Sign up to save your podcasts
Or
Share Podcast by Leon
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
Podcast by Leon
Podcast by Leon episodes
- မောင်သိန်းဇော် - မီးဖွင့်လိုက်နေမွန်းတည့် ငါ့အိမ်မှာအမှောင်တွေ သိပ်သည်းလွန်းလှသမို့မီးဖွင့်လိုက်ခန်းလုံးပြည့်မှောင်တဲ့ အမှောင်ထဲတိမ်ရောင်စုံ မမြင်ရ၊ပင်လယ်စင်ရော်နဲ့လှိုင်းလုံးများ မမြင်ရ၊စိမ်းညို့တောင်တန်းတွေ မမြင်ရ၊ငါ့ရဲ့ တစ်ခန်းလုံးမှောင်ရဲ့မီးဖွင့်လိုက်ချစ်ခြင်းစကားဖွင့်ဟတဲ့မျက်လုံးလေးကို မမြင်ရအောင် မှောင်မည်း၊အလှတရားနဲ့ ၀င်းမှည့်တဲ့သီချင်းသံကို မကြားရအောင် မှောင်မည်းပုပ်အဲ့အဲ့အမှောင်တွေသာ ပြည့်နှက်၊ပြီးတော့ မှောင်မည်းမီးဖွင့်လိုက်လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးခေါင်း၊ အိပ်မက်တွေနဲ့အက်ကြောင်းထနေတဲ့ ကဗျာပေါ့၊ဟောဒီကမ္ဘာ လင်း ရမယ်၊ ဟေ့ ညီလေးသန်မာတဲ့ အတွေးထဲက သွေးတစ်စက်ကျလာမီးတောက်ဟာ ကိုင်လို့မရဘူး...မီးဖွင့်လိုက်အာရုံတွေ ငါ့အတ္တနဲ့ ထွန်းညှိပျော်မှုအတိပြီးတဲ့ အသံခြေလက်တို့နဲ့ပေါ့၊လောကဓံတရားကို ညမွှေးကိုင်းတစ်ကိုင်းလိုငါတို့ဘ၀ထဲ ညွတ်ကိုင်းလာအောင်မီးဖွင့်လိုက်နှလုံးသားတွေနဲ့ ထွန်းညှိ၊ မြို့ရွှာတွေနဲ့ ထွန်းညှိတိုင်းပြည်နိုင်ငံနဲ့ ထွန်းညှိ၊ ကမ္ဘာလောကနဲ့ ထွန်းညှိအဲဒီ အလျှံညီးညီးပျော်ရွှင်မှုတွေရဲ့အရိပ်နဲ့အရောင်ဟာဒြပ်၀တ္ထု အကောင်အထည်မရှိတဲ့မောင်သိန်းဇော် တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်၊တောက်ပတဲ့ ပွဲခင်းကြီးဟာမောင်သိန်းဇော် ရဲ့အခြား မောင်သိန်းဇော်တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်၊မီးဖွင့်လိုက်မနက်ခင်းလေးရတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အလင်းရောင်ဟာဘယ်တော ဘယ်တောင်မှာ ရေငတ်နေပြီလဲမီးဖွင့်လိုက်စိမ်းလန်းခြင်းကို ဘယ်ခါမမေ့လျော့တဲ့လယ်ကွင်းတွေ ပျော်ရွှင်ဖို့၊မီးဖွင့်လိုက်၊ မီးဖွင့်လိုက်မိုးသားတိမ်တိုက် (သို့မဟုတ်)ပျံသန်းလာတဲ့ သမုဒ္ဒရာကြီး အတောင်မညောင်းဖို့မီးဖွင့်လိုက်၊ မီးဖွင့်လိုက်ရပ်နားခြင်းမရှိတဲ့ မြစ်ရေအလျဉ်တွေ လန်းဆန်းဖို့မီးဖွင့်လိုက်၊ မီးဖွင့်လိုက်ဒီမှာ မိတ်ဆွေငါတို့အားလုံး ရဲ့ အမေ့ရင်ခွင် ထိန်ညီးဖို့ကမ္ဘာကြီးကို မီးဖွင့်လိုက် ။ ။- မောင်သိန်းဇော်3 min
