομιλητή

Ο Αρχιμ. Γρηγόριος Ιωαννίδης είναι Επίκουρος Καθηγητής στη Θεολογική Σχολή Εκκλησίας Κύπρου με γνωστικό αντικείμενο τη «Λειτουργική». Παράλληλα, διακονεί ως Πρωτοσύγκελλος στην Ιερά Μητρόπολη Τριμυθούντος.

Send a text

Ο Δ΄ Βενετοτουρκικός Πόλεμος (1570–73) ή «Πόλεμος της Κύπρου», όπως έμεινε ευρύτερα γνωστός, αποτέλεσε ένα αιματηρό σημείο τομής στην ιστορία του ευρύτερου μεσογειακού κόσμου, με συνέπειες που ξεπερνούν τα στενά συμφραζόμενα της εποχής, φθάνοντας μέχρι τις μέρες μας. Η διάλεξη στόχο έχει να εξετάσει τους ιδεολογικούς κραδασμούς που παρήχθησαν με σεισμικό επίκεντρο τον Πόλεμο της Κύπρου, καθώς και τον αντίκτυπό τους στις χριστιανικές κοινότητες του νησιού. Η παρουσίαση του θέματος εντάσσεται στo πλαίσιo του μεταδιδακτορικού προγράμματος «Πτυχές της πολυθρησκευτικότητας και της ανθρωπογεωγραφίας στην πρώιμη νεότερη Κύπρο, από τους Βενετούς στους Οθωμανούς», με ανάδοχο φορέα το Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου.

Συνέδριο  "Xριστιανική ετερότητα και συνύπαρξη πριν και μετά την Oθωμανική κατάκτηση: Η Κύπρος στο μεταίχμιο δύο κόσμων (16ος-17οςαι.)". Το συνέδριο εντάσσεται στα πλαίσια του μεταδιδακτορικού προγράμματος «Aspects of multiconfessionalism and human geography in early modern Cyprus from the Venetians to the Ottomans (CyChrist)» («Πτυχές της πολυθρησκευτικότητας και της ανθρωπογεωγραφίας στην πρώιμη νεότερη Κύπρο, από τους Βενετούς στους Οθωμανούς»), με ανάδοχο φορέα το Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου. Το έργο συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και τα Διαρθρωτικά Ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κύπρο, μέσω του Ιδρύματος Έρευνας και Καινοτομίας.

 Σύντομο Βιογραφικό του ομιλητή:

Ο δρ Χρυσοβαλάντης Κυριάκου εργάζεται ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου. Η έρευνά του επικεντρώνεται στην ιστορία και τον πολιτισμό της Ανατολικής Μεσογείου κατά τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδο, έχοντας ως σημείο αναφοράς την πολυθρησκευτική κοινωνία της Κύπρου. 

Send a text

Η μεγάλη εξέγερση των Ιουδαίων της Διασποράς εναντίον των Ρωμαίων, που ξέσπασε το 115 μ.Χ. στην Κυρήνη της Κυρηναϊκής, και από εκεί εξαπλώθηκε στην Αίγυπτο, σύντομα έφθασε και στην Κύπρο, όπου, σύμφωνα με τις διαθέσιμες μαρτυρίες, πνίγηκε στο αίμα επιφέροντας ένα ισχυρό πλήγμα εναντίον της ιουδαϊκής παρουσίας στο νησί. Η διάλεξη παρουσιάζει αρχικά στα γεγονότα της εξέγερσης και τις συνέπειες της και ακολούθως επικεντρώνεται  στις λιγοστές μεν, πλην ιδιαιτέρως εύγλωττες επιγραφές, που διαθέτουμε από τη ρωμαϊκή περίοδο, οι οποίες μαρτυρούν πέραν πάσης αμφιβολίας τη συνεχιζόμενη ιουδαϊκή παρουσία στο νησί μέχρι τα τέλη της ύστερης Ρωμαϊκής περιόδου. 

