
Sign up to save your podcasts
Or


Hej, w najnowszym odcinku serii Powojnie wracam do historii Donalda Trumpa. Zgodnie z Waszymi prośbami kontynuuję opowieść rozpoczętą miesiąc temu. Tym razem skupiam się na początkach jego kariery politycznej.Wracam do końcówki lat 80. i prowadzę narrację aż do momentu, gdy nowojorski miliarder zdecydował się wystartować w wyborach prezydenckich jako kandydat Partii Republikańskiej w 2015 roku. To był dla niego intensywny okres — otarł się o bankructwo, rozwiódł się i ponownie ożenił. W 2000 roku spróbował też swoich sił w wyborach z ramienia Partii Reform. Szanse na sukces były wtedy niewielkie, choć sam twierdził inaczej. To właśnie wtedy zetknął się z brutalną polityką od środka i nauczył się, jak prowadzić skuteczną kampanię. Swoją rozpoznawalność budował na kontrowersji — atakował przeciwników, prowokował, nie unikał skandali i celowo polaryzował opinię publiczną. Już wtedy mówił o nierównych szansach i imigracji jako kluczowych problemach Ameryki. Stał się też jednym z najgłośniejszych krytyków Barack Obama.
Cześć, w najnowszym odcinku serii Powojnie wracam do jednej z największych tragedii w historii rosyjskiej marynarki wojennej. Katastrofy okrętu K-141 Kursk. To był także poważny kryzys wizerunkowy dla Władimira Putina i to w pierwszych miesiącach jego rządów. Gdy na Morzu Barentsa trwała chaotyczna akcja ratunkowa, on przebywał na urlopie w Soczi. Później tłumaczył, że nie chciał przeszkadzać służbom, ale brak zdecydowanej reakcji został bardzo źle odebrany, zarówno przez społeczeństwo, jak i media, a nawet jego polityczne zaplecze, a w tym i Borysa Jelcyna. Dlaczego Kursk zatonął? Jak wyglądała akcja ratunkowa? I co w tych kluczowych dniach robił nowy prezydent Rosji?Tego dowiecie się w najnowszym odcinku. Zapraszam.
Cześć! Wczoraj minęło sześć lat od momentu powstania kanału Powojnie. Szukając tematu, który połączy najnowszą historię Polski i świata, wybór mógł być tylko jeden. Dokładnie 22 lata temu rozpoczęła się największa bitwa z udziałem Polaków po 1945 roku. Nasi żołnierze bronili ratusza w Karbali w Iraku. Mimo naporu rebeliantów nie ustąpili ani na krok i walczyli do końca. Wykazali się ogromną skutecznością, szczególnie podczas nocnych starć, prowadzonych pod ciągłym ostrzałem. Po stronie obrońców ranny został jedynie jeden żołnierz – z bułgarskiego oddziału wspierającego Polaków przy obronie City Hall. Choć dziś bitwa funkcjonuje już w świadomości publicznej, przez pierwsze lata po 2004 roku praktycznie o niej nie mówiono. Władze nie doceniły wówczas naszych żołnierzy. Nie przyznano im odznaczeń, a temat pozostawał na marginesie. Dopiero po kilku latach, gdy sprawę nagłośniła prasa, zaczęto o niej mówić szerzej. Z czasem powstały książki oraz film poświęcony tym wydarzeniom.Zapraszam do posłuchania najnowszego odcinka.
Cześć! W najnowszym odcinku serii Powojnie opowiadam o upadku rządów Władysława Gomułki i jego losach po utracie władzy. To jeden z tematów, o które często prosiliście w prywatnych wiadomościach. W grudniu 1970 roku towarzysz „Wiesław” był już politykiem całkowicie zamkniętym na innych. Nikomu nie ufał i wierzył, że tylko on potrafi właściwie kierować państwem. Nie liczył się z opiniami współpracowników, a sprzeciw traktował jak zagrożenie. W efekcie nikt nie miał odwagi go powstrzymać, choć kraj zmierzał wprost ku kryzysowi. Przełom przyszedł