- စိုင်းဝင်းမြင့် - မောင်ချောနွယ်နှင့် ကမ္ဘာလဆန်းတစ်ရက်ဆရာမောင်ချောနွယ် မကြာခဏပြောတတ်တာရှိတယ်လူညံ့တွေ ဖြစ်ထွန်းတဲ့တိုင်းပြည်တဲ့ဖြစ်ထွန်းတယ်ဆိုတာ အရင်ကမိုးတိမ်ဖြစ်ထွန်းတာတို့ဒီမြေမှာစပါးဖြစ်ထွန်း ပဲပြောင်းနှမ်းဝါ ဖြစ်ထွန်းတာတို့ကောင်းတဲ့ လှတဲ့ဘက် တစ်ခုခုထွန်းပေါက်တဲ့အခါအများထဲကတစ်ခုတစ်ယောက်ပြီးတော့များစွာအဲဒီလို ပေါ့စတစ်တွေနဲ့သွားတာကိုပြောတာဆရာမောင်ချောနွယ်ကလူညံ့တွေပေါတဲ့တိုင်းပြည်ထွန်းကားတဲ့မြို့ကြီးတစ်မြို့လူညံ့တွေဖြစ်ထွန်းနေတာပါကွာဗိုလ်ကာတွန်းတွေချည်းပဲလူညံ့တွေသာ ဖြစ်ထွန်းလွန်းလှချည်ရဲ့လို့ ၊ သလိပ်ဖတ်လို့ လမင်းကြီးကိုလည်း မြင်မိသူဖြစ်ပြီးအနုပညာမရခင် လူလည်လုပ်နည်းအရင်ရနေတဲ့ကောင်စားတွေ မျိုးပွားနေလေရဲ့တဲ့ ။ ပေါများတဲ့ လူညံ့တွေနဲ့ လူလည်လုပ်နည်းတွေကို တွဲလိုက်တော့ ပြီးပြီပေါ့ ။ စားပွဲပေါ်မှာကလည်း အပိုဆာဒါး ဒီဟင်းချိုတစ်ခွက်ပဲ ပူပူနွေးနွေးရှိလေတာ ချစ်မေတ္တာကြောင့်မှ မိသားစုစိတ်မှ သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေရင်းကြောင့် ဘဝအရသာကြောင့် မှ မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလူတွေ လူကြိုက်များတာလည်း စဥ်းစားသာကြည့်လိုက်ပေတော့ ။ လူကြိုက်နည်းတဲ့ကောင်ဆိုတာကလည်း မစဥ်းစားခြင်း သေတ္တာ နပ်(လူနပ်)တို့ခိုးဝှက်ခြင်းခံရခြင်းမှာ နှုတ်ခဲ့ရတဲ့သွားတစ်ချောင်း ပြန်စိုက်ပေးရဦးမယ်လို့ နေ့စဥ် နေ့စဥ် ထိသိနေရတာ ။ မလည်လို့ပေါ့ လည်ရင် ဟုတ်ကဲ့ဟုတ်ကဲ့ လို ပြောပြောနေမှာပေါ့ လှသန်းရာ ငါလည်းမင်းလို မအဘူးထင်နေလား ၊ အ ရင် တွေ့သမျှမင်္ဂလာပါလို့ ပြောပြောနေမှာပေါ့ ၊ ဟုတ်ပြီလေ ကျွန်တော်လည်း လည်လို့ အ လို့ရှိရင် ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့ဆိုပြီး မီးဖိုချောင်ကိုလည်း မီးခိုးရောင်နံရံဆေးသုတ် အိမ်ရှေ့ကလမ်းကို ပန်းနုရောင် ကြွေပြား ခင်းထားလိုက်မှာပေါ့ ။ ။စဝမ၂၀၂၀2 min
