สิริวฑฺฒโก Siriwattago

ขอเจริญพร ผู้ที่รับชมรับฟังรายการธรรมะอยู่ในขณะนี้ ขอให้มีความสุข มีสติปัญญา มีเมตตา รู้ทันทุกสิ่งที่เข้ามาในจิตใจ ที่มากระทบทวารทั้ง ๖ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ของเรา แม้อยู่ในที่ที่มีปัญหา แต่ก็ขอให้ปัญญา แก้ไขได้ มีกำลังใจ มีสติ ความทุกข์ที่มีอยู่ก็สามารถรับมือไหว แล้วก็เปลี่ยนเป็นความสุขได้ รู้ เข้าใจ เมตตา ปล่อยวาง อย่ายึดมั่นถือมั่นอะไรมากเกินไป โดยเฉพาะสิ่งสมมติทั้งหลายในโลกใบนี้ มันไม่มีอะไรเป็นของเราที่แท้จริงเลย ถึงเวลาก็ต้องจากโลกไป ตามกฎแห่งกรรม เราก็ต้องเวียนว่ายตายเกิด ก็ไม่รู้จะเป็นอะไรด้วยขึ้นกับบุญและบาปที่เราทำ สติปัญญาที่เราสร้าง ธรรมะที่เรามี ให้มีเมตตา สงเคราะห์ผู้อื่นบ้างตามสมควร ผู้มีเมตตาจิตใจก็จะมีความสุข จิตอ่อนโยน นุ่มนวลเสมอ ไม่แข็งกระด้าง อัตตาหรือความหลงตนเองก็จะน้อยลง เมตตามากๆ ประกอบด้วยปัญญา และสติ ก็สามารถเป็นเมตตาเจโตวิมุตติ หลุดพ้นหรือบรรลุธรรมได้ด้วยเมตตาเป็นบาทฐาน กิเลสหรืออกุศลจิตทั้งหลาย สิ่งไม่ดีก็เข้ายาก เข้ามาก็แก้ไขง่าย ชีวิตก็จะมีแต่ความสุขเปิดบัญชีบุญไว้ตลอด บุญก็คือความสำเร็จ ความสมหวัง แต่หากจิตเราเป็นอกุศล ก็เปิดบัญชีบาป บาปคือความผิดหวัง ความ ทุกข์ คนมีปัญญาก็จะเปิดบัญชีบุญเสมอนะ ธรรมะหรือวิชาที่สอนให้ก็คือ สติปัฏฐาน ๔ จิตตานุสปัสสนา รู้จิตเสมอ รักษาจิตให้ได้ พรหมวิหาร๔ เมตตา รักษาความเมตตา เป็นบาทฐาน พุทธานุสติกรรมฐาน คิดถึง ระลึกถึง ซาบซึ้งพระพุทธเจ้าอยู่เสมอ ขอให้มีความสุข สมหวังในสิ่งที่ดีผ่านพ้นอุปสรรคปัญหาให้ได้ทุกคน ทุกดวงจิต ให้คิดว่าเรามีธรรมะเป็นที่พึ่งในใจ มีพระรัตนตรัย คุณแห่งพระพุทธเจ้า พระธรรมเจ้า พระอริยสงฆ์เจ้า

ขอความสุข สวัสดี ความมีมงคล ความสมบูรณ์พูนผล และความสมหวังในสิ่งที่ดี จงมีแด่ทุกท่าน และขอให้มีเมตตา ช่วยนำพาผู้อื่นมีธรรมะด้วยเทอญ

