«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۱۰۵

فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلان

صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

ور نه انديشه‌ی اين کار فراموشش باد

آن که يک جرعه می از دست تواند دادن

دست با شاهد مقصود در آغوشش باد

پير ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت

آفرين بر نظر پاک خطاپوشش باد

شاه ترکان سخن مدعيان می‌شنود

شرمی از مظلمه‌ی خون سياووشش باد

گر چه از کبر سخن با من درويش نگفت

جان فدای شکرين پسته‌ی خاموشش باد

چشمم از آينه‌داران خط و خالش گشت

لبم از بوسه‌ربايان بر و دوشش باد

نرگس مست نوازش‌کن مردم‌دارش

خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد

به غلامی تو مشهور جهان شد حافظ

حلقه بندگی زلف تو در گوشش باد

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۱۰۴

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل

جمالت آفتاب هر نظر باد

ز خوبی روی خوبت خوبتر باد

همای زلف شاهين شهپرت را

دل شاهان عالم زير پر باد

کسی کو بسته زلفت نباشد

چو زلفت درهم و زير و زبر باد

دلی کو عاشق رويت نباشد

هميشه غرقه در خون جگر باد

بتا چون غمزه‌ات ناوک فشاند

دل مجروح من پيشش سپر باد

چو لعل شکرينت بوسه بخشد

مذاق جان من ز او پرشکر باد

مرا از توست هر دم تازه عشقی

تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

به جان مشتاق روی توست حافظ

تو را در حال مشتاقان نظر باد

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۱۰۳

فاعلاتن فاعلاتن فاعلان

روز وصل دوستداران ياد باد

ياد باد آن روزگاران ياد باد

کامم از تلخی غم چون زهر گشت

بانگ نوش شادخواران (باده‌خواران) ياد باد

گر چه ياران فارغند از ياد من

از من ايشان را هزاران ياد باد

مبتلا گشتم در اين بند و بلا

کوشش آن حق گزاران ياد باد

گر چه صد رود است (از چشمم روان) در چشمم مدام

زنده‌رود و باغِ کاران ياد باد

راز حافظ بعد از اين ناگفته ماند

ای دريغا (دریغ آن) رازداران ياد باد

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۱۰۲

مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلان

دوش آگهی ز يار سفرکرده داد باد

من نيز دل به باد دهم هر چه باد باد

کارم بدان رسيد که همراز خود کنم

هر شام برق لامع و هر بامداد باد

در چين طره‌ی تو دل بی‌حفاظ من

هرگز نگفت مسکن مالوف ياد باد

امروز قدر پند عزيزان شناختم

يا رب روان ناصح ما از تو شاد باد

خون شد دلم به ياد تو هر گه که در چمن

بند قبای غنچه گل می‌گشاد باد

از دست رفته بود وجود ضعيف من

صبحم به بوی وصل تو جان بازداد باد

حافظ نهاد نيک تو کامت برآورد

جان‌ها فدای مردم نيکونهاد باد

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

ایمیل جهت ارسال جنبش کاهدود

[email protected]

