วันนี้เราอยากจะมาแชร์เรื่องที่เราตกตะกอนถึงความรู้สึกว่าทำไมเราถึงไม่ชอบตัวเอง รู้สึกแย่กับตัวเองเราจึงเขียนมันออกมาเพื่อให้เราเข้าใจความรู้สึกนี้กับตัวเองมากขึ้นว่าแท้จริงแล้วสิ่งที่เรากำลังรู้สึกคืออะไร

ผมหวังว่าถ้าเพื่อนๆคนไหนที่กำลังรู้สึกแบบเดียวกับหรือกำลังรู้สึกแย่กับตัวเองอยู่ตอนนี้จะทำให้เพื่อนๆรู้สึกดีขึ้นไม่มากก็น้อยนะครับ

อันนี้เป็นเป็ฯเฟสของผมเองติดตามกันได้นะครับ

https://www.facebook.com/folknaphat.btc/

:)

ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาผมได้เข้าเรียนคลาส Writing to Think แล้วมันเหมือนเป็นการตบหน้าฉากใหญ่ถึงสิ่งที่เราเคยคิดว่ามันไม่คุ้มที่จะทำ จนเกือบจะเลิกทำ และได้กลับมาทำ ว่าสิ่งที่เราทำมันมาตลอดแท้จริงแล้วมันโครตมีคุณค่าสำหรับตัวเรามากๆเลย

อะไรที่มีคุณค่าสำหรับตัวเราและเรื่องอะไรที่ทำให้เราคิดได้แบบนี้

มาฟังไปพร้อมๆกันนะครับ :)

เราอยากจะหยิบเรื่องนี้มาแชร์สำหรับเพื่อนๆที่รู้สึกอยากเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างแต่รู้สึกกลัวในชีวิตว่าพวกเราไม่ได้รู้สึกอย่างงี้อยู่คนเดียวนะ

สิ่งที่เราจะมาแชร์ในตอนนี้เป็นเรื่องราวของตัวเราเองที่ตัดสินใจลาออกจากงานที่มั่นคงเพื่อออกเดินทางไปทำความฝันของตัวเองให้สำเร็จ

ออกทั้งๆที่ยังกลัว

ออกทั้งๆที่ยังไม่พร้อม

ออกทั้งๆที่ในใจก็ยังเต็มไปด้วยความกังวล

อะไร... ที่ทำให้เราตัดสินใจแบบนั้นและเหตุผลอะไรที่ทำให้เรากล้าที่จะออกเดินทางอีกครั้งนึง

มาลองฟังไปพร้อมๆกันนะครับ

สำหรับเพื่อนๆที่กำลังรู้สึกท้อใจ กำลังล้มเลิก หรือยอมแพ้อะไรไปบางอย่างเราหวังว่าเรื่องนี้จะทำให้เพื่อนๆรู้สึกดีขึ้นไม่มากก็น้อยนะครับ

เรื่องที่เราอยากจะมาแชร์ให้ห้กับเพื่อนๆในค่ำคืนนี้

ตอนนี้มันเริ่มมาจาก การที่เราท้อและล้มเลิกกับการทำพอดแคสต์และอะไรหลายอย่างในชีวิต เป็ฯช่วงชีวิตที่เรารู้สึกหลงทางและตั้งคำถามกับตัวเองเยอะมากว่าเรากำลังทำอะไรอยู่กันแน่

จนในท้ายที่สุดเราก็คิดขึ้นมาได้ว่าที่จริงแล้วสิ่งที่เราพบเจอ จุดเปลี่ยน และความรู้สึกที่เราอยากจะล้มเลิกมันคืออะไร

จนเป็นต้นกำเนิดของตอนนี้ขึ้นมา

อะไรที่ทำให้เรากลับมาลุกขึ้นยืนทำตามความฝันของเราอีกครั้ง

จุดเปลี่ยนไหนที่มันเปลี่ยนความคิดเรา

มาลองฟังไปพร้อมๆกันกับตอนนี้ได้เลยครับ

ตอนนี้เป็นตอนที่เราได้ตกตะกอนกับตัวเอง

ระหว่างที่เรามีบทสนทนากับแฟนของเราที่เขารู้สึกว่าในชีวิตของตัวเองเขาไม่เคยพยายามอะไรสักอย่างแบบเต็มที เราเห็นแววตาของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าใจและผิดหวัง