wraz z protestami robotniczymi w grudniu 1970 roku – najpierw w Gdańsku, a potem także w Gdyni i Szczecinie. Gomułka zgodził się na użycie siły wobec robotników. To była decyzja, która przesądziła o jego losie. Nawet na Kremlu uznano ją za poważny błąd. Kilka dni później stracił stanowisko. To jednak nie był koniec jego historii. Przez kolejne lata próbował jeszcze wpływać na sytuację w kraju i utrzymywać kontakty z dawnymi współpracownikami. Wielu z nich zrobiło kariery za jego rządów, ale jego czas już minął. Co działo się z Gomułką przez 12 lat po wydarzeniach grudnia 1970 roku? Tego dowiecie się w najnowszym odcinku serii Powojnie.
Hej! W najnowszym odcinku serii Powojnie opowiadam historię Donalda Trumpa jeszcze z czasów, zanim zadeklarował swoje polityczne ambicje. Skąd wzięła się fortuna jego rodziny? Aby to wyjaśnić, cofam się do XIX wieku i przyglądam się losom dziadka obecnego prezydenta Stanów Zjednoczonych. Natomiast najważniejszym wzorem dla Donalda Trumpa był jego ojciec – przedsiębiorca odnoszący liczne sukcesy, choć nienależący do ścisłej elity biznesowej Nowego Jorku. Jego inwestycje koncentrowały się głównie na Brooklynie i w rejonie Coney Island.Gdzie uczył się przyszły prezydent USA i czego dotyczyła pierwsza medialna wzmianka na jego temat? Z kim przyjaźnił się w młodości? Kto był dla niego inspiracją na biznesowej drodze? I dlaczego zasłynął z wyjątkowo twardego, często agresywnego stylu negocjacji? Tego również się od kogoś nauczył.O tym wszystkim opowiadam w najnowszym odcinku mojej serii
Hej, w najnowszym odcinku serii Powojnie wracam do epizodu zapomnianego w polskiej historiografii. Po śmierci Józefa Stalina w 1953 roku państwa bloku wschodniego pogrążyły się w oficjalnej żałobie. Władze krajów komunistycznych prześcigały się w kondolencjach i gestach lojalności wobec Moskwy. W Polsce Bolesław Bierut postanowił pójść o krok dalej. Aby wyróżnić się na tle innych państw, zdecydował, że Katowice – robotnicze serce kraju – zostaną przemianowane na Stalinogród. Decyzję wprowadzono błyskawicznie, z pominięciem wielu procedur. Urzędnicy w pośpiechu zmieniali dokumenty i szyldy, a nazwa objęła także całe województwo, które stało się „stalinogrodzkim”. Lokalne władze nie miały możliwości sprzeciwu, choć dobrze wiedziały, jak decyzja jest odbierana przez mieszkańców. Więcej o kulisach tej historii opowiadam w najnowszym odcinku.
Cześć, w związku z obecną sytuacją na Bliskim Wschodzie postanowiłem nagrać kontynuację filmu o rewolucji islamskiej w Iranie. W pierwszych miesiącach po przejęciu władzy przez radykałów z ajatollahem Chomeinim na czele przed amerykańską ambasadą regularnie dochodziło do demonstracji. Amerykanie byli w Iranie postrzegani jako sojusznicy obalonego władcy – szacha Mohammada Rezy Pahlaviego. Tym bardziej że po ucieczce z kraju planował on leczenie onkologiczne w Stanach Zjednoczonych. Jednocześnie przez wiele lat jego reżim był wspierany przez Waszyngton, a Amerykanie szkolili między innymi irańskie służby bezpieczeństwa.4 listopada 1979 roku wydarzyło się jednak coś więcej niż kolejna demonstracja przed siedzibą amerykańskiej dyplomacji w Teheranie. Rozgorączkowany tłum wtargnął do budynku i wziął do niewoli kilkudziesięciu Amerykanów. Przez kolejne 444 dni pozostawali oni w rękach radykałów, którzy szantażowali Biały Dom, domagając się ustępstw wobec nowych władz Iranu. Jak udało się zakończyć ten kryzys? Dlaczego wrogość wobec Stanów Zjednoczonych jest w Iranie tak silna? Tego dowiecie się, słuchając najnowszego odcinka serii „Powojnie”.