غزل نمره ۱۰۱

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلان

شراب و عيش نهان چيست؟ کار بی‌بنياد

زديم بر صف رندان و هر چه بادا باد

گره ز دل بگشا و از سپهر ياد مکن

که فکر هيچ مهندس چنين گره نگشاد

ز انقلاب زمانه عجب مدار که چرخ

از اين فسانه هزاران هزار دارد ياد

قدح به شرط ادب گير زان که ترکيبش

ز کاسه‌ی سر جمشيد و بهمن است و قباد

که آگه است که کاووس و کی کجا رفتند؟

که واقف است که چون رفت تخت جم بر باد؟

ز حسرت لب شيرين هنوز می‌بينم

که لاله می‌دمد از خون ديده‌ی فرهاد

مگر که لاله بدانست بی‌وفايی دهر

که تا بزاد و بشد جام می ز کف ننهاد

بيا بيا که زمانی ز می خراب شويم

مگر رسيم به گنجی در اين خراب‌آباد

نمی‌دهند اجازت مرا به سير و سفر

نسيم باد مصلا و آب رکن‌آباد

قدح مگير چو حافظ مگر به ناله چنگ

که بسته‌اند بر ابريشم طرب دل شاد

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۱۰۰

مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلان

دی پير می‌فروش که ذکرش به خير باد

گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز ياد

گفتم به باد می‌دهدم باده نام و ننگ

گفتا قبول کن سخن و هر چه باد باد

سود و زيان و مايه چو خواهد شدن ز دست

از بهر اين معامله غمگين مباش و شاد

بادت به دست باشد اگر دل نهی به هيچ

در معرضی که تخت سليمان رود به باد

حافظ گرت ز پند حکيمان ملالت است

کوته کنيم قصه که عمرت دراز باد

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

ایمیل جهت ارسال جنبش کاهدود

[email protected]

غزل نمره ۰۹۹

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل

دل من در هوای روی فرخ

بود آشفته همچون موی فرخ

بجز هندوی زلفش هيچ کس نيست

که برخوردار شد از روی فرخ

سياهی نيکبخت است آن که دايم

بود همراز و هم زانوی فرخ

شود چون بيد لرزان سرو آزاد

اگر بيند قد دلجوی فرخ

بده ساقی شراب ارغوانی

به ياد نرگس جادوی فرخ

دوتا شد قامتم همچون کمانی

ز غم پيوسته چون ابروی فرخ

نسيم مشک تاتاری خجل کرد

شميم زلف عنبربوی فرخ

اگر ميل دل هر کس به جایی‌ست

بود ميل دل من سوی فرخ

غلام همت آنم که باشد

چو حافظ بنده و هندوی فرخ

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌‌بهـا»»»»»

ایمیل جهت ارسال جنبش کاهدود

[email protected]

غزل نمره ۰۹۸

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلان

اگر به مذ/هب تو خو/ن عاشق اس/ت مباح

صلاح ما همه آن است کان تو راست صلاح

(سواد زلف تو تفسیر جاعل الظلمات)

(بیاض روی تو تبیان فالق الاصباح)

ز چين زلف کمندت کسی نيافت خلاص

نه زآن کمانچه‌ی ابرو و تير چشم نجاح

ز ديده‌ام شده يک (صد) چشمه در کنار روان

که آشنا نکند در ميان آن ملاح

لب چو آب حيات تو هست قوت جان

وجود خاکی ما را از اوست ذکر رواح

بداد لعل لبت بوسه‌ای به صد زاری

گرفت کام دلم ز او به صد هزار الحاح

دعای جان تو ورد زبان مشتاقان

هميشه تا که بود متصل مسا و صباح

صلاح و توبه و تقوا ز ما مجو حافظ

ز رند و عاشق و مجنون کسی نيافت صلاح

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۰۹۷

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلان

تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

سزد اگر همه‌ی دلبران دهندت باج

دو چشم شوخ تو برهم زده خطا و ختن

به چين زلف تو ماچين و هند داده خراج

بیاض روی تو روشن‌تر است از رخ روز

سواد زلف تو تاریکتر ز ظلمت داج

دهان تنگ تو داده به آب خضر بقا

لب چو قند تو برد از نبات مصر رواج

از اين مرض به حقيقت شفا نخواهم يافت

که از تو درد دل ای جان نمی‌رسد به علاج

چرا همی‌شکنی جان من ز سنگ دلی

دل ضعيف که باشد به نازکی چو زجاج

لب تو خضر و دهان تو آب حيوان است

قد تو سرو و ميان موی و ساق سیمین عاج

فتاد در دل حافظ هوای چون تو شهی

کمينه ذره‌ی خاک در تو بودی کاج

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

غزل نمره ۰۹۶

فاعلاتن فاعلاتن فاعلان

درد ما را نيست درمان الغياث

هجر ما را نيست پايان الغياث

دين و دل بردند و قصد جان کنند

الغياث از جور خوبان الغياث

در بهای بوسه‌ای جانی طلب

می‌کنند اين دلستانان الغياث

خون ما خوردند اين کافردلان

ای مسلمانان چه درمان الغياث

همچو حافظ روز و شب بی‌خويشتن

گشته‌ام سوزان و گريان الغياث

Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations