Cyclists see considerably more of this beautiful world than any other class of citizens. A good bicycle, well applied, will cure most ills this flesh is heir to” – Dr K.K. Doty

The race is won by the rider who can suffer the most” – Eddy Merckx

“Cycling isn’t a game, it’s a sport. Tough, hard and unpitying, and it requires great sacrifices. One plays football, or tennis, or hockey. One doesn’t play at cycling” – Jean de Gribaldy

It doesn’t matter if you’re sprinting for an Olympic gold medal, a town sign, a trailhead, or the rest stop with the homemade brownies. If you never confront pain, you’re missing the essence of the sport” – Scott Martin

“When it’s hurting you, that’s when you can make a difference” – Eddy Merckx

💖💖💖💖💐💐💐💐

*இசைஞானி இதற்கு முன்னும் சரி, பின்னும் சரி எந்த பாடலிலாவது இந்த அளவு காதலாகி கசிந்துருகி நெகிழ்ந்திருக்கிறாரா என அறிவுக்கு தெரியவில்லை.*

ஒவ்வொரு வார்த்தைகளையும் அவர் உச்சரிக்கும்போது உள்ளத்துக்குள் இருக்கும் ஜீவனின் மீதான நேசத்தை உலகில் உன்னதமான ஒரு ஆன்மா தெய்வீக குரலில் வெளிப்படுத்தும் தெய்வீகத்தை எப்படி, எந்த வார்த்தையால் அழைப்பது.?

How to name it...

" பாடல்கள் ஒரு கோடி

எதுவும் புதிதில்லை,

ராகங்கள் கோடி, கோடி

அதுவும் புதிதில்லை,

எனது ஜீவன் நீ தான்

என்றும் புதிது...."

எனும் வரிகளில் 'என்றும் புதிது' என்ற ஒற்றை வரியை கவனியுங்கள். இவரின் உள்ளத்து காதலின் மேன்மை புரியும்.

நேசிக்கும் நெஞ்சம்

எந்த அளவு நெகிழ்வுக்கு உள்ளாக்கியிருந்தால், இது போன்ற பாடலை எழுதி பாடிட முடியும்.?

ராசைய்யாவிற்குள் இருந்த அந்த உன்னத காதலால்தான் அவரின் இசை,,,

காதலிக்கும் அத்தனை உயிருக்குள்ளும் தன் ஆட்சியை செலுத்தி கொண்டிருக்கிறது.

அப்படி அவர் மனங்களை ஆளுவதால்தான் இத்தனை இதயங்களும் பழுதாகாமல்

இளமையாகவே இருந்து வருகின்றன.

*உயிரில் பாதியான இன்னொரு உயிரான* *ஜீவா அம்மாவிற்கு இசைஞானி*

*அளித்த சிறந்த பரிசாகவே*

*இந்த பாடலை நினைக்க தோன்றுகிறது.*

*அவர் உணர்வில் தன்னை*

*உருக விடும் அழகை,,* *இரு செவி கொண்டு இன்புற கேட்கலாம் என்றும், என்றென்றும்.*

*"இதயம் ஒரு கோவில்."*

(இதயக்கோவில்)

மலையாள தேசம் அழகு மலையாள பாடல்கள் பேரழகு ‌

مشکلات ما آنقدر پیچیده هستند که تنها با ساده کردن خود می‌توانیم آنها را حل کنیم.

جیدو کریشنامورتی

Our problems are so complex that we can only solve them by making ourselves simple.

Jiddu Krishnamurti

@Krishnamurti

ஓம் நமச்சிவாய ரூத்ர ரூபாய ஜெய நமச்சிவாய சிவாய நம ஓம் ஓம் ஓம்

திரையிசை பாடல்கள் 19 december 2021

[email protected] மனிதன் தன் சுயத்தை அறிய உதவும் நூல்..♥♥நீங்கள் கைவிட்டு நீருக்குள் மூழ்கிப்போகலாம் முயன்று கரை சேரலாம் ♥ஈடேற்றம் என்பது உங்கள் கரங்களில் தான்♥♥ சீர்மை பதிப்பகம் சென்னை 14‌

Self- knowledge is not something far away; it begins here, now, in observing how you treat your servants, your wife, your children. Relationship is the mirror in which you see yourself as you are.