ขอเจริญพร ผู้ที่รับชม รับฟังรายการธรรมะอยู่ขณะนี้ ในวันนี้ฝนก็ตกลงมาเยอะนะ ความเย็นก็เกิดขึ้นในสถานที่ กระแสเมตตาก็เหมือน สายฝน ไปที่ไหน ก็มอบความเย็น ความชุ่มฉ่ำ ให้ ต้นไม้ ได้งดงาม ให้แผ่นดินได้อุดมสมบูรณ์ ธรรมะ ก็เช่นเดียวกัน คุณโยม คุณโยมมีเมตตา มีธรรมะอยู่ในใจ สติปัญญา จิตก็มีความสุข มีสิ่งใดที่เป็นทุกข์หรือเป็น ปัญหา ผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา เราก็จะแก้ไขได้ไม่ต้องทุกข์ทรมานเหมือนเมื่อก่อน เมื่อฝนตกฟ้าหลังฝนก็งดงาม ท้องฟ้าก็สดชื่น ต้นไม้ใบหญ้าก็เขียวขจี จิตที่ฝึกไว้ดีแล้วก็เป็นเช่นนั้น ก็มีความสุข มีความสงบเย็นเสมอ

หวังว่าทุกคนคงจะมีความสุข และมีสติขึ้นมา ในช่วงนี้เป็นเวลาที่อาจจะทุกข์หรือลำบากมากกว่าเดิม สิ่งสำคัญต้องมีสติ ให้อยู่กับความทุกข์และปัญหาให้ได้ อย่างน้อยก็เป็น กำลังใจ เป็นกัลยาณมิตรที่ดีให้แก่กัน ผลบุญ ผลความดีที่ทุกคนได้ทำ และมอบให้กันก็สามารถมอบให้กับผู้ที่มีความทุกข์ทั้งหลายก้าวผ่านสภาวะทุกข์นั้นไปได้โดยไม่ยากเกินไป มองคนที่มีความทุกข์มากกว่าเราและสงสารเขา และเราก็จะลืมความทุกข์ของเราไป

ความเมตตา ที่เกิดขึ้นก็จะทำให้เราละความมีตัวตน ตัวกูของกู ความเมตตาจะทำให้ กิเลส ความทุกข์ของเราน้อยลงไป อย่าหวังหา แสวงหาความสุขให้แก่ตน ให้มีเมตตา ถ้ามีความทุกข์หรือความ ไม่สบายกาย ไม่สบายใจ ลองคิดถึง พระพุทธเจ้า พระอริยะเจ้าทั้งหลาย กระแสบุญจะทำให้จิตของเรานั้นเกิดความ สงบ ร่มเย็น เป็นสุข

สำหรับวันนี้ก็ ขอความสุขสวัสดี ความมีมงคล ความสมบูรณ์พูนผล สิ่งที่ดีงาม ทั้งทรัพย์ภายในภายนอกจงมีแด่ทุกท่าน ผู้ใดที่มีความทุกข์ก็ขอให้พ้นทุกข์ มีความสุขก็ขอให้สุขยิ่งๆขึ้นไปใน พระธรรม น้อมนำจิตตนสู่พระนิพพาน ทุกท่าน ทุกดวงจิตด้วยเทอญ