Σύντομο βιογραφικό
Η Ευανθία  Πολυβίου είναι διδάκτωρ Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (Paris-IV). Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα και οι δημοσιεύσεις της αφορούν κυρίως στην πολιτική ιστορία των Ιουδαίων της Διασποράς κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο. 

Στοιχεία επικοινωνίας
[email protected]
https://independent.academia.edu/EvanthiaPolyviou

Send a text

Στην Κύπρο, κατά τον 18ο αιώνα εγκαινιάζεται μία περίοδος κατά την οποία η οικονομική ανάπτυξη και το άνοιγμα προς τη Δύση ευνοούν ένα ευρύτερο ενδιαφέρον για μια πνευματική ανανέωση στο νησί. Μια έκφανσή του ενδιαφέροντος για μια πνευματική αναγέννηση στο νησί αποκαλύπτει η συγκρότηση αυτή την εποχή ιδιωτικών βιβλιοθηκών. Στη διάλεξη παρουσιάζονται συνολικά εννέα περιπτώσεις ιδιωτικών βιβλιοθηκών που συγκροτήθηκαν από Κυπρίους ή ξένους εγκατεστημένους στο νησί κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα. Οι κτήτορες των βιβλιοθηκών αυτών δεν είναι αποκλειστικά υψηλά ιστάμενοι κληρικοί, όπως συνέβαινε παλαιότερα. Οι ιδιοκτήτες των βιβλιοθηκών εντοπίζονται στους κύκλους των Φαναριωτών της Κωνσταντινούπολης ή των Παραδουνάβιων ηγεμονιών και των ευγενών των Επτανήσων, στους κύκλους των ανώτατων και ανώτερων αξιωματούχων του κράτους, στον ανώτατο και ανώτερο κλήρο και ανάμεσα στους λογίους δασκάλους. Όπως δείχνει το περιεχόμενο των βιβλιοθηκών, στις περιπτώσεις που αυτό μας είναι γνωστό, η κυπριακή λογιοσύνη του 18ου αιώνα, αν και στην πλειοψηφία της υπήρξε φορέας μιας παραδοσιακής κοσμοθεωρίας, εκδήλωσε ενδιαφέρον για νεωτεριστικές αντιλήψεις, οι οποίες συνδέονταν με ιδέες του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.

Bιογραφικό ομιλήτριας:
Η Δρ Μαργαρίτα Ιωάννου είναι υπότροφος-ερευνήτρια (Νησίδες Αριστείας, Ορίζοντας 2020) στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου. Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στην έρευνα του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού με έμφαση στον νεοελληνικό Διαφωτισμό και στη κυπριακή ιστορία κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας (1571-1878), καθώς και στη μελέτη της ταξιδιωτικής γραμματείας (από τις απαρχές της μέχρι και σήμερα). Έχει δημοσιεύσει πολλές μελέτες για ζητήματα που αφορούν τη νεοελληνική λογοτεχνία (18ος-19ος αι.), την έκδοση κειμένων, την ιστορία του βιβλίου και της τυπογραφίας, την ιστορία των ιδεών και την πολιτισμική ιστορία, αλλά την πνευματική ιστορία της Κύπρου (β΄ μισό του 17ου αιώνα α΄ μισό 19ου αιώνα). Άρθρα και μελέτες της έχουν φιλοξενηθεί στον Κονδυλοφόρο, στα Δωδεκανησιακά Χρονικά, στην Επετηρίδα του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών, στην Επετηρίδα της Κυπριακής Εταιρείας Ιστορικών Σπουδών, στην Επετηρίδα του Κέντρου Μελετών της ιεράς Μονής Κύκου, στις Κυπριακαί Σπουδαί κ.α. Έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Frederick (Λευκωσία).

Send a text

Η παρουσίαση αναπτύσσει τα πορίσματα της πρόσφατης έρευνας γύρω από τη στελέχωση της δημόσιας υπηρεσίας κατά την Αγγλοκρατία με έμφαση στη στελέχωση του Τμήματος Δασών. Με την άφιξή τους οι Βρετανοί αντίκρισαν μία εικόνα που πόρρω απείχε από τις αναφορές των περιηγητών και των αρχαίων συγγραφέων που ήθελαν την Κύπρο ως τη δασόεσσα νήσο. Στην παρουσίαση αναλύονται οι ενέργειες των Βρετανών για στελέχωση του τμήματος και προστασία των δασών στο πλαίσιο της γενικότερης μελέτης για την οικονομική ιστορία της Κύπρου. Η παρουσίαση καλύπτει την περίοδο 1878-1931 με έμφαση στα στατιστικά στοιχεία που υπάρχουν στα Blue Books και τις απογραφές πληθυσμού. Η έρευνα ολοκληρώνεται το 1931, έτος καταγραφής της 6ης απογραφής πληθυσμού, της τελευταίας πριν την έκρηξη του ΒΠΠ. Η περίοδος αυτή είναι συνδεδεμένη με τη διεθνή οικονομική κρίση και τον τερματισμό της καταβολής του «Φόρου Υποτελείας» γεγονός που σηματοδοτεί την έναρξη μίας διαφορετικής, από άποψη οικονομικής ιστορίας, περίοδο για το νησί, και η οποία χρήζει μιας ξεχωριστής μελέτης και παρουσίασης. 

Σύντομο βιογραφικό ομιλήτριας
Η Μαρία Παναγιώτου αποφοίτησε το 2004 με Άριστα από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου. Δύο χρόνια αργότερα έλαβε τον τίτλο Mphil B in Modern East Mediterranean History από το Institute of Archaeology and Antiquity, του University of Birmingham (Τίτλος διατριβής: “The Strategic Origins of the Occupation of Cyprus and its Role during the Arabi Revolt and the resulting Egyptian Campaign, 1876-1882”). Το 2016 έλαβε το διδακτορικό της από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου στο ερευνητικό πεδίο της οικονομικής ιστορίας (Τίτλος διατριβής: "Λιμάνια, λιμενικά έργα και εξωτερικό εμπόριο της Κύπρου, 1878-1927"). Έχει εργαστεί ως ερευνήτρια σε διάφορα προγράμματα και έχει δημοσιεύσει τα πορίσματα της έρευνάς της σε επιστημονικά περιοδικά όπως το European History Quarterly, σε πρακτικά συνεδρίων και βιβλία. Αυτή την περίοδο τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στο κόστος ζωής των Κυπρίων, τη στελέχωση της δημόσια υπηρεσίας και τη μισθοδοσία Βρετανών και  Κυπρίων στο σύνολο της περιόδου 1878-1960.

Send a text

Η εξέχουσα θέση που κατείχαν τα λουτρά στο ρωμαϊκό κόσμο αντανακλάται μέσα από τις πολυάριθμες λουτρικές εγκαταστάσεις που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, καθώς και στις συχνές αναφορές που συναντούμε στην αρχαία γραμματεία.  Η σύγχρονη έρευνα φανερώνει ότι το λούσιμο, αν και αποτέλεσε απαραίτητο συστατικό για την καλή υγεία των πολιτών, δεν αφορούσε απλά την καθαριότητα και την υγιεινή του σώματος, αλλά αποσκοπούσε στην ταυτόχρονη απόλαυση και αναζωογόνηση του λουομένου. Η ένταξη της Κύπρου στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν μπορούσε να αφήσει αδιάφορους τους κατοίκους της, οι οποίοι σταδιακά υιοθέτησαν τις ρωμαϊκές συνήθειες. Η πρόνοια για παροχή φρέσκου και καθαρού νερού στους πολίτες φαίνεται ότι αποτέλεσε κύριο μέλημα κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους, γεγονός που ώθησε τη αδιάκοπη λειτουργία των λουτρών, την ανέγερση υδραγωγείων και δημόσιων αποχωρητηρίων, μέχρι τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους.  