خودشناسی چیزی دور نیست؛ خودشناسی در اینجا شروع می‌شود، حالا، در مشاهدۀ اینکه چگونه با خدمتکاران‌تان، زن‌تان، و بچه‌های‌تان رفتار می‌کنید. رابطه آینه‌ای‌ست که در آن خودتان را آنچنان که هستید می‌بینید.

از کتاب «به دنبال چه هستی؟»

جیدو کریشنامورتی

@Krishnamurti

மனையாளும் மக்களும் வாழ்வும் தனமும் உந்தன் வாயில் மட்டே

இனமான சுற்றமும் மயான மட்டே வழிக்கே துணை

தினையாம் அளவு எள்ளளவாகிலும் முன்பு செய்த தலந்

தனையாள வென்றும் பரலோகஞ் சித்திக்கும் சத்தியமே. 7. 

அத்தமும் வாழ்வும் அகத்துமட்டே, விழி அம்பு ஒழுக

மெத்திய மாதரும் வீதிமட்டே, விம்மி விம்மி இரு

கைத்தலம் மேல் வைத்து அழும் மைந்தரும் சுடுகாடு மட்டே

பற்றித் தொடரும் இருவினைப் புண்ணிய பாவமுமே. 8.

மாடுண்டு கன்றுண்டு மக்கள் உண்டென்று மகிழ்வதெல்லாம்

கேடுண்டு எனும்படி கேட்டுவிட்டோம் இனிக் கேள் மனமே

ஓடுண்டு கந்தை உண்டு உள்ளே எழும் ஐந்தும் ஓதவுண்டு

தோடுண்ட கண்டன் அடியார் நமக்குத் துணையும் உண்டே. 9.வினைப்போகமே யொரு தேகங்கண்டால் வினைதானொழிந்தால்

நினைப்போதளவு நில்லாது கண்டாய் சிவன் பாதம் நினை,

நினைப்போரை மேவு, நினையாரை நீங்கி இந்நெறியினின்றால்

உனைப்போல் ஒருவருண்டோ மனமே எனக்குற்றவரே. 4. 

வாதுற்ற திண்புய ரண்ணாமலையர் மலர்ப்பதத்தைப்

போதுற்றெப்போதும் புகலு நெஞ்சே இந்தப் பூதலத்தில்

தீதுற்ற செல்வமென், தேடிப் புதைத்த திரவியமென்,

காதற்ற ஊசியும் வாராது காணுங் கடைவழிக்கே. 5.

வேதத்தின் உட்பொருள் மண்ணாசை மங்கையை விட்டுவிடப்

போதித்தவன் மொழி கேட்டிலையோ செய்த புண்ணியத்தால்

ஆதித்தன் சந்திரன் போலே வெளிச்சம் தாம்பொழுது

காதற்ற ஊசியும் வாராது காணுங் கடைவழிக்கே. 6.கையொன்று செய்ய, விழியொன்று நாடக் கருத்தொன்று எண்ண

பொய்யொன்று வஞ்சக நாவொன்று பேசப் புலால் கமழும்

மெய்யொன்று சாரச் செவியொன்று கேட்க விரும்பும் யான்

செய்கின்ற பூசை எவ்வாறு கொள்வாய் வினைதீர்த்தவனே! 1.

கண்ணுண்டு காணக், கருத்துண்டு நோக்கக், கசிந்துருகிப்

பண்ணுண்டு பாடச், செவியுண்டு கேட்கப், பல் பச்சிலையால்

எண்ணுண்டு சாத்த, எதிர் நிற்க ஈசன் இருக்கையிலே

மண்ணுண்டு போகுது ஐயோ கெடுவீர் இந்த மானுடமே! 2.

சொல்லிலும், சொல்லின் முடிவிலும், வேதச் சுருதியிலும்

அல்லிலும் மாசற்ற ஆகாயந்தன்னிலும் மாய்ந்து விட்டோர்

இல்லிலும் அன்பரிடத்திலும் ஈசன் இருக்குமிடம்

கல்லிலும், செம்பிலுமோ இருப்பான் எங்கள் கண்ணுதலே. 3.

தவமது செய்தாலும் என்ன?… நீ

சமத்தன் என்றேபே ரெடுதாலும் என்ன?

