Sign up to save your podcasts
Or
Share Podcast by Leon
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
Podcast by Leon
Podcast by Leon episodes
- 7 min
- 3 min
- မောင်ဒေး (ဘာသာပြန်) - စစ်ပွဲကာလတစ်လျှောက် ကျွန်တော်တို့ ပျော်ပျော်ပဲနေခဲ့ကြတယ်We Lived Happily During The War by Ilya Kaminsky2 min
- ဇော်ဇော်အောင် - ခမ်းနားကြီးကျယ်သောအချစ် အင်းလျားဆောင်မှာနေ၏ဇော်ဇော်အောင်၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်သောအချစ် အင်းလျားဆောင်မှာနေ၏14 min
- ဝင်းမြင့် - အစပ်ဟိုစပ်စပ် ဒီစပ်စပ်ဘာမှ ဟုတ်တိပတ်တိ ဖြစ်ထွန်းပေါက်မြောက်အောင် မလုပ်ဘူးအဖေ၊ ကျွန်တော် ကဗျာစပ်နေပါတယ်၊ ဆေးစပ်နေပါတယ်၊အရောင်တွေ စပ်နေပါတယ်၊ သီချင်းတွေ စပ်နေပါတယ်၊စပ်တာမှ ရှူးရှူးရှဲရှဲမြည်အောင် စပ်ချင်တာပါ၊စပ်တာတော့ စပ်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ မင်းစပ်တဲ့အစပ်ကသူများပါးစပ်ထဲ၊ လျှာထဲ စွဲသွားအောင်စပ်တဲ့ အစပ်မျိုးလားမင်းတစ်ယောက်တည်းစပ်နေရုံနဲ့ ပြီးမလားသူတို့ စပ်စပ် မစပ်စပ် အဓိကမဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား၊ကျွန်တော် စပ်နေမှ တစ်နေ့နေ့ သူတို့လည်း စပ်လာမှာပါအခုဆို အဖေ ကျွန်တော့်ကို စပ်နေပြီကျွန်တော်ကလည်း အဖေ့ကို စပ်နေပြီအဖေနဲ့ ကျွန်တော် စပ်နေတော့ နောက် ကျွန်တော်တို့မိသားစုအိမ်နီးနားဝန်းကျင်တွေ စပ်လာမှာပေါ့တစ်မြို့နယ်လုံးစပ်ဖို့အတွက် ကျွန်တော် အရင်စပ်ပြမယ်ပြီးရင် အဖေ လိုက်စပ်မလား၊ ဒါဆို အဆင်ပြေမှာပါ၊မင်းစပ်တာ ငါ ဘယ်လိုသိမှာလဲ စပ်တာကို ရေးပြစမ်းစပ်တာကို ဆွဲပြစမ်း စပ်တာကို တီးပြစမ်းစပ်တာကို မင်း ပုံဖော်နိုင်တဲ့တစ်နေ့ အဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့မင်းကို အထင်ကြီးမယ်မစပ်မချင်းတော့ မင်းတစ်ယောက်တည်း ဘယ်လောက်စပ်စပ် ငါ မစပ်ဘူးငါမစပ်တော့ မင်းအမေလည်း မစပ်ဘူးမင်းအမေမစပ်တော့ မင်းရဲ့မောင်နှမတွေလည်း မစပ်ဘူးတစ်ကမ္ဘာလုံးစပ်ဖို့တော့ ဝေလာဝေးဘယ်သူမှ အလုပ်မအားကြဘူး၊ မင်းလို မစပ်အားဘူး၊ဒါဆိုလည်း မစပ်ကြနဲ့ အဖေရယ်ကျွန်တော်ဘာသာတစ်ယောက်တည်း ဟိုစပ်စပ် ဒီစပ်စပ်အတောမသတ်အောင် စပ်တော့မယ်စပ်ရင်းစပ်ရင်းနဲ့ တစ်နေ့နေ့ သူတို့စပ်လာကြမှာပါစပ်လာကြပါစေ၊ မစပ်လည်း ပြဿနာမရှိပါဘူးစပ်တယ်လို့ပြောရင်း သူတို့စပ်တာကို သိကြတော့ စပ်မှာပါ။ ။.ဝင်းမြင့်2 min
