MABUTING BALITA | NOBYEMBRE 13, 2021

Sabado sa Ika-32 Linggo ng Taon

EBANGHELYO: LUCAS 18:1-8

“Dapat laging manalangin at huwag masiraan ng loob”—ito ang sinabi ni Jesus sa kanyang mga alagad sa isang talinhaga. Sinabi niya: “Sa isang lunsod, may isang hukom na walang takot sa Diyos at walang pakialam sa mga tao. May isa ring biyuda sa lunsod na iyon na madalas pumunta sa kanya at sinasabi: ‘Igawad mo sa akin ang katarungan laban sa aking kalaban.’ Matagal siyang umayaw pero naisip niya pagkatapos: ‘Wala man akong takot sa Diyos at walang pakialam sa tao, igagawad ko pa rin ang katarungan sa biyudang ito na bumubuwisit sa akin at baka masiraan pa ako ng ulo sa pagpunta-punta niya.’” Kaya idinagdag ng Panginoon: “Pakinggan ninyo ang sinabi ng di matuwid na hukom. Hindi ba’t igagawad ng Diyos ang katarungan sa kanyang mga hinirang na araw-gabing tumatawag sa kanya? Pababayaan ba niya sila? Sinasabi ko sa inyo, agad niyang igagawad sa kanila ang katarungan. Ngunit pagdating ng Anak ng Tao, makakakita kaya siya ng pananampalataya sa lupa?”

PAGNINILAY:

Tayong mga Filipino ay likas na madasalin. Matiyaga at taimtim tayong magdasal dahil alam nating kapag may tiyaga, may nilaga. May estudyante kami na nahihirapan sa bahaging akademiko, tamad at sa tingin ko ay unmotivated. Ang consistent recommendation para sa kanya ay ilipat na siya ng paaralan. Ang nanay naman niya ay laging umiiyak sa akin at sinasabing, Sister, dito po gustong magtapos ng anak ko”. Sabi ng nanay, hindi na daw niya alam ang gagawin niya, at hindi na siya tumitigil sa pagdarasal para sa pagbabago ng kanyang anak. Ang school naman ay maraming offer na co-curricular activities: choir, dance troupe, theater arts, newsletter at sports. Natumbok ang talent ng bata! Nag excel siya sa Athletics at nanalo sa mga sports competitions. Ang kagulat-gulat, nakita ko kung paano siya unti-unting naging responsableng mag-aaral. Kapag absent siya sa klase dahil sa competitions, pumupunta siya sa kanyang mga subject teachers at itatanong ang make-up activities niya para hindi siya bumagsak. Hindi umunlad ang kanyang kakayahang akademiko, pero ang kayang drive para maging responsable ay kahanga-hanga.  Mga kapanalig, nakamit ng Nanay ang kanyang panalangin. Dininig ng Diyos ang kanyang taimtim at matiyagang panalangin, naging masaya at secure naman ang aming estudyante.  - Sr. Narci Peñaredonda, SJBP | Sisters of Jesus the Good Shepherd/Pastorelle

PANALANGIN: Mapagpalang Ama, dalisayin mo ang aming pagtitiyaga upang sa tuwina ay umasa kami sa iyong patnubay at biyaya. Amen

ST. STANISLAUS KOSTKA | PATRON SAINT OF THE STUDENTS, PEOPLE WITH HEART PALPITATION, AND PATRON OF JESUIT NOVICES.

Feast Day:  NOVEMBER  13

Today's saint is St. Stanislaus Kostka, a young novice from the Company of Jesus. Who are these company of Jesus? Oh, you know them so well. Yes, the Jesuits! They call themselves with that name, too. St. Stanislaus had a great love for the Eucharist and a tender love for the Blessed Virgin Mary. He had an intense horror of impure conversations. Now, St. Stanislaus was born on October 28, 1550 in Rostkovo, Poland to a noble family. His father was a Senator and his mother was related to Dukes and Chancellors in Poland. Stanislaus was the second child of seven children and their parents brought them up as devout Christians.

In 1564, Stanislaus and his elder brother Paul were sent to Vienna, to study in the Jesuits' school for boys. In school, Stanislaus immediately stood out among the students because he was cheerful, amiable and very zealous in piety. He was different from other boys so his brother was exasperated with his behavior and began to treat him harshly. One evening, when Paul found Stanislaus praying, he gave him severe blows to which Stanislaus reacted and told him strongly that he would go away never to return. Stanislaus left the school compound by himself. Not finding his brother the following morning, Paul went to look for him. But he took the wrong route and did not find him.

