Reportaże i dokumenty Polskiego Radia

W cyklu reportaże red. Joanny Bogusławskiej ze Studia Reportażu i Polskiego Radia prezentujemy reportaż o 27-letnim Brazylijczyku pochodzącym z południa Brazylii, ze skromnej rodziny. Marcos de Lima zaczął tańczyć brazylijskie tańce w wieku 13 lat i to mu się coraz bardziej podobało. W szkole w Kurytybie - stolicy stanu Parana, od nauczycielki sztuki dowiedział się, że można studiować taniec. Postanowił spróbować, pojechał do stolicy i został przyjęty. Miał 18 lat, to bardzo późno jak na tancerza, ale dostrzeżono w nim talent. Do Polski trafił 6 lat temu do Zespołu Mazowsze. Polskiego nie znał, uczył się od kolegów z zespołu.

Styczeń, 2018

W cyklu reportaże Joanny Bogusławskiej ze Studia Reportażu i Polskiego Radia prezentujemy reportaż o 27-letnim Brazylijczyku pochodzącym z południa Brazylii, ze skromnej rodziny. Marcos de Lima zaczął tańczyć brazylijskie tańce w wieku 13 lat i to mu się coraz bardziej podobało. W szkole w Kurytybie - stolicy stanu Parana, od nauczycielki sztuki dowiedział się, że można studiować taniec. Postanowił spróbować, pojechał do stolicy i został przyjęty. Miał 18 lat, to bardzo późno jak na tancerza, ale dostrzeżono w nim talent. Do Polski trafił 6 lat temu do Zespołu Mazowsze. Polskiego nie znał, uczył się od kolegów z zespołu. Styczeń, 2018

W cyklu reportaże red. Joanny Bogusławskiej ze Studia Reportażu i Polskiego Radia prezentujemy reportaż o Ryszardzie Zielińskim, który miał 8 lat, kiedy wybuchła II wojna światowa. Jego ojciec pracował w Fabryce Dziewiarskiej na terenie warszawskiego getta. Stamtąd wyprowadził małżeństwo żydowskie  Paulinę i Kazimierza Berek. Zamieszkali z jego rodziną, na warszawskiej Ochocie przy pl. Narutowicza. Po Powstaniu Warszawskim wszyscy trafili do obozu w Pruszkowie. Tam rozdzielono Ryszarda od rodziców. Odnalazła go Paulina Berek i tym razem ona zaopiekowała się synem swoich wybawców. Z Pruszkowa trafili do obozu jenieckiego w Oranienburgu. Po wojnie Ryszard odnalazł rodziców i wrócił z nimi do Warszawy. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych otrzymał list z Australii od Pauliny Berek. W 1999 roku Zbigniew, Kazimiera i a także ich syn Ryszard zostali odznaczeni medalem Sprawiedliwi Wśród Narodów Świata, za swoją pomoc Żydom, którą nieśli w czasie II wojny światowej z narażeniem życia. Syn Ryszarda - Mieszko stara się o to, by zachować pamięć o tych wydarzeniach.

W cyklu reportaże red. Joanny Bogusławskiej ze Studia Reportażu i Polskiego Radia prezentujemy reportaż o Ryszardzie Zielińskim, który miał 8 lat, kiedy wybuchła II wojna światowa. Jego ojciec pracował w Fabryce Dziewiarskiej na terenie warszawskiego getta. Stamtąd wyprowadził małżeństwo żydowskie  Paulinę i Kazimierza Berek. Zamieszkali z jego rodziną, na warszawskiej Ochocie przy pl. Narutowicza. Po Powstaniu Warszawskim wszyscy trafili do obozu w Pruszkowie. Tam rozdzielono Ryszarda od rodziców. Odnalazła go Paulina Berek i tym razem ona zaopiekowała się synem swoich wybawców. Z Pruszkowa trafili do obozu jenieckiego w Oranienburgu. Po wojnie Ryszard odnalazł rodziców i wrócił z nimi do Warszawy. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych otrzymał list z Australii od Pauliny Berek. W 1999 roku Zbigniew, Kazimiera i a także ich syn Ryszard zostali odznaczeni medalem Sprawiedliwi Wśród Narodów Świata, za swoją pomoc Żydom, którą nieśli w czasie II wojny światowej z narażeniem życia. Syn Ryszarda - Mieszko stara się o to, by zachować pamięć o tych wydarzeniach. Marzec, 2018

W cyklu reportaże Joanny Bogusławskiej ze Studia Reportażu i Polskiego Radia prezentujemy reportaż o Henryku Troszczyńskim, który urodził się 28 lipca 1923 roku w Warszawie. Jesienią 1942 roku jako młody chłopak z warszawskiej Woli został wywieziony na roboty do Smoleńska, a później Katynia. Polscy robotnicy przymusowi trafiali do katyńskiego lasu, gdzie budowali baraki dla żołnierzy wracających z frontu wschodniego. Od okolicznych mieszkańców dowiedzieli się, że w lesie są zakopane zwłoki polskich oficerów. Odszukali te miejsca. Znaleźli płaszcze, guziki z orzełkiem. Henryk, wraz z kolegami, opowiedział o tych miejscach niemieckim żołnierzom. Chciał, żeby o zbrodni dowiedział się świat. Po wojnie, kiedy wrócił do Polski, powiedział o tym tylko żonie. Dopiero w 1991 roku, gdy premier Tadeusz Mazowiecki zawarł porozumienie z kanclerzem Helmutem Kohlem w sprawie odszkodowań dla polskich robotników przymusowych, pan Henryk poszedł do Fundacji Polsko-Niemieckie Pojednanie.

W cyklu reportaże red. Joanny Bogusławskiej ze Studia Reportażu i Polskiego Radia prezentujemy reportaż o Henryku Troszczyńskim, który urodził się 28 lipca 1923 roku w Warszawie. Jesienią 1942 roku jako młody chłopak z warszawskiej Woli został wywieziony na roboty do Smoleńska, a później Katynia. Polscy robotnicy przymusowi trafiali do katyńskiego lasu, gdzie budowali baraki dla żołnierzy wracających z frontu wschodniego. Od okolicznych mieszkańców dowiedzieli się, że w lesie są zakopane zwłoki polskich oficerów. Odszukali te miejsca. Znaleźli płaszcze, guziki z orzełkiem. Henryk, wraz z kolegami, opowiedział o tych miejscach niemieckim żołnierzom. Chciał, żeby o zbrodni dowiedział się świat. Po wojnie, kiedy wrócił do Polski, powiedział o tym tylko żonie. Dopiero w 1991 roku, gdy premier Tadeusz Mazowiecki zawarł porozumienie z kanclerzem Helmutem Kohlem w sprawie odszkodowań dla polskich robotników przymusowych, pan Henryk poszedł do Fundacji Polsko-Niemieckie Pojednanie. 

Maj, 2018

W cyklu reportaże red. Joanny Bogusławskiej ze Studia Reportażu i Polskiego Radia prezentujemy reportaż o Józefie Walaszczyk, który w czasie II wojny światowej uratował życie 53 Żydom. Urodził się  w  1919 roku, w pierwszych latach okupacji poznał Irenę – dziewczynę, która wyjawiła mu swoją żydowską tożsamość podczas kontroli Niemców. Od tej pory opiekuje się Ireną, początkowo ukrywając ją w swojej kawalerce przy ulicy Kruczej, wyrabiając aryjskie dokumenty, później kwaterując ją w różnych mieszkaniach w stolicy. Mimo jego starań, Irena zostaje aresztowana przez gestapo wraz z grupą 21 osób – podczas spotkania towarzyskiego żydowskiej młodzieży ukrywającej się w okupowanej Warszawie. Józef Walaszczyk doprowadza do zwolnienia zatrzymanych, organizując okup w wysokości jednego kilograma złota. Pomagał też lekarzom z warszawskiego getta z dużym narażeniem życia. Uratował również 30 Żydów zatrudnionych w jego fabryce. Po wojnie Irena wystąpiła do Instytutu Yad Vashem o przyznanie Józefowi tytułu Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Kwiecień, 2020

W cyklu reportaże red. Joanny Bogusławskiej ze Studia Reportażu i Polskiego Radia prezentujemy reportaż o Józefie Walaszczyk, który w czasie II wojny światowej uratował życie 53 Żydom. Urodził się  w  1919 roku, w pierwszych latach okupacji poznał Irenę – dziewczynę, która wyjawiła mu swoją żydowską tożsamość podczas kontroli Niemców. Od tej pory opiekuje się Ireną, początkowo ukrywając ją w swojej kawalerce przy ulicy Kruczej, wyrabiając aryjskie dokumenty, później kwaterując ją w różnych mieszkaniach w stolicy. Mimo jego starań, Irena zostaje aresztowana przez gestapo wraz z grupą 21 osób – podczas spotkania towarzyskiego żydowskiej młodzieży ukrywającej się w okupowanej Warszawie. Józef Walaszczyk doprowadza do zwolnienia zatrzymanych, organizując okup w wysokości jednego kilograma złota. Pomagał też lekarzom z warszawskiego getta z dużym narażeniem życia. Uratował również 30 Żydów zatrudnionych w jego fabryce. Po wojnie Irena wystąpiła do Instytutu Yad Vashem o przyznanie Józefowi tytułu Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Kwiecień, 2020

Reportaż o jednej z najważniejszych działaczek związku Solidarność: Anny Walentynowicz. Reportażystka w swojej pracy przybliża jej sylwetkę, działalność opozycyjną, konflikt z Lechem Wałęsą, a także atmosferę towarzyszącą strajkom w Stoczni Gdańskiej i Trójmieście w latach osiemdziesiątych. W audycji wykorzystano również archiwalne nagrania Janiny Jankowskiej. Reportaż został nagrodzony Grand Press 2005.

W cyklu reportaże Magdy Skawińskiej ze Studia Reportażu i Polskiego Radia prezentujemy historię Magdy, która została adoptowana tuż po urodzeniu. Prawie od początku wiedziała, że ludzie, którzy ją wychowują to nie są jej "prawdziwi" rodzice. Kiedy skończyła 18 lat odnalazła biologiczną matkę, ojca. Dowiedziała się, że ma siostrę bliźniaczkę. Zawsze czuła jej obecność. Teraz ma pewność, że siostra istnieje, lecz nie wiadomo gdzie. Poszukiwania nie dały rezultatu, ale Magda czuje, że siostra żyje i potrzebuje jej pomocy. Reportaż wyróżniony I nagrodą w Ogólnopolskim Konkursie Reportażystów i Realizatorów "Dylematy człowieka XXI wieku". Marzec, 2006