- မောင်သိန်းဇော် - ဂျွန်ကပြောတယ် အားလုံးမြစ်ဆီသို့စိတ် ကလေးမလွမ်းအောင် နေလို့ မရဘူးလွမ်း လွမ်းနေ ၊ သူ့ခမျာမပျော်အောင်လည်း နေလို့ မရဘူး ၊ပျော် ပျော်နေဟေး ဂျွန်အချစ်ကို မနိုင်မနင်းသယ်ဆောင်လာတဲ့တစ်မျှော်တစ်ခေါ်အနမ်းရဲ့ဟိုး အတွင်းဘက်မှာအိမ်ဆီပြန်ခေါ်မယ့်လမ်း ပါသကွဲ့ ၊အဲဒီမြေ ငါနမ်းလိုက်ပါရစေတော့လေယာဉ်ပျံကြီး နဲ့မှ မဟုတ်ပါဘူး ၊ပျံလွှားငှက်လေး နဲ့လည်း လိုက်မယ် ။ဒီ လောကီမှာဒီပါးပြင်လေးကိုဒီ နှစ်လုံးသားအရူးအမူးလေးကဘယ့်နှယ့်လုပ်လို့မှ သူစိမ်းပြင်ပြင်သဘောမထားနိုင်ရှာတဲ့အတွက်ဂျွန်ရေစိတ်ကို ဖမ်းကြပေရော့ ၊အနမ်းဆိုတာ ခိုးယူလို့မရနိုင်ဘူးလား?သူကသိပ်လှတယ်မျက်လုံးတွေ ၊ အကြည့်တွေမသိအောင် တစ်မျိုးသိအောင် တစ်မျိုး လှသူပေါ့ ။အနှယ်အမှုံထနေတဲ့ ည အပြာကကြယ်သား နုနုထွတ်ထွတ်တွေကိုမှစွဲ မက်သတဲ့ ၊သက်တန့်တွေ ၊ ကြယ်တွေပန်းပွင့်တွေ... သဘာဝလောကကြီးရဲ့ကိုယ်နေခါးကျတွေ ဘယ်လိုပဲလှ,လှနေပေမယ့်သူကလေးကမှ အိနြေ္ဒရတာပါ ၊ သူ့မှာစကားလုံးတွေလည်း လှပတယ်ပြီးတော့ တသွင်သွင် စီးဆင်းလို့ ၊ဂျွန့်ကို ပြောလိုက်ပါငါတို့ မြစ်ဆီ သွားဖို့ မလိုတော့ဘူး ။ ။မောင်သိန်းဇော်( ၁၉၉၅ )2 min
- ဇာတိ(အန္တိမ) - ကျွန်တော် မသိပဲ မိုးတွေရွာသွားတယ် … မကြည်ဖြူအသံနဲ့လဲ ရောက်ရပါစေ ….အလင်းနဲ့လဲ ရောက်ရပါစေ ….မကြည်ဖြူ …. ၊၊ ၊၊အဖြူရောင်နဲ့ သီးတဲ့ စတော်ဘယ်ရီသီးလေးထဲမှာမကြည်ဖြူကို ကျွန်တော်တွေ့တယ် ၊အဖြူရောင်နဲ့ တီးတဲ့ စန္ဒရားခလုတ်တွေထဲမှာမကြည်ဖြူ အသံကို ကျွန်တော်ကြားတယ် ၊ပြီးတော့ ….ကမ္ဘာပေါ်မှာ တခြားကမ္ဘာတစ်ခုကိုကျွန်တော် ရှာဖွေတွေ့ရှိတယ် ၊၊ကျွန်တော် ဘယ်သူနဲ့မှ မတိုင်ပင်ပဲရူးသွားမိတယ် ထင်တယ်မကြည်ဖြူ ကို မွေးတဲ့နေ့လေးဟာကမ္ဘာကြီး စတင်ဖြစ်ပေါ်ရာနေ့လို့စာအုပ်တွေထဲမှာအကျယ်ကြီး ချရေးဖြစ်ခဲ့တယ် ၊၊အရောင်တွေကိုအသံနဲ့ကြားရပြီး ၊ အသံတွေကိုအရောင်နဲ့ မြင်ခဲ့ရ …မကြည်ဖြူ သည်ကျွန်တော် စိတ်ဖြင့် စိုက်သော သစ်ပင်အဖြူလေးဖြစ် ….မကြည်ဖြူ သည်ကျွန်တော် စိတ်ဖြင့်ကူးသော ဝတ်မှုန်နှင့်လှိုင်း ဖွေးဖွေးလေးဖြစ် ….မကြည်ဖြူ သည်အဖြူသက်သက်သာရှိသော ကမ္ဘာငယ်လေးဖြစ် ….