Í lestinni í dag verður meðal annars hugað að kjólum, nýjum en þó gömlum sjónvarpsþáttum og fjölmenningarlegum marbreytileika.

Gamanþættirnir Arrested Development voru fyrst sýndir árið 2003 og gengu á sjónvarpsstöðinni Fox í þrjár þáttaraðir. Þrátt fyrir að vera vinsælir meðal gangrýnenda var áhorf á þá lítið og því ákvað Fox að taka þá af dagskrá. Þættirnir áttu sér þó alltaf gallharða aðdáendur og sífelt fjölgaði í þeim hópi eftir því sem fleiri uppgötvuðu þá og öðluðust þeir fljótt költ-status sem einhverjir bestu gamanþættir sögunnar. Netflix gerði samning um framleiðslu á þáttunum árið 2013 og hefur streymisveitan nú gefið út tvær þáttarraðir. Áslaug Torfadóttir, sjónvarpsrýnir Lestarinnar, rýnir í nýjustu þáttaröðina, þá fimmtu, sem frumsýnd var á dögunum.

Einn af af hverjum tíu íbúum Íslands í dag er innflytjandi, aðfluttur Íslendingur. Íslensk stjórnmál og valdastofnanir landsins eru þó ekki enn farnar að sýna slíkan fjölmenningarlegan margbreytileika. Við ræðum við Guðrúnu Lindu Rafnsdóttur, sem hefur rannsakað upplifun innflytjenda af aðgengi sínu og áhrifum á íslenskt samfélag. En niðurstöður rannsókna hennar geta kannski vísað okkur veginn í því hvernig við tryggjum sem flestum íbúum landsins aðgengi að valdinu. Og við heimsækjum einnig Ernu Hlöðversdóttur, sem opnaði um helgina sína fyrstu einkasýningu í Kirsuberjatrénu. Á sýningunni má sjá skúlptúra af kjólum í hinum ýmsu stærðum og gerðum. Erna segir okkur frá blæti sínu fyrir kjólum, ástríðu á pappamassa og tengslum milli hjúkrunarfræði og listar, en hún hefur nýverið lokið störfum sem hjúkrunarfræðingur.