Σύντομο βιογραφικό ομιλήτριας
Η Δρ Σκεύη Χριστοδούλου είναι αρχαιολόγος (PhD, Πανεπιστήμιο Κύπρου) και εργάζεται ως Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια στο Ερευνητικό Πρόγραμμα EnterCy (ENhancing Tourism ExpeRience in Cyprus), που συντονίζει το Frederick Research Center. Εργάστηκε στη Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων και ως Ειδική Επιστήμονας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου, όπου έλαβε μέρος ως συνεργάτης σε αριθμό ανασκαφών στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Έχει ασχοληθεί ενδελεχώς με τη μελέτη των λουτρών της Κύπρου και τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται σε θέματα που αφορούν κυρίως την αρχιτεκτονική και τέχνη της ελληνιστικής και ρωμαϊκής Κύπρου και Μεσογείου, την τεχνολογία των ελληνιστικών βαλανείων και των ρωμαϊκών λουτρών, τη λειτουργία των υδραγωγείων και κρηναίων οικοδομημάτων κ.ά. Έχει συμμετάσχει σε σειρά ερευνητικών προγραμμάτων, καθώς και σε διεθνή αρχαιολογικά συνέδρια, δημόσιες διαλέξεις και εκπαιδευτικά σεμινάρια αρχαιολογίας για μαθητές.

Send a text

Η σημερινή διάλεξη επιχειρεί να φωτίσει κάποιες πτυχές της βιογραφίας της συλλογής κυπριακών αρχαιοτήτων του Βρετανικού Μουσείου, εστιάζοντας στη συγκρότηση και έκθεση της συλλογής κατά την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα (1893-1896).  Συγκεκριμένα, θα χαρτογραφήσει τις διαδρομές των κυπριακών αρχαιοτήτων από το σημείο της ανασκαφής τους μέχρι την έκθεσή τους στο Λονδίνο, με στόχο να διασαφηνίσει το χωροχρονικό πλαίσιο της συγκρότησης της συλλογής και της χρήσης της από τους αρχαιολόγους του Βρετανικού Μουσείου. 

Σύντομο Βιογραφικό Ομιλήτριας
Η Δρ Πωλίνα Νικολάου είναι πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτισμική Γεωγραφία (MA Landscape and Culture) στο University of Nottingham. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική της έρευνα, με θέμα «The diaspora of Cypriot antiquities and the British Museum, 1860-1900», στο University of Exeter. Η διδακτορική της έρευνα εξετάζει τη συλλογή και έκθεση Κυπριακών αρχαιοτήτων από το Βρετανικό Μουσείο και το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Για τη διδακτορική της έρευνα έχει λάβει υποτροφίες από το University of Exeter και το Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντης. Ως μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, αποτέλεσε μέλος της ερευνητικής ομάδας του έργου: «Πολιτιστική Κληρονομιά: Γεφυρώνοντας το κενό μεταξύ σπουδών και επαγγέλματος», που χρηματοδοτήθηκε από Ελληνικούς Εθνικούς Πόρους και το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο. Έχει παρουσιάσει την έρευνά της σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, συλλογικούς τόμους και συνέδρια. Η Δρ Νικολάου συνεργάζεται με το Πολιτιστικό Ίδρυμα Τραπέζης Κύπρου ως λειτουργός ψηφιακής (πολιτιστικής) στρατηγικής. 

www.polinanikolaou.com

Send a text

Με την κατάκτησή της από τον Άγγλο βασιλιά Ριχάρδο Λεοντόκαρδο το 1191 και για τα επόμενα 380 χρόνια, μέχρι την πτώση της Αμμοχώστου στους Οθωμανούς το 1571, η Κύπρος μπήκε στην σφαίρα του δυτικο-ευρωπαϊκού επεκτατισμού. Η διάλεξη αποσκοπεί στην ανάδειξη της πολύπλευρης συνεισφοράς του Μεσαιωνικού Βασιλείου της Κύπρου στη σταυροφορική προσπάθεια της Λατινικής Δύσης για απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ και την προστασία των υπόλοιπων σταυροφορικών κτήσεων στη Συροπαλαιστίνη κατά τον 13ο και 14ο αιώνα.

Ο Δρ Κωνσταντίνος Γεωργίου είναι Ιστορικός (email: [email protected]).

