Δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα που μπορείς να πεις για το Raiders of the Living Dead. Οκ, υπάρχουν αλλά γιατί να τα πεις όταν Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΕΙΚΟΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ;

Βουτηγμένη μέσα στο σκοτάδι επειδή τα φώτα είναι για τους λιγόψυχους, το ζόμπι-νουάρ ΕΠΟΣ του Σάμουελ Σέρμαν συνδυάζει στοιχεία τρόμου, ερωτικού δράματος, road movie αλλά και παιδικής εκπομπής, φωνάζοντας ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ εκεί που άλλες παραγωγές μουρμουρίζουν "νταξ μαλακία ξέρω γω, άστο καλύτερα".

Αυτό που μας μαθαίνει το Raiders με χαρακτηριστική άνεση είναι πως όταν δεν σε νοιάζει τίποτα παρά μόνο η άρτια κατασκευή όπλων λέηζορ, τότε η ζωή μπορεί να είναι υπέροχη ακόμα και όταν σε περικυκλώνει ο θάνατος, η ατυχία και τα σατανικά σχέδια τυχαίων ιατροδικαστών.

Και αν αυτό δεν είναι ένα πολύτιμο μάθημα ζωής, δεν γουι ντοντ νόου γουάτ ιζ.