พอเรามีสติ รักษาจิตได้ดี เป็นกุศลอยู่เสมอ อ่านใจออก บอกใจได้ ใจถามใจ ใจตอบใจได้เสมอ จิตสะอาด ก็คิดถึงระลึกถึงความดีงามของผู้ประเสริฐทั้งหลาย พระพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ พระปัจเจกพุทธเจ้าทุกพระองค์ ด้วยความเคารพ เลื่อมใส สิโรราบในความดีงาม ความเมตตา และ ความบริสุทธิ์ ของทุกๆพระองค์ อัตตาตัวตน ความเย่อหยิ่งจองหองพองขนของเราก็จะไม่มี มีความรู้สึกเสมอดินกับทุกคน ไม่ว่าจะรวยจะจน จะขาวจะดำ เกิดตระกูลสูงตระกูลต่ำก็เท่ากัน หนึ่ง ลมหายใจ สิ้น ลมหายใจ เท่ากันหมด ให้อนุโมทนาบุญ กับทุกคนที่ทำความดีนะ ไม่ว่าผล ทาน ศีล ภาวนา รู้จัก ไม่รู้จัก ก็อนุโมทนาบุญหมด ใครทำความดีอะไร แต่เราไม่อนุโมทนาบาปกับใครนะ ใครทำบาปก็เรื่องของเขา แนะนำห้ามปรามได้ก็ดี ถ้าไม่ได้ก็อุเบกขาไว้ เมตตาไว้ ฟ้าหลังฝนงดงาม บางครั้งในสิ่งที่เราเผชิญอยู่มันดูหนัก สาหัส แต่ทุกอย่างก็มีเกิดขึ้น ตั้งอยู่และดับไป ขอให้ใจเรานั้น สงบ ไม่หวั่นไหว หรือทุกข์ทรมานตามไป ใช้วิธีอนุโมทนาบุญกับผู้มีบุญทั้งหลายก็ได้ เช่นองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระอริยเจ้าก็ดี มองไปตรงไหนเห็นความดีของใคร เราก็นึกอนุโมทนาบุญ ใจเราก็เป็นสุข แต่อย่าไปอนุโมทนาบาป ใครทำสิ่งไม่ดี พูดไม่ดี อย่าไปยินดีกับเขา เอาหละก็ขอให้กำลังใจทุกคน ขอให้มีความสุข มีสตินะ ศรัทธา มีศรัทธาในการทำความดี เจออุปสรรคก็อย่าท้อถอยนะ สติปัญญาก็เป็นตัวกลั่นกรองจิตของเรา ไม่ให้อกุศลเกิด มันเป็นการ เปลี่ยนชีวิต ไปเลย จากทางมืดเข้ามาสู่ทางสว่าง ก็เข้าถึงธรรมะ ก็ให้ทุกคนพยายาม มีสติ ฝึกฝน รักษาจิต ตัวเองให้ดีนะ ตนเองเป็นที่พึ่งแห่งตนบ้าง ถ้าเราจะมีบาปอะไรจะเข้า คือกรรมบาป เราต้องมีกรรมบุญหรือบุญที่ใหญ่กว่า รองรับไว้นะ ไม่เช่นนั้นเราจะสู้ไม่ไหว จิตใจของเราอาจจะ เศร้าหมองท้อแท้ บางทีก็ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้เลย ก็ขอให้ทุกคนเจริญสติ เมตตา ปัญญาไว้เสมอ

ให้ใจของเรามี พระพุทธเจ้า อยู่เสมอ ให้คิดถึง ระลึกถึง ซาบซึ้งพระพุทธเจ้าอยู่ในใจ โดยเริ่มจากการรักษาจิตของเราให้สะอาด มีสติ

ให้จิตของเราเป็นเครื่องรับที่ดี จิตตานุปัสสนา ธรรมานุปัสสนา เมื่อเราทำเช่นนนี้ จิตของเราก็สะอาด สงบ รักษาจิตได้ จริงๆ ก็เพียงพอที่จะ เป็นที่พึ่งให้ตนเองและเป็นที่พึ่งให้ผู้อื่น ขั้นต่อไปเจริญเมตตา มีความปรารถนาที่จะคิดสงเคราะห์ผู้อื่นบ้าง ยิ่งในสมัยนี้ คนมีทุกข์เยอะนะ ไม่มีข้าวกิน ไม่มีงานทำ บางคนก็ไม่มีที่อยู่อาศัย บางคนก็ป่วยติดเชื้อไวรัสจึงน่าสงสารมาก ผู้ที่ไม่ปล่อยมือจากพระพุทธเจ้า จึงไม่หลงทาง และจะปลอดภัยในที่ทุกสถานในกาลทุกเมื่อ ก็หวังว่าทุกคนคงมีความสุข อย่าท้อแท้ อย่าวิตกกังวลเกินไป รักษาจิตให้ดีไว้ เปิดบัญชีบุญของเราตลอดเวลาแล้วทุกอย่างจะดีเอง ในท่ามกลางกระแสกรรมของโลก ในมวลมนุษย์ทั้งหลาย หากเรามีบัญชีบุญ เราก็จะรู้สึกไม่ลำบากเกินไป