W najnowszym odcinku serii Powojnie opowiadam o jednej z największych kryminalnych zagadek XX wieku. 28 lutego 1986 roku Olof Palme wybrał się z żoną do kina w centrum Sztokholmu. Na miejscu czekali na nich syn z partnerką. Premier Szwecji nie korzystał z ochrony. Chciał żyć jak zwykły obywatel.Seans zakończył się tuż po godzinie 23. Obie pary rozeszły się w różnych kierunkach. Palme z żoną ruszyli w stronę stacji metra. Nie dotarli jednak na miejsce. Na jednej z głównych ulic miasta ktoś oddał dwa strzały w plecy premiera i zniknął w ciemności. Sprawca przez lata pozostawał nieuchwytny. Mimo kolejnych hipotez i wskazywanych podejrzanych, do dziś wokół tej zbrodni krążą pytania.
W najnowszym odcinku serii „Powojnie” zająłem się tematem wkroczenia Armii Czerwonej do Polski w ostatnich miesiącach II wojny światowej. Potem przez dziesięciolecia komunistyczna propaganda przekonywała, że był to akt "wyzwolenia" spod niemieckiej okupacji. Rzeczywistość okazała się jednak znacznie bardziej brutalna. Jeden terror został zastąpiony kolejnym. Miejsce gestapowców i esesmanów zajęli funkcjonariusze NKWD oraz żołnierze sowieckiej armii. Wraz z ich pojawieniem się rozpoczęła się fala grabieży, przemocy i samowoli. Najeźdźcy ze wschodu rabowali majątek prywatny i państwowy. Dochodziło do podpaleń i zbrodni. W tym czasie sowieccy komendanci wojenni przejmowali pełnię władzy, nie licząc się z polską administracją ani lokalną społecznością. „Wyzwoliciele” bardzo szybko pokazali swoje prawdziwe oblicze.W wielu miejscach początkowo witano ich z nadzieją — były kwiaty, uściski dłoni, atmosfera ulgi po latach niemieckiego terroru. Jednak nie wszędzie. W części miejscowości od pierwszych dni dochodziło do brutalnych działań. Więcej na ten temat w najnowszym odcinku serii „Powojnie”.
Hej, zbliżają się Walentynki, więc postanowiłem przygotować materiał nietypowy. Wiem – w bloku wschodnim nie obchodzono święta zakochanych. Jednocześnie w Polsce potrafimy sobie jeszcze wyobrazić, jak wyglądały relacje i małżeństwa w czasach stalinizmu. Ale jak wyglądało to w samym Związku Radzieckim – w państwie, w którym najważniejsza była ideologia? W kraju, gdzie należało „kochać” przede wszystkim przywódcę i partię, nawet związki podporządkowano polityce. W pierwszych latach istnienia ZSRR nie było miejsca na tradycyjny ślubny ceremoniał. W początkowym okresie formalne i nieformalne relacje traktowano niemal na równi. Ślub oznaczał wizytę w urzędzie. Bez symboliki, bez oprawy, bez tradycji. Wesela były legalne, ale w realiach gospodarki niedoboru niewielu stać było na większe przyjęcia. Zmiany przyszły dopiero po śmierci Stalina. Urzędy stanu cywilnego, czyli tak zwane ZAGS-y zaczęły nabierać bardziej uroczystego charakteru. Stopniowo wracał ceremoniał przypominający czasy sprzed rewolucji, choć oczywiście w świeckiej formie. Prawdziwą nowością stały się Pałace Ślubów. Pierwszy otwarto w Leningradzie w 1959 roku, rok później – w Moskwie.
Zapraszam na odcinek!
From the publisher's feed

39 Listeners

23 Listeners

41 Listeners

45 Listeners

7 Listeners

40 Listeners

9 Listeners

11 Listeners

61 Listeners

34 Listeners

18 Listeners

14 Listeners

24 Listeners

12 Listeners

6 Listeners