சிவபீசை செய்தாலும் என்ன?….அரன்

சேவடியை மறவாமல் இருந்தாலும் என்ன?

காசிபோய் வந்தாலும் என்ன? … இந்தப் 

பூலோகம் தன்னில் மறைந்திருந்து என்ன?

திராசு நிலையாய் இருந்து என்ன?…. தினம்

சிவசிவா என்றே செபித்தாலும் என்ன?

வித்தைகள் பலபடித்து என்ன?

மென்மேலும் சாத்திரம் கற்றாலும் என்ன?

சித்துகள் தெரிந்தாலும் என்ன? …. நாளும்

சிறப்பாக வார்த்தை உரைத்தாலும் என்ன?

பெண்டாட்டி பிள்ளை இருந்து என்ன?…முதிர்ந்த

பெரியோர்கள் பாதத்தைப் பூசித்தும் என்ன?

துண்டாகப் போயிருந்  தென்ன?…. நீ

துலையாத கற்கோட்டை கட்டியிருந்து என்ன?

மாடிமேல் வீடிருந்து என்ன?… இந்த 

வையகத் தோர்மெய்க்க வாழ்ந்தாலும் என்ன?

கூடிக் குலாவி இருந்த தென்ன?…. கையெடுத்துக்

கும்பிட்டுக் கூத்தாடித் திரிந்தாலும் என்ன?

பிர்ம சொரூபத்த நாடு   ….     உள்

கர்ம வினை ஓட வழிதனைத் தேடு…..

எட்டி பழுத்தாலும் என்ன?….. காசு

ஈயாத லோபிகள் வாழ்ந்தாலும் என்ன?

சுட்டி வராகனிருந்து என்ன?

காவல்கள் போட்டுநீ காத்திருந்து என்ன?

நீரிலாக் கிணறு இருந்தென்ன?    மனம்

நோய நடவாத பிள்ளையிருந்து என்ன?

ஊரிலா ஆறிருந்து என்ன?….. நமக்கு

உதவி இல்லாத மனிதர் உறவிருந்து என்ன

தாய் தந்தை துணையிருந்து என்ன?…உற்ற

சனங்களும் உபகாரமாய் இருந்த தென்ன?

நாய்போல் அலைந்தாலும் என்ன? …வரும்

நமனுக்குத் தப்பி ஒழிந்தாலும் என்ன?

சரியை கடந்திடவும் வேணும்…இந்தச்

சகத்தினுட மாயை ஒழித்திடவும் வேணும்…

கிரியையைப் பார்த்தறிய வேணும்….மனவாக்குக்கு

எட்டாத சொரூபத்தைத் தெரிந்திட வேணும்!…….

யோகந் தெரிந்திட வேணும்…உனக்கு

உண்டிமுதல் ஆனதச் சுருக்கிட வேணும்…

பாகமது தெரியவே வேணும்……குரு

பாதமதை மறவாமல் இருந்திட வேணும்…

கொலைகளவு நீக்கிவிட வேணும்…உலகில்

கொடியோன் எனும்பேரைப் போக்கிட வேணும்…

புலைகளைத் தொலைத்துவிட வேண்டும்… இன்று

பொல்லாத மாயையை விலக்கிட வேணும்….

சோதியக் கண்டு அறிய வேணும்….வேதச்

சுடரெனும் தீபத்தைப் பார்த்தறிய வேணும்….

ஆதிப்பிர் மந்தெரிய வேணும் ….அதை

அன்புடன் சாத்திரத் தால்தெரிய வேணும்…

ஞானநிலை தெரியவே வேணும்… இதில்

நால்வேத உண்மை தெரிந்திட வேணும்…

மோனநிலை தெரியவே வேணும்…யோக

முடிவான வத்துவை முன்தெரிய வேணும்…

அட்டகரு மம்தெரிய வேணும்…அதற்கு

ஆதார மானஆலை தெரிய வேணும்…

திட்டமாய் வாசிநிலை வேணும்….. இதைத்

தெரிந்துகொண் டால்சித்தன் ஆகவே வேணும்…

பந்தங் கடந்தவனே சித்தன்…பாரில்

பஞ்சமா பாதகத்தை விட்டோனே பத்தன்

இந்தவிதந் தெரிந்தவனே சித்தன்….அதில்

என்நிலைமை கண்டவனே சீவ முத்தன்…

Krishnaalaya ravi

தமிழ் திரையிசை பாடல்கள் இரண்டு

https://koottupuzhu.blogspot.com/2021/09/blog-post.html?m=1 சுனில் பூக்கோட் தன் வித்தியாசமான, தனித்துவமிக்க ஓவியங்களால் கேரளத்தைப் பதிவு செய்யும் ஓவியர். அவரோடு ஓர் உரையாடல்...