บางครั้งคนอื่นเขาเดือดร้อน เราอาจจะไม่เดือดร้อนเลย นี้คือสิ่งที่เราฝึก ให้เรามีเมตตา จงมองความทุกข์ของผู้อื่นด้วยความเข้าใจ เมตตาสงเคราะห์ได้ยิ่งดี ตามกำลังที่เราไม่เดือดร้อน จงเป็นผู้ให้ ให้จิตคิดให้เสมอ อย่าเห็นแก่ตัวและไม่ต้องกลัวลำบาก

ผู้ให้จะมีความสุข สุขที่ใจและก็สุขที่กายตามมา เอาละ พอสมควรเวลาแก่พระอาจารย์

ขอความสุขสวัสดี ความมีมงคล ความสมบูรณ์พูนผล ในทรัพย์ภายในทรัพย์ภายนอก จงมีแด่ทุกท่านด้วยเทอญ

ขอเจริญพร คุณโยมทั้งหลาย ทุกคนเกิดมาล้วนมีทุกข์ ไม่ว่าจะรวยหรือจน คนชาติใด ศาสนาใด ช่วงนี้ก็มีทุกข์เหมือนกันทุกคน ดังนั้นเราควรมีจิตใจที่เมตตา มีความปรารถนาให้ทุกคนนั้นได้พ้นทุกข์ และเราต้องมีสติ ในการดูแลรักษาจิตใจของเรา อย่าให้เศร้าหมองและเป็นอกุศล โดยเฉพาะคนที่เคยฝึกจิตไว้ดีแล้ว ที่พระอาจารย์ไปสอนวิปัสสนากรรมฐาน สติปัฏฐาน ๔ ก็คงพอจะดูแลเยียวยารักษาจิตใจได้ อย่าประมาท จิตเป็นสิ่งสำคัญ เมื่อผ่านมาก็สอนเรื่อง การรักษาจิต เจริญเมตตา พุทธานุสติกรรมฐาน คิดถึง ซาบซึ้งพระพุทธเจ้า อาราธนาบารมี พระพุทธองค์และ อธิษฐานเอา ปรารถนาสิ่งใดเป็นสิ่งที่ดีทั้งทางโลกและทางธรรม จะได้นำทางชีวิตของเราไปสู่เส้นทางอันดีงาม และประสบความสำเร็จในสิ่งนั้น อย่าเพิ่งท้อแท้ ทุกสิ่งทุกอย่าง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และก็ดับไป ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ทุกอย่างมันก็จบ แล้วก็ผ่านไป อย่าลืม ความคิดถึง ระลึกถึงพระพุทธองค์เสมอ ไม่ว่าเราจะทำอะไร สิ่งดีๆ ก็จะเกิดขึ้นกับเรา บุคคลจะข้ามห้วงน้ำได้ด้วยศรัทธา ข้ามมหาสมุทรได้ด้วยความไม่ประมาท นั่นคือมีสติอยู่เสมอ จะสำเร็จได้ด้วยความเพียร และบริสุทธิ์ได้ด้วยปัญญา ปัญญาที่รู้แจ้งเห็นจริงในสัจธรรมของโลกใบนี้ของชีวิตนี้ ก็คือรู้จิตใจตัวเอง เห็นความไม่เที่ยงของสิ่งที่ดีและไม่ดี อย่ายึดมั่นถือมั่น โลกใบนี้ไม่มีอะไร รู้ เข้าใจ เมตตา ปล่อยวางเสมอ ถ้าไม่ได้ก็นึกถึงธรรมะที่พระองค์สอนไว้ให้เป็นที่พึ่งทางใจแก่เรา อย่าลืมแผ่เมตตาอุทิศบุญกุศล และทุกอย่างก็จะดีขึ้นที่จิตใจของเราดีก่อน และ เหตุการณ์ภายนอกก็จะดีตาม แต่ถ้าใจเรายังมีความทุกข์อยู่หรือมันผ่านพ้นไปได้ ผ่านพ้นไปได้ยาก ก็ต้องรู้จักทำใจ อยู่กับมันให้ได้ อยู่กับทุกข์ให้เป็นสุข บางครั้งก็ปลอบใจตัวเอง ช่างมันบ้าง มันก็เป็นอย่างนี้แหละ มันก็เป็นธรรมดา ขอให้มีความสุข สมหวังในสิ่งที่ดี ผ่านพ้นอุปสรรคปัญหา ให้ได้ทุกคน ทุกดวงจิต ให้คิดว่า เรามีธรรมะ เป็นที่พึ่งในใจ มีพระรัตนตรัย มีคุณแห่งพระพุทธเจ้า พระธรรมเจ้า พระอริยสงฆ์เจ้า