แต่ ณ ขณะนั้นเราก็ได้บอกเขาไปว่า ที่จริงแล้วเธอมีความพยายามมากกว่าทีเธอคิดนะ

แล้วคำพูดไหนที่เราได้บอกกับแฟนของเรา

อยากให้เพื่อนๆไปลองฟังพร้อมๆกันนะครับ

การดูแลจิตใจของตัวเองเป็นเรื่องที่สำคัญและบางทีเรื่องบางเรื่องที่เราคิดว่าเราไม่ได้เป็นหรอก คือเราเองนั้นแหละที่เป็น

เช่นเรื่องของ status เกี่ยวกับตัวเลข ยอดคนฟัง ต้องการความยอมรับจากคนอื่น ทำให้เกิดการเปรียบเทียบและการรอคอยความสมบูรณ์แบบ เมื่อก่อนเราคิดว่าแบบนี้ที่คนอื่นทำกันเช่นอัดพอดแคสต์ไปอัดวีดีโอด้วยมันจะทำให้เราได้รับการยอมรับ แต่กลายเป็นสิ่งที่ทำให้เราไม่ enjoy กับมันในการทำพอดแคสต์อีกแล้ว มันทำให้เรารอความ perfect และมันทำให้เรายิ่งรู้สึกไม่อยากทำเข้าไปใหญ่

วันนี้เราจะทำพอดแคสต์ที่ไม่สมบูรณ์แบบที่สุด

เคยสงสัยไหมว่าทำไมเรื่องแย่ ๆ แค่เรื่องเดียวถึงกวนใจเราได้ทั้งวัน ในขณะที่เรื่องดี ๆ กลับถูกลืมไปง่าย ๆ?

ใน Midnight Diary คืนนี้ เราอยากชวนเพื่อน ๆ มาถอดบทเรียนจากหนังพี่เต๋อ นวพล และทำความเข้าใจ "กลไกมนุษย์ถ้ำ" ที่ทำให้เรามองโลกในแง่ร้ายเพื่อเอาตัวรอด พร้อมวิธีฝึกใจให้มองเห็น "ความสุขเล็ก ๆ" ที่ซ่อนอยู่ ก่อนที่มันจะสายเกินไป... คืนนี้มาทิ้งความหนักอึ้ง แล้วนอนหลับฝันดีไปด้วยกันนะครับ

เคยไหม? ที่ต้องฝืนยิ้มให้โลกเห็นว่า "ไหว" แต่ข้างในกลับเต็มไปด้วยคำถามว่าเรากำลังพยายามไปเพื่ออะไร... คืนนี้ อยากชวนเพื่อน ๆ มานั่งลงข้าง ๆ กัน ทบทวนความเหนื่อยล้าผ่านเรื่องราวของการ "วิ่งเทรล" และ "การทำงาน" เพื่อค้นพบว่า บางทีความชันของภูเขาที่เรากำลังปีน อาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้วิวข้างบนนั้นสวยงามที่สุด และการหยุดพักไม่ใช่การยอมแพ้ เสมอไป.

เคยรู้สึกไหมว่าบางวัน "ตัวเรา" มันช่างใหญ่โตและหนักอึ้งเหลือเกิน? คืนนี้ Midnight Diary อยากชวนเพื่อน ๆ มาถอดหัวโขน วางทิฐิ และวางงานที่แบกไว้ลงชั่วคราว มาเรียนรู้ที่จะเบาหวิวเหมือนฝุ่นผงในจักรวาล และทบทวนดูว่า เวลาที่มีจำกัดในชีวิตนี้ เราควรใช้มันไปเพื่อใครกันแน่? มาผ่อนคลายและปล่อยใจให้ล่องลอยไปด้วยกัน

เคยเป็นไหม? พอเริ่มปีใหม่แล้วมองย้อนกลับไป กลับรู้สึกว่างเปล่าเหมือนปีที่ผ่านมาเรา "ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน" เลย... คืนนี้อยากชวนทุกคนมาวางลิสต์เป้าหมายยาวเหยียดลงก่อน แล้วลองมารู้จักกับ "Kakizome" ธรรมเนียมการเขียนพู่กันแรกของปีจากญี่ปุ่น ที่สอนให้เราโฟกัสกับ "คำคำเดียว"

มาลองค้นหาคำหนึ่งคำที่จะเป็นเข็มทิศนำทางให้ปีนี้ของคุณมีความหมาย ไม่ต้องทำเยอะ แต่ทำสิ่งที่ใช่ และเรียนรู้พลังของการ "โฟกัส" เหมือนแว่นขยายที่รวมแสงจนเกิดพลังไปพร้อมกันครับ