ஓவியத்தில் ஆர்வம் வந்தது எப்படி? உங்கள் குடும்பத்தில் வேறு ஓவியர்கள் யாரும் உண்டா?

நான் ஒரு நடுத்தர வர்க்க குடும்பத்தில் பிறந்தவன். எனது தந்தை ஒரு பேருந்து பணியாளர். அம்மா இல்லத்தரசி. கலை சார்ந்த ஏதாவது ஒரு தொடர்பு என்று சொன்னால் அது என் அம்மாவின் குடும்பத்திலிருந்து தான் எனச் சொல்ல முடியும். என் அம்மாவின் அப்பா கட்டிடக் கலைஞர். அந்தக் காலத்தில் பள்ளிவாசல்கள் கட்டுவதில் அவர் பெயர் பெற்றிருந்தார். மெருவம்பாயி பள்ளிவாசல் போன்றவற்றை அவர்தான் கட்டினார் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். எனக்குத் தெரிந்து என் அப்பாவின் குடும்பத்தில் கலைஞர்கள் யாரும் இல்லை. ஒரு வேளை மரபணுக்கள் வழி என் முன்னோர்களின் ஈடுபாடு எனக்கு கடத்தப்பட்டிருக்கலாம்.

நீங்கள் ஓவியம் கற்றுக்கொண்டது குறித்த பகிர்வுகள்... மற்றும் உங்களைக் கவர்ந்த ஓவிய ஆசிரியர்கள்?



சிறு வயது முதலே எனக்குப் படம் வரைவதில் ஆர்வம் இருந்தது. படம் வரைவது அப்பொழுதே என் தினசரி வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாகவே இருந்தது. பல நேரங்களில் விளையாடுவதைத் தவிர்த்து படம் வரைந்துகொண்டிருப்பதற்கான ஓர் உந்துதல் என்னிடம் இயற்கையாகவே அமைந்திருந்தது. ஒரு சீசனில் விளையாட்டில் ஆர்வம் ஏற்பட்டால் மற்றொரு சீசனில் வரைவதில் ஆர்வம் பெருக்கெடுக்கும். இப்படி விளையாடுவ தும் வரைவதுமாக மாறி மாறி நிலவி வந்த ஒரு பருவம் அது. சில நாட்கள் நான் தொடர்ந்து படம் வரைவதை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு விளையாடுவதை முற்றிலும் தவிர்த்து விடுவேன். கடைகளில் இருந்து வாங்கி வருபவற்றில் காணும் விளம்பரங்களிலிருக்கும் படங்களை அப்படியே நகலெடுத்து வரைந்ததன் மூலம்தான் நான் சித்திரக்கலையில் சுயமாக அடியெடுத்து வைத்தேன். ஆசிரியர்கள் என்று சொன்னால் என் ஆரம்பப் பள்ளியிலிருந்தே ஓவிய ஆசிரியர்கள் என்னை பெரிதும் ஊக்குவித்தனர். குறிப்பாகச் சொல்ல வேண்டுமெனில் பாராளி பள்ளியின் கணேசன் மாஸ்டர், உயர்நிலைப் பள்ளியில் சந்திரன் மாஸ்டர், இவர் லலித் கலா அகாடமி செயலர் ஆக இருந்தவர். பிறகு நான் ஓவியம் பயின்ற தலசேரி ஸ்கூல் ஆஃப் ஆர்ட்ஸின் சத்யன் மாஸ்டர், வேணு மாஸ்டர், கல்லூரி முதல்வர் கருணன் சார். கருணன் சார் கொடுத்த ஊக்கம் எனக்குள் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. இவர்களைத்தான் என் ஆசிரியர்கள் என்று சொல்ல முடியும். மற்றபடி தனியாக ஓவியத்துக்கென்று எந்த ஆசிரியரையும் நான் தேடிப்போனதில்லை.