Reportaże i dokumenty Polskiego Radia

Dziesięcioletni Adaś Niezgódka rozpoczyna naukę w Akademii Pana Kleksa, który poza tym, że jest nauczycielem, jest także czarodziejem i poszukiwaczem przygód. Adaś poznaje tajemniczego ptaka Mateusza, który kiedyś był księciem. Znajduje tajemniczy guzik doktora Paj-Chi-Wo oraz poznaje tajemniczego fryzjera Filipa Golarza. Ten ostatni wprowadza do Akademii chłopca - robota, żeby ją zniszczyć. Film "Akademia Pana Kleksa" na podstawie prozy Jana Brzechwy został wyreżyserowany przez Krzysztofa Gradowskiego, scenarzystę, reżysera filmów fabularnych, dokumentalnych i animowanych. Gradowski był również autorem filmów animowanych oraz kilkunastu portretów dokumentalnych, m.in. Jana Himilsbacha, Jerzego Bossaka czy Antoine'a Cierplikowskiego - fryzjera sław. Największą popularność przyniosła mu jednak filmowa trylogia o Panu Kleksie na podstawie prozy Jana Brzechwy, oglądana przez kolejne pokolenia młodych widzów. Krzysztof Gradowski zmarł 22 czerwca 2021. Czy powstanie teraz kolejna ekranizacja Akademii Pana Kleksa?

Dwaj studenci Politechniki Warszawskiej postanowili otworzyć sklep komputerowy. Początkowo finansowo pomogli rodzice, ale potem byli już zdani na własne siły. Nowym doświadczeniom w trudnym świecie biznesu towarzyszą refleksje na temat przydatności studiów i jakości kształcenia.

W Ustrzykach Dolnych odsłonięto tablicę upamiętniającą Chaima Yisroela Eissa, członka grupy Ładosia. Grupa Aleksandra Ładosia była nielegalną polsko-żydowską strukturą zajmującą się masowym fałszowaniem dokumentów dla Żydów, którzy próbowali wydostać się z Europy podczas II wojny światowej. Działała w latach 1942-43 w polskim poselstwie w Bernie w Szwajcarii i wydawała paszporty państw Ameryki Południowej. Kierował nią Aleksander Ładoś. Produkowane przez grupę Ładosia fałszywe dokumenty trafiały do Żydów, którzy dzięki nim unikali wywózek do niemieckich obozów zagłady. Część z nich doczekała końca wojny. Sejm ogłosił rok 2021 rokiem pamięci o grupie Aleksandra Ładosia.

Sejm ogłosił rok 2021 rokiem pamięci o Aleksandrze Ładosiu. Dyplomata i publicysta, współzałożyciel grupy, która w czasie II Wojny światowej wyrabiała fałszywe paszporty dla Żydów. Dzięki nim unikali oni wywózek do niemieckich obozów zagłady, a część z nich doczekała końca wojny.

Wydarzenia Grudnia 70, mimo upływu lat, nadal są otwartą raną dla rodzin poległych wtedy robotników. Do dzisiaj nie mogą pogodzić się z tym, że najbliżsi chowani byli nocą, bez obecności księdza i rodziny, w towarzystwie esbeków... Opisy grudniowej rebelii i okoliczności pogrzebów – to wstrząsające świadectwa cierpienia rodzin. Trauma tamtych dni nie pozwala nie myśleć o tamtym czasie... Robert Chrzanowski, pracownik IPN-u i współautor książki o tych wydarzeniach, poznał te rodziny i ich historie... Ma też swoją historię...

W Warszawie powstała restauracja, w której możemy poczuć się jak osoby niewidzące. Wszystko odbywa się w całkowitych ciemnościach. Żeby zjeść posiłek musimy poprzez dotyk wyczuć nasz stolik, talerz, sztućce. Potrawę poznajmy dzięki zmysłowi smaku i zapachu. Obsługujący nas kelnerzy to osoby słabo widzące. Podpowiadają nam np. gdzie postawili deser, po której stronie jest dzbanek z wodą. Restauracja to eksperyment. Jak na co dzień wygląda życie z dysfunkcją wzroku? Jak żyje się wytężając pozostałe zmysły?

Święty Mikołaj obdarowuje nas prezentami i sprawia wiele radości. Ale dla ponad setki dzieci z Chełma i powiatu chełmskiego, a także licznej gromady dorosłych opiekujących się nimi ta radość ma inne barwy. Ostatnie dni były czasem niecierpliwego oczekiwania na biało-zielonego Mikołaja. To akcja charytatywna kibiców klubu piłkarskiego Chełmianka, który w swym herbie ma właśnie biało-zielone barwy i od ponad dekady obdarowuje chełmski Domu Dziecka. Przy okazji kibice zaangażowani w akcję przełamują stereotyp stadionowych chuliganów – pokazują, że potrafią się zmobilizować w szczytnym celu i pomagać słabszym. W reportażu mówią: Sebastian Radzikowski, koordynator akcji Biało-Zielony Mikołaj: kibice Chełmianki Marcin Stopa i Grzegorz Mazurkiewicz: darczyńcy Magda Środa i Jan Konopacki, dyrektor chełmskiego MOSiR-u: prowadząca Dom Małych Dzieci w Chełmie Dorota Protasiewicz: zastępca dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Dorohusku Janina Stencel i obdarowane dzieci.

Po ogłoszeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 roku "zagazowali" kwasem masłowym m. in. Teatr "Syrena" w Warszawie. To był ich protest przeciwko aktorom, którzy ignorowali powszechny bojkot reżimu przez środowisko artystów. Granat łzawiący wrzucili do Kolegium ds. wykroczeń. Środki cuchnące wpuszczali do mieszkań funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i kolaborantów. Nadawali z dachów budynków audycje radiowe, m. in. dla podtrzymania na duchu opozycjonistów zamkniętych w słynnym stalinowskim więzieniu - areszcie przy Rakowieckiej w Warszawie. Zakładali tablice poświęcone pamięci poległym, rozrzucali ulotki z informacjami o działalności związkowców z "Solidarności". Wszystko w walce przeciwko komunie, z nieodłączną nadzieją na wolność. Tych młodych radykalnych, działających w konspiracji w ramach "Grup Oporu Solidarni" w Warszawie i okolicach było ok. 250-300 osób. Często wzorowali się na pomysłach Armii Krajowej z czasów okupacji.

Przed nami świąteczna gorączka. W tym intensywnym i pełnym pośpiechu czasie Fundacja Avalon i projekt Helpuj.pl przekonują, że prawdziwą świąteczną radość przynosi pomaganie, zwłaszcza tym, którzy na co dzień mierzą się z życiowymi trudnościami, a w okresie radości przedświątecznej jest im szczególnie ciężko. W promowaniu tej idei ma posłużyć właśnie ukazujący się singiel "Helpuj w Święta". Utwór powstał po to, by w absolutnie niekonwencjonalny sposób promować ideę bezinteresownej pomocy. Jego autorami są pracownicy Fundacji, a bohaterką teledysku jest  Monika Szynkowska – zmagająca się z mózgowym porażeniem dziecięcym podopieczna i ambasadorka Fundacji. Organizacja pomogła jej w osiągnięciu życiowej samodzielności. Piosenka ma inspirować do dzielenia się dobrem w tym szczególnym dla ludzi czasie...

Wojciech Kozimor był studentem drugiego roku w Wyższej szkole Morskiej. Działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów. Angażował się w działalność opozycyjną. Po ogłoszeniu Stanu Wojennego po zakończeniu strajku z kolegami na uczelni, udał się do Stoczni Gdańskiej. Po jej pacyfikacji, został zatrzymany i przewieziony do Starogardu Gdańskiego. Relegowany z uczelni, potem przywrócony, ale w 1982 roku złapany z ulotkami z pierwszych dni stanu wojennego. Sprawa odbyła się przed Sądem Marynarki Wojennej w Gdyni  Dostał wyrok 3 lat pozbawienia wolności. W tym samym roku toczyły się sprawy Ewy Kubasiewicz i Jerzego Kowalczyka - pracowników Wyższej Szkoły Morskiej, którzy dostali wyroki 9 i 10 lat pozbawienia wolności i pozbawienie praw publicznych za organizację strajku w Wyższej Szkole Morskiej w grudniu 1981 roku. Ten wyrok przekreślił szansę bohatera na skończenie wymarzonych studiów. Czy żałuje...?