ขอความสุขสวัสดี ความมีมงคล ความสมบูรณ์พูลผล และความสมหวังในสิ่งที่ดี จงมีแด่ทุกท่าน และขอให้มีเมตตาช่วยนำพาผู้อื่นให้มีธรรมะด้วยเทอญ

ขอให้ทุกคนได้มีสติ อยู่กับตนเองมากๆ ในแต่ละวัน อยู่กับ ปัจจุบันขณะ พยายาม รักษา จิตใจของเราให้ดี ไม่ฟุ้งซ่านจนเกินไป ไม่เป็นอกุศล สวดมนต์บ้างก็ดีนะ สวดมนต์ ถ้าเป็นไปได้ก็พยายาม หายใจเข้า ก็ รู้ หายใจออก ก็รู้ อานาปานสติ หายใจเข้า พุท หายใจออก โธ ก็ได้ หรือเรา ถ้าเรา ถนัด พองหนอ ยุบหนอ ก็หายใจเข้า ท้องพอง ก็พองหนอ หายใจออก ท้องยุบ ก็ ยุบหนอ เราต้อง ภาวนา ของเราไว้ เป็นเครื่อง ให้จิตนั้นเป็นผู้มีสติอยู่เสมอนั้น หละ เจริญ เมตตา เป็นนิสัย มองทุกคนด้วยความเข้าใจและเมตตา ไม่เบียดเบียนใคร ไม่คิดร้าย ไม่ว่าใคร ทำใจของเราให้สงบ เย็นและเมตตาอยู่ ไม่ว่าเหตุการณ์ทั้งหลายจะเป็นอย่างไง รู้ เข้าใจ เมตตา ปล่อยวาง จิตของเราก็จะว่าง เย็นสบายนะ ความทุกข์ก็จะไม่มีแล้วตอนนี้ กิเลสก็จะไม่มี ไม่โวยวาย ไม่เป็นอกุศลกับใครนั่นหละ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของทางโลกหรือทาง ธรรมก็ตาม แม้กระทั่งคนที่มีความป่วยร่างกาย หรือมีความทุกข์ใจอย่างไร ก็ใช้ได้หมด ก็ลองทำดูนะ ฝึกไว้บ่อยๆนะ ฝึก

ให้เป็นนิสัย จะทำอะไรเรามีสติ รักษาจิตได้ คนที่เคยฝึกกับพระอาจารย์มาแล้วก็ไม่น่าห่วง หลายคนก็อยู่กับทุกข์ได้ อยู่กับ ปัญหาได้ ไม่ลำบากเกินไป เอาหละ สำหรับ พระอาจารย์ก็คงจะได้มาสนทนาธรรมกันเพียงแค่นี้ ขอความสุข สวัสดี ความมีมงคล ความสมบูรณ์พูนผล ทั้งทรัพย์ภายในและทรัพย์ภายนอก จงมีแด่ทุกท่านด้วยเทอญ

