Από τα σατιρικά τραγούδια που ερμήνευσε ο Ρομπέρτο Μπενίνι για την δημόσια παρουσία του και την περιουσία του, έως τα πορτρέτα που του επεφύλασσαν μυθιστοριογράφοι όπως ο Frederic Paulin (“Η νύχτα που έπεσε στις ψυχές μας”, μυθιστόρημα σε μτφ. Μαργαρίτας Μαντά, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Πόλις” με φόντο τη «μάχη της Γένοβας» τον Ιούλιο του 2001), η σκηνοθέτες όπως βέβαια ο Πάολο Σορεντίνο με το “Loro”, ο “Καβαλιέρε” υπήρξε συχνά... φιλοξενούμενος των τεχνών, αν και σπανίως για το καλό του. Λογικό. Ο ίδιος καθιέρωσε τον ρόλο του πολιτικού-μηντιακού ειδώλου με όρους ποπ κουλτούρας, την ίδια ώρα που εναγκαλιζόταν με την ακροδεξιά και άλλους σκοτεινούς..κύκλους. Όσο για τη σχέση του με την τέχνη είχε ξεκινήσει πολύ νωρίς όταν, νέος και φιλόδοξος, τραγουδούσε σε κρουαζιερόπλοια.

© Μιξάζ/σύνθεση/μουσική επιμέλεια: Αντώνης Παπαβομβολάκης (Music Row Studio)

® Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