မကြည်ဖြူ သည်ကျွန်တော် ညွှန်ပြလိုသော အဖြူရောင် အရပ်မျက်နှာလေး …ဖြစ်သည် ၊၊“မကြည်ဖြူ ကို သိပ်ချစ်တာပဲ” လို့ကိုယ့်ကိုကိုယ် ရေရွတ်မိသောနေ့ကကိုယ့်ကိုကိုယ်စိတ်ဆိုးမိခဲ့သည် ၊ဘာ သား နဲ့ လုပ် ထား တဲ့လူ ကောင် လေး မို့ လို့ လဲအ ချစ် ရေ . . . . .မ နာ လို ပါ ဘူး ကွယ် ၊၊မကြည်ဖြူ ကကျွန်တော့် နာမည်လေး သိသွားတဲ့နေ့မှာ“အလင်း နဲ့ အမှောင်ဟာလည်းချစ်သူတွေ ဖြစ်သွားနိုင်တဲ့အကြောင်း”ကျွန်တော် နဲ့ အရာအားလုံး နဲ့ ငြင်းတယ် ၊၊ကျွန်တော်ဟာမကြည်ဖြူ သိအောင် စိတ်ထင်သာပြရဲသောမကြည်ဖြူ သိအောင် ကိုယ်ထင်မပြရဲသောကဗျာစောင့်နတ်သား ပါမကြည်ဖြူ ရယ် ၊၊မကြည်ဖြူ ကိုနိုဝင်ဘာ နဲ့ တိမ်ဖြူဖြူတွေပေါင်းပြီးစိတ်နဲ့တောင် ဝေးတဲ့နေရာကိုခေါ်သွားကြတော့မယ် .. တဲ့ကျွန်တော် နဲ့ အရာအားလုံးပေါင်းပြီးဆွံ့ – အ – ကြောင် – ကန်းကျွန်တော်တို့တစ်နေရာတည်းမှာ အကျယ်ကြီး ဝေးတယ်မ ကြည် ဖြူ ။ ၊၊မကြည်ဖြူ ရှိနေတော့မယ့်ကမ္ဘာ ဟိုဘက်အခြမ်းလေးဟာပို လှ သွား တော့ မယ် ထင် တယ် ….. . . . . . . . . . . . . . . . . .“လေယာဉ်ပျံကြီးနဲ့မှမဟုတ်ပါဘူး ….ပျံလွှားငှက်ကလေးနဲ့လည်းလိုက် ခဲ့ မယ် .. ၊၊ ၊၊”………………………………..ခုတော့ …လက်ထဲက စက္ကူလေယာဉ်ပျံလေးလွှတ်လိုက်ရတာတောင်နာ နာ ကျင် ကျင် နဲ့ကျွန် တော် ….နိုဝင်ဘာလ နဲ့ လေယာဉ်ကွင်းဆီကိုမ သွား ရဲ ဘူး .. ၊၊ ၊၊ဘာ ပဲ ဖြစ် ဖြစ်မကြည်ဖြူ ရယ် …မကြည်ဖြူ ဟာကျွန်တော် နဲ့ တစ်ထပ်တည်း ကျမယ့်နေ့ကျွန်တော်က မကြည်ဖြူကိုနံရိုးတစ်ချောင်းပေးပြီးမကြည်ဖြူ က ကျွန်တော့်ကိုနှင်းဆီဖြူဖြူလေး ပြန်ပေးမယ့်တစ်နေ့ ………. အဲ့ဒီ နှင်းဆီဖြူဖြူလေးအားကျွန်တော် ၏ ရင်ဘတ်တွင် စိုက်ပျိုးပြီးမ ကြည် ဖြူ အား ဖြူမွှေးစေချင်ပါသည် …….ပြီး …မကြည်ဖြူ ၏လက်ဖဝါးတွင် ကဗျာတစ်ပုဒ်ရေးပေးချင်သည်“ စာသံပေသံတော့ မပါဘူးကွယ်ငါ့ ရဲ့ စ က္ကူ ဖြူ ဖြူ လေး ရေမြတ် နိုး ခြင်း အ ထပ် ထပ် နဲ့ထာ ဝ ရ အ ဆက် ဆက် ချစ် တယ် ”ဤ မှန်သောသစ္စာ ကဗျာ ကြောင့်ချစ် ရ ပါ သော မကြည်ဖြူ ရေ ….အသံနဲ့လဲ ကြားပါစေအလင်းနဲ့လဲ မြင်ပါစေမကြည်ဖြူ ရယ် ..၊၊ ၊၊- ဇာတိ (အန္တိမ)3 min