อย่าอ่อนแอ จำไว้อย่าอ่อนแอ คนอ่อนแอจะช่วยใครไม่ได้แม้กระทั่งตัวเอง ต้องเข้มแข็ง อดทน มองความทุกข์ของผู้อื่นสำคัญกว่าความทุกข์ของตนเอง ไม่จำเป็นต้องดับทุกข์ตนหรอก มองความทุกข์ ของผู้อื่น ช่วยดับทุกข์ ของผู้อื่นไว้ ทุกข์เราก็ไม่มี สุดท้ายก็ไม่มีอะไร มีแต่ความเมตตา มีแต่ ความบริสุทธิ์ และ ปรารถนาดี อย่าอ่อนแอ ไม่มีเวลาอ่อนแอแล้ว ไม่ต้องให้ใครมาช่วยเรา จำไว้

เราต่างหากที่ต้องช่วยผู้อื่น ไม่ต้องให้ใครมาช่วยเรา เราต่างหากที่เป็นผู้ช่วยผู้อื่น เราไม่อ่อนแออีกต่อไป ถ้าเราต้องการที่พึ่งก็คือพระรัตนตรัย เป็นที่พึ่ง เป็นสรณะ อย่าคิดพึ่งใคร อย่าให้ใครต้องมาช่วยเรา เราต่างหากที่เป็นผู้ช่วยผู้อื่นให้พ้นทุกข์ จะไม่อ่อนแออีกต่อไป จะไม่หวาดกลัว หวั่นไหว ต่อสิ่งใดอีกต่อไป ไม่ต้องคิดถึงอนาคตอะไรมากมาย ไม่ต้องคิดถึงความร่ำรวย อยู่ไม่เป็นหนี้ใคร ก็เป็นสุขแล้วล่ะ อยู่แบบไม่ทุกข์อีกต่อไป อย่าต้องการอะไรในโลกใบนี้อีกต่อไปนะ

ความทุกข์เป็นครูสอนเรา ความทุกข์ไม่ใช่เครื่องมือทำร้ายจิตใจเรา ให้เราอ่อนแอ จำไว้ ความทุกข์คืออาจารย์ มิใช่เครื่องมือทำร้ายจิตใจให้อ่อนแอ ต้องขอบคุณความทุกข์

ถ้าไม่ทุกข์ จะเข็ดมั้ยล่ะ ไม่เข็ดหรอก เมื่อเราไม่ทุกข์ เราจะเมตตาคนที่ทุกข์มั้ย เราก็จะไม่เข้าใจ เมื่อเห็นคนทุกข์ เราจะเข้าใจทันที และเราก็จะสงสาร และเราก็ปรารถนาจะช่วยให้เค้าพ้นทุกข์ จงจำไว้ แล้วเราก็จะไม่ทุกข์อีกต่อไป และจะขอบคุณความทุกข์ที่เป็นมิตรแท้ของเรา ความทุกข์คือมิตรแท้ มิใช่ความสบายหรอก

เมื่อเราฝึกจิตไว้ดี เราจะรู้ตัวเองตลอดเวลานะ ไม่ว่าเราจะทำอะไร ความคิดอารมณ์ที่มันเกิดขึ้น หรือแม้แต่ภายนอกที่กระทบเข้ามา เราจะรู้ทันอยู่กับมันอยู่กับความทุกข์ให้จิตมันปกติ ก็คืออยู่กับทุกข์โดยไม่ทุกข์น่ะ