Βιογραφικό σημείωμα:
Ο Κωνσταντίνος Γεωργίου σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στη Μεσαιωνική Ιστορία από το Πανεπιστήμιο Swansea της Ουαλίας,  στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2015 αναγορεύτηκε Διδάκτορας Μεσαιωνικής Ιστορίας από το Πανεπιστήμιο Κύπρου (Διατμηματικό Πρόγραμμα Βυζαντινών και Μεσαιωνικών Σπουδών). Ειδικεύεται στην ιστορία του Ύστερου Μεσαίωνα, με έμφαση στο σταυροφορικό κήρυγμα και προπαγάνδα, στην εμφάνιση και ανάπτυξη του μοναχισμού στη Δυτική Ευρώπη κατά τον Μεσαίωνα και στην ιστορία της Λατινικής Ανατολής και ειδικότερα της Κύπρου. Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα συμπεριλαμβάνονται οι παπικές προσπάθειες για οργάνωση και διεξαγωγή του κηρύγματος των σταυροφοριών στην Ανατολική Μεσόγειο, ο ρόλος του κλήρου στην προώθηση της σταυροφορίας, οι χειρόγραφες σταυροφορικές ομιλίες και η λατινική παλαιογραφία. Έχει γράψει για το κήρυγμα των σταυροφοριών κατά το πρώτο μισό του 14ου αιώνα. Η μονογραφία του Preaching the Crusades to the Eastern Mediterranean: Propaganda, Liturgy and Diplomacy,1305-1352, δημοσιεύθηκε από τον εκδοτικό οίκο Routledge (2018). Έχει, επίσης, εργαστεί ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στο πρόγραμμα “Continuing the Bullarium Cyprium: Pope John XXII’s Letters to Cyprus, 1316-1334,” που χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από το ίδρυμα Λεβέντη και φιλοξενήθηκε από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου.  Από τον Σεπτέμβριο του 2017 υπηρετεί στη Μέση Εκπαίδευση ως Φιλόλογος.

Academia website: https://ucy.academia.edu/constantinosgeorgiou

https://www.routledge.com/Preaching-the-Crusades-to-the-Eastern-Mediterranean-Propaganda-Liturgy/Georgiou/p/book/9780367592523

Send a text

Η δράση του 361 ΤΠ βρίθει γεγονότων. Δεν θα ήταν υπερβολή να σημειωθεί ότι μέσω της δράσης του Τάγματος παρουσιάζεται μεγάλο κομμάτι των εξελίξεων στο «ανατολικό μέτωπο» του πολέμου καθ’ όλη τη διάρκειά του, από τις 20 Ιουλίου μέχρι και μετά τις 14 Αυγούστου. Αποτέλεσμα της εμπλοκής του Τάγματος στις πολεμικές επιχειρήσεις για την προάσπιση της Κύπρου απέναντι στους Τούρκους εισβολείς, ήταν να πληρώσει βαρύ φόρο αίματος. Πεσόντες 58, αγνοούμενοι 28, τραυματίες 43. Οι ανεπαρκείς χειρισμοί της διοίκησης οδήγησαν στην αιχμαλωσία άλλους 45 άνδρες και έφεραν αρκετούς να καταφέρνουν να γλυτώσουν από τους Τούρκους μετά από μυθιστορηματικές περιπλανήσεις. 

Βιογραφικό: 