- ဆပ်ရိပ် - ငါမင်းကိုသတိရတယ် ဒါပေမယ့် အဲ့အကြောင်း ဘယ်တော့မှ ပြောဖြစ်တော့မှာမဟုတ်အချိန်ဟာ တိမ်တွေနဲ့အတူ ရွေ့နေမယ်။ပြီးတော့ မှတ်ဉာဏ်တွေဟာ အငွေ့ပျံလာမယ်။ နွေရက်တွေမှာ တစ်ယောက်တည်း လူးလိမ့်ရင်း၊ မိုးရက်တွေမှာ စိုထိုင်းအုံ့မှိုင်းရင်း ၊ ဒီဇင်ဘာရောက်ရင် အေးစိမ့်မှုကို မျှော်လင့်ရင်းပေါ့။ သီချင်းတပိုင်းတစနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ရေမွှေးနံ့လေးကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် အရာအားလုံးပြန်မြင်ရဖို့ အရာဝတ္ထုသေးသေးလေးတွေကိုပဲ တကယ်တမ်းလိုအပ်ပါတယ်။ နေ့စဉ်ဘဝမှာ မင်းလိုပဲ လူတွေဟာ ဝင်ထွက်သွားလာနေမှာပေါ့။ပြီးတော့ မင်းရယ်သံတွေမှာ ငါတစ်ယောက်တော့ ပါဝင်ခြင်းမရှိတော့ဘူးပေါ့။ဆူညံနေတဲ့မြို့လယ်ခေါင်က ကားတွေလူတွေကို အကြောင်းပြချက်မရှိငေးရင်း မင်းအကြောင်း တွေးမိချင် တွေးမိနိုင်ပါတယ်။ မင်းအကြောင်းကို ရှောင်ချင်ရင် ရန်ကုန်မြို့ကိုပါ ငါရှောင်ပစ်မှရမယ်။လက်ဖက်ရည်ဆိုင် စားပွဲခုံတွေပေါ်မှာ ထားခဲ့တဲ့ တစ်ရှူးစတွေလိုမျိူး ငါတို့ဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လိုအပ်ရုံသာ လိုအပ်ခဲ့ပုံပဲ။ကော်ဖီတွေအေးသွားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဆိုတာကို ခဏခဏစဉ်းစားနေမိတယ်။ဘာ့ကြောင့်အေးသွားလဲဆိုတာကိုတော့ အလိုလိုနားလည်ရင်းနဲ့လေ။အာကာသထဲက အစိတ်အပိုင်းတွေ လွင့်မျောနေတာမှန်းသိနေပြီးပေမယ့်လည်း ကြယ်ကြွေနေတာတွေ့ရင် ဆုတောင်းချင်နေတဲ့ စိတ်လိုမျိုးပဲ။မင်းမပါပဲ နေရခြင်းဟာ အသားကျဖို့ လွယ်တယ်တော့မဟုတ်ဖူး။ မဖြစ်နိုင်တာတွေ ဖြစ်နိုင်တာတွေ ၊ ချစ်ခြင်း မုန်းခြင်းတွေ စတဲ့ လူ့လောကရဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ စကားလုံးတွေကြားမှာ ရိုးရိုးသားသား ငါမင်းကိုသာ လိုချင်ခဲ့တာ ဝန်ခံပါတယ်။ဒါပေမယ့် သံယောဇဉ်ဟာ ဆွဲဆန့်လို့ရတဲ့ အရာဝတ္ထမဟုတ်လို့ ငါမင်းကို နှုတ်ဆက်ဖို့ပဲ ရွေးခဲ့တာပေါ့။လူတွေဘာလို့ ခွေးတွေကိုချစ်လဲဆိုတော့ ခွေးတွေက သူတို့စကားနားထောင်ပြီး ကျွန်လို နေထိုင်ပေးကြလို့တဲ့။နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ ဟာနေတဲ့ကွက်လပ်တစ်ခုကို ချစ်ခြင်းတစ်ခုပေါင်းပြီး ဖြည့်စွက်ခြင်းပေါ့လေ။ ငါကတော့ ပွတ်သီးပွတ်သပ်မနေတတ်တဲ့ ကြောင်မလေးကိုပဲ သတိရနေမယ်။ သရုပ်ဆောင်ကောင်းလွန်းတဲ့လူတွေကြားထဲ အသံသေးသေးလေးနဲ့ ကြွတ်ဆတ်ဆတ် စကားပြောပုံ ၊ စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း ပြောတတ်ပုံတွေဟာ မင်းရဲ့သင်္ကေတလေ။ အဲ့ဒီ ရိုးသားမှုနဲ့ပဲ မင်းအမြဲပျော်ရွှင်နေမယ့်အကြောင်း ငါစိတ်ချခဲ့တာ။ ဒါက ထွက်သွားတာတွေ နေခဲ့တာတွေမဟုတ်ဖူး။ တစ်ယောက်ဘဝထဲ တစ်ယောက် မရှိကြတော့ရုံပဲ။ ဒါက ဘဝရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလေးပဲမှတ်လား။အချိန်ဟာ တိမ်တွေနဲ့အတူ ရွေ့နေမယ်။ပြီးတော့ မှတ်ဉာဏ်တွေဟာ အငွေ့ပျံလာမယ်။မင်းရဲ့မျက်နှာကို ငါ့စိတ်အာရုံထဲမှာ ဖော်ကြည့်ဖို့တောင်ခက်ခဲလာမယ်။ မင်းဖုန်းနံပါတ်ကို ငါအလွတ်မရနိုင်တော့ဘူး။ မင်းအသံနဲ့တူတဲ့အသံကြားရရင် ငါလှည့်မကြည့်ဖြစ်တော့ဘူး။ ကောင်းကင်တစ်ခုတည်းအောက် အတူတူရှိနေတယ်ဆိုတာကလွဲလို့ ငါတို့ဆုံစရာအကြောင်းတွေ ငါရှာမနေတော့ဘူး။နောက်ဆုံးတော့ အေးနေတဲ့ကော်ဖီကို ကြိတ်မှိတ်မျိုချပြီး အိပ်ယာပေါ်လှဲချလိုက်မယ်။မာနတစ်ခုအတွက် ဆုံးရှုံးစရာတွေအများကြီးပေါ့။ငါမင်းကိုသတိရပါတယ်။ဒါပေမယ့် အဲ့အကြောင်း ဘယ်တော့မှ ပြောဖြစ်တော့မှာမဟုတ်။4 min
- ဝင်းမြင့် - ရည်းစားစာကျွန်တော့်ရဲ့မခင်သစ်ပင် ။အချစ်ဆိုတာ ပွဲလမ်းသဘင် ဖြစ်ရင်ကျွန်တော်နဲ့ မခင်သစ်ပင်ရဲ့ ဇာတ်မှာဘယ်သူ ကန့်လန့်ကာလဲတောတောင် လျှိုမြောင် ပိတ်ကားရှေ့ကျွန်တော်အော်ခေါ်နေတာအနှစ်သုံးဆယ် ။မခင်သစ်ပင်ဇာတ်လမ်းအရ ငိုချင်လည်း ငိုမယ်ပျော်ချင်လည်း ပျော်ရမယ်ကျွန်တော် တယော မထိုးတတ်ဘူးရောမမြို့ကြီး မီးလောင်ရင်လည်းကြည့်မနေနိုင်ဘူးကျွန်တော်ဟာ သာမန်လူဖြစ်ပြီးကျွန်တော်ဟာ ချစ်တတ်လို့ ။မခင်သစ်ပင်ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ကြားဘာကြောင့် ဘာသာပြန် တစ်ယောက် ခေါ်ထားသလဲကျွန်တော်က ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အမှီအခိုကင်း ချင်တယ်မုဆိုးတစ်ပိုင်း မိန်းမရိုင်းတွေ ဘာတွေလည်း ခေတ်မရှိတော့အင်ကြင်းပင်ကလည်း ရှာရခက်တယ် ။ကျွန်တော့်ရဲ့ မခင်သစ်ပင်မခင်သစ်ပင် ပွင့်ပြမှာလားကျွန်တော်ခုတ်ပစ်ရမလားဒါမှ မဟုတ်ဘုရားမှာ လှူ မလားကျွန်တော်နဲ့ ခင်ဗျားကြားမှာပန်းတစ်ပွင့် ခြားနေတယ် ။2 min