- ဏေသစ် - ဇင်မောင်ကျော်ကိုကိုသန့်ထီးတစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး မိုးထဲလေထဲ ပြေးဆင်းသွားတဲ့ ကောင်မလေးနောက်ကို ပြေးလိုက်တယ်။ ချက်ချင်းပဲ ဆောင်း ရောက်သွားတယ်။ နောက်တစ်ခါ မျက်စိဖွင့်ကြည့်တော့ သူချစ်တဲ့ ကောင်မလေးဟာ လေဆိပ်တိုင်းမှာ ရောက်နေပြီ။ ဇင်မောင်ကျော်ကိုကိုသန့် လှမ်းခေါ်တယ်။ ကိုယ် အားပေးတဲ့ အသင်း ဂိုးပေါက်ချော်သွားတဲ့ ဟာခနဲ အသံမျိုးနဲ့။ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားခြင်းဟာ ကိုယ့်လက်ထဲ ဘာမှ ရှိမနေတဲ့အကြောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန် အသိမပေးတာပဲဆိုတာကို ဇင်မောင်ကျော်ကိုကိုသန့် ကောင်းကောင်း သိတာပေါ့။ ဘဝနဲ့ ရင်းပြီး စီးခဲ့တဲ့ ဘတ်စ်ကားက အစ သူ့အပေါ် သစ္စာမရှိတော့တဲ့ နေ့ရက်တွေပါလေ။ ဟေး ... ဘယ်သူဘယ်ဝါ ..။ တောတောင်ရေမြေအထပ်ထပ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ချစ်ရသူရဲ့ နာရီဒိုင်ခွက်ထဲ အထိ အရောက်လာခဲ့မယ်။ ဇင်မောင်ကျော်ကိုကိုသန့်ဟာ နေ့စဉ်ဘဝကို ခပ်ညံ့ညံ့ ဇာတ်ဆောင်တစ်ယောက်လို ဖြတ်သန်းနေရသူပါ။ ပထမ တစ်ခါ မျက်စိဖွင့်ကြည့်တုန်းက သူချစ်တဲ့ ကောင်မလေးဟာ ရုတ်တရက် အသက်တွေ အရမ်းကြီးလာပြီး ငယ်သေးတဲ့ သူ့ကို ထားခဲ့တာလေ။ ခလုတ်တိုက်မိတဲ့ အိမ်ပြန်လမ်းမတွေကပဲ သူ့ကို အိမ်မပြန်ဖြစ်အောင် ချော့ခေါ် မျှားခေါ် ဖမ်းခေါ်သွားတာ။ "ကွေကွင်းရခြင်းပေါင်းစုံ ကျဆုံးပါစေ " အဲဒီစာသားကို စက္ကူလေယာဉ်ပျံပေါ် ရေးနေတုန်း တစ်ဝက်မှာ ဆော့ပင် မှင်ကုန်သွားတာပေါ့။ ကံတွေဆိုးပြီဆို ကောက်ရတဲ့ ကလေးဂေါ်လီက အစ တခြမ်းပဲ့ နေတာမျိုးပေါ့။ နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ အကြာ ကားအကောင်းစားကြီးပေါ် ထိုင်ပါသွားတဲ့ သူငယ်ချင်းက အခု ကားမှတ်တိုင်မှာ မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ သူ့ကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်မှန်း သိသာအောင် မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်သွားတယ်။ ဇင်မောင်ကျော်ကိုကိုသန့်လည်း နာကျင်မှန်းသိသာအောင် နာကျင်ရတာပါပဲ။ ဘဝသရုပ်ဖော် ရုပ်ရှင်ဝတ္ထုများ လိုပေါ့။ ကံကောင်းတာ တစ်ခုက သူဟာ လောလောဆယ် အသည်းကွဲနေပြီး အဲဒီ အသည်းကွဲခြင်းအမှုကို ဘာကမှ အနှောင့်အယှက် မပြုနိုင်ဘူး ဆိုတာပဲ။ဇင်မောင်ကျော်ကိုကိုသန့်ဟာ နောက်တစ်ကြိမ် မျက်စိ ထပ်ဖွင့်လိုက်တယ်။ ။ဏေသစ်2 min
- နေမျိုးဆက်လူ - မိန်းကလေးကျွန်မ မောင်လေးလေ၊ မနက်ကကျောင်းသွားမယ်ဆိုပြီး ထွက်သွားတာ၊ ခုညနေ ပြန်လာတော့တစ်စစီ၊ လွယ်အိတ်တောင် မပါဘူးဒါတောင် တခြားသူက ပြန်လာပို့ပေးလို့ဘယ်လောက်တောင် တစ်စစီလည်း ဆိုရင်ခေါင်းနဲ့ ကလီစာတွေကို တစ်ထုပ်၊ ကျန်တာတွေကို တစ်ထုပ်ကျနော်တို့ မြို့မှာ အမှိုက်ပစ်တဲ့ အိတ်အမည်းတွေနဲ့ ထုပ်ပြီးပြန်လာတာ၊ စစ်ကြည့်တော့ ခြေထောက်တစ်ဖက်နဲ့လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းလိုနေတယ်၊ ဘယ်ဘက် လက်ခလယ်မှာတော့လက်စွပ်အရာကြီးနဲ့၊ လက်စွပ်တော့ မရှိတော့ဘူးကျွန်မလည်း အတော်စိတ်ပျက်သွားတယ်မောင်လေး သေလို့ ဒီလောက် စိတ်မပျက်ဘူးကျွန်မ အမေက ငိုလို့ မပြီးတော့ဘူး၊ သူ့ငိုတာကို စိတ်ပျက်တာအဖေအလှည့်တုန်းကလည်း သူငိုပြီးပြီ၊ အဲတုန်းကလည်းကျွန်မ စိတ်ပျက်တာပဲ၊ ဒါက ကျွန်မတို့ အရပ်ဒေသမှာ ဖြစ်နေကျအထွေအထူး ခံစားနေလို့လည်း အပိုပဲ၊ အဲဒီအကြောင်းကိုကျွန်မက ရှင်းပြတော့ ကျွန်မက သေရင် ငရဲရောက်မှာတဲ့ရောက်ပါစေပေါ့၊ ခုဒီမှာက ငရဲထက်တောင် ဆိုးသေးတယ်စဉ်းစားကြည့်လေ၊ ကျွန်မသွေးကို ခဏခဏ စုပ်တဲ့လူနဲ့တူတူနေနေရတာ၊ နှစ်ပေါက်နေပြီဒဏ်ရာ နာကျင်မှုတွေ အကြောင်းလာမေးရင်ကျွန်မ ချွေးနံ့ကို ရှူခိုင်းရမှာပဲ၊ ဒါမှမဟုတ်လည်း ကျွန်မ သွေးကိုနည်းနည်း မြည်းခိုင်းရမယ်၊ ကျွန်မ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာကရေတွေ၊ သွေးတွေ အစား သုတ်တွေ ပြည့်နေတာတစ်ခါတစ်လေ ကျွန်မ အမေက လာသေးတယ်သူ့ယောက်ျားက သူ့ကို မချစ်တော့ပဲ ကျွန်မကိုပဲ ချစ်တော့တယ်တဲ့ဟုတ်တော့လည်း ဟုတ်တယ်၊ သူ့ယောက်ျားကကျွန်မ ဘယ်တော့ ရာသီလာတာ ပြီးမလဲပဲ စောင့်နေတာခုလည်း ကျွန်မမှာ ကလေးနှစ်ယောက်၊ တစ်ယောက်က ဗိုက်ထဲမှာပြောသေးတယ် အမေက၊ညည်း အနေအထိုင် မဆင်ခြင်လို့ အဲလိုတွေ ဖြစ်နေတာ တဲ့ကျွန်မ ဘာပြန်ပြောရမှာလဲ၊ အိပ်ရာဝင်တိုင်း ငရဲလားလူ့ပြည်လား ခဏခဏ ပြန်ပြန်မေးရတယ်သူ့ယောက်ျားဝင်လာပြီဆို သေချာတယ် ဒါငရဲပဲအဲဒါကို အမေက လက်ပိုက်ကြည့်နေခဲ့တာလေအဲတော့ သူ့သားသေလို့ ငိုလည်း ကျွန်မလက်ပိုက်ကြည့်နေရုံပေါ့မိုင်းနင်းမိတာလေ၊ ဘာလို့ နင်းမိတဲ့ ခြေထောက်ကကျွန်မ ခြေထောက် မဖြစ်တာလဲ မသိဘူးကျွန်မလမ်းလျှောက်ရင်း အမြဲတမ်း စဉ်းစားမိတယ်ရှေ့မှာ မိုင်းဆိုရင် ကျွန်မ ပြေးပြီး နင်းလိုက်တော့မှာခုတော့ စာသွားသင်လိုက်ဦးမယ်၊ ကကြီး ခခွေးတွေဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်နာမည် ကိုယ်လက်မှတ် ထိုးတတ်ရင်လည်းကလေးတွေကို မိဘမဲ့ဂေဟာကို လက်မှတ်ထိုးလွှဲခဲ့လို့ရသားပဲ၊ ကျွန်မ အမေလက်ထဲတော့ကျွန်မ မအပ်ခဲ့နိုင်ဘူး၊ လောကမှာ ကျွန်မ မယုံဆုံးကကျွန်မ အမေပဲ။နေမျိုးဆက်လူ၂၀၁၅၊ မတ်3 min
- ပိုင်စိုးဝေ - လူဆိုတာ အနွေးဓာတ်လိုတယ်လူဆိုတာအနွေးဓာတ်လိုတယ်မြနှင်းဝေရေမင်းမရှိရင် ငါ မဖြစ်ဘူးကွဲ့လူဆိုတာ အနွေးဓာတ်လိုတယ်။အနွေးဓာတ်ဟာတောင်အရပ်က စပြီးအမြဲ လာတယ်။မြနှင်းဝေရေတို့၊ ပင်လယ်တွေဆီ သွားကြစို့အနွေးဓာတ်ဟာတောင်အရပ်က စပြီးအမြဲတမ်း လာတယ်။ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ဘဝကိုလျှော်ကြေးအဖြစ် ပေးဆပ်ကာကော်ပီသီချင်းတွေနဲ့ ဝမ်းစာရှာပြီးကဗျာဆရာအဖြစ် သေလိုတဲ့ငါ့မိတ်ဆွေလည်းအနွေးဓာတ် လိုအပ်ခဲ့မယ်။ကြယ်တွေနဲ့ တိုးတိုက်မိမတတ်မှောင်မှောင်မည်းမည်း ကံတရားလမ်းမကြီးပေါ်မှာမအေးကြည်လေးလည်းအနွေးဓာတ် လိုအပ်နေပြီပေါ့။လူတိုင်းလူတိုင်းဟာပွင့်လင်းရာသီကို စောင့်မျှော်ရင်းနွေးထွေးမှုကို ငံ့လင့်ရင်းအချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြရဲ့။ဒါပေမယ့် မြနှင်းဝေရေသီချင်းတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုဖို့တော့ဘယ်သူမှ သတိမရကြဘူးပေါ့။ဥပမာငါတို့ရဲ့အာဇာနည်တွေနဲ့သူတို့စတေးခဲ့ရတဲ့ဘဝများအကြောင်းပေါ့။ဟောဒီ ဆောင်းဟာလေလူတစ်ယောက်အတွက်မောင်းချဓားတစ်ချောင်းကို သွားပြီးသတိရစေနိုင်ရဲ့။သူမျှော်လင့်ခဲ့တဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့အချစ်အတွက်သူပေးဆပ်နိုင်တဲ့အကောင်းဆုံးအရာဟာဒါပါပဲလားလို့တွေးမိသူတစ်ယောက်အဖို့ပေါ့။ဘဝကိုသီချင်းလုပ်လုပ်ပြီး