Ο Χαράλαμπος Α. Αλεξάνδρου είναι διδάκτωρ Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κύπρου. Έχει εργαστεί σε ερευνητικά προγράμματα του Πανεπιστημίου Κύπρου και ως μέλος της Επιστημονικής Ομάδας του Πανεπιστημίου Κύπρου για τον «Φάκελο της Κύπρου». Διδάσκει στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου ως Ειδικός Επιστήμονας Διδασκαλίας. Έχει επιμεληθεί και εκδώσει δύο τόμους με πηγές για τον αγώνα της ΕΟΚΑ (Ο κυπριακός αγώνας 1955-1959 με την πένα των γελοιογράφων των βρετανικών εφημερίδων Manchester Guardian και Daily Mirror (Λευκωσία: ΣΙΜΑΕ, 2009) και Κυπριακοί Απόηχοι, Λονδίνο 1955-1959 (Λευκωσία: Ίδρυμα Πολύκαρπος Γιωρκάτζης, 2012). Συνεργάστηκε με το Κρατικό Αρχείο Κύπρου για την έκδοση Προπαγάνδα-Αντιπροπαγάνδα, Απελευθερωτικός Αγώνας 1955-1959 (Λευκωσία: ΓΤΠ, 2013). Το 2019 εξέδωσε τη μονογραφία 361 Τάγμα Πεζικού, Χρονικό Προάσπισης Προδομένης Πατρίδας (Λευκωσία: ΚΙΕΙΕ, Σύνδεσμος Επιζησάντων Στρατιωτών 361 ΤΠ, 2019).
Email: [email protected] 

Send a text

Αδιαμφισβήτητα, η δεκαετία 1964-1974 αποτελεί μια από τις πιο καίριες χρονικές περιόδους της Κυπριακής Ιστορίας. Η προσπάθεια του Συντάγματος του 1960 να εγκαθιδρύσει ένα ενιαίο κράτος, μιας θεωρητικής συνεργασίας και ειρηνικής συνύπαρξης των δύο κύριων κοινοτήτων στο νησί (Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων), γκρεμίζεται σαν χάρτινος πύργος το Δεκέμβριο του 1963 με το ξέσπασμα των διακοινοτικών ταραχών. Τον Μάρτιο του 1964 ξεκινάει μια διαφορετική περίοδος για το κυπριακό ζήτημα. Ωστόσο, ένα συνονθύλευμα παραγόντων, τόσο εξωτερικών όσο και εσωτερικών επηρεάζουν και διαμορφώνουν τα δεδομένα στο νησί, οδηγώντας εν τέλει στο πραξικόπημα και την Τουρκική εισβολή του Ιουλίου του 1974. 

Στην παρουσίαση θα κάνουμε μια ανασκόπηση της δεκαετίας αυτής, εστιάζοντας σε ορισμένους εσωτερικούς παράγοντες. Ειδικότερα, θα δούμε εν συντομία, αφενός πως διαμορφώνονται και εξελίσσονται πολιτικό-οικονομικά και διοικητικά οι δύο κοινότητες μετά τον πρώτο de facto διαχωρισμό 1963-4. Αφετέρου δε, θα δούμε πως αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν την εξέλιξη των προσπαθειών για επίλυση του κυπριακού ζητήματος που ξεκινούν το Μάρτιο του 1964 και λαμβάνουν χώρα στο νησί υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών. Ενώ θεωρητικά, μέχρι τις αρχές Ιουλίου 1974 οι συνομιλίες για την επίλυση του κυπριακού ζητήματος βρίσκονται πολύ κοντά στον τελικό σχεδιασμό της ειρηνικής και συμβιβαστικής λύσης στη βάση ενός ενιαίου κράτους, στην πραγματικότητα και εκτός της τράπεζας των διαπραγματεύσεων η κατάσταση χειροτερεύει  και οδηγείται τελικά στα τραγικά γεγονότα  της 15ης και 20ης Ιουλίου 1974.

Η Δρ Μαριλένα Βαρνάβα είναι νομικός - ιστορικός.

Σύντομο βιογραφικό: Η Μαριλένα Βαρνάβα είναι νομικός και διδάκτωρ νεότερης πολιτικής και διπλωματικής ιστορίας του Ινστιτούτου Κοινοπολιτειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Η έρευνα της επικεντρώνεται στην διαμόρφωση του κυπριακού προβλήματος, μέσα από την μελέτη της πολιτικής, διοικητικής, και κοινωνικό-οικονομικής εξέλιξης των δύο κοινοτήτων την δεκαετία του 1960 και 1970. Είναι συγγραφέας του βιβλίου 'Cyprus before 1974: The Prelude to Crisis' (I.B.Tauris: 2019).
Email: [email protected]