- နေမျိုး - တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သင် ချစ်တော့မည်ဆိုလျှင်တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သင် ချစ်တော့မယ်ဆိုရင်ပထမဦးဆုံးစဉ်းစားထားဖို့ လိုတာကသင့်ဝိညာဉ်ကို ဘယ်အတိုင်းအတာအထိ ခွဲဝေပေးနိုင်သလဲ ဆိုတာပါပဲ။အဲဒီအချက်ကို သိရှိပြီးရင် နောက်ထပ် သင်နားလည်ထားရမှာက လက်တွေ့မှာသင် ခွဲဝေပေးနိုင်တာထက် အနည်းဆုံး၂ဆပိုပြီး အသုံးပြုရမှာဖြစ်တယ် ဆိုတာပါပဲ။တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သင် ချစ်တော့မယ်ဆိုရင်သူဝမ်းနည်းတဲ့အခါ သင် မျက်ရည်ကျရလိမ့်မယ်၊ သူပျော်ရွှင်တဲ့အခါ သင် ရယ်မောရမှာ ဖြစ်တယ်။တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သင် ချစ်တော့မယ်ဆိုရင်သူ့ကိုမချစ်မိအောင်ကြိုးစားမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ကြည့်ပါ။ယနေ့ခေတ်မှာ မချစ်မိအောင်ကြိုးစားရင်းသံယောဇဉ်ဖြစ်သွားကြသူတွေဟာ ကမ္ဘာ့လူဦးရေရဲ့ ထက်ဝက်ကျော်လာပြီ ဖြစ်ပါတယ်။အချစ်ဆိုတာကတော့ နှစ်ယောက်တစ်ကမ္ဘာပါပဲ။အဲဒီကမ္ဘာရဲ့ လူဦးရေထက်ဝက်ကျော်ဟာ အချစ်ကို သိရှိနားလည်ကြတယ်။တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သင် ချစ်တော့မယ်ဆိုရင်သင်ဟာ တစ်သက်တာမှာ အထူးခြားဆုံး ဘာသာရပ်ကို သင်ကြားရတော့မယ်လို့ နားလည်လိုက်ပါ။တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သင် ချစ်တော့မယ်ဆိုရင်သင့်အိတ်ထဲက ပိုက်ဆံတွေ လျော့လျော့သွားလိမ့်မယ်။သင်က ဒါကိုပဲ ပျော်ရွှင်နေဦးမှာဖြစ်တယ်လို့ ကြိုတင်အသိပေးလိုက်တယ်။တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သင် ချစ်တော့မယ်ဆိုရင်နေမင်းကြီးထွက်ပေါ်လာပုံကို ပိုပြီးအဓိပ္ပာယ်ကြွယ်ဝစွာပင် နားလည်မိမှာ ဖြစ်တယ်။တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သင် ချစ်တော့မယ်ဆိုရင်သင့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တစ်နေရာရာဟာ မီးလောင်နေပြီး အဲဒီနေရာကိုမီးသတ်ကားတွေဟာ ဘယ်တော့မှ ရောက်အောင်မသွားနိုင်ကြဘူးကွဲ့။2 min
About Podcast by Leon
From the publisher's feed
I recite audiobooks especially poems.