ก็ปฏิบัติไปเรื่อยๆ ความทุกข์มันน้อยลง หรือความทุกข์น่ะมันมี แต่มันไม่มีอิทธิพลต่อจิตใจเหมือนเมื่อก่อน พระพุทธเจ้าก็สอนอริยสัจสี่ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค จิตเมื่อฝึกได้ถูกทาง กิเลสความทุกข์ก็น้อยลงสิ่งไม่ดีในจิตใจของเรานิสัยไม่ดีน่ะก็หายไปด้วย ก็สังเกตมันไม่ค่อยทุกข์อะไรนะ อย่างเช่นเมื่อก่อนคนว่าเรานิดหน่อยมันก็เก็บมาคิด เช่นว่าเยอะๆก็ไม่ได้เก็บมาคิดแล้ว เพราะเราเริ่มฝึกไม่มีตัวเราน่ะ เมื่อก่อนเราอยากได้โน่นได้นี่เยอะแยะ พอเรามีปัญญานะ เอามาทำไมเนี่ย เอามาให้ทุกข์นะ ไม่ใช่ขี้เกียจทำงานนะ ขยันนะ แต่มันไม่ได้มีความอยากเหมือนเมื่อก่อน มันรู้ว่าอะไรคือความสุขที่แท้จริง พบความสุขบนความไม่มีนะ มันก็อยู่กับตัวเอง การเล่นโทรศัพท์มือถือ ถ้าเราเอามาใช้ประโยชน์ ติดต่อทำงาน ติดต่ออะไรเนี่ย บางทีก็เป็นสื่อการสอน ฟังเทศน์อะไร มันเป็นประโยชน์ ไม่เป็นโทษ อยู่ที่เรานะจะเลือกเส้นทางไหน

ถ้าเปรียบเทียบในทวารทั้ง 5 จมูกของเราก็ได้กลิ่น ร่างกายเราสัมผัสแอร์เย็น มองเห็นรูป จิตก็รู้ว่าเห็น แต่ไม่ใส่ใจว่าเป็นอะไร ก็สักแต่เห็น ตาเราไม่ได้มืดบอดเหมือนเมื่อก่อน ก็เข้าหลักสูตรของท่านพาหิยะนั่นล่ะ เมื่อเธอไม่มี ไม่มีอะไรอีกต่อไป บางคนยังมีตัวตนเยอะ ยังมีตัวกู ของกู ห่วงอนาคต ห่วงทรัพย์สมบัติ ห่วงชื่อเสียงเกียรติยศ เพราะคำว่ามี มันจึงทุกข์ และคำว่ากลัวไม่มี กลัวจน กลัวลำบาก ก็เลยทุกข์ แท้จริงพระพุทธเจ้าก็สอนอยู่บนความไม่มีอยู่แล้ว จะมีหรือไม่มีก็ไม่เป็นปัญหาแล้วล่ะ เพราะสุดท้ายมันก็ไม่มีอะไรอยู่แล้ว อยู่ที่ว่าเราหลงกับมันรึเปล่าเท่านั้น ถ้าเราไม่มีตัวตน เราก็ไม่หลง ชีวิตแค่นี้เพียงพอรึยัง

มีที่นอน มีที่กิน อยู่ในที่ปลอดภัย เพียงพอรึยัง มีความสุขที่ใจมั้ย ต้องการอะไรอีกมั้ย

คิดได้แค่นี้ก็จะไม่หลงทุกข์ จะได้ไม่ไปหลงไปยึดมั่น

เมื่อเธอเข้าถึงแก่นแล้ว เธอจะเข้าใจ ละตัวกู ของกูให้หมดสิ้นไปซะ อย่ามัวห่วงตัวกู ของกู ทุกข์ตลอดนั่นล่ะ

ที่ทุกข์เพราะตัวกู ของกูนั่นล่ะ มันเลยกังวลไอ้ตัวกู ของกู พอมันไม่มีตัวกู ของกู มันก็ไม่รู้จะกังวลอะไรแล้ว อยู่กับปัจจุบัน อย่างมีสติสมบูรณ์ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

แทนที่จะมองความทุกข์ของเรา ไปมองความทุกข์คนข้างนอกดีกว่ามั้ง มันจะได้ลืมทุกข์ของตัวเอง