ဆိုချင်တဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့အဖို့မှာလည်းဒီလိုလွန်ကဲတဲ့ဆောင်းညတွေရဲ့ အေးခဲမှုထဲမှာအနွေးဓာတ်ဟာ လိုမှာပေါ့။ဆော်လမွန်ဘုရင်ကြီးလည်းအနွေးဓာတ် လိုအပ်ခဲ့မယ်။ဆိုကရေးတီးလည်းအနွေးဓာတ် လိုအပ်ခဲ့မယ်။ပါစတာညက်လည်းအနွးဓာတ် လိုအပ်ခဲ့မယ်။တခါတုန်းကချမ်းပြီးတော့ တုန်ရှာလွန်းလို့သြဂုတ်လတွေဆီ ထွက်ပြေးသွားတဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ပုံပြင်လိုပေါ့ကွယ်။ဟေ့ကလေးလေးတွေရေမင်းတို့အဖို့မှာလည်းအနွေးဓာတ်ဟာ လိုမှာပဲပေါ့ကွယ်။မြနှင်းဝေရေအနာဂတ်ဆိုတာမရောတဲ့ကံကြမ္မာတစ်ခုမို့ပျော်ရွှင်မှုအသစ်တွေ ရှိကောင်းရှိနေမယ်။သောကဗျာပါဒနဲ့ဒုက္ခတရားတွေ ရှိကောင်းရှိနေမယ်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်သဘာဝတရားကိုထာဝရဘုရားလို ငါ ယုံကြည်ခဲ့ပေါ့။ရိုးရိုးရှင်းရှင်းအသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းအပေါ်မှာမြတ်နိုးတွယ်တာတတ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ဟောဒီအိမ်ကလေးထဲမှာအနွေးဓာတ်ဟာ လိုအပ်တာပေါ့။ချမ်းလိုက်တာ တုန်လို့ကွယ်မင်းရောက်လာတဲ့ ငါ့အဖို့မှာဝမ်းလည်း ဝမ်းသာ၊ ပီတိလည်းဖြစ်ကျေးဇူးလည်း တင်၊ ဂုဏ်လည်း ဂုဏ်ယူအားတက်ပြီးတော့ ငိုကြွေးမိရဲ့။မြနှင်းဝေရေမင်းမရှိရင် မဖြစ်တော့ဘူးကွယ့်လူဆိုတာ အနွေးဓာတ်လိုတယ်။စောင့်ကြိုနေမယ့်အနာဂတ်ရဲ့ နေ့တစ်နေ့မှာတို့နှလုံးသားကို တုန်ခါစေတဲ့တို့မျှော်လင့်ခြင်းတွေရဲ့ အဆုံးစွန်ဖြစ်တဲ့တို့ဘဝရဲ့ အလင်းရောင်ဖြစ်တဲ့တို့အိပ်မက်တွေထဲအမြဲ ဝင်ရောက် ပုန်းခိုနေတဲ့တို့အသွေးအသားတွေနဲ့တည်ဆောက်ထားတဲ့တို့ရဲ့ရင်သွေးသမီးကလေးဆိုပါတော့ကွယ်။ဒါပေမယ့် မြနှင်းဝေရေငါ ကြေကွဲရပေါ့။အအေးဓာတ်ကြောင့်တို့နှစ်ယောက် ချမ်းပြီးတုန်ဖျားတစိမ့်စိမ့် နာကျင်ကိုက်ခဲသွေးကြောထဲ အဆိပ်တက်ခဲ့ရပြီ။ဟို မြောက်ဘက်တောင်ကုန်းတွေဆီကရက်စက်လှတဲ့ အအေးဓာတ်တွေကြောင့်တို့မျှော်လင့်ချက်တွေပျက်စီးရပြီ၊တို့နှလုံးသားတွေကွဲကြေရပြီ။တို့ရဲ့အလင်းရောင်တွေအမှောင်ဖုံးရပြီ။တို့အသွေးအသားတွေအဖျားတက်ရပြီ။ချမ်းလည်း ချမ်းရက်လည်း ရက်စက်ကြင်နာခြင်းလည်း ကင်းပြီးကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ဟောဒီ အေးခဲမှုတွေဟာမြောက်ဘက်တောင်ကုန်းတွေဆီကနေပြီးတရွေ့ရွေ့ တိုးဝှေ့လာခဲ့ပေါ့။အာဏာရဲ့ ဗဟိုချက်ဟာမြေထဲပင်လယ်တစ်ဝိုက်ကနေပြီးဥရောပတိုက်ဆီတရွေ့ရွေ့ တိုးဝှေ့လာသလိုမျိုးပေါ့။အသက်အရွယ်လည်း ကြီးအတွေ့အကြုံလည်း များပြီဝေဖန်ပိုင်းခြားတတ်တဲ့ရှေ့မီနောက်မီ အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ကတော့သူနဲ့ တွေ့တဲ့ လူတိုင်းကိုဟောသလို ရှင်းရှင်းပြနေသံကြားတတ်ရဲ့။ခိုက်ခိုက်တုန်ချမ်းတဲ့ဒီလိုဆောင်းညတွေဟာလူတွေရဲ့ကိုယ်ကျင့်တရားကို လာလာပြီးဖျက်စီးတတ်ကြသတဲ့။ဝပ်ကျင်းထဲက ကြက်ဖတွေလိုလူတွေကို အညောင်းမိစေပြီတော့ပျော်ရွှင်မှုတွေ ဆိတ်သုဉ်းသွားအောင်လည်းတုတ်နှောင်ထားတတ်ကြသတဲ့။ဘာသန်တရ မတူတဲ့နိုင်ငံရပ်ခြားကကဗျာကဝိကြီးတစ်ဆူကတော့ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကခေါင်းလောင်းကြီးတွေရဲ့ အသံသာသာကိုတောင်နာကျင်အောင် ကိုက်ခဲတတ်ကြပါသတဲ့လေ။မြနှင်းဝေရေမင်းနဲ့ငါပင်လယ်တွေကို ဖြတ်ကမ္ဘာပတ်ပြီး အနွေးဓာတ် ရှာမယ်ငါ ချမ်းလွန်းလို့ တုန်ခါနေပေါ့ကွယ်။ငါ့တစ်ဘဝလုံးဟာကြေကွဲချင်လည်း ကြေကွဲရပါစေတို့ဘဝရဲ့အလင်းရောင်ဖြစ်တဲ့တို့မျှော်လင့်ချက်တွေရဲ့အဆုံးစွန်ဖြစ်တဲ့မင်းရင်ထဲက သမီးလေးတို့ရဲ့ ရင်သွေးသမီးလေးသာ။မြနှင်းဝေရေအခုတော့ငါကြေကွဲရပြီ . . . . ကြေကွဲရပါပြီမင်းရင်ထဲက သန္ဓေသားချမ်းလွန်းလို့ တုန်ပြီးဖျားနေပေါ့။လူဆိုတာ အနွေးဓာတ်လိုတယ်။ ။- ပိုင်စိုးဝေ5 min
- 31 min
- ဇေယျာလင်း - မမလီဇာ လိုင်ဇာရောက်ဖူးလားမမလီဆာဟာ “ဒိုင်းနမိုက်” ပဲကျွန်တော် ကရင်တပ်သားလေးဘ၀ထဲက မမလီဆာကိုစွဲခဲ့တာဂစ်တာသံတွေ တဒိုင်းဒိုင်းကြားရင်းနဲ့အိပ်ပျက်ခဲ့ရတယ်မာနယ်ပလောမှာခရစ္စမတ်ပွဲတော်နေ့မှာလည်း လိုင်ဇာဟာ ဒိုင်းနမိုက်ပဲလက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်ကခရစ်တော်ဟာ လောင်ချာစာ မိသွားတယ်“ဒိုင်းနမိုက်”၊ တိုင်းရင်းသားကိုချစ်တဲ့အရသာ “ဒိုင်းနမိုက်”လမ်းဘေးမှာ တန်းစီနေတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေ၊ နိုင်ငံခြားက မတင်သွင်းဘူးစစ်လေယာဉ်တွေ မောင်းလာတဲ့ ကိုကိုဗိုလ်ကြီးတွေကိုလည်းချစ်မမလီဆာက ခါးမှာ သေနတ်နှစ်လက်နဲ့ ကျည်ဆံခါးပတ်ချိတ်ပြီး“ဒိုင်း