همراهان قدیمی انسانک به خاطر دارند که در سال نخست انسانک (اپیزودهای دوازدهم و چهاردهم) پیرامون ملال صحبت‌هایی داشتم و به‌طور مشخص از «ملال زوجیت» صحبت به میان آمد. امروز با گذشت نزدیک به سه سال از آن روزها، مجال بیشتری برای اندیشیدن داشته‌ام و سوی متفاوتی از ماجرا به نظرم از قلم افتاده است که در این اپیزود تقدیم‌ شد.

در اپیزودی که خواهید شنید در نقد تبیین ارائه‌شده از نظر شوپنهاور درباره ملال (نه به معنای ردّ بلکه به قصد افزودن بر آن) چند دقیقه‌ای عرض داشتم و مطلب در ادامه سه اپیزود اخیر و با اتکا به اهمیت «ذره» و «جزئیات» ساخته و پرداخته شده.

اپیزود چهل‌و‌هفتم انسانک مزین است به شعر و صدای دو هنرمند فقید؛ مهدی اخوان‌ثالث و احمدرضا احمدی. همچنین از موسیقی ایوان مدائن (آلبوم از دور تا نزدیک) و اندوه هزارساله، به هنرمندی محمد دارابی‌فر بهره برده‌ام.

هرکجا که بازخورد و کامنت بدهید اسباب افتخار است اما آنچه در پست مربوط به همین اپیزود بفرمایید را شخصاً مطالعه می‌کنم و پاسخ می‌دهم:

https://ensanak.com/episode-47

سرانجام کاروان انسانک در سال یکهزار و چهارصد و دو به اولین منزلگاه رسید و اپیزود چهل و ششم منتشر شد. این اپیزود با فحش آغاز می‌شود!‌ البته فحش، با عمقی کمی بیش از معمول و سپس بحث خیال‌انگیزی را در پیش می‌گیریم. چنان که خواهید شنید به چهار قدم اشاره کرده‌ام که می‌تواند خیال ما را مرحله مرحله به واقعیت برساند.

این اپیزود به کلمات عالی‌جنابان شاملو و شمس لنگرودی آراسته است و همینطور از هنر سینا سازگاری و اثر گروه چارتار هم بهره برده‌ام. امیدوارم که این مجموعه؛ اثری در نحوه زیستن ما داشته باشد. مانند همیشه در پایگاه اینترنتی انسانک و در پست اختصاصی مربوط به این اپیزود، به استقبال نقد و نظرات شما نشسته‌ایم:

https://ensanak.com/episode-46

همچنین در کانال تلگرام انسانک نیز موسیقی استفاده شده در این اپیزود تدریجا منتشر خواهد شد.

T.me/ensanak

اهل انسانک ... سلام بر شما

این پیام کوتاهی است که به رسم همه‌سال بابت تبریک سال نو تقدیم عزیزان همراه در تلگرام انسانک شد؛ اما امسال در این پیام چند نکته مختصر بود در باب «غم شریف» و «زندگی عادی» که بهانه شد تا پیام تبریک امسال را در میانه اپیزودهای انسانک تقدیم‌تان کنم

امید دارم در عافیت و تندرستی؛ شاهد آبادی و آزادی این سرزمین و تعالی اهل عالم باشیم

با احترام - حسام ایپکچی

تصور کنید در گفتگویی شبانه، پای صحبت‌های «کسره» نشسته‌اید و او برایتان قصه بودنش و نقش مهمی که در هستی دارد را تعریف می‌کند. و همین توضیح مختصر کافی است، برای دعوت به شنیدنِ داستانِ مفصل کسره..

این اپیزود، آراسته است به هنرمندی سهراب پورناظری، همایون شجریان، شمس لنگرودی و احمد شاملو. همچنین موسیقی بی‌کلام استفاده شده در اپیزود به ذوق محسن اونیکزی آفریده شده است. آثار بهره‌گرفته شده در اپیزود، تدریجا در کانال تلگرام انسانک تقدیم خواهد شد و برای گفتگو پیرامون محتوای اپیزود، می‌توانید به نشانی سایت انسانک و پست اختصاصی مربوط به اپیزود چهل و پنجم مراجعه کنید.

مشغول مطالعه کتابی بودم که دلم نیامد شما را از آن بی‌نصیب بگذارم. کتاب به‌قلم زنده‌یاد محمدعلی اسلامی ندوشن است و البته من در تبیین آن، خودم را هم دخالت دادم. در اپیزود چهل و چهارم انسانک با نگاه به تاریخ ایران‌زمین و سرگذشت چندهزارسالۀ آن،‌ به بررسی سه دسته طاغوت از نگاه جناب ندوشن پرداخته‌ام و تا آنجا که می‌دانم، طاغوت سوم از ابتکارات ایشان است و جای دیگری ندیده‌ام که به این دستۀ سوم نام طاغوت داده باشند؛ البته در حین خواندن متن فهمیدم که چه اشاره دقیقی است و چقدر «طاغوت سوم» وسعت و قدرت دارد. چند صفحه از کتاب را که در این اپیزود به آن استناد شده، می‌توانید در وب‌سایت انسانک ببینید و دانلود کنید.

موسیقی استفاده‌شده در این اپیزود، زمزمه و تصنیف مرحوم شجریان است و البته شعر حاصل طبع فریدون مشیری. جاهایی از اپیزود هم موسیقی بی‌کلام می‌شنوید که هنرمندی حسام ناصری است.

اگر با من در این مقدمه موافق باشید که هدف از اندیشیدن، تسکین‌یافتن از وحشتِ زندگی است؛ آن‌گاه می‌توانم اپیزود چهل‌وسوم انسانک را به‌عنوان مرهمی بر درد، تقدیم کنم. اگر بپرسید کدام درد، می‌گویم دردِ یأس و ناامیدی و اگر بپرسید نام این درمان چیست؟ می‌گویم تعمق در حقیقتی که من آن را «درمیانگی» نامیده‌ام.

محتوای این اپیزود در سه گام تقدیم شده که گام سوم – از دقیقه سی‌ام به بعد – میوه و ثمره بحث است. اشعاری که در این اپیزود می‌شنوید به ترتیب اثر حسین منزوی، هوشنگ ابتهاج (سایه) و قیصر امین‌پور است و موسیقی استفاده‌شده، به‌تدریج در کانال تلگرام انسانک منتشر خواهد شد.

اگر به سبب اخلال‌های عمدی در اینترنت، دستیابی به محتوای اپیزودها دشوار بود، می‌توانید مستقیماً آن را از سایت انسانک بشنوید و مثل همیشه، در پست اختصاصی همین اپیزود، خواننده نظرات و نقدهای

راهی سفر بلندی هستیم و کوله‌هایمان از «خشم» انباشته. در اپیزود چهل و دوم انسانک قصدم آن بود که سنگینی خشمم را بر دوش شما نیندازم و بجای آن، خرده‌فهمی که دارم را با شما تقسیم کنم. بنا به وعده همیشگی، این‌بار نیز مبتنی بر «تجربه زیسته» از روزهای مشابه چند دقیقه‌ای صحبت کرده‌ام و البته روی اصلی سخنم با دوستانی است که از من جوان‌ترند و در این ایام بارها و بارها به شیوه‌های مختلف پیام داده‌اند که چه باید کرد.

با توجه به دشواری دسترسی به اینترنت، در این اپیزود از موسیقی استفاده نشده و تمام سعی در خلاصه‌گویی و کاستن از حجم محتوا به کار گرفته شده است. برای همه شما سلامتی و آگاهی روزافزون آرزو دارم