ความสุขที่แท้จริงไม่ต้องพึ่งพาวัตถุ ไม่ต้องพึ่งพาผู้อื่น เพียงจิตใจของเรา สงบ และเมตตา และก็มีความปรารถนาอันบริสุทธิ์กับทุกๆคน ไม่ปรารถนาให้ใครเบียดเบียนกัน สังเกตจิตเรามันไม่เหมือนเดิม พระอาจารย์ไปเปิดดูยูทูป เฟสบุ๊ค เห็นสุนัขไปไล่กัดงู ไปไล่กัดตัวเงินตัวทอง บางทีคนเขาก็ชอบให้มันกัดกัน แต่เรากลับสงสาร สงสารฝ่ายที่ถูกทำร้ายและฝ่ายที่ทำร้ายเขา วันหน้าก็ต้องมาทำร้ายกันอีก มนุษย์ก็เช่นเดียวกัน คนที่มีอำนาจ บางครั้งขาดเมตตา ก็ทำร้ายคนที่อ่อนแอกว่าได้ เธอทั้งหลายกำลังเป็นเช่นนั้นแล้ว เพราะจิตของเธอบริสุทธิ์ขึ้น บริสุทธิ์ขึ้น ความรัก ความโลภ ความโกรธ ความหลง ค่อยๆน้อยลงไป น้อยลงไป ความทุกข์ที่เคยมีมา เริ่มเบาบาง ไม่ว่าจะเป็นลูกที่เคยทุกข์นักทุกข์หนา ไม่ว่าจะเป็นสามี ภรรยา ก็จะไม่ทุกข์อีกต่อไป ประหนึ่งเราได้นำลูกศร หรือลูกธนู ที่ปักไว้กลางอกเรา ด้วยความหลงสมมุตินั่น ได้ออกไปแล้ว

เมื่อคลายความหลง ความเจ็บปวดก็ไม่มี ที่มีเวทนาความเจ็บปวด เพราะความหลง หลงตัวเรา หลงตัวเขา ลูกของเรา สามีของเรา ภรรยาของเรา แท้จริงแล้วไม่มีเรา ไม่มีเขา อนัตตา เพียงหยุดสักนิด รู้ให้จริงสักหน่อย ความทุกข์ก็จะค่อยห่างออกไป ออกไป เหตุการณ์ก็ยังเหมือนเดิม แต่ใจเราต่างหากที่ไม่เหมือนเดิม ความทุกข์เป็นเพียงสิ่งที่ถูกรู้ มิใช่อยู่คู่กับจิตเราเหมือนเดิม ใครเข้าใจแล้วยกมือขึ้น จึงไม่ทุกข์อีกต่อไป หลุดพ้นแล้วจากความหลง ความทุกข์ทั้งปวง

เมื่อรู้แล้ววางความรู้สึกเช่นนี้ไว้เสมอ ไม่ว่าเราจะทำอะไร อยู่ที่ไหน ไม่หลงอีกต่อไปแล้ว ธรรมะไม่ใช่เรื่องยากนะ ที่ยากเพราะทำไม่ถูก หรือไม่ทำ ยังห่วงใครไหมล่ะ ไม่มี แต่ก็ยังมีความปรารถนาดีเสมอ “ไม่ห่วง ไม่หวง ไม่หึง ไม่โหยหา” น้ำตาไม่ไหลแล้ว ถ้าจะไหลเพราะความสุขมากกว่าความทุกข์แล้ว ใครเข้าใจแล้วยกมือขึ้น “ไม่ห่วง ไม่หวง ไม่หึง ไม่โหยหา” ท่องไว้ “ไม่ห่วง ไม่หวง ไม่หึง ไม่โหยหา” สบาย สบายไหม ที่ทุกข์เพราะหลงไปทุกข์ คลายความหลงทุกข์ก็หาย มลายสิ้น รู้สึกได้ไหม ใครรู้สึกได้ ยกมือ