‘De schaamte voorbij’ is een boektitel in de zeventiger jaren van de vorige eeuw. Het was een strijdleus van die tijd en de jaren daarna: tegen schaamte en taboe, tegen zwakte, jezelf klein houden, jezelf verbergen. Om eindelijk vrijelijk uit te komen voor wie je bent met al je kwetsbaarheid en onvolkomenheid.

Inmiddels zijn we jaren verder en lijkt de schaamteloosheid ons redelijk opgeblazen te hebben. ‘De grofheid voorbij’ zou een betere strijdleus zijn op dit moment.

In deze podcast hebben we het over de gemakzuchtige afschaffing van de schaamte. We hebben het over schaamte als intelligente emotie die je eigen kwetsbaarheid beschermt en je de kwetsbaarheid van de ander laat ontzien. Maar toch! Schaamte kan je ook schaden, als ze leidt tot wegkijken: dingen niet aangaan en niet oplossen.

Wie wil begrijpen hoe mensen vast komen zitten in patronen, zou eerst en vooral de schaamte moeten begrijpen, als intelligente en sensitieve motor achter menselijk gedrag.