Earlier, Stanislaus was already contemplating to join the Jesuit Novitiate. He presented himself to the superior of Vienna, but he was not accepted for fear of the reaction from his powerful father. So, he decided to go to Rome, walking. He arrived very exhausted on October 25, 1567. He asked to see the superior general, who was the future St. Francis Borgia. He was accepted and became a model of religious perfection for other novices. Despite his noble upbringing and fragile health, Stanislaus did not exempt himself from hard work and penances.

On the eve of the feast of St. Lawrence, the martyr, (August 9), Stanislaus had a high fever. He entrusted himself to the Virgin Mary and said he was going to die, but begged the Mother of God to take him to heaven on the feast of her Assumption. His prayer was lovingly answered. Towards the morning of August 15, his beautiful soul passed peacefully into eternity. He was 17 years old. Stanislaus stayed only 10 months in the Novitiate, but his exemplary life is a model for all. He was beatified in 1605 and was canonized on Dec. 31, 1726. He is the patron saint of students, people with heart palpitation, and patron of Jesuit novices.

“Dear St. Stanislaus, teach us like thee to shrink from sin, like thee to love sweet purity that we from Mary’s heart may win the love she once bestowed on thee.

Do I entertain impure conversations and jokes and encourage them by laughing to show my delight?

Word and Songs | Preparation for Heaven

with Sr. Lines Salazar, fsp

November is a great time to reflect on our life here on earth as a preparation for real life in heaven. It is written in the letter to the Hebrews, chapter 13, verse 14: “for here we have no lasting city, but we are looking for the city that is to come.” I am sure that in this health crisis we have come to realize more and more that our life has a beginning and an end. There is a time to be born and a time to die. A time to be welcomed on this earth, and a time to say goodbye. A time to be on this earth and a time to live eternally in heaven.

For Blessed James Alberione, heaven is a dimension of life, an ideal to be pursued, a source of energy, a space for creativity. And he suggests: “To keep the thought of heaven ever-present, let us make of it a powerful idea: our first thought in the morning, our first meditation in moments of silence, the first desire of the spiritual exercises, the first ideal to Christian life. He even says: “A great desire from heaven makes us feel the fatigue less and makes us work harder.” 

Scriptwriter: Sr. Gemmaria dela Cruz, fsp

MABUTING BALITA | NOBYEMBRE 12, 2021

Biyernes sa Ika-32 Linggo ng Taon

EBANGHELYO: LUCAS 17:26-37

Sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Tulad ng nangyari sa panahon ni Noe, gayundin sa mga araw ng Anak ng Tao. Kumakain sila at umiinom, nag-aasawa ang mga lalaki at babae, hanggang sa araw na pumasok si Noe sa daong at dumating ang baha na pumuksa sa lahat. Tulad sa panahon ni Lot: kumakain sila at umiinom, nagtitinda at namimili, nagtatanim at nagtatayo. At nang lumabas si Lot mula sa Sodom, nagpaulan ang Diyos mula sa Langit ng apoy at asupre na pumuksa sa lahat. Ganito rin sa araw na ibubunyag ang Anak ng Tao. Sa araw na iyon, huwag nang bumaba pa sa bahay ang nasa terasa para kunin ang kanyang mga gamit at huwag nang umuwi pa ang nasa bukid. Alalahanin ninyo ang asawa ni Lot. Mawawalan ng kanyang sarili ang sinumang nagsisikap na magligtas nito at ang mawawalan naman ng sarili ang magsisilang nito sa buhay. Sinasabi ko sa inyo: kung may dalawa sa isang higaan sa gabing iyon, dadalhin ang isa at iiwan ang isa pa; kung may dalawang babaeng magkasamang gumigiling, dadalhin ang isa at iiwan ang isa pa.” At itinanong naman nila: “Saan, Panginoon?” Sumagot siya: “Kung nasaan ang katawan, doon nagtitipon ang mga buwitre.”