ဒိုင်း ကောင်းဘွိုင်လိုပဲ၊သေနတ်နဲ့ပစ်မယ် ချစ်သူရယ်”အဲဒီကျည်ဆံတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ချစ်ရသူတွေမှာ အပေါက်တွေချည်းပဲတောင်းတခဲ့တာ ငြိမ်းချမ်းရေးမဟုတ်ရင် နောက်ဖေး ယင်လုံအိမ်သာလေး“ဒိုင်းနမိုက်”၊မမလီဆာဟာ ကျွန်တော်ရဲ့ sex symbol ပဲတစ်ခါ၊ “ပြည်၀” မှာမမလီဆာက ကျွန်တော်ကိုပဲ လက်ညှိုးထိုးပြီး“မောင်” သီချင်းဆိုခဲ့တာ သူတို့တွေကျွန်တော့်ကို အငြိုးနဲ့ကြည့်ကြမမလီဆာကို သူတို့အကြမ်းဖက်၊အချောဖက်၊ငွေဖက်၊အာဏာဖက်အချင်းချင်းလက်ဆောင်ပေးဖက်၊ ကျွန်တော်ပေါက်ကွဲပေါ့၊ဒိုင်းနမိုက်“သေနတ်နဲ့ပစ်မယ်ချစ်သူရယ်”လက်နက်ကြီးတွေ၊စစ်လေယာဉ်တွေ၊ရဟတ်ယာဉ်တွေ၊တပ်ကြောင်းတွေလိုင်ဇာက လိုင်ချီးသီးတွေတစ်ဖက်နိုင်ငံထဲ ခိုလှုံသွားကြတယ်ဖားကန့်မှာ တစ်တွင်းနဲ့မကြည်ရင် ခေါက်လိုက်မယ်နောက်တစ်တွင်းလာလိမ့်မယ်။ဖောရင်းကလာတဲ့ပစ္စည်းမဟုတ်တော့ စစ်အတွက် သေတွင်းဟာ မဆန်းဘူး၊ဒိုင်းနမိုက်။မာလာဆောင်ပြည်လမ်းရဲ့ရှေ့မှာ၊ဒိုင်းနမိုက်မမလီဆာ၊ကျွန်တော်လက်နက်ချလို့အလင်း၀င်ခဲ့ပါပြီခြေတု၊လက်တုကအစ အတုတွေတပ်ဆင်ထားတဲ့ ဘဝကြီးမှာစင်ပေါ်လည်းတင်ဆက်ဖျော်ဖြေပေးရတယ်၊ချစ်ကြည်ရေးစင်အောက်လည်းတင်ဆက်ရပြန်တယ်၊ဒိုင်းနမိုက်လမ်းဘေးမှာ တန်းစီနေတဲ့ တိုင်းရင်းသားတွေနိုင်ငံခြားမှာ ကျွန်သွားခံကြတယ်။ပင်လုံဆေးရုံမှာကျွန်တော်သန့်ရှင်းရေး၀န်ထမ်းပါ၊သေနတ်ကိုတံမြက်စည်းနဲ့ လဲလှယ်ခဲ့ပါတယ်၊ဒိုင်းနမိုက်မမလီဆာဟာ ဦးစီးချုပ်ကြီးတွေနဲ့ တစ်လှည့်စီဆွေးနွေးညှိနှိုင်းအိပ်ပေးရင်း ပြည်ထောင်စုအထွတ်အထိပ်ရောက်မလား၊ဒိုင်းနမိုက်၊အိပ်ရာထဲမှာ ဒိုင်းနမိုက်ဖောရင်းကလာတဲ့ ပစ္စည်းမဟုတ်တော့တန်ဖိုးနည်း တိုင်းရင်းသားတွေလားတစ်နိုင်ငံလုံးချမ်းသာဖို့၊ဒိုင်းနမိုက်တွေ သတ်သေကြပါစို့ဒိုင်း ဒိုင်း ကောင်းဘွိုင်လိုပဲလက်နက်ကြီးတွေနဲ့ ချေမှုန်းပစ်လိုက်မယ်၊ ချစ်လို့ပါကွယ်မမလီဆာ၊ကျွန်တော့်နှလုံးသားထဲကကျည်ဖူးထုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်အဲဒါအပျော့စားဒိုင်းနမိုက်၊တဒိုင်းဒိုင်းနဲ့မိုက်တဲ့ ဒိုင်းနမိုက်။ ။ဇေယျာလင်း3 min
About Podcast by Leon
From the publisher's feed
I recite audiobooks especially poems.