Nederlandse gemeenten spelen een belangrijke rol in het tegengaan van radicalisering van personen die over dreigen te gaan tot het gebruik van geweld. Daarvoor is de zogenaamde ‘Persoonsgerichte Aanpak’ ontwikkeld. Hierbij kunnen vergaande bevoegdheden worden ingezet om in iemands persoonlijke leven te interveniëren. Maar deze aanpak stuit op vragen en kritiek. Zo kan je geen bezwaar maken.

Zo kan een sleutelpersoon worden ingezet die regelmatig met betrokkenen praat of kan er hulp worden aangeboden op maatschappelijk vlak of op school. Maar ook meer repressieve middelen als bezoek van een agent of het staande houden door de politie, praten met familie en vrienden. Het is een aanpak op de grens van preventie en repressie.