PAGNINILAY:

Ang paksa ng “paghahanda” ay nangingibabaw sa ating mga pagbasa sa araw na ito at sa mga susunod pang araw. Ito ay bilang paghahanda sa atin ng Simbahan sa nalalapit ng pagtatapos ng “Liturgical Year.” Ang Liturgical Year ay nagtatapos sa Solemnity of Christ the King (Kristong Hari), na ipagdiriwang sa Nov 21 this year, at kasunod nito, ang pagdiriwang ng unang Linggo ng Adbiyento, na siyang unang Linggo ng bagong kalendaryo ng Simbahan o bagong “Liturgical Year.” Maraming tao ang hindi inaasahang nasawi dahil sa Covid 19. Dahil dito, mas alam na natin na ang buhay ng tao ay maikli at hiram lamang. Kaya naman marami na rin ang nag-eevaluate ng kanilang mga priorities upang mas mabigyang pansin ang mga mga bagay na sadyang mahalaga sa buhay katulad na lang ng relasyon, sa pamilya man o sa kapwa tao. Dahil nga, life is short nowadays, we would like to spend it the best way we could. Ito rin ang mensahe ng Mabuting Balita natin ngayon. Life is short and death is certain. Darating ang Panginoon sa anumang oras – sa panahon na hindi natin alam – kaya ang lahat ay dapat maging handa. Ito’y paanyaya sa lahat na unahin ang mga dapat pahalagahan at ituon ang atensyon sa mga gawaing mas makahulugan. Ang bawat araw natin ay puno ng alalahanin. Sa gitna ng maraming bagay na gusto nating gawin, huwag sana nating kalilimutan na iilan lamang sa mga ito ang talagang mahalaga – ito ay ang mga bagay na tumutulong na mabuhay tayo ng ganap, bilang tao at bilang mga anak ng Diyos. Ang kaharian ng Diyos ay hindi tungkol sa pagmamahal sa sarili kundi tungkol sa makabuluhang pag-aalay nito sa Diyos at sa kapwa: Sabi nga sa Mabuting Balita, “Ang sinumang magsikap na iligtas ang kanyang buhay ay mawawalan nito, ngunit ang sinumang mawalan ng kanyang buhay ay siyang makakapagligtas nito.” Kung lagi tayong handa, hindi tayo matatakot kahit dumating pa ang Panginoon sa oras na hindi natin inaasahan.

- Sr. Nimfa Ebora, PDDM | Disciples of the Divine Master

MABUTING BALITA  | NOBYEMBRE 11, 2021 

Huwebes sa Ika-32 Linggo ng Taon

EBANGHELYO: LUCAS 17:20-25

Tinanong si Jesus ng mga Pariseo kung kailan darating ang paghahari ng Diyos at sumagot siya: “Hindi lantaran ang pagdating ng Kaharian ng Diyos; di masasabing ‘Narito o naroroon,’ nasa inyo na nga ang Kaharian ng Diyos.” Sinabi ni Hesus sa mga alagad: “Darating ang panahon na pananabikan ninyong makita ang isa sa mga pagpapakita ng Anak ng Tao at hindi naman ninyo makikita. At may magsasabi sa inyo ‘Narito siya, naroon.’ Huwag kayong pupunta, huwag maghahanap. Sumisiklab nga ang kidlat at nagniningning mula sa isang dako ng Langit hanggang sa kabila, gayundin naman ang Anak ng Tao sa araw ng kanyang pagdating. Subalit kailangan muna niyang magtiis nang marami at itakwil ng mga tao sa kasalukuyan.”

PAGNINILAY:

Narinig natin sa Mabuting Balita, ang pagtanong ng mga Pariseo kay Hesus kung kailan darating ang kaharian ng Diyos. Ang kanyang tugon: “Hindi lantaran ang pagdating ng Kaharian ng Diyos; hindi masasabing ‘Narito o naroon,’ nasa inyo na nga ang Kaharian ng Diyos.” Mga kapanalig, suriin po natin sandali, kung ano nga ba ang ibig sabihin ng Kaharian ng Diyos. Ang Kaharian ng Diyos ay masasabing tunay na sumasaatin na, kung Siya ang naghahari sa ating buhay, at kung tinutupad natin ang Kanyang kalooban dito sa lupa. Dumating na nga sa ating piling ang Kaharian ng Diyos, nung pinadala Diyos Ama ang Kanyang bugtong na Anak na si Hesus. Ang mga salita at gawa ni Hesus, na nasusulat sa Bagong Tipan ay halos tungkol lahat sa paghahari ng Diyos. Ang mga kababalaghang ginawa ni Hesus, at lahat ng kanyang pagtulong sa mga tao, lalo na ang kanyang pag-aalay ng buhay para sa ating kaligtasan, ay patunay na sumasaatin na ang Kaharian ng Diyos. Pero ang kaganapan ng Kanyang paghahari ay darating pa sa panahong Kanyang itinakda. Ngayong panahon ng pandemya, paano natin maipapakita o maipapadama sa ating kapwa na tunay tayong pinaghaharian ng Diyos? Una, maging masaya! Posible po ito, kahit napakarami nating problema sa ngayon. Magpasalamat sa Diyos sa bawat araw na nagising ka, dahil nangangahulugan ito ng bagong buhay at bagong pag-asa. Pangalawa, maging positibo at magkaroon ng malawak ang pananaw sa buhay. Pangatlo, tumulong sa kapwa nang naaayon sa ating kakayahan, tulad ng ginawa ni Patricia Non, na nagsimula ng Community Pantry. Mga kapanalig, isa-puso po natin ito at isagawa, sa tulong ng Diyos.

-  Sr. Susan Peñaflor, FSP | Daughters of St. Paul

PANALANGIN:

Panginoon, naniniwala po kami na ang bawa’t suliranin, ay may solusyon. Taimtim po naming idinadalangin sa Inyo na maghari nang lubusan ang inyong kagustuhan dito sa lupa, para nang sa Langit. Amen.

ST. MARTIN OF TOURS  | PATRON OF THE BEGGARS

Feast Day: NOVEMBER 11

Have you seen the photo of a saint on horseback, cutting a cloak with a sword? That's St. Martin of Tours, our saint for today. He is fondly remembered to be kind, generous, humble and devout. St. Martin was born in 316 in Pannonia, Hungary, but his family moved to Pavia, Italy. His parents were non-believers, so at ten years old, Martin asked to be instructed in the Christian faith. He, however, had no chance to be baptized. When he was 15, his father, who was a tribune, (a high-ranking army officer), sent him to the army, cared by a servant. One cold winter in 335, in Amiens, France, the army of Martin was passing by a road where a beggar shivering with cold, asking for help stood by. None of Martin's companions gave anything. Martin, now a young officer, took off his cloak, cut it into two, gave half to the beggar and told him that it was the only thing he could give.

That night, Jesus appeared in Martin's dream saying: "Look at this cloak, see if you recognize it."Then Jesus turned to the troop of angels:"Martin, though only a catechumen, has clothed me with his garment."

The following day, Martin sought at once to be baptized and became more zealous for the cause of Christ. He instructed others in the faith and went home to convert his family, but he succeeded only with his mother since his father refused. Martin continued his service in the army and because he declined to fight and kill, he went to battle without arms. In one supposed fighting, knowing about Martin, the opposing army agreed for a truce, and no battle took place. But as punishment Martin, was released from the army.

Martin went to Italy and was involved in refuting the Arians who denied the divinity of Christ. The Arians were so violent that Martin went on hiding and lived for a while as a hermit in the Adriatic. Later, he went to Tours and met again his former professor, the future St. Hilary of Poitiers. In 371, Tours needed a bishop and the people chose Martin, but Martin rejected the offer. However, the people sought him and were insistent so Martin was consecrated Bishop of Tours. It is recorded that one young man preparing for baptism died. Martin was grief-stricken, and following the example of the Prophet Elijah, he stretched himself on the dead youth and prayed. Miraculously, the life of the young man was restored. Many other miracles happened through the holy prayers of Martin.

Martin died on November 11, 397. Formal canonization by the pope started only in the 10th century. After his death, Martin was popularly acclaimed a Saint and a bishop approved it because of his holy life, his prophecies, his works and miracles.

“Lord, make us kind hearted like St. Martin and  give us the chance to help the needy.”

Do I give help to the beggars and the poor around me, or do I avoid meeting them?

MABUTING BALITA  | NOBYEMBRE 10, 2021

Miyerkules sa Ika-32 Linggo ng Taon

EBANGHELYO: LUCAS 17:11-19

Habang papunta si Hesus sa Jerusalem, dumaan siya sa hangganan ng Samaria at Galilea. At pagpasok niya sa isang nayon, may sampung lalaking may ketong ang lumabas para salubungin siya. Tumayo ang mga ito sa malayo at tumawag nang malakas: “Hesus, Guro, maawa ka sa amin.” At sinabi naman sa kanila ni Hesus. “Umalis kayo at humarap sa mga pari.” At nangyari na gumaling sila habang naglalakad. Isa sa kanila ang agad na nagbalik nang makita niyang gumaling siya, at pasigaw niyang pinuri ang Diyos. Nagpatirapa siya sa paanan ni Hesus, sa pagpapasalamat sa kanya. Isa siyang samaritano. Kaya sinabi ni Hesus: “Tumayo ka, iniligtas ka ng iyong pananampalataya.”

PAGNINILAY:

Ano ba ang mas malala: leprosy o isolation? ‘Yung sakit na ketong o ‘yung inihihiwalay ka, ibinubukod ka, inilalayo ka sa iba? Ang ketong unti-unting sinisira ang iyong balat at kinakain ang iyong kalamnan, pero yung isolation (pag-iisa) unti-unting dinudurog ang iyong kalooban at dahan-dahan ka ring pinapatay. Masakit pandirihan, masakit ilayo sa kapwa lalo na sa mga mahal sa buhay. Kung masaklap magka-ketong, mas malaking trahedya ang putulin ang anumang ugnayan sa kapwa-tao. Noong sinaunang panahon sa Israel, pinandidirihan at hinuhusgahan ang mga ketongin—ang tingin sa kanila ay marurumi at makasalanan. Hindi lang sakit ang meron sila, kundi sumpa at parusa ng langit. Kung kaya’t sila ay inilalayo: bawal lumapit at bawal lapitan. Kaya sa ating Mabuting Balita ayon kay San Lucas, hindi makalapit ang sampung ketongin kay Hesus. Dumistansya sila, at saka sumigaw: “Guro! Maawa ka sa amin!” Inutusan sila ni Hesus na ipakita ang sarili nila sa mga pari, at di nila namalayan ang himalang naganap: Pinagaling sila ni Hesus! Wala na silang ketong. Malinis na sila sa wakas. Sampu ang pinagaling pero hindi lahat nagpasalamat kay Hesus. Yung Samaritano lang ang mag-isang bumalik. Kung sino pa ang dayuhan. May kasabihan na makikilala mo raw ang isang tao kung marunong siyang tumanaw ng kabutihang loob at magpasalamat. Kalimutan n’yo na ang lahat, huwag lang ang magpasalamat. Sa bawat biyayang natanggap, gaano man kalaki o kaliit, mahalagang magpasalamat. Lalo na sa Diyos.

- Fr. Khris Emmanuel Llacer, SSP | Society of St. Paul

MABUTING BALITA | NOBYEMBRE 9, 2021 

Martes sa Ika-32 Linggo ng Taon

EBANGHELYO: JUAN 2:13-22

Malapit na ang Paskuwa ng mga Judio, at umahon para Jerusalem si Hesus. Natagpuan niya sa patyo ng Templo ang mga nagtitinda ng mga baka, mga tupa at mga kalapati, at ang mga nakaupong tagapalit ng pera. Kaya gumawa si Hesus ng panghagupit mula sa mga lubid, at ipinagtabuyan ang lahat mula sa Templo, pati ang mga tupa at mga baka, at isinabog ang pera ng mga tagapalit sa pagtataob ng mga mesa. At sinabi niya sa mga nagtitinda ng mga kalapati: “Alisin ninyo ang mga ito! Huwag na ninyong gawing bahay- kalakalan ang Bahay ng aking Ama.” Naalaala ng kanyang mga alagad na nasusulat: “Naglalagablab sa akin ang malasakit sa iyong Bahay.” Sumagot ang mga Judio: “Anong tanda ang maipakikita mo sa amin? Ano ang magagawa mo?” Sinagot sila ni Hesus: “Gibain ninyo ang Templong ito, at ibabangon ko ito sa tatlong araw.” Sinabi naman ng mga Judio: “Apatnapu’t anim na taon nang itinatayo ang Templong ito, at ibabangon mo sa loob lamang ng tatlong araw?” Ngunit ang Templo ng kanyang katawan ang tinutukoy ni Hesus. Nang bumangon siya mula sa patay, naalala ng kanyang mga alagad ang sinabi niyang ito. Kaya naniwala sila sa Kasulatan at sa salitang sinabi ni Hesus.

PAGNINILAY:

Ipinagdiriwang natin ngayong araw ang Kapistahan ng Pagtatalaga ng Basilika ni San Juan de Letran sa Roma. Tinagurian itong Inang Simbahan ng lahat ng mga simbahang katoliko sa buong mundo. Pinapaalala sa atin ng pagdiriwang na ito ang halaga ng pagiging bahagi at kasapi natin sa simbahan.  Sa Mabuting Balita ngayon, nagalit si Hesus at hinagupit niya at pinagtataob ang mga hapag ng mga nangangalakal na nasa templo. Nawala ang mataas na paggalang sa templo na itinalaga para sa taimtim na pananalangin sa Diyos. Ang mga naroroon ay may mga sariling interes at nakatuon lamang sa materyal na kapakinabangan sa halip na manalangin at magpasalamat sa Panginoon.

Mga kapanalig, ang paglilinis ni Hesus sa templo, ay paalala sa atin na tayo’y may paglilinis ding dapat gawin. Suriin natin ang ating mga sarili; maaring marami na tayong dapat ayusin sa ating buhay upang manahan si Hesus sa ating mga puso. Saan ba tayo abala sa panahong ito? Nakatuon ba tayo sa mga materyal na bagay, at makamundong tagumpay? Alalahanin natin na ang lahat ng bagay dito sa mundo ay may katapusan pati na ang hirap na nararanasan natin dulot ng pandemya. Patuloy tayong manalangin at ituon ang ating mga sarili sa tunay na tagumpay – ito ay ang buhay na walang hanggan kasama ni Kristo. -  Ms. Malou Aguila, APC | Association of Pauline Cooperators – SSP, Makati

MABUTING BALITA | NOBYEMBRE 8, 2021  

Lunes sa Ika-32 Linggo ng Taon

EBANGHELYO: LUCAS 17:1-6

Sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, “Hindi maaaring walang katitisuran at magpapabagsak sa taong maghahatid nito. Mas makabubuti pa sa kanya na talian ng gilingang bato sa leeg at ihagis sa dagat kaysa tisurin at pabagsakin ang isa sa maliliit na ito. Mag-ingat kayo. Kung magkasala ang kapatid mo, pagsabihan mo s’ya at kung magsisi’y patawarin mo. At kung pitong beses s’yang magkasala sa iyo sa isang araw at pitong beses din s’yang bumalik sa ‘yo na nagsisisi, patawarin mo s’ya.” Sinabi ng mga apostol sa Panginoon, “Dagdagan mo ang aming pananampalataya.” Sumagot ang Panginoon, “Kung may pananampalataya kayong sinlaki ng buto ng mustasa, masasabi ninyo sa punong mala-igos na ‘yan, ‘Mabunot ka at sa dagat ka matanim’, at susundin kayo nito.”

PAGNINILAY:

Ang narinig nating mabuting balita ay tungkol sa ating pananampalataya sa Panginoon. Kung gaano kalalim ang ating paniniwala at pag ibig sa Diyos na lumikha sa atin.  Maihahalintulad natin ang ating pananampalataya sa isang butil ng mustasa. Na kahit ito’y isang maliit na butil, pero kung ito ay ating itatanim sa ating puso’t kalooban, pangangalagaan ng mga Sakramento, didiligan ng panalangin, sisikatan ng liwanag ng Salita ng Diyos, ito’y lalago at mamumunga ng hitik sa ating buhay pananampalataya at dadaloy sa ating pagkakawanggawa sa kapwa, lalo na sa nangangailangan.  Sa panahong ito ng pandemya, huwag tayong mawawalan ng pag-asa o panghihinaan ng loob. Kailangan nating magtiwala sa Diyos na hindi Niya tayo pababayaan. Umasa tayo, na ginagabayan tayo ng Diyos sa araw-araw nating buhay.  Kapanalig, kapit lang tayo kay Hesus sa panahong ito ng matinding pagsubok. Siya ang nagbibigay pag-asa, na lahat kakayanin nating malagpasan, kung ang Diyos ang ating kakapitan.

