Reportaże i dokumenty Polskiego Radia

Latanie uzależnia. Chociaż młodym stewardom i stewardessom wydaje się, że to praca na chwilę, że to tylko przygoda i możliwość zwiedzenia całego świata, okazuje się, że zostają w nim na długie lata. Problem pojawia się, kiedy nie mogą latać. Tak też było w trakcie pandemii. Darek jest stewardem od 15 lat, w kwietniu, kiedy loty zostały ograniczone, czuł się jakby ktoś nagle wyrzucił go z kręcącej się karuzeli. Codziennie był w innym kraju, pracował z innymi ludźmi, jadał i spał nieregularnie. I po tym wszystkim okazało się, że wygodne domowe łóżko, za którym tęskni, jest czymś w czym nie potrafi się już odnaleźć, a siedzenie w domu znosi gorzej niż inni. Teresa, która również latała od dawna, teraz ma kilkumiesięczną przerwę. Jak sobie radzi? Z kolei Darek powoli wraca do latania. Dzisiaj w samolotach ludzi jest jednak wciąż mało, niektórzy inaczej odnoszą się też do stewardów, prosząc nawet by nie przebywali z nimi w tej samej części pokładowej. Jak z tym wszystkim radzą sobie stewardzi i stewardessy? Jak wspominają lockdown? I jak widzą swoją przyszłość w tym zawodzie?

Reportaż o losach rosyjskich opozycjonistów takich, jak Aleksiej Nawalny i o Rosji, w której rządzący coraz częściej korzystają z stalinowskich metod, aby utrzymać się przy władzy. W Związku Sowieckim stworzono GUŁag, czyli system obozów pracy, w których życie straciło niemal 20 milionów ludzi. Był to jeden z wielu elementów stalinowskiej machiny terroru. Od upadku ZSRR mija w tym roku 30 lat, a jednak rosyjscy obrońcy praw człowieka nadal walczą o poszanowanie wolności konstytucyjnych i wznoszą hasło, które od stu lat nie straciło na aktualności – „STOP dla GUŁagu!”. W reportażu Macieja Jastrzębskiego radzieccy dysydenci i działacze rosyjskiej opozycji próbują odpowiedzieć na pytanie, czy metody sprawowania władzy i walki z przeciwnikami politycznymi we współczesnej Rosji różni się od tych, które stosowano w Związku Sowieckim.

Bohaterami nagrania są młodzi ludzie, którzy mają po dwadzieścia kilka lat. Pan Artur studiował we Wrocławiu i marzyła mu się służba w dyplomacji, jego żona Laura jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, ze specjalizacją ceramiki artystycznej. Od niedawna oboje prowadzą zakład z szyldem SZEWC i KALETNIK. Oba zawody, jak i tego typu usługi, raczej na wymarciu, lecz czy na pewno?

Położna Stanisława Leszczyńska, była więźniarka w Auschwitz. W obozie żyła nadzieją, a pobyt tam traktowała jako misję. Została nazwana "Mateczką", a jej głównym zadaniem był odbiór porodów kobiet, który odbywał się w tragicznych warunkach. Mimo to kobieta nie pozwoliła umrzeć ani jednemu noworodkowi, ani matce. Położną wspominają jej wnuczka i Maria Stachurska, która napisała biografię cioci.

Położna Stanisława Leszczyńska, była więźniarka w Auschwitz. W obozie żyła nadzieją, a pobyt tam traktowała jako misję. Została nazwana "Mateczką", a jej głównym zadaniem był odbiór porodów kobiet, który odbywał się w tragicznych warunkach. Mimo to kobieta nie pozwoliła umrzeć ani jednemu noworodkowi, ani matce. Położną wspominają jej wnuczka i Maria Stachurska, która napisała biografię cioci.

Studia na ASP ukończyła z wyróżnieniem. Z pasji i zawodu jest pisarką ikon. Za największe wyróżnienie uważa, napisanie ikony dla Jana Pawła II. Od urodzenia Marta Chrzan, bohaterka reportażu choruje na mukowiscydozę. Nigdy nie stawiała swojej niepełnosprawności na pierwszym miejscu. Niestety postęp choroby odbiera jej coraz więcej. Nie jest już w stanie tworzyć. Codzienne czynności związane z walką o każdy oddech, zajmują jej większą część dnia.

Studia na ASP ukończyła z wyróżnieniem. Z pasji i zawodu jest pisarką ikon. Za największe wyróżnienie uważa, napisanie ikony dla Jana Pawła II. Od urodzenia Marta Chrzan, bohaterka reportażu choruje na mukowiscydozę. Nigdy nie stawiała swojej niepełnosprawności na pierwszym miejscu. Niestety postęp choroby odbiera jej coraz więcej. Nie jest już w stanie tworzyć. Codzienne czynności związane z walką o każdy oddech, zajmują jej większą część dnia.

Na początku była fascynacja literaturą fantastyczną, zwłaszcza Tolkienem. Potem przyszedł czas na średniowiecze. Grupka przyjaciół stworzyła nawet bractwo historyczne. Wyjazd na pierwszą imprezę historyczną wymagał posiadania historycznego namiotu. Michał uszył go wtedy na Łuczniku swojej mamy, w domowej kuchni. Namiot tak bardzo się spodobał, że jeden z uczestników imprezy odkupił go od właściciela. I to był początek. Michał postanowił połączyć pasję z pracą i w 2008 roku założył własną firmę rekonstrukcji historycznych namiotów. Powstał tam m.in. rzymski namiot ze skóry złożony z 415 paneli. Wszystkie namioty są szyte ręcznie, na stole o powierzchni 90m2. Namioty stanowią scenografie do różnych historycznych filmów, seriali, jak np. serial „Wikingowie”.

We Wrocławiu zorganizowano ciekawą akcję na ulicach miasta. Aktywiści lokalni i uczniowie obrysowywali kredą leżące na ulicach "pety". Prawie wszystkie chodniki były zamalowane kolorowymi kółkami. Palacze zostawiają ślady wszędzie. Nie lepiej jest w Warszawie. Alarmują młodzi ludzie na forach. Niedopałki są trujące. Wraz z deszczówką dostają się do gleby i do wody. Ten trujący problem jest cały czas obecny w naszej przestrzeni. Co na to palacze?

"1047 dla" - to akcja wymyślona przez Damiana "Ligo" Ligockiego, byłego żołnierza Osiemnastego Batalionu Desantowo-Powietrznego w celu pomocy dla weteranów wojennych, chorych czy po wypadkach. Wiele razy już płynęli na kajakach przez całą Wisłę, żeby zebrać środki dla poszkodowanych wojskowych. W Chełmie zawsze mogli liczyć na Joannę i Daniela, weterana z Iraku i Libanu, kiedy przepływali przez Chełm. Teraz żołnierze i kawaleria ochotnicza postanowili coś zrobić dla chorego synka Asi i Daniela, 6-letniego Arka. W podziękowaniu za ich serce... żeby wiedzieli, że nie są sami....