Mission To The Moon

ถ้าย้อนกลับไปคุยกับตัวเองในวัย 20 ได้ คุณอยากบอกอะไรกับตัวเอง?

เลิกเดา ว่าทำไมเขา ‘ไม่ซื้อ’… เมื่อยอดขายตก สิ่งแรกที่หลายธุรกิจทำคือลดราคาแข่งกัน ทั้งที่ปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่ราคาเลยด้วยซ้ำ เพราะลูกค้าเก่าไม่ได้เลิกซื้อเพราะแพงเสมอไป บางทีเราแค่ขาดการติดต่อ หรือส่งมอบประสบการณ์ที่หลุดโฟกัสไปโดยไม่รู้ตัว

ในยุคที่เทคโนโลยีทำให้ใครๆ ก็ปล่อยเพลงเองได้จนล้นตลาด แต่อะไรคือเหตุผลที่ทำให้ศิลปินหลายคนไม่สามารถยืนระยะได้นาน?  และในสมรภูมิความบันเทิงระดับสากล  วงการเพลงไทยยังขาดจิ๊กซอว์ชิ้นไหน ถึงจะสามารถสร้างปรากฏการณ์แบบ K-Pop ได้จริง?

บางครั้งคนที่กักขังเราไว้ ไม่ใช่ใครอื่น แต่คือ "กรอบความคิด" ในหัวของเราเอง ไม่ว่าจะเป็นเสียงที่คอยบอกว่า “เรายังไม่พร้อม” การติดอยู่ในเกมที่คุณไม่มีวันชนะ การทำงานหนักจนลืมใช้ชีวิตหรือความรู้สึกสิ้นหวังที่วิ่งเท่าไหร่ก็ไม่ถึงเส้นชัยสักที

"เด็กสมัยนี้สอนยากเหลือเกิน"

ตอนนี้ที่คุณกำลังอ่านข้อความนี้อยู่ มี ‘อะไรบางอย่าง’ กำลังเกิดขึ้นในหัวคุณ? คุณอาจจะกำลังประมวลผลคำพูด มีความคิด หรือความรู้สึกบางอย่างผุดขึ้นมา แต่คำถามคือ ในยุคที่หน้าจอและ AI เข้ามาแทรกซึมในทุกวินาทีของชีวิต ‘จิตสำนึก’ และ ‘สมาธิ’ ในตัวของคุณ ยังเป็นของคุณจริงๆ อยู่หรือเปล่า?

"เลิกวิ่งไล่ให้เขาซื้อ แต่ต้องสื่อให้เขารัก" 

ถ้าสิบปีก่อนมีคนมาบอกว่าเงินเดือนเราจะโตขึ้น ตลาดหุ้นจะทำ New High ตัวเลขเศรษฐกิจของประเทศจะดูดีขึ้นเรื่อยๆ เราคงคิดว่าชีวิตในวันนี้คงจะสบายขึ้น มีเงินเก็บเยอะขึ้น และน่าจะได้พักหายใจบ้างแล้ว

เมื่อก่อนการตกหลุมรัก AI อาจฟังดูเหมือนพล็อตหนังไซไฟ แต่วันนี้มีคนผูกพัน พึ่งพา 

ชีวิตที่เป็นอยู่วันนี้มาจากสิ่งที่เราเลือกเอง หรือเป็นเพียงความเคยชินที่พาเราเดินมาถึงตรงนี้?