PANALANGIN:

Panginoon, dagdagan Mo po ang aming pananampalataya. Sa panahong ito ng matinding pagsubok, wag nawa kaming bibitaw Sa’yong habag at awa. Nananalig po kami na matatapos din ang lahat ng mga pagsubok na aming pinagdadaanan sa panahong Iyong itinakda, Amen. - Ms. Amie Batoctoy, IHF | Institute of the Holy Family

MABUTING BALITA | NOBYEMBRE 7, 2021 

 Ika-32 Linggo sa Karaniwang Panahon

EBANGHELYO: MARCOS 12:38-44

Sinabi ni Hesus sa kanyang pagtuturo: “Mag-ingat kayo sa mga guro ng Batas na gustong lumakad na nakabarong at batiin ng mga tao sa liwasan, at mabigyan ng pangunahing lugar o upuan sa mga handaan at sa sinagoga. Nang-uubos sila ng mga bahay ng mga biyuda, at nagdarasal nang mahaba para may idahilan. Napakatindi ng magiging hatol sa mga ito.” Naupo si Hesus sa tapat ng kabang-yaman at tiningnan ang paghuhulog ng mga tao ng pera para sa Templo. At may dumating na isang pobreng biyuda na naghulog ng dalawang barya. Kaya tinawag ni Hesus ang kanyang mga alagad at sinabi sa kanila: “Talagang sinasabi ko sa inyo na pinakamahalaga sa lahat ang inihulog ng biyudang ito sa kabang-yaman. Naghulog nga ang lahat mula sa sobra nila ngunit s’ya nama’y mula sa kanyang kasalatan. Inihulog nga n’ya ang lahat ng nasa kanya—ang mismong buhay n’ya.”

PAGNINILAY:

Nasasaktan ka ba kung hindi ka kinikilala, pati ang ginagawa mong tulong para sa iyong kapwa? Bakit ka ba nagbabahagi? Para maparangalan ng iyong kapwa o para tumulong lamang ng taus-puso at walang hinihintay na kapalit? Nagmasid si Hesus sa loob ng Templo at napagmasdan niya ang tahimik na pag-aalay ng isang biyuda. Kung tutuusin, napakaliit na halaga ang inihulog niyang limos, pero ang dalawang baryang iyon ang tanging mayroon siya. Maari sanang inihulog niya ang isa, at itinabi ang isa para sa kanyang pangangailangan. Pero hindi! Ibinigay niya nang buong tiwala ang buong sarili sa taimtim at lubos na pag-aalay. Walang pagmamalaki o pagpaparangal sa sarili kundi tanging pasasalamat at pag-ibig sa Diyos. Sa pagtuturo niya sa Templo, binalaan ni Hesus ang mga alagad tungkol sa mga eskriba o mga guro ng Batas na punong-puno ng pagmamalaki sa kanilang sarili. Mataas ang kanilang tingin sa sarili habang hinahamak ang mga karaniwang mamamayan. Itinuturing nila ang sarili na natatangi sa karamihan, dahil sila ang dalubhasa sa Batas. Magara at mamahalin ang kanilang mga kasuotan, at ugali nilang umikot sa pamilihan, para makilala at pagpugayan ng madla. Sa sinagoga o bahay-dalanginan ng mga Judio, madali silang matukoy, dahil may piling upuan na nakalaan para sa kanila. Mahaba kung sila’y magdasal pero lahat ng iyon ay para lamang sila makatanggap ng papuri. Ang masaklap pa, nakikinabang sila sa mga alay ng mga ulila at mga biyuda. Mga kapanalig, namumuhi si Hesus sa ano mang uri ng panlilinlang, ginagawa man ito sa kapwa tao o sa Diyos. Maaaring hindi katulad ng panlilinlang ng mga eskriba ang ginagawa natin. Pero hindi ba may pagkakataon na nasasaktan tayo kung hindi kinikilala o pinapansin ang ating mga mabuting ginagawa? Para kay Hesus, higit na mabuti na makatanggap tayo ng papuri mula sa Diyos at hindi sa tao. Nakikita ng Diyos ang malinis nating intensyon pati na rin ang mga nakakubli nating magandang gawain. At dahil siya ang laman ng ating puso at isip, siya rin ang tatanggap sa dalisay nating mga alay.  Amen. -  Fr. Paul Marquez, SSP | Society of St. Paul